ตำหนักหมื่นขุนเขา

       เจี้ยนเฟิงหัวเราะดีใจอยู่นานก่อนจะมองไปที่เทียนหลง "นี้คือตราประจำตัวเจ้าตำหนัก และนี้คือกุญแจทางเข้าสู่ตำหนักหมื่นขุนเขาของเรา แค่นำมันไปติดตั้งในที่ที่ต้องการก็จะสามารถเปิดประตูทางเข้าได้แล้ว และอาจารย์ต้องขอโทษเจ้าด้วยที่อาจารย์ไม่มีอะไรจะให้เจ้าเลย เพราะระดับของเจ้ายังไม่สามารถใช้ได้ 

       แต่อาจารย์เก็บของทุกอย่างของอาจารย์ไว้ที่ขุนเขาบรรพชนเมื่อถึงเวลาเจ้ามันจะเป็นของเจ้าทั้งหมดและสิ่งต่างอาจารย์ผนึกเอาไว้แล้วเจ้าจะต้องจัดการด้วยตัวเองเวลาของอาจารย์หมดแล้วดูแลตัวเองด้วยศิษย์รัก"

      “ข้าจะเป็นคนนำพาตำหนักหมื่นขุนเขาให้ยิ่งใหญ่กว่าเดิมแน่นอนและข้าจะล้างแค้นพวกมันทุกคน ขอให้อาจารย์ไม่ต้องเป็นห่วง” เจี้ยนเฟิงที่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มเล็กน้อยก่อนที่ร่างละค่อยๆหายไป

       เทียนหลงคุกเข่าลงและคำนับไปที่ร่างของเจี้ยนเฟิงที่หายไป ก่อนจะก้มมองตราเจ้าตำหนักที่อยู่ในมือของตนและหยดเลือดลงไปจากนั้นเทียนหลงก็เดินออกไปเพื่อที่จะเรียกทุกคนมารวมตัวกัน ก่อนที่เทียนจะชวนทุกคนไปบ้านที่อยู่ในป่าต้องห้ามและบอกว่ามีเรื่องสำรับที่ต้องทำที่นั้น 

       หลังจากนั้นหนึ่งวันเทียนหลงก็มาถึงบ้านและรีบไปทำความเคารพหลุมศพท่านยายของตน เสี่ยวไป๋ เองก็ไปเคารพหลุมศพแม่ของตัวเองเช่นกัน ก่อนจะมาเคารพหนิงเซียนหยู หลังจากที่ฟางหมิงบอกว่าทั้ง2คือใคร ทุกก็มาเคารพด้วยเช่นกัน 

“เสี่ยวไป๋คิดถึงท่านยายนะเจ้าว่าไหม ไม่มีใครค่อยดุเราเวลาหายไปนานๆเลย”เทียนหลงหันไปหาเสี่ยวไป๋

“ข้าก็คิดถึงท่านยายและท่านแม่เหมือนกันพี่ใหญ่ถ้าท่านยายไม่ช่วยข้าเอาไว้ตอนนั้นข้าคงตายไปแล้ว ข้าคิดถึงตอนนี้โดนท่านยายเคาะหัวเวลาที่พวกเราดื้อจริงๆ ท่านว่าไหมพี่ใหญ่” เทียนหลงเพียงพยักหน้าตอบและยิ้มออกมา 

“เสี่ยวไป๋ข้ามีที่ที่จะให้พวกท่านได้พักผ่อน ไม่ต้องกลัวใครจะรบกวน ถ้าข้าจะให้ทั้งสองไปอยู่ที่ที่ปลอดภัยเจ้าจะว่าอะไรไหม”เทียนหลงถามความเห็นของเสี่ยวไป๋ 

“ทำตามที่พี่ใหญ่ว่าเลย”เสี่ยวไป๋พยักหน้ารับ 

       เทียนหลงได้ย้ายทั้งสองเข้ามาอยู่ในโลกตันเถียนของตนเองแล้วนำทั้งสองให้ไปอยู่ที่ใต้ต้นไม้จักรวาล เพื่อเวลาไปไหนเข้าจะได้ไม่ต้องกลัวท่านยายจะเหงาอีกต่อไป เสี่ยวไป๋เห็นแบบนั้นก็ไม่ได้ถามว่าเทียนหลงนำทั้งสองเอาไปไว้ที่ไหนเพราะว่าเขาเชื่อใจพี่ใหญ่เขาที่สุดอยู่แล้ว 

       เทียนหลงเรียกทุกคนไปรวมกันที่ลานบ้านก่อนจะเริ่มพูดสิ่งที่ตัวเองจะทำ “พวกเราทุกคนต่างต้องเจอและผ่านเรื่องร้ายๆ มาด้วยกันทั้งนั้น บ้างสิ่งบ้างอย่างมันทำให้ข้าได้เรียนรู้ว่ารู้ว่าโลกใบนี้มันความแข็งแกร่งนั้นสำคัญที่สุด ต่อหน้าความแข็งแกร่งที่สมบูรณ์แบบ แผนการอะไรก็ใช้ไม่ได้ผล การที่จะแข็งแกร่งนั้นต้องมีทรัพยากร แต่ของพวกนั้นก็อยู่ในมือของสำนักใหญ่กันทั้งนั้น แต่ข้าจะไม่เข้าร่วมกับใครข้าสร้างมันขึ้นมาใหม่ พวกเจ้าทุกคนจะเดินเคียงกับข้าไหม”

“พวกเรายินดีที่จะติดตามพี่ใหญ่” เสียงของทุกคนดังขึ้น 

“ถ้าเช่นนั้นเราก็มาเริ่มกันเถอะ” เทียนหลงยิ้มก่อนะเดินไปออกมาและหยิบป้ายหยกออกมาการที่เทียนหลงได้รับตราประจำเจ้าตำหนักแล้วนั้นทำให้เขาเสชื่อต่อกับประตูตำหนักและสามารถเปิดใช้งานมันได้ตลอดเวลา เทียนหลงส่งปราณเข้าไปเพื่อนใช้งานทันที ต่อมาก็เกิดวังวนขึ้นที่สีดขึ้นก่อนจะค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆเมื่อมันขยายใหญ่ถึง5เมตรแล้วมันก็หยุดก่อนจะค่อยๆเสถียร 

       เทียนหลงเดินนำเข้าไปเมื่อทุกคนเห็นว่าเทียนหลงเดินเข้าไปทุกคนก็เดินตามเข้าไป เมื่อเข้าไปแล้วเทียนหลงก็ปิดประตูทันทีเพื่อไม่ให้ใครผ่านมาเห็น เมื่อเข้ามาทุกคนมาโผล่ที่ขุนเขาหลักใต้ต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าลมปราณของสถานที่แห่งนี้หนาแน่นกว่าโลกภายนอกนับ100เท่าแม้ว่าเจี้ยนเฟิงจะผนึกเส้นชีพจรวิญญาณ แต่เขาก็ทำให้มันปล่อยลมปราณออกมาหล่อเลี้ยงขุนเขาทั้งหมด 

     แม้จะบอกว่านิดเดียวแต่ต้องเข้าใจก่อนว่าชีพจรวิญญาณจากดินแดนเทพแม้จะน้อยนิดสำหรับโลกเบื้องล่างนี้มันเป็นอะไรที่มากมายมหาศาลมาก และสิ่งที่ทุกคนเห็นเห็นนั้นคือขุนเขามากมายนับหมื่น ต้นไม้มากมายสูงเสียดฟ้า ไม่รู้ว่ามีกี่ยอดเขาที่มีสมุนไพรมากมายเต็มไปหมดและไม่เคยเห็นไม่รู้จัก บางยอดเขาเต็มไปด้วยสัตว์วิญญาณ บางยอดเขาก็มีผลไม้วิญญาณมากมาย แต่ที่แปลกคือสถานที่สวยงามขนาดนี้กลับเต็มไปด้วยซากปรักหักพังของสิ่งก่อสร้างมากมาย 

       เทียนหลงจึงค่อยอธิบายเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับตำหนักหมื่นขุนเขา และบอกว่าเขานั้นได้รับสืบทอดตำแหน่งเจ้าตำหนัก แต่ไม่ได้พูดเกี่ยวกับดินแดนแห่งเทพ เพราะมันไกลเกินไปเมื่อทุกคนได้ฟังก็ตกใจอย่างมากไม่คิดว่าจะมีสถานที่แบบนี้อยู่ด้วย

       “ต่อไปนี้ที่นี้ตำหนักหมื่นขุนเขาจะเป็นบ้านของพวกเรา เราจะทำให้ตำหนักหมื่นขุนเขากลับมายิ่งใหญ่และต้องมากกว่าที่เคยเป็นมา พวกเจ้าจะเข้ารวมตำหนักหมื่นขุนเขาไหม” เทียนหลงมองทุกคนแล้วถาม

       “พวกเรายินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เข้ารวมตำหนักหมื่นขุนเขา คารวะท่านเจ้าตำหนัก ขอรับ/เจ้าค่ะ” ทุกคนโค้งคำนับไปทางเทียนหลงที่เป็นเจ้าตำหนักแห่งนี้ พวกเขาต่างก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่ได้เข้ารวมตำหนักหมื่นขุนเขาเพราะสถานที่แห่งนี้ไม่ต่างจากสวรรค์ของผู้ฝึกตนเลยด้วยปราณวิญญาณ ทรัพยากรมากมายมหาศาล 

       “ดีมาก เดียวข้าจะจัดการฟื้นฟูสิ่งก่อสร้างของแต่ละยอดเขาก่อน”หลังจากนั้นเทียนหลงก็หายไปปรากฏตัวที่ยอดเขาทรัพยากร ในยอดเขามีทุกอย่างสมุนไพร  โอสถ แร่เหล็กและวัตถุดิบมากมายมหาศาล มันเป็นยอดเขาสำหรับแลกเปลี่ยนทรัพยากรของทุกคนในตำหนักหมื่นขุนเขา

                                                     จบ.