และที่สำคัญ ศิษย์หญิงคนนี้แข็งแกร่งมาก
เช่นนั้นพลังของอีกคนที่ยังอยู่ข้างๆ มันจะน่ากลัวขนาดไหนกัน?
เว่ยหลันตากระตุก เป็ข่าวเก่าที่ทำร้ายพวกเขา!
ใครบอกว่านิกายตงหลินเป็นิกายที่อ่อนแอ?
วันนี้ทำไมมันกลายเป็เื่ยุ่งยาก
“ท่านพ่อ ซ่างจงแข็งแกร่งมาก…สุดยอด!”
ดวงตาที่สวยงามของเซี่ยวจื่อหยวนเบิกกว้างและนางก็รีบปิดปากเล็กๆ ของนางไว้ เพื่อไม่ให้รบกวน
ในความเป็จริง ตระกูลเซี่ยวไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับการประลองในตอนนี้ ในอาณาเต๋า นิกายที่พวกเขารับใช้ ดูเหมือนจะเป็นิกายระดับล่างและไม่อาจเทียบได้กับนิกายดาบไคิ
อย่างไรก็ตาม ความเป็จริงนั้นค่อนข้างตรงกันข้าม
ลูกศิษย์ของนิกายดาบไคิถูกดาบของอีกฝ่ายทุบตีจนปางตาย!
"มีโอกาสแล้ว!"
เซี่ยวจี้ก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน แต่ท้ายที่สุด เขาก็เป็ถึงผู้นำตระกูล จึงต้องให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ได้แสดงออกมากเกินไป
ในทางกลับกัน ตระกูลหวังก็ตกตะลึงไปแล้ว
พวกเขาสงสัยว่ากำลังเห็นภาพหลอนหรือไม่?
ทำไมคนของพวกเขาถึงถูกดาบฟันปางตาย?
"คนต่อไป"
เจียงเหยาพลันมองไปที่นิกายดาบไคิ
ไม่กี่คนที่ดูสบายๆ ในตอนแรกไม่กล้าที่จะดูถูกอีกต่อไปในตอนนี้ และดวงตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความเคร่งขรึม
ด้วยวิชาดาบนั่นในตอนนี้ แม้แต่พวกเขาคาดว่ามีแต่จะพ่ายแพ้!
"ให้ข้าเอง"
เว่ยหลันกล่าว
การประลองแบ่งออกเป็สามครั้งและถ้าชนะสอง ก็เท่ากับว่าชนะ
ครั้งแรกแพ้แล้ว และหากครั้งที่สองยังคงแพ้ การประลองในวันนี้ก็เท่ากับว่านิกายดาบไคิพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์
และถ้ามันแพร่กระจายออกไปในอาณาเต๋า ในอนาคต คาดว่าจะถูกหัวเราะจนอับอายแทบตายโดยนิกายอื่น
เขาจึงต้องชนะ!
“แม้ว่าจะเป็ทักษะการต่อสู้ระดับปฐี แต่ผู้ใช้ก็เป็เพียงระดับอาณาจักรทะเลิญญาขั้นแรกเท่านั้น ข้ายังมีโอกาสที่จะชนะ”
ดวงตาของเว่ยหลันหรี่ลงเล็กน้อย จิติญญาของเขามีสมาธิอย่างมาก และเขาก็ไม่กล้าที่จะประมาท
"สู้กับวิชาดาบ ใช้การต่อสู้ระยะประชิดจะดีที่สุด อย่าให้นางได้ใช้วิชาดาบอีก"
ผู้าุโหลินที่อยู่ข้างๆ เตือนเขา
พลังดาบนั้นน่ากลัวจริงๆ แต่ท้ายที่สุดแล้ว มันมุ่งเน้นไปที่วิชา แม้ว่าการใช้กระบวนท่าดาบ นางจะทำให้เวลาในการใช้สั้นลงมาก แต่ก็ไม่สามารถใช้เร็วเท่าท่าดาบปกติได้
"ตกลง"
เว่ยหลันพยักหน้า
ทันทีที่เขาเดินไปตรงกลาง เพื่อเผชิญหน้ากับเจียงเหยาเกอ
บรรยากาศก็เย็นลง ไม่มีใครพูดอะไร ทุกคนต่างกลั้นหายใจ
ลู่เสวียนไขว้มือไว้ด้านหลังและยืนอยู่ไม่ไกล
พื้นฐานการฝึกตนของเว่ยหลันนั้นสูงมาก ซึ่งเป็ระดับอาณาจักรทะเลิญญาขั้นที่เจ็ด
และเมื่อดูจากอายุของเขาแล้ว เขาน่าจะมีประสบการณ์การต่อสู้มากมาย
ในแง่ของพลังต่อสู้เพียงอย่างเดียว ทั้งสองควรจะมีโอกาสห้าสิบห้าสิบ ดังนั้นใครจะชนะหรือแพ้ก็ขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของทั้งสองฝ่ายเองแล้ว
"ลุย!"
เว่ยหลันลงมือ
เขาไม่ได้ใช้วิชาดาบ แต่พุ่งเข้าหาเจียงเหยาเกออย่างรวดเร็ว!
แทบจะในทันที เขาก็มาถึงเจียงเหยาเกอในระยะประชิด!
"ถ้าระยะนี้ทำให้เ้าสามารถใช้วิชาดาบได้ อย่างนั้นข้าที่ฝึกดาบมาเป็เวลากว่า 30 ปีคงจะไร้ประโยชน์!"
แววตาของเว่ยหลันมีความเ็า
เขาพลันใช้มือข้างขวาชักดาบ และดาบก็สว่างขึ้นราวกับหิมะ เฉือนไปที่คอของเจียงเหยาเกอ
กลิ่นอายที่ดุร้ายราวกับสัตว์อสูรได้ปรากฏ!
อย่างไรก็ตาม ดวงตาของเจียงเหยาเกอยังคงเหมือนเดิม ดูเหมือนนางจะคิดไว้แล้วว่าฉากนี้จะเกิดขึ้น จึงไม่ได้ตื่นตระหนกเลย
นางถอยหลังหนึ่งก้าว ก่อนโน้มร่างของนางมาข้างหน้า จากนั้นก็ยกดาบของนางขึ้น
เคร้งๆ!
เสียงดาบปะทะกันหลายสิบครั้งดังขึ้น จนเกิดประกายไฟจำนวนมากออกมา!
“เป็ไปได้ยังไง!”
รูม่านตาของเว่ยหลันหดตัวเล็กน้อยอย่างไม่อยากจะเชื่อ
ทำไมนางยังต่อสู้ในระยะประชิดได้
นอกจากเขาจะไม่้าให้นางใช้วิชาดาบแล้ว ประเด็นหลักคือเขา้าพึ่งพาประสบการณ์การต่อสู้ระยะประชิดอันเข้มข้นของเขาเพื่อปราบปรามนาง
อย่างไรก็ตาม ศิษย์หญิงของนิกายตงหลินยังเด็กมาก นางเคยต่อสู้มากี่ครั้งกัน?
อย่างไรก็ตาม หลังจากการต่อสู้ เขาก็ใเมื่อรู้
ว่าการต่อสู้ระยะประชิดของผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย!
“ดูเหมือนว่าอดีตของศิษย์น้องหญิงเล็กจะไม่ง่าย...”
ลู่เสวียนมองไปที่เจียงเหยาเกอ ซึ่งยังมีท่าทางสงบ พลางพยักหน้าเล็กน้อย
ทักษะระยะประชิดและปฏิกิริยาตอบสนองนี้ต้องใช้การต่อสู้หลายครั้งเพื่อฝึกฝนมัน
ไม่อย่างนั้น ก็ไม่อาจมีได้
จะเห็นได้ว่าประสบการณ์ชีวิตของศิษย์น้องหญิงนั้นไม่ธรรมดามาก
อันที่จริง เขารู้สึกเสมอว่าศิษย์น้องหญิงเล็กมีภาระที่หนักอึ้งบนร่างกายของนาง และภาระนี้ทำให้ศิษย์น้องหญิงเล็กสามารถก้าวต่อไปได้ และจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
"ต้องถอยก่อน!"
ขณะที่ลู่เสวียนกำลังคิด ดวงตาของเจียงเหยาเกอก็เ็า และเว่ยหลันถูกบังคับให้ต้องล่าถอยด้วยดาบอันทรงพลัง!
จากนั้นวิชาดาบก็ถูกใช้ทันที
“วิชาดาบอัสนีม่วง กระบวนท่าแรก!”
"ลำแสงอัสนี!"
ลำแสงสายฟ้าขนาดมหึมาสิบสาย กลายเป็คลื่นสายฟ้าพุ่งไปทางเว่ยหลัน
แต่เว่ยหลันก็ไม่ใช่ศิษย์ธรรมดา
เขาถือดาบไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง และพลังปราณอันแข็งแกร่งก็ไหลทะลักออกมา
“วิชาดาบจันทราทมิฬ!”
“วงล้อจันทราใต้พิภพทมิฬ!”
พลังปราณพลันเปลี่ยนเป็จันทร์เสี้ยวที่มีความยาวหลายสิบเมตร และพุ่งออกมาทันที
บูม!
กระบวนท่าทั้งสองปะทะกัน ทำให้เกิดการะเิอันรุนแรง ระลอกคลื่นซัดไปรอบๆ ทรายและหินปลิวว่อน ควันปรากฏ
เมื่อควันหายไป
เจียงเหยายังคงยืนอยู่ที่เดิม
เว่ยหลันแม้ไม่ได้รับาเ็ใดๆ แต่เสื้อผ้าส่วนใหญ่ของเขาเสียหายเล็กน้อย
“ท้ายที่สุดแล้ว พื้นฐานการฝึกตนของเ้าต่ำเกินไป ไม่อย่างนั้นข้าคงจะหยุดดาบเล่มนี้ไม่ได้”
เว่ยหลันจ้องมองไปที่เจียงเหยาเกอ ก่อนกล่าวว่า "ทักษะการต่อสู้ระดับปฐีนั้นทรงพลังจริงๆ แต่มันก็ต้องใช้พลังปราณจำนวนมาก ด้วยพลังปราณที่เหลือของเ้าจะสามารถใช้มันได้อีกกี่ครั้ง?"
“ครั้งเดียวหรือสองครั้ง?”
“งั้นก็ยอมรับความพ่ายแพ้จะดีกว่า”
เจียงเหยาเกอไม่ตอบ
แต่นางกลับถือดาบไว้ในมือขวา และสองนิ้วของมือซ้ายก็ค่อยๆ ลูบลงบนใบดาบ
ยอมแพ้?
นางแพ้ไม่ได้!
และนางจะไม่ยอมแพ้!
ถ้าเอาชนะผู้ชายคนนี้ไม่ได้ อย่างนั้นนางจะเอาชนะผู้หญิงคนนั้นได้ยังไง!
ยิ่งไปกว่านั้นศิษย์พี่ใหญ่ยังเฝ้าดูอยู่จากข้างหลัง!
นางต้องชนะ!
เมื่อหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นอายที่รุนแรงก็ปรากฏออกมาจากเจียงเหยาเกอมากขึ้นกว่าเดิม!
มันส่งเสียงคำรามราวกับอัสนีจากท้องฟ้า
“วิชาดาบอัสนีม่วง กระบวนท่าที่สอง!”
“ัอัสนีคำราม!”
เมื่อคำกล่าวจบลง ใบหน้าของเจียงเหยาเกอก็ซีดขาว และพลังปราณในร่างกายของนางก็ะเิออกมาทันที!
ในเวลาเดียวกัน ัอัสนียาวร้อยเมตรก็คำรามออกมาจากข้างหลังนาง!
กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างได้ปกคลุมผู้ชม ทำให้รู้สึกกดดันมากกว่าลำแสงอัสนีครั้งก่อน!
ทุกคนพลันกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว!
"เป็ไปไม่ได้!"
รูม่านตาของเว่ยหลันหดตัวเล็กน้อย จนไม่มีสีเืบนใบหน้าของเขา
ทักษะการต่อสู้ระดับปฐีนั้นลึกซึ้งมาก และถึงแม้มันจะถูก มันก็ยากที่จะฝึกฝนได้ และต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบปีถึงจะฝึกสำเร็จ!
เขาคิดว่ากระบวนท่าแรกเมื่อครู่นี้คือขีดจำกัดของผู้หญิงคนนี้แล้ว
เขาไม่รู้เลยว่าจะมีกระบวนท่าที่แข็งแกร่งกว่านั้นอยู่!
ต่อหน้าัอัสนีนี้ เขารู้สึกเหมือนมด ที่ตัวเล็กมากเป็พิเศษ
ดูเหมือนว่าถ้าเขาหายใจอีกหนึ่งครั้ง เขาก็จะถูกกำจัดออกไป!
"ไป!"
เจียงเหยาเกอพลันฟันดาบเล่มนี้ออกไป
ทันใดนั้น ัอัสนีขนาดใหญ่ก็คำรามไปทางเว่ยหลัน
หากกระบวนท่านี้ถูกร่างกาย แม้ว่าเว่ยหลันจะไม่ตาย เขาก็จะได้รับาเ็สาหัสและพิการได้!
“ผู้าุโหลิน ช่วยข้าด้วย!”
ใน่เวลาแห่งความเป็ความตาย เว่ยหลันไม่สนใจชื่อเสียงของตัวเองเลย รีบะโออกไป
“เฮ้อ สาวน้อย โจมตีได้น่ากลัวมาก ดูเหมือนว่าผู้าุโคนนี้จะต้องสอนเ้าแทนคนของนิกายตงหลิน!”
เว่ยหลันเป็ผู้สืบทอดที่แท้จริงลำดับเจ็ดของนิกาย
นิกายใช้ทรัพยากรเป็จำนวนมาก และเขาไม่สามารถมองเว่ยหลันถูกทำลายได้
เขาจึงต้องลงมือ
“วงล้อจันทราใต้พิภพทมิฬ!”
เมื่อเทียบกับเว่ยหลัน ดาบของเขาทรงพลังกว่า และวงล้อจันทราที่เขาปล่อยออกมานั้นเกือบจะมีขนาดเท่าของจริงแล้ว!
แรงกดดันพุ่งไปปราบปรามัอัสนีโดยตรง!
บูม!
ด้วยดาบเล่มเดียว ัอัสนีก็สลายไป!
แต่วงล้อจันทรายังคงไม่หายไป พุ่งไปทางเจียงเหยาเกอต่อ
ร่างกายของเจียงเหยาเกอแกว่งไปมา เพื่อที่จะใช้กระบวนท่าที่สองของวิชาดาบอัสนีม่วง นางได้ใช้พลังปราณแท้จริงของนางจนหมด และตอนนี้นางก็อยู่ในจุดที่ไร้พลังปราณ
โดยธรรมชาติแล้ว ไม่สามารถต้านทานดาบนี้ได้!
ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่านางจะอยู่ในสภาพสมบูรณ์ นางก็ไม่สามารถหยุดมันได้ เพราะนี่คือดาบที่ใช้โดยระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง!
ตูม!
อย่างไรก็ตาม เมื่อวงล้อจันทรากำลังจะถึงตัวนาง ดาบั์ทองแดงก็ตกลงมาจากท้องฟ้า บดขยี้วงล้อจันทราโดยตรง ก่อนจะเสียบลงไปที่พื้น!
“ตาเฒ่า กล้าแทรกแซงการต่อสู้ระหว่างศิษย์ เ้าเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วหรือไม่?”
เสียงที่เยือกเย็นดังก้องในหูของผู้ชม และเจตนาฆ่าที่มีอยู่ในนั้นก็ทำให้กระดูกสันหลังเย็นวาบ
ทุกคนมองตามเสียงไปทันที!
พวกเขาพลันเห็นบนดาบั์
ร่างในชุดคลุมสีขาวยืนเอามือไขว้หลังอยู่ และเสื้อคลุมของเขาโบกสะบัด!
จบบทที่ 17
11K
