เหรินซวงอิ๋นกล่าวต่อหน้าทั้งแปดสิบคนด้วยท่าทีสงบน้ำเสียงมีจังหวะที่ควรเน้นก็ดังขึ้น ที่ควรเบาก็น่าฟัง
“งบเงินเดือนสำหรับทุกคนจะไม่ถูกลดมันจะเท่าเดิม หากมีคนออก คนที่เหลือจะได้เงินของคนที่ออก แบบเฉลี่ยกันไปดังนั้นยิ่งคนน้อย คนที่ยังอยู่ เงินเดือนก็จะได้เพิ่ม ผมพูดเช่นนี้มีใครคัดค้านว่าไม่เหมาะสมหรือไม่”
“......” เงียบ
“การเป็หัวหน้าคน สำหรับผมสำคัญมากคือความรับผิดชอบ รับทั้งผิดและชอบ แค่ให้พวกคุณก้าวออกมาตอบว่าผมพูดอะไรไว้พวกคุณยังไม่กล้า ยังจำคำสั่งของผมไม่ได้ ยังมีข้ออ้างมากมาย ยังี้เี แล้วมีคุณสมบัติอะไร อยากจะเป็หัวหน้า"
ทุกคนในแถวหลบสายตาก้มมองปลายเท้าตัวเอง
"ผมไม่ได้พูดยาวเป็ชั่วโมงสักหน่อยแค่ไม่กี่ประโยคเท่านั้น คุณย่ากับคุณแม่ก็บอกแล้วว่าต่อไปผมต้องเป็คนดูแลทุกคนแทนพวกท่าน แต่ยังมีคนกล้าละเลยผมนี่หมายความว่ายังไง คงไม่ต้องให้ผมพูด”
“เื่ตำแหน่งหัวหน้าของแต่ละคนมีใครไม่เห็นด้วยอีกบ้างครับ”
“......” เงียบ
ในเมื่อไม่วุ่นวายแล้วก็ได้เวลาแจกจ่ายงาน
“ซ่งอานเป็หัวหน้างานบัญชี หูอู๋เจ๋อหัวหน้างานสวน อู่ซีห่าวหัวหน้างานทั่วไป หยาหยาหัวหน้างานต้อนรับตันหยงหัวหน้างานในเรือนผู้เฒ่า ฮุ่ยหนี่ว์หัวหน้างานป้องกันเซียงเถาหัวหน้างานครัว อินฝูหัวหน้างานบ้าน งานแต่ละส่วนผมจะคุยกับแต่ละคนอีกครั้ง ตอนที่ได้ลูกน้องกันครบแล้ว”
“ต่อไปแต่ละคนตั้งใจฟังผมเรียกชื่อให้เดินไปเข้าแถวหลังหัวหน้าของคุณ หูถงคนงานสวน ซินว่านต้อนรับ..........”
การเรียกชื่อครั้งนี้สร้างความใและแปลกใจให้ทุกคนอย่างมากคุณนายผู้เฒ่ากับคุณนายถึงกับเสียอาการอ้าปากค้างจนป้าจูต้องสะกิดให้รู้ตัว
เหรินซวงอิ๋นไม่มีโพยชื่อในมือด้วยซ้ำแต่เขากลับชี้คนแล้วเรียกชื่อออกมาได้ถูกต้องทั้งหมดเจ็ดสิบสองคนและเหมือนจะรู้ด้วยว่าใครถนัดงานไหน เขามอบหน้าที่เหมาะสมกับความสามารถไม่มีแม้แต่คนเดียวที่จะลังเลว่าให้ทำอะไรดีและทุกคนก็ไม่มีใครเลยที่ไม่พอใจหน้าที่ของตนแม้ว่าบางงานจะยังไม่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้างก็เถอะ
พวกเธอเป็นายในบ้านนี้มานานขนาดนี้ยังจำชื่อบางคนไม่ได้ อย่าว่าแต่ชื่อ หากเจอกันนอกบ้านแล้วไม่สวมชุดคนรับใช้บางคนก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็คนใช้ของบ้านตัวเอง
ขณะที่ทุกคนตื่นตะลึงเหรินซวงอิ๋นก็แยกคนเสร็จแล้ว งานบัญชีห้าคน งานสวนสิบคน งานทั่วไปหกคนงานต้อนรับห้าคน งานในเรือนผู้เฒ่าสิบคน งานป้องกันสิบสามคน งานครัวเก้าคนและงานบ้านยี่สิบสองคน
งานแต่ละส่วนฟังคำสั่งหัวหน้าของตนเท่านั้นห้ามมีเื่ทะเลาะหรือก้าวก่ายกัน ใครฝ่าฝืนไล่ออก หน้าที่ต่าง ๆเหรินซวงอิ๋นจะอธิบายให้พวกเขาแต่ละกลุ่มฟังเป็การส่วนตัว
เริ่มจากงานบัญชี สี่คนที่เขาเลือกมาทำบัญชีเป็อยู่แล้วยกเว้นซ่งอานเด็กหนุ่มหน้าตาดี ดูใสซื่อ ซึ่งเคยทำแต่งานสวน ที่ถูกใจให้มาคุมบัญชีก็เพราะมองเห็นความซื่อนี่แหละ
ทำงานไม่เป็ไม่ใช่ปัญหาเพราะว่าเหรินซวงอิ๋นจะสอนวิธีทำบัญชีตามแบบจวนเหรินในชาติก่อนให้พวกเขาเริ่มจากศูนย์พร้อมกันบัญชีละเอียดแต่เข้าใจง่ายกว่าระบบบัญชีที่นิยมในปัจจุบันมาก
ทุกคนต้องฝึกหน่อยก็แค่ทักษะการดีดลูกคิดและหากใครทำไม่ได้หรือไม่เข้าใจภายในสามเดือน จะถูกย้ายไปทำตำแหน่งอื่นทันที
งานสวนสิบคนไม่มีอะไรมากทุกคนก็ทำงานเดิมของตนไป แค่่นี้อาจต้องมีงานเพิ่มเพราะเหรินซวงอิ๋นให้รื้อสวนเดิมออก เขาจะปรับปรุงสวนของตระกูลให้สวยงามขึ้นและตรงตามหลักฮวงจุ้ยเสริมดวงเ้าบ้าน ตามตำราโบราณที่เคยศึกษามา เื่นี้จ้าวมิ่งป๋ายถูกใจมากถึงกับบอกว่าให้งบไม่อั้น
งานต้อนรับห้าคน คัดมาแต่หนุ่มสาวหน้าตาดีรูปร่างน่ามอง ผิวพรรณสะอาด เอาไว้คอยรับแขก หรือเวลามีคนนอกมาค้างยามปรกติหากไม่มีแขกให้ช่วยงานบ้าน ทั้งหยาหยาและอินฝู รับผิดชอบสั่งงานคนของตนห้ามทะเลาะกัน ฝ่าฝืนรับโทษตามกฏบ้าน
งานบ้านยี่สิบสองคน ดูแลความสะอาดและ่นี้ต้องมีการจัดแต่งคฤหาสน์จ้าวใหม่ เหรินซวงอิ๋นเห็นว่าห้องของเขาสวยมากเลยอยากปรับห้องอื่นๆ ให้สวยด้วย
แต่การตกแต่งที่เขาคิดไว้จะมีกลิ่นอายของจวนใหญ่ในอดีตที่ตนเคยดูแล นอกจากความเรียบง่ายแต่สวยงามแล้วยังมีเื่ทิศทางให้ลม และแสงส่องทั่วถึง มีประโยชน์ต่อสุขภาพกายและใจของคนในบ้านวิกตอเรียเห็นภาพที่ลูกสะใภ้วาดมาเป็ตัวอย่างเธอชอบมากรบเร้าสามีให้จ่ายเงินก้อนโตเพื่อค่าต่อเติมและซื้อข้าวของเพิ่มทันที
ความจริงแล้วการจัดคฤหาสน์ครั้งนี้เหรินซวงอิ๋น้าใช้โอกาสสร้างห้องลับเพิ่มที่สำคัญการจัดแต่งทุกตำแหน่งตามจวนเหรินทำให้เขามีความเคยชินว่าอะไรอยู่ตรงไหนด้วย
งานครัวเก้าคน เหรินซวงอิ๋นให้ขยายห้องครัวไม่ให้เล็กเกินไป เปิดโล่งระบายอากาศและมีส่วนที่เก็บวัตถุดิบไว้ใช้เผื่อยามสิ่งนั้นขาดตลาด หรือเกิดเหตุการณ์ไม่ปรกติข้าวของอาจแพงมากขึ้นแต่บ้านนี้จะไม่ได้รับผลกระทบ งานหลักของเซียงเถาคือดูแลความสะอาดและความปลอดภัยของอาหาร หากสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายได้ จะมีเงินพิเศษให้ตอนสิ้นปี
เื่การประหยัดสำคัญมากตระกูลใหญ่ค่าใช้จ่ายที่มากที่สุดซึ่งเลี่ยงไม่ได้ ประหยัดยากที่สุด คืออาหารเพราะง่ายต่อการยักยอกเงิน รายการซื้อของเข้าครัวเพื่อเลี้ยงคนหลักร้อยสามมื้อในทุกวัน มีความยิบย่อยมาก หากจะตรวจสอบตลอดย่อมจะเสียเวลาและเหนื่อยเปล่า
แต่อย่ากังวลปัญหานี้เหรินซวงอิ๋นมีวิธีรับมือ
เหรินซวงอิ๋นจะถ่ายทอดวิชาถนอมอาหารให้เก็บไว้กินได้นาน โดยไม่ต้องแช่ตู้เย็นให้เปลืองไฟยังมีสูตรอาหารเพื่อสุขภาพหลายสูตร เหมาะกับทุกคนในบ้านเหล่าแม่ครัวพ่อครัวต่างตื่นเต้น แทบจะกราบคุณนายเล็กเป็อาจารย์กันแล้ว
งานในเรือนผู้เฒ่าสิบคนให้ป้าจูแบ่งหน้าที่ว่าใครทำงานอะไร ตันหยงยังมีประสบการณ์ไม่มากเท่าป้าจู แต่เธอทำงานในเรือนผู้เฒ่ามาห้าปีนับว่าไม่น้อย เหรินซวงอิ๋นเห็นว่าป้าจูอายุมากแล้ว แค่ดูแลคุณย่าอยู่ข้างกายก็พอส่วนงานในเรือนผู้เฒ่าให้ตันหยงเป็คนคอยควบคุมเป็หลัก
ห้องครัวของเรือนผู้เฒ่าเดิมแยกต่างหากจากนี้ไปห้องครัวของเรือนผู้เฒ่า เอาไว้ให้ป้าจูต้มยา หรือทำอาหารแก้เบื่อก็พอส่วนอาหารหลักแต่ละมื้อ เขาให้เป็หน้าที่ของเซียงเถา
คุณนายเล็กยังเห็นว่าเรือนผู้เฒ่าเปิดรับแสงมากเกินไปทำให้่ฤดูร้อนจะต้องเปิดแอร์ คุณปู่คุณย่าแก่แล้วถึงสุขภาพจะแข็งแรงแต่อยู่ในห้องแอร์นานย่อมไม่ดีต่อระบบทางเดินหายใจ เขาจึงคิดจะปรับปรุงปลูกต้นไม้ใหญ่บังแดด สร้างน้ำตกจำลองใหม่ ให้ใหญ่กว่าเดิม ใช้กลไกแบบโบราณปรับสมดุลให้อากาศในบริเวณเรือนผู้เฒ่าดีกว่าเดิม
ในน้ำตกจำลองมีห้องลับเพิ่มไว้สักห้องตอนนี้ยังไม่ได้ใช้งานอะไร ก็ให้เอาไว้เก็บสุราสูตรที่เขาคิดค้นในชาติก่อนหากรสชาติดีเป็ที่ชมชอบของคนอื่น อาจเอาออกมาจำหน่ายสร้างรายรับอีกทาง
เื่นี้ทำจ้าวเถียนอ้ายตื่นเต้นอดีตประมุขผู้รักการร่ำสุรารีบเสนอตัวบอกว่าจะลงมือหมักเองขนาดโดนภรรยามองแรงอยู่นานก็ยังไม่รู้ตัว
งานทั่วไปหกคน อู่ซีห่าวคนนี้อ่านยากเหรินซวงอิ๋นรู้แค่เขามีฝีมือด้านงานช่าง แต่คิดว่าต้องมีความสามารถอื่นอีกลูกน้องของเขาก็คล้ายกันคือเป็พวกที่ดูไม่ออก จัดประเภทไม่ได้เขาให้พวกนี้คอยคุมงานช่างหรือเวลา้าให้คนนอกเข้ามาทำงานให้ตระกูลก็ให้อู่ซีห่าวคอยจัดหา ดูแล รับผิดชอบ หากคนที่หามามีปัญหา เขาต้องรับผิดชอบ
การเปิดโอกาสให้ติดต่อคนนอกก็เพื่อล่อให้เขาเผยตัวไวขึ้น หากคนพวกนี้มีนอกมีในไม่น่าไว้ใจ ก็จะรู้ได้ทันที
สุดท้ายงานป้องกันฮุ่ยหนี่ว์หญิงหน้าดุกับลูกน้องหญิงทั้งหมดสิบสามคนหน่วยก้านแข็งแรง แต่ละคนเป็คนพูดน้อย ไม่ค่อยยอมคน เรียกว่าดื้อเงียบก็ไม่ผิด
งานป้องกันเป็ส่วนที่ไม่มีใครรู้ว่าเหรินซวงอิ๋นให้พวกเธอทำอะไรเพราะหลังจากคัดคนแล้วพวกเธอทั้งกลุ่มก็หายตัวไป
เหรินซวงอิ๋นให้พวกเธอมาเก็บตัวอยู่หลังเขาส่วนนี้เป็เขตต้องห้ามของตระกูล คนทั่วไปรู้ว่าเป็สุสานของตระกูลประมุขจ้าวสมาชิกในครอบครัวประมุขทุกรุ่นจะถูกฝังที่นี่
เป็สถานที่กว้าง เงียบและใกล้ชิดธรรมชาติ เหมาะกับการฝึกวิชา คุณนายเล็กแจกมีดไม้ขนาดพกพาให้ทุกคนเขาสาธิตให้พวกเธอดูท่วงท่าการใช้มีดไม้ประชิด บุก และป้องกันศัตรูขั้นแรกให้ฝึกแค่สามท่าให้คล่องก่อน
ตอนที่คุณนายเล็กบอกว่างานคือ ‘หน่วยกล้าตาย’ พวกเธอทุกคนตื่นกลัวในตอนแรกแต่ด้วยนิสัยของแต่ละคน ไม่มีใครอยากย้ายไปทำหน้าที่อื่น สำคัญกว่านั้นคืองานป้องกันได้เงินเดือนเยอะกว่าทุกตำแหน่งในบ้าน คุณนายเล็กบอกว่าหากฝีมือเข้าขั้นจะให้เงินเยอะกว่าบอดี้การ์ดที่เฝ้าคฤหาสน์
หน่วยกล้าตายหญิงพวกนี้หากฝึกจนมีฝีมือแล้วจะได้อยู่ติดตามรับใช้เ้านายในบ้าน ไม่ได้ใกล้ชิดขนาดป้าจูแต่เวลามีภัยต้องพร้อมตายแทนเ้านายที่ตนดูแล หากสละชีวิตครอบครัวที่เหลือจะได้รับเงินก้อนโตเป็การตอบแทน
ชุดยูนิฟอร์มของคนรับใช้ในบ้านจะเปลี่ยนเป็กางเกงสามส่วน เสื้อแขนสั้น แขนยาว กางเกงขายาว และชุดกันหนาว เลือกสวมใส่ตามสภาพอากาศแต่จะแบ่งสีตามหน้าที่ของตน งานบัญชีสีขาวมุก งานสวนสีน้ำตาลดินงานต้อนรับสีแดงเืนก งานบ้านสีเทาอ่อน งานครัวสีส้มอิฐงานในเรือนผู้เฒ่าสีฟ้าทะเล งานทั่วไปสีดำ งานป้องกันสีเปลืองมังคุด
หนึ่งคนจะได้แบบละห้าชุดปีใหม่เก็บชุดเก่าคืน แจกชุดใหม่ใครคิดว่าชุดยังไม่เก่าไม่รับชุดใหม่จะได้เป็เงินแทน ชุดใครหายต้องถูกพักงานจนกว่าจะหาเจอว่าหายไปไหน ห้ามให้คนอื่นยืมชุด
เนื้อผ้าเป็ผ้าฝ้ายธรรมดาแต่เหรินซวงอิ๋นแอบทำเครื่องหมายบางอย่างไว้ และเื่นี้ไม่มีใครรู้
คุณย่ากับคุณแม่ถามว่าที่เขาเหนื่อยจัดระเบียบบ้านใหม่ขนาดนี้เพื่ออะไร พวกเธอแค่หวังให้เขาควบคุมคนได้ ให้งานทุกอย่างไม่มีปัญหาก็พอแบบนี้กลัวซวงอิ๋นจะเหนื่อย แล้วอยากลาออกจากตำแหน่งคุณนายเล็ก
เขาตอบพวกเธอว่า “บ้านเราไม่มีพ่อบ้านแล้วแต่ละคนที่อยู่มานานจะคิดเป็ใหญ่แทนเขา เมื่อมีคนแย่งชิงอำนาจ บ้านย่อมวุ่นวายไม่สงบ ผมใช้วิธีนี้ข่มความทะเยอทะยานในใจ หากใครที่ไม่ยอมก็ต้องทำงานให้ดีจับผิดหัวหน้าของตนให้ได้ แต่หากไม่เก่งพอก็จะเงียบไปเองหากหัวหน้าที่ผมเลือกผิดคน ลูกน้องของพวกเขาก็จะประจานความผิดออกมาเอง แบบนี้เราจะเหนื่อยแค่่แรกแต่ต่อไปถึงผมไม่อยู่ บ้านก็ยังสงบครับ”
“ไม่ได้นะ หลานจะไม่อยู่ได้ยังไง”จ้าวหลันหรูหน้าบึ้ง วิกตอเรียเองก็ไม่นิ่งเฉย รีบยกเื่ลูกชายมาพูด
“อีกหน่อยจิงถิงก็จะต้องขึ้นเป็ประมุขซวงอิ๋นลูกก็ต้องช่วยพี่เขาดูแลบ้าน แม่คงสบายใจถ้ามีลูกอยู่ข้างเขา”
“พูดเข้าหูเหมือนกันนะแม่คนนี้ใช่แล้วซวงอิ๋น ไม่มีใครเหมาะกับตำแหน่งคุณนายจ้าวเท่าหลานอีกแล้วนะ”
เหรินซวงอิ๋นยิ้มคล้ายไม่ยิ้มมองแม่สามี เื่สัญญาสามปีเธอน่าจะรู้ เขาใช้น้ำเสียงสุภาพบอกพวกเธอ
“ในความแน่นอนย่อมมีที่ไม่แน่นอนในความเหมาะสมย่อมมีคนไม่เห็นด้วย คุณแม่กับคุณย่าอาจจะเห็นว่าผมจัดการเื่ทุกอย่างได้ แต่หน้าที่เช่นนี้พ่อบ้านทั่วไปก็ล้วนทำได้ แต่หน้าที่คุณนาย หน้าที่ภรรยา กลับต่างกันออกไป”
สองสาวเข้าใจความหมายของเขาจึงไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เหรินซวงอิ๋นพูดเช่นนี้ เพราะ้าเตือนว่า ที่เขาทำได้ดีคืองานบ้านแต่งานเมียนั้นกลับห่วยแตก นี้ทำให้แม่สามีและย่าสามีหน้ายุ่งเหมือนยุงตีกันพวกเธอจะทำยังไงดี ถึงจะรั้งศรีสะใภ้เช่นนี้ไว้ได้
กว่าจะสะสางเื่งานบ้านเสร็จก็เกือบเย็น เหรินซวงอิ๋นรีบลงเขาไปจัดการงานส่วนตัวต่อบอกคนบ้านจ้าวว่าคุณแม่เหรินไม่ค่อยสบาย พี่ชายสองคนกับพี่สะใภ้อยู่บนแผ่นดินใหญ่คืนนี้อาจต้องค้างสักคืน ไม่มีใครห้าม เพราะสองสาวบ้านจ้าวมีแผนการจะเรียกคุณชายใหญ่มาคุยพอดี
หลังจากเหรินซวงอิ๋นไปแล้ววิกตอเรียก็โทรเรียกลูกชายให้มากินข้าวเย็นที่บ้าน รายนั้นอิดออดเธอจึงบอกว่าเธอคิดถึง อีกอย่างวันนี้ลูกสะใภ้ไม่อยู่ลูกชายจึงยอมรับปากจะโผล่หัวมา
จ้าวหลันหรูวางแผนกันสองคนกับลูกสะใภ้ทำยังไงให้มีเ้าหนูจ้าวตัวน้อยเป็โซ่ทอง คล้องพ่อกับแม่ไว้ด้วยกันในที่สุดก็คิดออก
เวลาต่อมาบนโต๊ะอาหารมื้อเย็นทุกคนอิ่มแล้ว ประมุขของบ้านไม่อยู่ ท่านผู้เฒ่าบอกว่าไปตามหมอเทวดา (อีกแล้ว)จ้าวจิงถิงกินอิ่มก็ทำท่าจะขอตัว แม่รั้งลูกชายเอาไว้
"เื่เด็กแซ่ก๋านแม่ไม่รู้หรอกนะว่าลูกจริงจังแค่ไหน แต่ว่าทำอะไรต้องไว้หน้าซวงอิ๋นด้วยเป็ไปได้ก็เลิกยุ่งกับเขาซะ"
"เขามาฟ้องคุณแม่เหรอครับ"
"หยุดเลยนะ ทำผิดยังไม่ยอมรับผิด ย่าเคยสอนให้เราเป็คนแบบนี้หรือไงอีกอย่างอย่าใส่ร้ายซวงอิ๋น เขาไม่ใช่คนขี้ฟ้อง"
วันก่อนเธอตามดูทั้งวันที่หลานสะใภ้กลับบ้านก็ไม่ได้มีเื่ใหญ่ตามมาเธอพอรู้มาว่าคนบ้านเหรินตามใจหลานคนเล็กขนาดไหน ถ้าฟ้องเื่เด็กแซ่ก๋านไปคงไม่เงียบเช่นนี้ อย่างน้อยผู้เฒ่าบ้านนั้นก็ต้องทำอะไรบ้าง
"คุณย่า รู้ได้ยังไงครับ ช่างเถอะตอนนี้เขาเป็คนโปรดทำอะไรก็ดีทั้งนั้น แล้วสรุปว่าเรียกผมมาแค่เื่นี้?"
คนเป็แม่เรียกเสียงดุ"จ้าวจิงถิง" ไม่บ่อยนักที่วิกตอเรียจะโกรธลูกชายทุกทีเื่ไหนก็ล้วนตามใจเขา ตอนนี้คุณชายใหญ่จำต้องเงียบ และยอมรับปากไปก่อน
"ผมก็แค่สนุกเป็ครั้งคราวไม่ให้เป็เื่หรอกครับ"
จ้าวหลันหรูถามหลานชายตามตรง"แกไม่ชอบเมียแกตรงไหน"
"ก็"จ้าวจิงถิงไม่คิดเลยเขาตอบได้ทันที "ทุกตรงแหละย่า"
"ฉันจะบ้าตาย มีของดีแต่ดันตาบอดแกรู้ไหมว่าเขาทำอะไรให้ตระกูลจ้าวเราบ้าง"
"ครับ?"
"ย่าจะบอกให้แกฟังวันนี้ซวงอิ๋นเขา....."
แล้วคุณย่าก็เล่าเื่ที่หลานสะใภ้ทำทุกอย่างให้คุณชายตาบอดฟังระหว่างเล่าแม่ของเขาก็แทรกขึ้นบ้าง ซวงอิ๋นเก่งอย่างนั้น ซวงอิ๋นฉลาดอย่างนี้ตบท้ายด้วยไม้เด็ด
"ที่ย่ากับปู่ยอมรับแม่ก็เพราะได้เขาช่วยที่เขาคิดเื่ปรับปรุงบ้าน จัดระเบียบคน ก็เพื่อตระกูลเรา เพื่อพวกเราทั้งนั้นลูกสะใภ้แบบนี้หามาให้แม่ได้หรือเปล่า ถ้าไม่ได้เื่สัญญานั่นยกเลิกไปเถอะ"
"คุณแม่!!"
จ้าวจิงถิงยังไม่ทันได้พูดย่าก็ถามเสียงดัง "สัญญาอะไรกัน"
"ไม่มีอะไรครับคุณย่าทั้งสองคนคิดว่านี่มันไม่แปลกเหรอครับ ก่อนหน้านี้คุณชายเหรินคนนี้เป็คนยังไงไร้สาระ วัน ๆ เอาแต่วิ่งตามจับผม หึงหวงทำงานผมเสียหายทั้งที่ไม่ได้เป็อะไรกันเลย แต่ตอนนี้ การแต่งตัว ท่าที น้ำเสียง เปลี่ยนไปหมดผมคิดว่าอาจมีคนปลอมเป็เขา เพื่อมาใกล้ชิดตระกูลเรามีแผนร้ายอะไรสักอย่างก็ได้"
จ้าวหลันหรูได้โอกาสทองก็รีบฉกฉวยเธอพูดตามที่วางแผนกับลูกสะใภ้ก่อนหน้านี้
"ดีเลยงั้นถือโอกาสนี้แกพาเมียไปฮันนีมูนซะ"
หลานชายได้ฟังก็ขัดใจ"ยังจะฮันนีมูนอะไรอีกครับ คุณย่าคุณแม่ ฟังผมพูดบ้างหรือเปล่า”
"ใจเย็นก่อน ที่ย่าให้แกไปกับเขาแบบนี้ก็เพื่อให้แกมีโอกาสตรวจสอบเขาทั้งตัว เอ่อ...หมายถึงตรวจสอบให้ละเอียดว่ามีตรงไหนไม่น่าไว้ใจบ้างน่ะ"
แม่ที่เคยเห็นดีเห็นงามอยู่ข้างเขาตลอดมาก็พยักหน้าไปกับคุณย่าด้วย
ยกหินทุ่มเท้าตัวเองแท้ๆดอกโมโหในใจจ้าวจิงถิงผลิบานเต็มทุ่ง
449
