บทที่สิบเจ็ด
ออกจากโรงพยาบาล
เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีที่ได้กลับมาที่บ้านของตนเองที่ไม่ได้กลับมาเป็เวลานาน บ้านสองชั้นขนาดกลางที่ตั้งอยู่ภายในกรุงเทพ มันเป็บ้านที่มีขนาดไม่ใหญ่และไม่เล็กมากนัก ตำแหน่งบ้านนั้นตั้งอยู่ภายในหมู่บ้านที่ดูจะตัดขาดจากคนภายนอกประมาณหนึ่ง
เมื่อเดินทางมาถึงบ้านหลังนี้ตัวของเด็กหนุ่มวัยสิบแปดหยุดนิ่ง ตัวของเขายืนนิ่งอยู่หน้าบ้านดวงตาของเอ็กซ์เงยมองสภาพของบ้านที่ยังคงอยู่ดี
หมู่บ้านแห่งนี้เป็เพียงไม่กี่ที่ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของโลกในครั้งนั้น
ดวงตาทั้งสองข้างกำลังสะท้อนภาพของบ้านที่อยู่ด้านหน้า ดวงตาคู่นั้นเริ่มแสดงความเศร้าหมองออกมา ตัวของเขาเริ่มหวนคินถึงความทรงจำเก่าๆอีกครั้ง เขาคิดถึงบ้านแห่งนี้ที่เป็สถานที่แห่งความทรงจำ
ในอนาคตเขาตัดสินใจขายมันไปเพื่อนำเงินทั้งหมดมารักษาพ่อและแม่ของเขา แต่สุดท้ายแล้วเขาก็สูญเสียทุกอย่างไปทั้งชีวิตของพ่อและแม่รวมทั้งบ้านที่เป็สถานที่แห่งความทรงจำนี้ด้วย
พ่อและแม่ของเด็กหนุ่มเดินผ่านประตูรั้วของบ้านเข้าไปก่อนที่พวกเขานั้นจะหันมามองลูกชายของตนเองที่ทำท่าทางแปลกๆ
“ เป็อะไรงั้นเหรอเอ็กซ์ ” ผู้เป็พ่อหันเอ่ยถามกับลูกชายของตนเองที่ยืนนิ่ง
เด็กหนุ่มวัยสิบแปดได้หลุดออกมาจากภวังค์ของตนเองเขามองไปที่พ่อและแม่ของเขาที่กำลังมองตนเองด้วยความเป็ห่วง
“ เป็อะไรหรือเปล่าหรือว่าอาการแทรกซ้อนงั้นหรือกลับไปโรงพยาบาลกันเถอะไปนอนอีกสักอาทิตย์หนึ่ง ” คุณพ่อของเขากล่าวออกมาด้วยความเป็ห่วง
เอ็กซ์นิ่งไปประมาณสามวินาทีก่อนที่ตัวของเขาจะตอบกลับไป “ ไม่เป็อะไรครับ… ” เอ็กซ์ตอบกลับไปพลางกับส่ายหน้าก่อนที่ตัวของเขานั้นจะเดินตามพ่อและแม่ของตนเองไป
แม้ว่าดวงตาของผู้เป็พ่อและแม่ยังเต็มไปด้วยความห่วงแต่พวกท่านก็ทำอะไรไม่ได้
…….
ห้องสี่เหลี่ยมที่มีขนาดไม่ใหญ่มากนัก เตียงนอนขนาดหนึ่งคนนอนที่ตั้งอยู่มุมขวาของห้อง และตู้เสื้อผ้าที่ถูกตั้งติดเอาไว้กับประตู โต๊ะทำงานที่อยู่ติดกับหน้าต่างที่มีแสงแดดยามสายนั้นส่องผ่านเข้ามาทำให้ทั่วทุกตารางเมตรของห้องแห่งนี้สว่างไสว
ประตูบานนั้นได้ถูกเปิดเข้ามาจากด้านนอกร่างของชายหนุ่มวัยสิบแปดปีเดินผ่านเข้ามาด้านใน เขาผงะไปั้แ่แรกที่เห็นทัศนียภาพเบื้องหน้าของเขา
เขาไม่ได้เห็นมันมาเป็สิบปีแล้ว เด็กหนุ่มเดินผ่านประตูห้องเข้าไปแล้วทิ้งตัวล้มนอนลง ดวงตาทั้งสองของเขาเริ่มกระพริบอย่างเชื่องช้าลงจนกระทั่งมันนั้นได้ปิดลงอย่างสนิท
เมื่อเช้าวันใหม่นั้นเข้ามาถึง ตัวของเด็กหนุ่มไม่รีรอตัวของเขาเริ่มปฏิบัติตามตารางฝึกฝนที่ เขาได้วางแผนเอาไว้ทันที
เริ่มจากตารางการกินตัวของเขาเรียกได้ว่ากินแต่อาหารที่ล้วนแต่เป็ประโยชน์ต่อร่างกาย และการฝึกฝนร่างกายของตัวเขาเองก็เป็ตารางการฝึกฝนที่เรียกได้ว่าหนักมากสำหรับคนทั่วไป
การวิ่งที่ตัวของเขาวิ่งหลายสิบกิโลเมตรต่อวัน มันจะเพิ่มค่าความรวดเร็วต่างๆ
การออกกำลังเพิ่มพลังกำลังอย่างพวกบอดี้เวท มันจะเพิ่มค่าความแข็งแกร่งของร่างกาย
และการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ต่างๆ มันจะเพิ่มค่าความยึดหยุ่นของร่างกาย
เด็กหนุ่มทำพวกมันทุกอย่างภายในวันๆเดียวเท่านั้น ในวันแรกที่ตัวของเขาทำร่างกายของเขาแทบจะขาดออกจากกัน
-------
ค่าความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้น +5
ค่าความรวดเร็วร่างกายเพิ่มขึ้น +6
ค่าความยึดหยุ่นของร่างกายเพิ่มขึ้น +5
-------
เขานั้นทำมันต่อเนื่องทุกวัน
-------
ค่าความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้น +8
ค่าความรวดเร็วร่างกายเพิ่มขึ้น +6
ค่าความยึดหยุ่นของร่างกายเพิ่มขึ้น +7
-------
-------
ค่าความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้น +3
ค่าความรวดเร็วร่างกายเพิ่มขึ้น +5
ค่าความยึดหยุ่นของร่างกายเพิ่มขึ้น +5
-------
-------
ค่าความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้น +5
ค่าความรวดเร็วร่างกายเพิ่มขึ้น +6
ค่าความยึดหยุ่นของร่างกายเพิ่มขึ้น +5
-------
-------
ค่าความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้น +5
ค่าความรวดเร็วร่างกายเพิ่มขึ้น +6
ค่าความยึดหยุ่นของร่างกายเพิ่มขึ้น +5
-------
-------
ค่าความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้น +3
ค่าความรวดเร็วร่างกายเพิ่มขึ้น +6
ค่าความยึดหยุ่นของร่างกายเพิ่มขึ้น +4
-------
-------
ค่าความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้น +5
ค่าความรวดเร็วร่างกายเพิ่มขึ้น +6
ค่าความยึดหยุ่นของร่างกายเพิ่มขึ้น +5
-------
หนึ่งเดือนผ่านไปตอนเช้าของวันที่ครบกำหนดหนึ่งเดือน ภายในห้องสี่เหลี่ยมของเอ็กซ์ ร่างของเด็กหนุ่มวัยสิบแปดที่กำลังวิดพื้นขึ้นลงอย่างช้าๆ ร่างกายท่อนบนที่กำลังเปลือยเปล่าอยู่เต็มไปด้วยมัดกล้ามที่อาบไปด้วยเม็ดเหงื่อ
มัดกล้ามที่ดูเด่นชัดร่างของเด็กหนุ่มวัยเพียงสิบแปดยังคงวิดพื้นอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนว่าตัวของเขาเริ่มคุ้นชินกับการออกกำลังกายเช่นนี้เสียแล้ว
“ 300!!! ” เด็กหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยเสียงทั้งหมดพร้อมทั้งทิ้งร่างของตนเองนอนลงไปกับพื้น
ร่างกายที่เปียกปอนไปด้วยเหงื่อนนอนราบไปกับพื้นห้องของเขา เด็กหนุ่มวัยสิบแปดกำลังหายใจอย่างอิดโรย ร่างกายของเขาหมดแรงเพราะการออกกำลังที่พึ่งผ่านพ้นไป
“ วันนี้แล้วงั้นเหรอ ” เสียงอันแ่เบาของเด็กหนุ่มนั้นเอ่ยออกมา
วันนี้เป็วันที่ครบกำหนดหนึ่งเดือนหลังจากเกิดการเปลี่ยนแปลงของโลก ถ้าเป็อย่างที่เขาคิดวันนี้จะเป็วันที่มอนสเตอร์ปรากฏตัวออกมาเป็ครั้งแรกหลังจากเกิดการเปลี่ยนแปลงของโลกในวันนั้น
ตัวของเขาเฝ้ารอวันนี้มานาน ร่างของเด็กหนุ่มที่กำลังนอนราบไปกับพื้นนั้นค่อยๆลุกขึ้นมาอยู่ในท่ายืน ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามที่อาบไปด้วยเม็ดเหงื่อนั้นได้ถูกแสงแดดในยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างเข้ามากระทบเข้ากับร่างกาย
หลังจากการเตรียมการด้วยระยะเวลาเกินหนึ่งเดือนเต็มดูเหมือนว่าตอนนี้ร่างกายของเขาจะพร้อมสำหรับการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึงแล้ว
เอ็กซ์ใช้มือของตนเองเลื่อนไปบนอากาศเพื่อเรียกหน้าต่างของระบบให้ปรากฏขึ้นมาเบื้องหน้าของเขา
------------------------------------------------
ชื่อ เอ็กซ์ อายุ 18 ปี (เพศ ชาย) Rank E
สกิลติดตัว อาภรณ์แห่งความตาย
ค่าสเตตัส
ความแข็งแกร่ง 70 หน่วย
ความรวดเร็ว 95 หน่วย
ความยืดหยุ่นร่างกาย 67 หน่วย
พร์ -1 หน่วย
------------------------------------------------
เมื่อสเตตัสปรากฏขึ้นมาเบื้องหน้าของเขา เด็กหนุ่มนั้นใช้ดวงตาของตนเองมองมันอยู่สักครู่นึงก่อนที่ตัวของเขาจะเอ่ยออกมา “ เอาละเท่านี้เราก็พร้อมแล้ว… ”
จบบท
486
