กมลรีบตื่นั้แ่ฟ้ายังไม่สาง เขาเตรียมตัวเข้าครัวทำอาหารให้ลูกให้สามี
"ตะเอ๋ หนูตื่นแย้วน๊า"ก้อง
"สุดหล่อของแม่ตื่นแล้ว ไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วมากินข้าวกันดีกว่า"กมล
"อ่าวพี่ตื่นแล้วเหรอ พาลูกไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนนะ เดี๋ยวมลยกอาหารไปเอง"กมล
"อืม ปะเ้าตัวน้อย ตื่นไม่ปลุกพ่อเลยนะ"ศักดิ์
เมื่อสองพ่อลูกล้างหน้าแปรงฟัน ทุกคนทานอาหารเช้าร่วมกัน ก่อนจะออกรถไปบ้านปู่ย่า
.....................................
"สวัดดีกั๊บทุกๆคน"ก้อง
"แหม่หลานลุงเดี๋ยวนี้พูดเก่งขึ้นนะเนี่ย"สิง
"คิก คิก คิก ก็หนูมีฟามฉุกนี่จ๊ะ"ก้อง
สิงยื่นมือมาลูบผมหลานชาย มองด้วยสายตาเอ็นดูพร้อมด้วยความยินดี
เมื่อก่อนเขาสงสารหลานมาก น้องก้องไม่ค่อยพูดคุยกับใคร
จะเรียกทีหนึ่งก็จะสะดุ้ง ผวาตลอด เพราะน้องก้องมักถูกแม่ทั้งดุ ทั้งหยิกในบางครั้ง
เด็กอายุยังน้อยจึงหวาดกลัว และระแวงตลอดเวลา
แต่มาตอนนี้สิ แววตามีแต่ความสดใส ช่างพุดช่างเจรจา
"ป๊ะไปกันเถอะ"แม่แก้ว
วันนี้เป็วันหยุด เมษากับธันวาขอมาด้วย ทุกคนก็อนุญาต เวลาผู้ใหญ่ทำงาน จะได้มีคนอยู่เป็เพื่อนกับน้องก้อง
..............................................
"มากี่ครั้งฉันก็ไม่ชินสักที ดู ดู นั่น วัน วันนี้มันมีปลา หมึก เห้ยหอยก็มีด้วย"สิง
"เอ๊ะนั่นมันหอยอะไรอะ สวยจังเลย"เมษา
กมลมองตามมือที่เมษาชี้นิ้วถามถึงหอยแปลก แต่ใจเขานั้นเต้นเป็กลองด้วยความตื่นเต้น
"เฮ้ ได้จริงๆสินะ พี่ศักดิ์เรามีเงินซื้อที่ตรงนี้แล้ว"กมล
"นั่นมัน....."ศักดิ์
"ใช่จ๊ะพี่ มันเป็หอยมุกทะเล เป็สีหายากด้วย"กมล
"มลอยากได้เงินมาให้ทำเื่ทุกอย่างให้ไวขึ้น เลยต้องหาของที่ชายได้ราคาดีหน่อยจ๊ะ"กมล
"แล้วรู้ได้ยังไงว่า ไข่มุกข้างในมีสีอะไร เรายังไม่ได้แกะดูเลย"ศักดิ์
"แหะ แหะ แหะ มลขอสีที่ราคาแพงมาเลย ถ้าจำไม่ผิด สีชมพู สีดำราคาจะดีกว่าสีอื่น"กมล
หลังจากนั้นมหกรรมการเก็บสัตว์น้ำก็ได้เริ่มขึ้น กมลกับศักดิ์ทำหน้าที่ในการเก็บหอยมุก ทุกคนแบ่งหน้าที่กัน
.............................................
วันนี้มีรถยนต์มาทำให้ขนสัตว์น้ำได้จำนวนมาก ศักดิ์กับสิงหาแยกกันไปส่งของ
โดยศักดิ์และกมลไปขายหอยมุก สิงหานำของไปส่งตามร้านอาหาร และน้องก้องก็ตามแม่จ๋าไปอีกเหมือนเคย
"เออ้าให้ทางร้านช่วยอะไรไหมครับ"พนักงานร้านเครื่องประดับ
"เออคือ ที่นี่รับซื้อมุกทะเลไหมครับ พอดีผมมีของมาให้ทางร้านดู เผื่อสนใจครับ"กมล
"มุกเหรอ ได้ๆ รอก่อนนะ ผมขอไปตามเ้าของร้านก่อน"พนักงาน
ผ่านไปไม่ถึง 5 นาที เ้าของร้านเดินมาพร้อมกับพนักงาน
"สุดยอดเลย เม็ดใหญ่ขนาดนี้เลย แถมสีชมพูมันวาวมาก ของหายากเลย"เ้าของร้าน
"เถ้าแก่สนใจไหมครับผมมีหลายเม็ดเลย ถ้าไม่สนใจผมจะได้ไปร้านอื่น"กมล
"เดี๋ยวสิ ใจเย็นๆนะพ่อหนุ่ม ฉันสนใจสิ พ่อหนุ่มคิดราคาเท่าไหร่"เ้าของร้าน
"ของหายากมากเลย กว่าจะได้มาผมต้องออกเรือไปแหล่งน้ำลึกมากเลย ขอเม็ดละ 50,000 เหรียญละกัน"กมล
ศักดิ์ฟังกมลเจรจาราคาของมุก วิธีการต่อรองราคาของกมล เหมือนคนเคยผ่านการทำงานมาอย่างชำชอง
มันน่าแปลกเพราะกมลไม่เคยทำงานเลย แค่ไปวงไพ่กับร้านยาดอง คงไม่ถือว่าเป็งาน
กมลมักมีเื่ให้ใตลอด เขาคงต้องเริ่มชินได้แล้ว
"มีกี่เม็ดลุงรับซื้อทั้งหมดเลย แล้วลุงให้เม็ดละ 70,000 เหรียญละกัน"เถ้าแก่
กมลได้ฟังราคายิ่งถูกใจเ้าของร้านมาก ไม่คิดเอาเปรียบลูกค้า แถมไม่เื่มาก
วันนี้กมลทำเงินได้ 2,100,000 เหรียญ จากไข่มุก 30 เม็ด แต่จำนวนเงินค่อนข้างเยอะ
ทั้งเ้าของร้านและศักดิ์จึงไปทำการจ่ายเงินที่ธนาคาร
กมลและน้องก้องไม่ได้ไปด้วย นั่งรออยู่ในร้านโดยมีพนักงานอยู่อีกหนึ่งคน
"เห้อ ถ้าเป็ยุคโน่น โอนแป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว
"แม่ต๋าพูดอะไยอะ หนูไม่ค่อยได้ยิน"ก้อง
"เปล่าครับไม่มีอะไร น้องก้องอยากได้อะไรไหม"กมล
"หนูขอยดจักยานของเด็กได้ไหมกั๊บ"ก้อง
"ได้สิครับ เดี๋ยวรอพ่อรับเงินเสร็จก่อนนะ"กมล
กมลเพิ่งจะสังเกตพนักงาน เป็ผู้ชายรูปร่างคล้ายผู้หญิง หน้าตาออกแนวสวยหวาน
หรือจะเป็เพศพิเศษเหมือนกับเขา กมลรู้สึกตื่นเต้นมากทีเดียว เพราะั้แ่เขามาอยู่โลกใบนี้
เขายังไม่เคยเจอเพศพิเศษคนอื่นๆเลย
"เออ พี่ชื่ออะไรเหรอครับ ผมชื่อกมลครับ"กมล
กมลยิ้มสดใส ให้รู้สึกว่าน่าเอ็นดูที่สุด เพราะเขารู้สึกถูกชะตากับคนตรงหน้ามาก
"เออ พี่ชื่อนทีครับ น้องมีอะไรให้พี่ช่วยหรือเปล่า"นที
"ไม่ครับ ไม่มีหรอก เพียงแต่ผมไม่ค่อยเจอเพศพิเศษเหมือนผม เลยตื่นเต้นไปหน่อย"กมล
"อืม ก็จริงนะ พี่ก็นานๆถึงจะเจอสักคน พี่อยู่ในตัวอำเภอด้วยแหละถึงพบเจอคนเยอะ"นที
"ลูกน้องน่ารักจังเลย"นที
ขณะพูดถึงน้องก้องสายตานทีเปลี่ยนไป สายตาบ่งบอกถึงความเ็ป คนคนนี้ต้องเจอเื่แย่ๆมาสินะ
คุยกันได้นิดเดียว ก็มีลูกค้ามาซื้อของ กมลจึงกลับไปนั่งรอศักดิ์เช่นเดิม
เขาไม่ได้รู้อะไรกับนทีมากนัก รู้แค่พี่เขาอายุ 29 ปี ไม่มีบ้าน เ้าของร้านสงสารเลยให้พักที่ร้านเลย ได้ไม่ต้องเสียค่าเช่า
"พี่ศักดิ์เราไปซื้อจักรยานให้ลูกกันเถอะน้องก้องอยากได้"กมล
"อืม เดี๋ยวรอพี่สิงมารับ ไปพร้อมกันเลย"ศักดิ์
..........................................
"น้องก้องปั่นไปข้างหน้าเลยครับ แต่หนูต้องมองทางนะ อย่ามองเท้าตัวเอง"กมล
กมลซื้อจักรยานมา 3 คัน เขาซื้อให้น้องก้องแล้วยังซื้อให้เมษาและธันวาอีกคนละคัน
เด็กๆดีใจกันน่าดู กลับมาถึงบ้านก็หัดปั่นกันไม่รู้จักเหนื่อยกันเลยสักคน
"พี่ศักดิ์พี่ไปติดต่อซื้อที่กับพ่อมาเป็ยังไงบ้าง"กมล
"ผู้ใหญ่เขาขายให้ราคาถูก เพราะไม่มีใครสนใจที่บริเวณนั้นกัน"ศักดิ์
"ต้องใช้เงินเท่าไหร่เหรอพี่"กมล
"ที่บริเวณนั้นทั้งหมดก็ 30 ไร่ เขาคิดไร่ละ 20,000 เหรียญ เราจ่ายค่าที่ไป 600,000 เหรียญ"ศักดิ์
"ถูกจริงๆด้วยพี่"กมล
"พี่ให้สินน้ำใจลุงผู้ใหญ่ไปอีก 1,000เหรียญ"ศักดิ์
ั้แ่วันที่เขาจัดการเื่ที่ดินเสร็จ ก็ผ่านมา 2 อาทิตย์แล้ว ทุกๆ3 วันเขาจะนำสัตว์น้ำไปส่งให้ร้านในอำเภอ
วันนี้ก็ครบกำหนดที่เขาต้องเอาของไปส่ง เขาจะไปดูรถเพิ่มอีก 1 คัน เพื่อที่พี่สิงหา จะได้ช่วยกันขนของไปขาย ได้จำนวนมากขึ้น
วันนี้เขานำมุกมาให้เ้าของร้านเครื่องประดับด้วย หลังจากที่เขามาขายเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน
เ้าของร้านก็มาสั่งให้เขามาส่งอีกหลายครั้ง จนเขาพูดคุยและสนิทกับพี่นทีมากขึ้น
ชีวิตของพี่นทีน่าสงสารมาก พี่นทีไม่ใช่คนเมืองนี้ พี่แกอาศัยอยู่ที่เมืองหลวง
พ่อแม่ไม่มีแกเป็เด็กกำพร้า ได้แต่งงานกับเ้าของโรงงานกระดาษ
คิดว่าชีวิตจะสบายได้มีบ้านเป็ของตัวเอง แต่พอตัดสินใจจะแต่งงาน เขาได้ย้ายไปอยู่กับสามี
ถึงได้รู้ว่า สามีที่ตนเชื่อใจมีเมียอยู่แล้ว แต่พี่นทีทำอะไรไม่ได้ เพราะแกท้องได้ 2 เดือน แล้ว
จึงต้องยอมทำตามน้ำ และมารู้ทีหลังว่า ทุกอย่างเป็แผนของเมียหลวง ที่อยากได้ลูกจากเขา
เมียหลวงไม่สามารถมีลูกได้ และตัวเขาเองไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน จึงเป็ตัวเลือกในแผนอย่างดี
ั้แ่ที่พี่นทีรู้ความจริงเขาจึงวางแผนที่จะหนีออกมา เขาวางแผน โดยให้คุณหมอที่ดูแลเขาร่วมมือด้วย
คุณหมอสงสารจึงยอมตกลงช่วย เพราะมีอยู่วันหนึ่งนทีถูกคนรับใช้ของเมียหลวงแกล้งชนจนหกล้มแล้วมีเืออกมา
คุณหมอจึงตัดสินใจช่วย โดยบอกว่า นทีแท้ง หลังจากนั้นนทีก็ถูกไล่ออกจากบ้าน
คุณหมอจึงพานทีไปอาศัยอยู่ด้วยชั่วคราว จนคลอด นทีมาหางานทำที่เมืองนี้
ส่วนลูกคุณหมอช่วยดูแล นทีจะกลับไปหาลูกเดือนละครั้ง เด็กน้อยชื่อ วาริ อายุเพิ่งจะได้ 1 ขวบ
"แม่ต๋า พอขายไข่มุกเฉ็ด เยาไปร้านยดใช่เป่า"ก้อง
"ใช่ครับ วันนี้จะซื้อรถยนต์อีก 1 คันครับ"กมล"
"อ่าวพี่นที มายืนทำอะไรตรงนี้ ไม่ขายของเหรอ"กมล
จังหวะที่นทีหันหน้ามา ใบหน้ามีรอยแดงของฝ่ามือจนแก้มบวม ปากก็แตก นทีที่เป็คนยิ้มสวย
ในตอนนี้ใบหน้ามีแต่คราบน้ำตาและเสียงสะอื้น
"อาทีเป็อาไยย้องไห้ตำไม ใคเก๊เกเหยอ"ก้อง
แค่คำถามเดียวของน้องก้องพี่นทีปล่อยโฮออกมา โดยไม่อายคนที่เดินผ่านไปมา
กมลมองหน้าศักดิ์เป็การขอความคิดเห็น จะเอายังไงต่อดี
"เข้าไปข้างในกันเถอะ"ศักดิ์
//////////////
Enjoy reading ❤️