หลังจากที่ไฮฟงกลายมาเป็พี่น้องกับหลิวอี้ กลุ่มการค้าตระกูลหลิวก็มีความมั่นคงขึ้นอย่างมากในด้านบุคลากร ไม่นานหลังจากนั้นก็ถึง่เปิดรับคนเข้าสมัครงาน ผู้คนมากมายที่รู้ข่าวได้หลั่งไหลมายังเมืองหลวงจินหลินและเมืองจินถาง บ้านเช่าตลอดจนโรงเตี๊ยมต่าง ๆ เต็มไปด้วยผู้คน มันเป็เื่ที่ทุกคนทั่วไปคลาดไม่ถึง กับการที่มีคนอยากเข้าทำงานกับตระกูลหลิว การเข้ารับสมัครงานนั้น ได้ 4 พี่น้องร่วมสาบานเป็ผู้ตรวจสอบผู้สมัคร
ด่านแรกนี้เป็ของไฮฟงและชื่อหวันเฉิง ด้วยความสามารถของแหวนหยกผู้ช่วย ที่สามารถตรวจสอบชื่อแซ่ของผู้คนตลอดจนอายุและระดับพลัง รวมถึงความสามารถพื้นฐานของแต่ละคนได้ จึงยากที่จะมีใครรอดพ้นสายตา ยามเมื่อพบเจอคนคดโกงอายุหรือปกปิดชื่อแซ่หรือข้อมูลอันเป็เท็จของความสามารถ ทั้งสองคนจึงโยกรายชื่อเ่าั้ออกจากกองผู้สมัครทันที นี่จึงเป็ด่านแรกของการสมัครงานในตระกูลหลิว นอกจากข้อมูลพื้นฐานเหล่านี้แล้ว รูปลักษณ์และกริยาเป็ส่วนสำคัญในการรับสมัครคนอีกด้วย โดนเฉพาะในส่วนของผู้ที่มาสมัครงานขายของในร้านยาและร้านค้า ตลอดจนการบริการในโรงหมอและโรงเตี๊ยมนั้นจะคัดหน้าตาเป็พิเศษ แน่นอนว่าพวกที่ถูกคัดออกนั้นบางส่วนจะเป็คนที่กลุ่มการค้าอื่น ๆ ลอบส่งมาแทรกซึม ถึงจะมีหลุดรอดพ้นด่านแรกไปได้ ด่านทดสอบอื่น ๆ ก็ยังมีอีก
ด่านที่ 2 ของการสมัครงานในตระกูลหลิวคือการทดสอบข้อเขียนด้านจริยธรรมศีลธรรมของของตัวผู้สมัคร โดยจะมีคำถามทางจิตวิทยาถามไปและให้ผู้สมัครตอบออกมา ผู้ที่หลิวอี้และหลี่เทียนชื่อเห็นว่าผ่านเกณฑ์พื้นฐาน จึงจะสามารถผ่านไปการทดสอบด่านที่ 3 ต่อไป
พอมาถึงด่านที่ 3 นั้น จะแยกกันทดสอบ ผู้ที่มีความสามารถในด้านการค้าขายและบริการจะถูกส่งไปให้ หลี่เทียนชื่อ ชื่อหวันเฉิงทดสอบ ส่วนกลุ่มสายอาชีพด้านการทำอาหาร การแกะสลัก งานประดิษฐ์ การตีเหล็ก การหลอมโอสถและสมุนไพร คนเหล่านี้ หลิวอี้และไฮฟงจะเป็ผู้ให้การทดสอบ เมื่อผ่านการทดสอบด่านที่ 3 แล้วนั้นจะเป็ด่านที่ 4 คือการสัมภาษณ์ข้อมูลเชิงลึกของตัวบุคคล โดยมีทั้ง 4 คนพี่น้องสัมภาษณ์พร้อมกัน
จากเหตุการณ์รับสมัครงานที่ยากลำบากของกลุ่มการค้าตระกูลหลิวนี้เอง ทำให้บุคลากรที่กลุ่มการค้าได้มานั้นจึงเป็ผู้ที่มีคุณภาพอย่างแท้จริง คนที่กลุ่มการค้าอื่น ๆ ส่งมาหวังแทรกซึมนั้นถูกคัดกรองออกจนหมดสิ้น ยากที่จะรอดพ้นสายตาของทั้ง 4 พี่น้องร่วมสาบาน เมื่อได้คนงานแล้ว ภายในอาณาเขตบ้านตระกูลหลิวใหม่นี้ มีหอพักของพนักงงานแยกชายหญิงชัดเจน ร่วมทั้งมีอาคารส่วนกลางของพนักงานไว้พักผ่อนตลอดจนโรงอาหารชัดเจน อีกทั้งยังมีบ้านพักให้กับหัวหน้าแผนกของแต่ละส่วนในเขตบ้านตระกูลหลิวอีกด้วย ทั้งหมดนี้เป็เพียงส่วนหนึ่งในสวัสดิการของพนักงานของที่นี่ นอกจากรายได้ต่อเดือนที่มากกว่าที่อื่นแล้ว ยังมีส่วนแบ่งรายได้จากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของทางกลุ่มการค้าให้กับเหล่าพนักงานที่ขายหรือบริการตลอดจนเหล่าผู้ผลิตสินค้าแต่ละคน ซึ่งเป็ที่ถูกใจต่อทุกคนอย่างมาก นอกจากนี้พนักงานทุกคนที่ได้เข้าร่วมกลุ่มการค้าหลิว จะได้รับแหวนยันต์หยกวิเศษขนาด 5 ช่องอีกด้วย ซึ่งทำให้ทุกคนประหลาดใจอย่างมาก หลังจากการประชุมอบรมพนักงานทุกฝ่ายเสร็จสิ้น วันเปิดกิจการก็มาถึง
เสียงประทัดถูกจุดดังก้องไปทั่วถนน กลีบดอกไม้มงคลต่าง ๆ ถูกโปรยไปทั่วหน้าบ้านตระกูลหลิว แขกที่มาร่วมแสดงความยินดีนั้นมีมากเสียจนต้องต่อแถวลากยาวจนยากที่จะมองเห็นปลายสาย คนเหล่านี้มีทั้งคหบดีร่ำรวยในเมืองหลวงและเมืองใกล้เคียงตลอดจนขุนนางสูงต่ำมากมายที่มาร่วมเป็เกียรติ ใน่รอรับประทานอาหารงานเลี้ยงเปิดกิจการนั้น มีเครื่องดนตรีบรรเลงพร้อมการแสดงจากสาวงามที่ร่ายรำประกอบจังหวะ ทำให้แขกเหล่านี้ไม่รู้สึกรอนานจนเสียเวลา อีกทั้งชาร้อนที่เหล่าพนักงานมาให้ดื่มนั่น เป็ชาสมุนไพรหายากอย่างชาสิบมธุรส มีหรือใครจะกล้าบ่น แค่ชาที่มาให้ดื่มก็มากพอให้แขกทุกคนประทับใจแล้ว
จนเมื่อได้เวลา 4 พี่น้องร่วมสาบานก็เดินขึ้นบนแท่นเวที โดนมีหลี่เทียนชื่อซึ่งเป็พี่ใหญ่กล่าวต้อนรับแขกผู้มีเกียรติ ก่อนจะให้หลิวอี้พูดถึงสาระความสำคัญของกลุ่มการค้าหลิว แรกเริ่มนั้นแขกต่าง ๆ เพียงฟังอย่างไม่ได้ใส่ใจ เพราะทุกคนต่างคิดว่าคงไม่แตกต่างจากกลุ่มการค้าใหญ่โตอื่น ๆ ยามเมื่อแนะนำผู้บริหารกลุ่มการค้าแล้ว ก็ถึง่รับประทานอาหาร ยามเมื่อเหล่าพนักงานเดินไปประจำโต๊ะจนครบจำนวนแล้ว หลิวอี้ก็กล่าวเชิญแขกผู้มีเกียรติลิ้มรสของอาหารที่จะจำหน่ายในโรงเตี๊ยมตระกูลหลิว ใน่อึดใจแรกนั้น แขกแต่ละคนรู้สึกไม่เข้าใจ เพราะโดยปกติแล้วอาหารจะถูกนำมาจัดวางจนครบสมบูรณ์ ก่อนที่เ้าภาพจะเชิญชวนให้รับประทาน มันจึงทำให้ทุกคนสับสน บางคนก็ดูแคลนเ้าภาพที่ไม่มีความพร้อม แต่เพียงเสี่ยวอึดใจต่อมา บนโต๊ะอาหารก็ถูกเติมเต็มไปด้วยเมนูต่าง ๆ มากมายจนเต็มโต๊ะ สร้างเสียงสูดลมหายใจดังจากหลายคนที่ใกับสิ่งที่เกิดขึ้นออกมาพร้อมเพรียงกัน บ้างก็ยากเกินจะเก็บอาการ ถึงขนาดลุกยืนด้วยความใและประหลาดใจ เพราะใครจะไปคิดว่าบนโต๊ะที่มีเพียงน้ำชา จะถูกเติมเต็มไปด้วยจานอาหารมากมายจนละลานตา ใน่ระยะเวลาเพียงคนโบกมือผ่านโต๊ะจีน อีกทั้งกลิ่นอาหารที่ชวนเรียกน้ำลายเหล่านี้นั้น เห็นได้ชัดถึงความอุ่นร้อนของแต่ละจาน ยากที่จะพบเจอในงานเลี้ยงใหญ่โตเช่นนี้ได้ ที่ต้องถูกตระเตรียมไว้ล่วงหน้าจนเย็นชืด
“นี่มันอะไรกัน พวกเ้าเสกอาหารออกมาจากอากาศได้เช่นใด” เ้าเมืองจินหลินที่มาร่วมงานอดไม่ได้ที่จะหันไปสอบถามพนักงานสาวสวยที่รับหน้าที่ดูแลโต๊ะเ้าเมืองจินหลินอยู่
“เรียนท่านเ้าเมือง ข้าขออนุญาตอธิบายก่อนจะตอบคำถามเ้าค่ะ อาหารเหล่านี้ได้ถูกจัดทำขึ้นโดยท่านไฮฟงหรือนายท่านรอง อาหารเหล่านี้ล้วนทำขึ้นจากวัตถุดิบชั้นสูงตลอดจนสมุนไพรต่าง ๆ ในการประกอบขึ้นมา อีกทั้งรสชาตินั้นหาได้ยากในโลกแห่งนี้ที่จะมีใครมีฝีมือเทียบเท่าได้ ส่วนเื่ที่ข้าสามารถเสกอาหารเหล่านี้ออกมาได้นั้น เพราะแหวนยันต์หยกวิเศษวงนี้เ้าค่ะ มันสามารถเก็บของต่าง ๆ แล้วคงสภาพพวกมันไว้ราวกับถูกหยุดเวลา ยามเมื่อ้าใช้งานเพียงให้พลังบ่มเพาะและจิตชักนำพวกมันออกมาเ้าค่ะ” หญิงสาวตอบไปถามสิ่งที่ถูกสั่งสอนมา
“หรือว่าแหวนเหล่านี้ ทางตระกูลหลิวจะขายพวกมัน” เ้าเมืองถามด้วยสีหน้าประหลาดใจผสมดีใจอย่างเห็นได้ชัด
“เ้าค่ะ ที่หน้าร้านค้าตระกูลหลิวจะวางจำหน่ายพวกมัน 2 ชนิด คือ ขนาด 1 ช่องเก็บของ ราคา 1 ตำลึงทอง และขนาด 3 ช่องเก็บของราคา 5 ตำลึงทองเ้าค่ะ นอกจากนี้ทางโรงเรียนของเรายังสอนวิธีหลอมยันต์สร้างแหวนเหล่านี้ด้วย สามารถติดต่อสอบถามได้ที่แผนกโรงเรียนของทางตระกูลหลิวเ้าค่ะ”
พนักงานสาวสวยอธิบายตามสิ่งที่ได้รับการอบรมมา แน่นอนว่าเื่แหวนวิเศษถูกสอบถามทั่วทุกโต๊ะ สร้างกระแสเสียงของผู้คนอย่างมาก 4 พี่น้องที่ยังยืนอยู่บนแท่นเวทีลอบยิ้มออกมาอย่างพอใจ ยามเมื่อเสียงพูดคุยเื่แหวนวิเศษยังไม่สร่างซา คลื่นเสียงอีกระลอกก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อผู้คนอดใจกับกลิ่นหอมร้อนของอาหารไม่ไหว เมื่อพวกเขาลองลิ้มรสอาหาร พวกเขาก็รู้สึกเหมือนว่าตลอด่ชีวิตที่ผ่านมาอาหารที่เข้าปากเ่าั้เป็เพียงขยะ สิ่งนี้ที่กำลังอยู่ในปากสมควรเรียกว่าอาหารอย่างแท้จริง มันอร่อยอย่างมากจนไม่อยากจะเชื่อว่าอาหารเหล่านี้มีอยู่บนโลก บางคนถึงกับน้ำตาไหลออกมา จากความสุขที่ได้กินพวกมัน อีกทั้งเพียงคำเล็ก ๆ ก็เหมือนว่าร่างกายที่เจ็บป่วยอ่อนเพลียถูกบรรเทาลงไปหลายส่วน ราวกับพวกมันเป็โอสถทิพย์จาก์ หากกลุ่มคนเหล่านี้รู้ว่าอาหารที่กำลังกินอยู่เป็เพียงความสามารถระดับโลกาเท่านั้น หาใช่ความสามารถระดับ์อย่างที่ควรจะเป็ ทั้งนี้ที่หลิวอี้และไฮฟงไม่ได้ทำอาหารระดับ์ออกมานั้น เพราะไม่อยากเห็นคนมีความสุขจนตายคางานเลี้ยง เพราะถ้าไม่ใช่ผู้บ่มเพาะที่มีระดับนภาขึ้นไป พวกเขาก็ไม่อาจลิ้มรสอาหารจานความสามารถระดับ์ได้นั่นเอง
เป็อีกครั้งที่ 4 พี่น้องบนเวทีลอบยิ้มออกมาอย่างพอใจ แขกแต่ละคนต่างกินอาหารจนไม่อยากพูดจากับใคร ๆ เพราะกลัวว่าจะเสียโอกาสในการแย่งชิงกับเพื่อนร่วมโต๊ะ จนเกิดเสียงประหลาดจากการเคี้ยวอาหารของแต่ละคน จนหลิวอี้ต้องหันไปบอกให้เครื่องดนตรีบรรเลงเพลงกลบเสียงเหล่านี้ ก่อนที่พวกเขาทั้ง 4 คนจะเดินลงจากแท่นเวทีไปร่วมโต๊ะกับคนสำคัญ
“ดูเหมือนว่า แหวนยันต์หยกเหล่านี้จะขายหมดทันทีที่ร้านเปิดนะ” เตียวเซียงที่นั่งรอคอยพวกหลิวอี้กล่าวทันทีหลังเห็นภาพของแขกในงาน
“ข้าอยากให้พี่สาม ขายพวกมันแพงกว่านี้” ชื่อหวันเฉิงพูดออกมา เพราะราคา 1 ตำลึงทองหรือ 5 ตำลึงทองมันถูกเกินไป
“น้องเล็ก พี่สามของเ้าไม่ขายถูกกว่านี้ก็ดีแล้ว เ้าไม่รู้หรือไง อีกต่อไปพวกมันก็จะเป็เพียงสินค้าที่มีอยู่ทั่วไป จริงอยู่พวกเราเป็คนคิดค้นขึ้นมา แต่น้องสามไม่ได้มีความคิดจะเก็บพวกมันไว้เป็สิทธิขาด ของพวกนี้มันจะช่วยให้ความเป็อยู่ของผู้คนดีขึ้น ยามเมื่อความรู้ในการหลอมสร้างยันต์แหวนวิเศษเหล่านี้ถูกเผยแพร่กระจายออกไป ถึงยามนั้นแค่ก้อนหินข้างทางก็กลายเป็หินวิเศษเก็บของได้” หลี่เทียนชื่อกล่าวเสริมในความคิดของหลิวอี้
“คงไม่ใช่แค่แหวนยันต์เก็บของเท่านั้น ดูเหมือนว่าต่อไปโรงเตี๊ยมของพวกเราคงยากที่จะหาโต๊ะว่างเช่นกัน” หลิวอี้บอกถึงความเป็ไปได้ของโรงเตี๊ยมของพวกเขา
“ยังก่อนถ้าข้าจำไม่ผิด หลังพวกเขากินเสร็จแล้ว ของกำนัลของพวกเราก็จะถูกแจกจ่าย ในตอนนี้ยังไม่มีใครสามารถปลูกพวกมันได้สมบูรณ์นอกจากตระกูลหลิว” ไฮฟงกล่าวถึงของกำนัลแขกที่มาร่วมงานกำลังจะได้รับไป
ยามเมื่ออาหารโต๊ะจีนเลี้ยงแขกจนอิ่มหนำ พนักงานสาวประจำโต๊ะก็เรียกกล่องไม้สลักวิจิตรออกมาบนโต๊ะตามจำนวนแขกที่มาร่วมงาน สร้างความสงสัยกับพวกเขาอีกครั้ง
“สิ่งนี้คือ” เป็อีกครั้งที่เ้าเมืองจินหลินถามพนักงานสาวสวย
“เรียนท่านเ้าเมือง สิ่งนี้เป็เพียงของกำนัลที่ทางกลุ่มการค้าหลิวมอบให้แขกที่มาร่วมงานในวันนี้ มันคือสุราฟื้นฟูที่จะไม่มีขายที่ไหนนอกจากในโรงประมูลัทองของเมืองแห่งนี้ มันคือสุราเหมยฮัวเ้าค่ะ แค่เพียงจอกเดียวคนที่เจ็บป่วยหรือปาดเจ็บสาหัสก็สามารถฟื้นคืนสภาพได้ใน 10 ลมหายใจ และยังช่วยในการบ่มเพาะลมปราณ ในอนาคตสุราเหมยฮัวจะทำการประมูลในโรงประมูลเพียง 1 ขวด ในทุก 3 เดือนเ้าค่ะ”
ยามเมื่อท่านเ้าเมืองและแขกผู้มีเกียรติได้รับฟังถึงสิ่งที่อยู่ในกล่องไม้สลัก ก็พากันร้องดีใจเงียบ ๆ อยู่ภายในใจ ใครจะไปคิดว่า นอกจากแหวนวิเศษแล้ว สุราฟื้นฟูที่ถูกขายจำกัดจำนวนพวกนั้นยังมีสุราอีกชนิดที่จำกัดจำนวนมากกว่าและสรรพคุณก็ยังดีกว่า 3 ชนิดก่อนหน้าอีกด้วย เหมยฮัวคืออะไร หลายคนแทบจะไม่มีคนรู้จัก แต่พ่อค้าที่ต้องเดินทางผ่านทุ่งแห่งความตายพวกเขารู้จักพวกมันดี มันคือดอกไม้ที่มีกลิ่มหอม ลักษณะคล้ายดอกท้อ แต่พวกมันไม่อาจเพาะปลูกให้เจริญงอกงามได้ในพื้นที่อื่น ๆ ใครจะไปคิดว่าพวกมันจะสามารถมาทำสุราได้เช่นกัน ยิ่งสรรพคุณทางยาของสุราชนิดนี้ ยิ่งวิเศษอย่างมาก เมื่อแขกแต่ละคนรู้ว่าต่อไปนี้สุราเหมยฮัวจะเป็ของหายากพวกเขารีบเก็บพวกมันทันที ราวกับกลัวว่าจะมีใครมาหยิบขโมยสุราของกำนัลของตนไป นอกจากของกำนัลที่ทางกลุ่มการค้าหลิวมอบให้แล้ว บนโต๊ะเวลานี้ ก็มีขวดสุราเหมยฮัวพร้อมจอกวางไว้ครบตามจำนวน ให้แขกผู้มีเกียรติได้ทดลองลิ้มรสของสุราชนิดใหม่นี้ เพียงแค่จิบเล็ก ๆ พวกเขาเ่าั้ก็รู้สึกสดชื่นดื่มด่ำไปกับกลิ่นและรสของสุรา ยามเมื่อผลของสุราเริ่มออกฤทธิ์ทั้งการฟื้นฟูแล้วพวกมันยังช่วยการบ่มเพาะพลังอีกด้วย นี่นับว่าเป็สุราที่ดีที่สุดที่พวกเขารู้จักในเวลานี้แล้ว
เมื่องานเลี้ยงอาหารจบลง ก็ถึงเวลาทำการเปิดร้านของตระกูลหลิวตามฤกษ์พานาที โดยเฉพาะร้านค้าหลิวเวลานี้ หนาแน่นไปด้วยผู้คนที่้าซื้อแหวนวิเศษที่สามารถเก็บของได้ อีกทั้งทางโรงเรียนตระกูลหลิวเอง ก็มีคนไปสมัครเรียนวิธีหลอมสร้างแหวนยันต์หยกเก็บของเช่นกัน แถมยังสามารถเรียนรู้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่ถึงแบบนั้นทางโรงเรียนก็จำหน่ายชุดทดลองแบบฝึกหลอมในราคา 1 ตำลึงทอง ให้กับผู้ที่สนใจเรียน อีกทั้งวิชาที่สอนนั้นเป็เพียงการหลอมสร้างแหวนยันต์หยกชนิด 1 ช่องเก็บของ หากผู้ที่้าเรียนรู้แหวนยันต์หยก ชนิด 3 ช่องเก็บของ พวกเขาจะต้องจ่ายค่าเล่าเรียนวิชานี้ในราคา 10 ชั่ง //(10 ชั่งเท่ากับ 100 ตำลึงทอง) ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยอมจ่ายเงินเพื่อที่จะเรียนรู้วิธีการทำ
โปรดติดตามตอนต่อไป…
1K
![[จบ] บันทึกตำนานราชันอหังการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1652071564_22878682.webp)
