“เ้าทำตัวตามสบายเถอะ” ฉู่อันบีบมือหลิวจางิ่อย่างให้กำลังใจ
“เข้าวังเชียวนะเ้าคะ ข้ากลัวว่าจะทำให้ท่านขายหน้า” หลิวจางิ่พูดอย่างกังวล
“ไปกันเถอะเดี๋ยวจะสาย” ฉู่อันจูงมือหลิวจางิ่และลูกชายขึ้นรถม้า
รถม้าจอดหน้าประตูวัง มีคนยืนต่อแถวรอเข้าวังเป็จำนวนมาก ฉู่อันพาหลิวจางิ่และลูกชายเข้าประตูด้านข้างที่มีไว้สำหรับเชื้อพระวงศ์เท่านั้น
“พี่อันเ้าคะ”
ฉู่อันหันกลับไปมองตามเสียงเรียกช้าๆ เขาไม่ได้แสดงสีหน้าท่าทางใดออกมาให้เห็น ยังคงเป็เพียงสีหน้านิ่งเฉยตามแบบฉบับของตน
“พี่อันเ้าคะ วันนี้ท่านก็เข้าวังเช่นกันหรือเ้าคะ” สวีเยว่เล่อถามด้วยความดีใจ
“พบองค์ชายไม่ทำความเคารพมีโทษสถานใด” ฉู่อันร้องถามขันทีและองครักษ์ที่ประจำอยู่ที่หน้าประตูวัง
ขันทีและองครักษ์ได้ยินดังนั้นก็รีบเดินตรงไปหาสวีเยว่เล่อเพื่อให้นางคุกเข่าลง
สวีเยว่เล่อได้ยินก็ใไม่ต่างจากคนอื่น รีบย่อกายทำความเคารพทันที พร้อมกับกัดริมฝีปากและกั้นน้ำตาตนเองเอาไว้ด้วยความอับอาย
ฉู่อันไม่แม้แต่จะหันหน้ามามอง เขาพาหลิวจางิ่และลูกชายเดินเข้าประตูไป ทำเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
'พี่อัน ท่านทำอย่างนี้กับข้าได้อย่างไร' สวีเยว่เล่อกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ
หลิวจางิ่มองดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ เพราะหลายวันที่ผ่านมานางคุ้นเคยกับพฤติกรรมของสวีเยว่เล่อเป็อย่างดี
ยามนี้เลยเวลาว่าราชการของฮ่องเต้แล้ว พระองค์ทรงประทับอยู่ในห้องทรงพระอักษรรอบรรดาบุตรชายอย่างอารมณ์ดี
“ไฉ่กงกง รีบไปเรียกพวกเขาเข้ามา”
“พ่ะย่ะค่ะ”
องค์ชายทั้งห้าพระองค์ยืนเรียงลำดับถวายความเคารพ ส่วนองค์รัชทายาทยืนอยู่ข้างฮ่องเต้ หลิวจางิ่และฉู่เฟยหรงยังคงยืนรออยู่ด้านนอก
“พระชายาทรงนั่งลงก่อนก็ได้ขอรับ” ไฉ่กงกงกระซิบบอก พร้อมกับพิจารณาหลิวจางิ่ไปด้วย
“ข้ายืนไหวเ้าค่ะกงกง ขอบคุณท่านมาก” หลิวจางิ่ยิ้มขอบคุณ และยังยืนรอต่อด้วยท่าทางสำรวม ไม่ได้แสดงสีหน้าท่าทางใดที่ไม่เหมาะสมออกมาเลยแม้แต่น้อย
“องค์ชายน้อยล่ะขอรับ” ไฉ่กงกงยังคงหันไปถามฉู่เฟยหรง
“ขอบคุณขอรับกงกง ข้ายืนไหว ข้าแข็งแรงมากนะขอรับ” ฉู่เฟยหรงตอบอย่างอารมณ์ดี
ไฉ่กงกงมองพิจารณาสองแม่ลูกด้วยความพอใจ ั้แ่ที่ฮ่องเต้ทรงทราบข่าวว่าองค์ชายห้าพาชายาและโอรสกลับมาเมืองหลวง พระองค์ก็ทรงมีรับสั่งให้หลงเป่าและหลงปิงเข้าเฝ้าเพื่อซักถามจนได้ความแล้ว แม้ในคราวแรกจะรู้สึกไม่พอใจถึงเหตุผลของการสมรสของพวกเขาอยู่บ้าง
(ฉู่อัน : หากเสด็จพ่อทรงเรียกเ้าไปสอบถาม เ้าควรจะตอบว่าอย่างไร
หลงเป่า : เล่าเื่ราวที่เกิดขึ้นคืนนั้นอย่างชัดเจนขอรับ แล้วก็…
หลงปิง : แล้วก็บอกถึงคุณงามความดี ฝีมือการทำอาหาร รวมถึงมีความรู้เื่การใช้ยาสมุนไพรด้วยขอรับ
ฉู่อัน : ตามนั้น นับว่าพวกเ้ายังมีไหวพริบอยู่บ้าง)
“เชิญพระชายาและพระโอรสเข้าข้างในเถิดขอรับ” ไฉ่กงกงเชิญสองแม่ลูก หลังจากได้ยินรับสั่งของฮ่องเต้
หลิวจางิ่และฉู่เฟยหรงเดินเข้าไปในห้องทรงพระอักษรแล้วทำท่าแสดงความเคารพต่อฮ่องเต้ องค์รัชทายาท และองค์ชายท่านอื่น
“เ้าคือหลิวจางิ่อย่างนั้นหรือ” ฮ่องเต้ทรงถาม
“เพคะฝ่าา” หลิวจางิ่ตอบอย่างไม่นึกประหม่า
“แล้วเ้าเล่า” ฮ่องเต้ทรงหันไปถามฉู่เฟยหรง
“ข้าชื่อฉู่เฟยหรงขอรับ” ฉู่เฟยหรงยืดอกตอบ
ทุกคนในห้องต่างนึกขำกับท่าทางของเด็กชาย
“ชื่อเฟยหรงหรือ เป็ชื่อที่ดี ใบหน้าและท่าทางของเ้าช่างคล้ายกับพ่อของเ้าเมื่อวัยเด็กยิ่งนัก องอาจ กล้าหาญ ไม่กลัวสิ่งใด” ฮ่องเต้กล่าวอย่างเอ็นดูเด็กชาย “เ้าอยากเข้าศึกษาที่สำนักศึกษาหลวงหรือไม่”
“เสด็จพ่อ ข้าตั้งใจว่าจะให้เฟยหรงเรียนกับท่านตาก่อนขอรับ เมื่อถึงวัยต้องเข้าสถานศึกษาแล้วจึงค่อยให้เขามา” ฉู่อันตอบคำถามแทน
“เรียนกับจ้าวป๋อเหวินก่อนอย่างนั้นหรือ ก็ดีเหมือนกันเวลานี้วัยของเขาก็ยังไม่เหมาะที่จะเข้าสำนักศึกษาหลวงจริงๆ ส่วนอาจารย์ที่จะสอนวรยุทธให้เขา ข้าจะเป็คนหาให้เ้าเอง เมื่อได้คนที่เหมาะสมแล้วข้าจะส่งเขาไปที่จวนของเ้า”
“ขอบพระทัยเสด็จพ่อ” ฉู่อันทำความเคารพขอบคุณ
“เวลานี้พวกเ้าทั้งสองถือเป็ครอบครัวเดียวกับเรา ต่อไปเ้าก็เรียกเราเสด็จพ่อเหมือนเ้าห้า” ฮ่องเต้บอกหลิวจางิ่ และหันไปยิ้มกับเด็กชาย“ส่วนเ้าก็เรียกเราว่าเสด็จปู่”
“ขอบพระทัยเพคะเสด็จพ่อ”
“ขอบพระทัยขอรับเสด็จปู่”
ฉู่อัน หลิวจางิ่ และฉู่เฟยหรง เดินออกจากห้องทรงพระอักษรได้ไม่ไกล ก็มีขันทีตำหนักไทเฮาทรงเรียกไว้
“องค์ชายห้า ไทเฮาทรงรับสั่งให้ท่านพาพระชายาและพระโอรสเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ” กงกงกล่าวพร้อมทำความเคารพ
“เสด็จย่ามีเื่ใดหรือ ท่านทราบหรือไม่ท่านกงกง” ฉู่อันถามอย่างสงสัย
“ข้าน้อยไม่ทราบขอรับองค์ชาย”
“เชิญท่านนำทางไป”
“น้องห้า! เ้ามาได้อย่างไร ข้าไม่เจอเ้ามาหลายปีแล้ว เ้ายังคิดว่ามีพี่สาวคนนี้อยู่หรือไม่” องค์หญิงใหญ่ 'ฉู่ถิงถิง' ทักน้องชาย
“คารวะพี่หญิงใหญ่ขอรับ”
“นี่คือชายาและโอรสของเ้าหรือ”
“คารวะองค์หญิงใหญ่เพคะ”
“คารวะเสด็จป้าใหญ่ขอรับ”
“พี่หญิงใหญ่ ท่าน...” ฉู่อันมองรูปร่างของพี่สาวแต่ไม่กล้าเอ่ยถาม
“ข้าตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนแล้ว” ฉู่ถิงถิงยิ้มตอบอย่างอารมณ์ดี
“ยินดีกับพี่หญิงใหญ่ด้วยนะขอรับ”
“เ้ามาเข้าเฝ้าเสด็จย่าหรือ ถ้าเช่นนั้นเราก็เข้าไปพร้อมกันเสียเลย”
111K
![ซุปตาร์คนใหม่ หวานใจคุณกวิน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1756169604_19944957.webp)
