สามวันถัดมา ภายในห้องอาหารส่วนตัวที่หรูหราและเงียบสงบในโรงแรมย่านเวสต์มินสเตอร์ อเล็กซ์ แซนเดอร์ ยืนอยู่ริมหน้าต่างพลางถือโทรศัพท์แนบหูด้วยรอยยิ้มเบาๆ
"เอกสารเรียบร้อยครับท่านเซอร์ ตอนนี้เหลือแค่ส่งยืนยันไปที่เอฟเอเท่านั้น ยินดีด้วยนะครับที่ได้นักเตะที่คุณต้องการ ผมมั่นใจว่าการไปยูฟ่า แชมเปียนส์ลีกสำหรับนิวคาสเซิลในฤดูกาลนี้จะไม่ใช่เรื่องยากแน่นอน" อเล็กซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นใจ ทั้งที่เขารู้อยู่เต็มอกว่าในประวัติศาสตร์เดิม นิวคาสเซิลชุดนี้จะคว้าอันดับ 4 มาครองได้จริงๆ
"ขอบใจนายมากอเล็กซ์ ผลการตรวจร่างกายผ่านฉลุย ไม่มีอะไรน่ากังวลเลย" เสียงเซอร์ บ็อบบี้ ร็อบสัน ดูผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด
อเล็กซ์ลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก สิ่งที่เขากังวลที่สุดคือ 'เข่า' ของคาร์ที่อาจจะแสดงอาการบาดเจ็บก่อนดีลจบ หากผลตรวจร่างกายออกมาไม่ดี ค่าคอมมิชชั่นมหาศาลที่เขาควรจะได้คงสลายกลายเป็นฝุ่นไปต่อหน้าต่อตา
"ผมยินดีมากครับที่ช่วยให้เราปิดดีลนี้ได้เร็วก่อนที่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด จะขยับตัวทำอะไร"
"เอาเถอะ ยังไงก็ขอบใจนายจริงๆ ฉันจะรีบเร่งให้ฝ่ายบัญชีโอนเงินค่าที่ปรึกษาให้นายเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้"
"ขอบคุณครับท่านเซอร์" อเล็กซ์วางสายพลางเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าเสื้อสูท
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเปิดประตูไม้บานใหญ่กลับเข้าไปในห้องอาหารส่วนตัว ที่นั่นมีชายวัย 50-55 ปี รูปร่างภูมิฐาน นั่งรออยู่ด้วยท่าทางสงบ เขาคือหนึ่งในบอร์ดบริหารผู้ทรงอิทธิพลของท็อตแนม ฮอตสเปอร์ ที่มีเบื้องหลังไม่ธรรมดา
"ขอโทษด้วยนะครับที่ปล่อยให้รอนาน พอดีผมคุยธุระกับเซอร์ บ็อบบี้ นานไปหน่อย" อเล็กซ์เอ่ยอย่างสุภาพพลางเลื่อนเก้าอี้นั่งลง
"คุณคงสนิทกับท่านเซอร์มากนะครับ" ชายคนนั้นเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเรียบๆ
"ก็เพราะงานนี่แหละครับที่ทำให้เราได้รู้จักและไว้ใจกัน" อเล็กซ์ตอบ ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย "ก่อนอื่น ผมต้องขอบคุณคุณมากนะครับที่ช่วยเหลือดีลนี้ ไม่งั้นผมคงไม่รู้เลยว่า 'จุดสิ้นสุด' ที่ประธานเลวี่ต้องการจริงๆ มันอยู่ตรงไหน"
ชายสูงวัยยกแก้วไวน์ขึ้นจิบพลางมองอเล็กซ์ด้วยสายตาชื่นชม "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณ แผนงานธุรกิจที่คุณเสนอให้คนรู้จักของผมที่โปรตุเกสเมื่อคราวก่อนช่วยได้มากจริงๆ เขาเอาแนวคิด Just-in-Time กับการกระจายคลังสินค้าดิจิทัลไปปรับใช้ แล้วผลลัพธ์มันดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจนเขาต้องมาเล่าให้ผมฟัง"
"มันมีประสิทธิภาพ ผมก็ดีใจด้วยครับ" อเล็กซ์พยักหน้า "แต่ถึงยังไง ครั้งนี้คุณก็ทำให้งานของผมง่ายขึ้นกว่าเดิมเยอะ"
"ยินดีครับ ในเมื่อญาติผมพูดถึงคุณขนาดนั้น อะไรที่ช่วยได้ก็ช่วยกันไป" ชายคนนั้นวางแก้วลง แววตาเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น "แต่ที่ผมมาพบคุณในวันนี้ ก็มีเรื่องอยากให้คุณช่วยหน่อย เป็นเรื่องในสายงานถนัดของคุณนั่นแหละ... งานชิ้นนี้เขาส่งต่อให้หลายคนแล้ว แต่ผมคิดว่าคุณน่าจะเป็นคนเดียวที่ทำมันสำเร็จ"
เขายื่นซองเอกสารสีน้ำตาลหนาปึกให้แก่คนฝั่งตรงข้าม อเล็กซ์เปิดแง้มอ่านเพียงครู่เดียว ดวงตาของเขาก็ทอประกายวาบด้วยความตื่นเต้น ข้อมูลในนั้นไม่ใช่แค่เรื่องการซื้อขายธรรมดา แต่มันคือโปรเจกต์ใหญ่ที่อาจสั่นสะเทือนวงการฟุตบอลได้ในระยะยาว
"ให้ผมจัดการตอนไหนครับ?" อเล็กซ์เงยหน้าขึ้นถาม
"ถ้าคุณมีเวลาก็ช่วยดูให้หน่อย ขออย่างน้อยให้ทันก่อนสิ้นฤดูกาลนี้... เรื่องค่าคอมมิชชั่น สโมสรพร้อมจ่ายมากกว่าอัตราปกติแน่นอน ถ้าคุณทำได้สำเร็จ"
อเล็กซ์ยิ้มกว้าง พับเอกสารใส่กระเป๋าอย่างทะนุถนอม "ต่อให้น้อยนิดผมก็ยินดีรับทำงานนี้ครับ ยิ่งถ้าเป็นความท้าทายระดับนี้ ผมไม่พลาดแน่"
"งั้นก็ฝากด้วยนะ" ชายสูงวัยยกแก้วขึ้น
"ไว้ใจได้เลยครับ" อเล็กซ์ยกแก้วชนเสียงดัง เคร้ง
ในใจของอเล็กซ์ตอนนี้ แผนการขั้นต่อไปเริ่มเป็นรูปเป็นร่างชัดเจนขึ้น หมากในลอนดอนถูกวางไว้อย่างสวยงาม...
-----