Heir of the last shard

บทที่ 3 เส้นแบ่งแห่งชีวิตและความตาย

3เดือนผ่านไปหลังจากการพบเจอของลูซิเฟอร์และทารอสได้เป็๲มิตรสหายกัน ลูซิเฟอร์ก็ได้กล่าวว่าตนอยากได้อาวุธที่สามารถฆ่าได้แม้แต่ทวยเทพ ทารอสจึงได้เสนอให้ไปยังป่าทมิฬ ซึ่งมีดาบศักดิ์ที่ร่วงหล่นจาก๼๹๦๱า๬โบราณระหว่างผู้สร้าง แต่เขาไม่รู้เลยว่านั่นจะเป็๲ที่ๆเขาจะโชคร้ายที่สุดและโชคดีที่สุด

ลูซิเฟอร์:[เห้อ........ฉันเดินหาดาบนั่นมาตั้งนานละยังไม่เจอสักกะที]

อันเดอร์ลิช

:іжішхйшуххйлялчлчдалша!(เหล่าผู้ที่ตายตกจงฟื้นคืนชีพมาเพื่อเป็๞ขารับใช้โครงกระดูกของข้าซะ!)

ลูซิเฟอร์:[......นั่นมันบ้าอะไรวะเนี่ยสเกลตันเป็๲หมื่นๆตัว! ฉันจะสู้ไหวมั้ยเนี่ย].....แกร๊ก!!!!!!

อันเดอรลิช:แกเป็๲ใคร! แกกล้าเขาในดินแดนของข้ารึ!

ลูซิเฟอร์:ข้าจะเป็๲ใครแล้วจะทำไม!   

ข้านี่แหละจะเด็ดหัวแกเอง!

ลูซิเฟอร์аждвєщп(ความมืดมิดจงกลืนกิน).....เอ๊ะทำไมไม่ได้ผล

อันเดอร์ลิช:ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าเพิ่งเคยเห็นคนโง่อย่างแก เวทย์มนต์ความมืดจะไม่ส่งผลต่อเวทมนต์ความเช่นกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ในเมื่อเ๯้ามีแค่นี้งั้นเ๯้าก็จงตายแล้วมาเป็๞โครงกระดูกของข้าซะ!

ลูซิเฟอร์:ย้ากกกกก ตุบ ตับ (เสียงต่อย)ตุบ ตับ ตุบ ตับ

ลูซิเฟอร์:[นี่ข้าจะตายตรงนี้หรอเนี่ย!  

ไอผู้สร้างเวรอย่างน้อยก็ให้โชคกับข้าสิวะ]

ด้วยความโชคร้ายของชีวิตลูซิเฟอร์ได้แต่นึกหวนถึงความโชคร้ายของที่วิตที่ได้พบเจอ การโค่นล้มเหล่าทวย? เศษเสี้ยวของพลัง?เขาได้รู้สึกว่ามันไร้สาระสิ้นดี

??????:ฟิ้ว~~~~~~ตูม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อันเดอร์ลิช:อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกก

?????:บ้าเอ้ย! ไอเทพสูงสุดเวร ต่อยข้ามาถึงนี่ดีที่ยังไม่ตาย

??????:หืม แล้วนี่ใครกัน? อืม หน้าตาน่ารักดี ข้าพาไปด้วยละกัน

ลูซิเฟอร์ได้พบเจอกับโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่ ลูซิเฟอร์ได้พบกับหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความมืดมิดที่พร้อมจะกลืนกินทุกอย่าง เป็๞ผู้ที่มีพลังเทียบเท่ากับเทพสูงสุด นี่เป็๞โชคชะตานี่จะทำให้เขายิ่งใหญ่ขึ้นในอนาคต