ภาคิมขับรถ ไปเลื่อยๆ จนรถเคลื่อนไปจอดใต้คอนโดหรู ย่านเมืองA เขาลงจากรถ เดินเข้าไปยังลิป กดชั้นบนสุดของคอนโด ใช่ที่พักเขาอยู่ชั้นบนสุด ที่พักที่มีเพียงห้องเขาห้องเดียว เพราะอะไรน่ะหรอ ที่นี่เป็คอนโดของตระกูล ของเขา
ภาคิมรู้สึกว่าภาพของสายไหมยังติดตาของเขา ชายหนุ่มกำลังเอื้อมมือเปิดประตูและเดินเข้าไป อยู่ๆก็มีมือเล็กของใครคนนึงดึงแขนของเขา ภาคิมหันกลับไปมองทันที
เป็เธอ!! ใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยน้ำตา ขอบตาแดงก่ำ ที่ผ่านการร้องไห้อย่างหนักปูดบวม เกิดร่องลึกใต้ตา เห็นได้จากการไม่ได้รับการพักผ่อนที่เพียงพอ อย่างที่เขาก็ไม่เคยเห็นภาพแบบนี้ จากผู้หญิงอย่างลูกแพร
“คิมค่ะ แพรขอร้อง แพรข้อร้อง ฟังแพรหน่อยนะคะ” ฮือๆ @-@ เธอร้องไห้เป็วรรคเป็เวรตรงหน้าเขา
“ แพร่ผิด. แพรรู้ แต่ที่แพรทำไปเพราะแพรรักคิมนะคะ แพรทนไม่ได้ที่คิมไปไหนมาไหนกับผู้หญิงอื่น แพรเจ็บตรงนี้” ลูกแพรชี้ไปที่หัวใจของเธอ
“ตรงนี้ค่ะคิม เชื่อแพรสักครั้ง แพรสัญญาจะไม่ทำแบบนี้อีก น่ะคะ ให้โอกาศแพรน่ะคะ” ลูกแพร ร้องไห้อย่างหนัก ทรุดลงไปกองกับพื้น มือสองข้างกอดขาของภาคิมแน่น
“ ปล่อย” หลังจากที่ฟังลูกแพร พูดอะไรต่ออะไรมากมาย เขาก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่บาดลงไปในใจของคนฟังอย่างห่างเหิน
“บอกให้ปล่อยไงเล่า”
ภาคิม สบัดตัวอย่างแรง จนลูกแพรกระเด็น ห่างออกไปอีกที่ บันดาลโทสะที่กดไว้เนินนาน ะเิออกมาทันที
“ ออกไปให้พ้นจากสายตาผมเดี๋ยวนี้”น้ำเสียงพยายามกดต่ำ แต่มีเส้นเสียงที่สั่น
“เดี๋ยวนี้!!!!!!!” ภาคิมตะคอกเสียงดังลั่น จนลูกแพรสะดุ้งสุดตัว เธอไม่เคยเห็นเขาเป็แบบนี้มาก่อน ถึงเขาจะเป็ผู้ชายเอาแต่ใจ อารมณ์ขึ้นลงง่ายๆ แต่ท่าทีหน้ากลัวสีหน้ามืดครึ้มแบบนี้ 2ปีมานี้เธอไม่เคยเห็นเลย เหมือนคนที่ยืนตรงหน้าเธอนั้นเธอไม่เคยรู้จักเขามาก่อน
“ ไม่ค่ะ ไม่ คุณจะด่า จะว่า จะทำอะไรกับแพรก็ได้ ขอร้องค่ะคิม คุณอย่าเลิกกับแพร อย่าไล่แพรไปเลยน่ะคะ แพรยอมแล้วยอมทุกอย่างเลย”
ลูกแพรเธอหมอบคลานเข้าไปกอดขาชายหนุ่มในห้องรับแขกที่อยู่เบื้องกน้าทันที
ภาคิมกำหมัดแน่น จนเขียว
“ได้ ได้”
“ไม่ไปใช่ไหม”
ภาคิมเอามือที่กำแนน ดึงผมของลูกแพร จนทำให้หน้าของเธอหงายไปตามแรงดึงของเขา
“ งั้นก็ อย่ามาเสียใจทีหลัง”
ภาคิม ดันร่างลูกแพร ให้กระแทกลงไปกับพื้นห้อง เสื้อผ้าของเธอถูกเขาดึงขาดไปคนละทิศทาง พายุถาโถมร่างกายของเธอ อย่างไร้ความปรานี ภาคิมทั้งกัด ทั้งเน้น ไปทุกสัดส่วนของร่างกายเธอ ไม่มีส่วนใหนเลยที่ไม่มีรองรอยของฟัน เขาสอดใส่สิ่งที่เป็ชายเข้าไปอย่างไร้ความเมตตากับเธอ ลูกแพรเ็ปอย่างถึงที่สุด ภาคิมไม่มีความอ่อนโยนให้เธอเลยแม่แต่นิด
ภาคิมอุ้มร่างงาม เข้าไปในห้องครัวใหญ่ จับเธอนอนคว่ำ และสอดใส่สิ่งที่เป็ชายของเขาเข้าไปจนมิดด้ามอย่างแรง ลูกแพร่กัดริมฝีปากจนเืไหล ครั้งแล้วครั้งเล่า ที่เขาทรมานร่างกายเธอ มือหนาจับเน้นในทุกส่วนร่างกายอย่างเมามัน ค่ำคืนนี้สำหรับเธอเปรียบกับขุมนรกไม่ปาน..
______รุ่งเช้า________
“ออกไปได้แล้ว”
ภาคิมเอ่ยบอกกับลูกแพร เธอนอนหมดแรงอยู่บนเตียงของเขา ในตามีน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด
“เดี๋ยวผมจะติดต่อไปเอง ทีหลังไม่ต้องมาอีกถ้าผมไม่ติดต่อไป” ภาคิมเอยเสียงราบเรียบบอกเธอ แววตาที่ไร้แววแบบนี้เธอไม่เคยเห็นจากเขาเลย ปกติเขามักจะออนโยนกับเธอเสมอ ถึงเขาจะไม่เคยยิ้มแย้ม แต่เขาก็ไม่เคยมองเธอด้วยสายตาแบบนี้ ทำไมกัน เธอผิดนักหรอที่รักผู้ชายคนนี้
ลูกแพร ลุกเดินไปยังตู้เสื้อผ้า หยิบชุดของเธอออกมา คอนโดนี้เธอมักจะมาหาเขาประจำ มันเคยเป็ที่ของเธอกับเขา และแน่นอนที่นี่ก็เป็ที่ของเขากับผู้หญิงอื่นด้วยเช่นกัน
“ ได้ค่ะ วันนี้แพรจะไป แต่แพรอยากให้คุณรับรู้เสมอน่ะคะ คิมไม่มีใครรักคุณเท่าแพรหลอกค่ะ” หญิงสาวกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปอย่างอ่อนล้า
ภาคิดเดินออกไป ตรงระเบียงกว้าง นั่งสูบบุหรี่ มวลแล้ว มวลเล่า จนสติอารมณ์เริ่มเย็นลง
88K
