รักข้ามรั้ว

ในบ้านพ่อทินนั่งรออยู่เเล้ว

"พ่อครับ"

"เอ้ามาเเล้วเหรอไหนหละเเฟนเเก"

"อยู่ข้างนอกครับเเต่ผมมีอะไรจะคุยกับพ่อก่อน"

"ว่ามาสิทำหน้าเครียดทำไม"

"ถ้าผมทำให้พ่อผิดหวังพ่อจะเกลียดผมจะผิดหวังในตัวผมจะผิดมั้ยครับ"

"เรื่องเรียนก็ไม่เห็นจะมีปัญหาไม่ใช่เหรอ"

"ไม่ใช่เรื่องเรียนหรอกครับ"

"เเล้วเรื่องอะไร"

"เรื่องเเฟนหนะครับ"

"เเฟนหรือว่าเเกทำผู้หญิงท้องใช่มั้ยไอ้ทิน"

"ไม่ใช่พ่อ"

"เเล้วมันอะไรพูดมาเลย"

"เเฟนผมอะเป็น....."

"เป็นไรอย่างงัยพูดมา"ผู้เป็นพ่อยกน้ำขึ้นดื่ม

"เเฟนผมเป็นผู้ชาย"

.....พรวดเเค่กๆๆ.......

"พ่อเป็นไรนะ"

"อะไรเเกพูดใหม่สิเมื่อกี้หูฉันอื้อ"

"คือ ผม มี เเฟน เป็น ผู้ชาย ครับพ่อ"

"หะเเกชอบผู้ชายฉันหูไม่ดีใช่มั้ย"

"พ่อได้ยินไม่ผิด ผมชอบผู้ชายจริงๆ"

"เเกพาไอ้ผู้ชายคนนั้นเข้ามาเลยนะ"

"พ่อจะไม่เเพ้นกะบาลใช่มะ"

"เดี๋ยวให้ฉันทำใจก่อน หัวใจจะวายไปพามาเดี๋ยวนี้"

"ครับ"ทินหน้าเสียเดินออกไปทันทีผู้เป็นพ่อถึงกับนั่งอมยาหม่องทันทีในหัวคิดไปต่างๆนาๆ

.....ถ้าเป็นตุ๊ดเเต่งหญิงมาฉันจะทำงัยหรือว่าถ้าเจ้าทินมันเเต่งหญิงซะโอ้ยตายๆ.....พ่อทินนั่งสูดยาหม่องกุมขมับ

ทินเดินออกมาหาหน้าไม่ค่อยดีนัก

"พี่ทินเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมทำหน้าเเบบนั้น"

"สถานะการณ์ไม่ดีเลยพี่ไม่อยากพาปุณณ์เข้าไปเลยหวะหนีตามกันเอามะ"

"ไม่ได้พี่ทินคิดอะไรเนี่ย"

"เเล้วมึงไม่กลัวเหรอปุณณ์"

"รักพี่ต้องกลัวด้วยเหรอ ปุณณ์ไม่กลัวพี่จะกลัวอะไร"

"กูกลัวเสียมึง"

"ไม่หรอกขอมือหน่อย"

"ทำไรเหรอ"

"จับมืองัยถึงกลัวขนาดไหนก็อุ่นใจนะเพราะเราอยู่ข้างๆกัน"ปุณณ์ยิ้มให้ทิน

"ขอบคุณนะมึงไปกันเถอะ"ทินยิ้มออกทั้งคู่เดินจับมือกันเข้าไปเห็นพ่อทินนั่งก้มหน้ากุมขมับทั้งคู่ยืนอยู่ตรงหน้า

"พ่อครับ"

"ไอ้ลูก...."พ่อทินจะด่าเเต่พอเจอหน้าปุณณ์ก็ชะงัก

"หวัดดีครับคุณลุง"

"ตาปุณณ์นี่เเกกิ๊กกับคนข้างบ้านเหรอ"

"พ่อ"

"นั่ลงคุยกันหน่อย"พ่อปุณณ์เอ่ยมองหน้าคนทั้งคู่สลับกันทั้งคู่นั่งลงเเต่มือไม่ได้ปล่อยออกจากกัน

"ผมขอโทษนะพ่อ"

"ผมก็ต้องขอโทษคุณลุงเหมือนกัน ผมรู้นะครับว่ามันอาจอยากเกินที่คุณลุงจะรับได้เเต่ถ้ามันจะทำให้คุณลุงสบายใจผมเลิกยุ่งเกี่ยวกับพี่ทินก็ได้นะครับ"

"ไอ้ปุณณ์ไม่เอากูไม่เลิกนะมึงไม่ทำอย่างี้ดิวะสัญญากันเเล้วงัยผมไม่เลิกนะพ่อ"สายตาที่สื่อออกมาทำให้พ่อทินนิ่งไป

....เฮ้อ.....

"เลี้ยงได้เเต่ตัวอะนะเเล้วเเม่เรารู้หรือเปล่าปุณณ์"

ปุณณ์พยักหน้าเป็นเชิงบอกเธอที่จับกันไว้เเน่นขึ้นยิ่งกว่าเดิมจนรู้สึกถึงเหงื่อที่มันซึมออกมา

"ทินสัญญากับพ่อห้ามกระทบการเรียนเด็ดขาด"

"ผมสัญญาพ่อ"

"มีอีกสัญญากับพ่อห้ามเเต่งหญิงเด็ดขาด"

"พ่อผมเป็นผู้ชายไม่เเต่งหญิงหรอก"

"งั้นก็เป็นเราใช่มั้ยเจ้าปุณณ์ที่เเต่งหญิง"

"ไม่ใช่ครับผมไม่ได้ขนาดนั้น"

"ดี"

"เดี๋ยวนะนี่เเสดงว่าพ่อ"

"เออ ลูกมันเลี้ยงได้เเค่ตัวหัวใจมันจะอยู่กับใครมันต้องเป็นฝ่ายเลือกเอง"

"ผมรักพ่อ"

"ไม่ต้องมากอดเลยคุยกันก่อน พ่อรู้สมัยนี้มันเป็นยุคคนหัวสมัยใหม่มันมีรักทุกประเภทรักไม่ออกเเบบไม่ได้ไม่ว่าชายหญิง หญิงหญิงหรือชายชายเมื่อกล้าที่จะรักก็ต้องกล้าที่จะเผชิญหน้ากับทุกๆอย่างประคับประคองกันไปให้ดีเพราะเป็นรักที่เราเลือก คนมันจะใช่อย่างงัยมันก็ใช่วันยังค่ำ"

"ผมคิดว่าพ่อจะไม่เข้าใจผมจะผิดหวังในตัวผม"

"ถึงฉันรู้ทีเเรกจะตกใจเเต่พอพ่อเห็นหน้าคนข้างๆเเกพ่อก็ปล่อยวางมั้งทั้งที่ตัวเองเป็นคนหัวโบราณ"

"เพราะพ่อรักปุณณ์ใช่มะ"

"เออรักเหมือนลูกเหมือนหลานเเต่ตอนนี้ ไม่ลูกเขยก็ลูกสะใภ้เอ้า"

"พ่อก็..."

"มานี่มากอดพวกเเกหน่อย"

"ขอบคุณครับพ่อ"

"เอาน่าปุณณ์หลังจากพ่อกลับไปเเล้วดูไอ้ตัวเเสบมันด้วยนะ"

"พ่อเหรอครับ"

"ใช่เรียกพ่อก็ได้"

"ครับ"

"เดี๋ยวพ่อจะกลับเเล้วเหรอ"

"ใช่พ่อหมดห่วงเเล้ว"

"ไหนพ่อบอกว่า"

"พ่อกลับมาเพราะอยากเห็นหน้าเเฟนเเกอีกอย่างเห็นเเกมีความสุขเเบบนี้พ่อหมดห่วงเเล้วโตเเล้วดูเเลตัวเองได้เเล้วส่วนอนาคตค่อยดูกันต่อไปถ้ารอดก็ยินดีเเต่ถ้าไม่สวยงามอย่างที่คิดจำไว้พ่อจะอยู่ข้างๆเสมอโทรหาพ่อได้ตลอดพ่อจะมาเยี่ยมให้บ่อยขึ้น"

"ครับ"ทินกอดพ่อไวรอยยิ้มเล็กที่ปรากฏบนใบหน้าของทั้ง3เเสดงให้เห็นถึงความสุขที่กำลังจะเริ่มต้น

หลังจากคุยกับพ่อเสร็จเเล้วทินกับปุณณ์จึงเดินกลับมาที่บ้านปุณณ์

"พี่ทินเราเเกล้งคนรอฟังกันมั้ย"

"นั่นเเม่นะเล่นอะไรไม่เอา"

"งั้นไม่เเกล้งเเม่เเกล้งคนอื่นดีกว่า"

"ใครอะ"

"เอาหูมาเดี๋ยวเข้าไปหาเเม่เสร็จจะบอกอีกที"

"เอางั้นเลย"

"อืมไปหาเเม่กัน"

"ไปดิ"

ทั้งคู่จับมือกันเดินเข้าบ้านยิ้มให้กันพ่อทินยืนมองไล่หลังทั้งคู่

"พ่อรักเเกนะเจ้าทิน"พ่อทินเอ่ย

ทันทีที่เดินเข้าบ้าน

"ปุณณ์เป็นงัยบ้างลูกพ่อของตาทินว่างัยบ้าง"

"คู่เราโชคดีครับมีเเม่ที่เข้าใจเเละมีพ่อที่เข้าใจ"

"เเสดงว่าปุณณ์กับทิน"

เเม่ปุณณ์ยิ้มออกมาทั้งคู่พยักหน้าเชิงบอกว่าเราได้คบกันเเล้ว"

"เเม่ดีใจมากทินฝากลูกเเม่ด้วยดูเเลกันดีๆนะลูก"

ผมสัญญาครับครับเเม่"ทินเอ่ยยิ้มมือยังคงจับกันไว้ไม่ได้ปล่อยออกสักวินาทีเดียว

"แม่ครับเดี๋ยวปุณณ์กับพี่ทินจะ...."

"เเกล้งคนอื่น"

"เเม่รู้เหรอครับ"

"เเม่รู้เดี๋ยวเพื่อนก็โกรธเอาหรอกลูก"

"นั่นงัยเเม่เห็นตรงกับนี่ด้วย"

"เเกล้งนิดเดียวพี่ทินก็ต้องทำด้วย"

"หะ เกี่ยวด้วยเหรอ"

"ใช่พี่ก็ต้องทำ"

"บังคับเลย"

"เเล้วพี่จะทำมั้ย"

"เดี๋ยวถ้าไม่ทำโกรธใช่มั้ย"

"นั่นงัยพี่ทินก็รู้ความคิดผมไปหน้าบ้านกันดีกว่าพี่"

"อืมๆไปดิ"ทินถูกดึงเเขนให้เดินตามคนตัวเล็กออกไปข้างนอกเเม่ปุณณ์มองตามยิ้มอย่างเอ็นดูทั้งคู่เอามากๆ

ด้านนอก

"พี่ทินพร้อมยัง"

"ยังไม่พร้อมได้มั้ยปุณณ์"

"ไม่เอาเเค่อำเฉยๆเเล้วค่อยเฉย"

"เเน่ใจเเล้วนะ"

"ผมเเน่ใจตามนี้"ปุณณ์เอ่ยกดมือถือเลื่อนโทรหาเหล่าเพื่อนๆทินก็ทำตามปุณณ์เช่นกัน