ห้องหัวหน้าชั้นปี (ฝ่ายหญิง)
“นี่มันอะไรกันค่ะ ป้ามาเรีย” เสียงหวานของเ้าหญิงคนสำคัญโวยกับแม่นม ในขณะที่คนถูกโวยยิ้มรับนิ่ง ๆ มองห้าสาวที่อยู่ในความรับผิดชอบ
“ชุดไงค่ะ องค์หญิง” ห้าสาวกลืนน้ำลายไม่ลงคอ มองสิ่งที่เรียกว่า ‘ชุด’ บอกได้คำเดียวว่า พวกเธอตกหลุมพรางเฟรินชัด ๆ
“เอาไงล่ะ” แองจี้เปิดประเด็นขึ้นอย่างปลงตก
“ก็ใส่สิค่ะ” หญิงชราเอ่ยอย่างขัน ๆ กับท่าทีของห้าสาว
“ชุดนี่หรอค่ะ” มาทิลด้าเอ่ยสำทับอีกคน
“ใช่ค่ะ ชุดนี่หรอ” แองจี้เอ่ยอย่างไม่อยากเชื่อ ใช้นิ้วคีบชิ้นส่วนของ ‘ชุด’ ขึ้นมาก่อนจะเบ้หน้า ส่วนคนถูกถามหัวเราะเบา ๆ กับท่าทีของสาว ๆ
“ค่ะ ถึงไม่อยากใส่ ก็ต้องใส่อยู่ดีนี่ค่ะ รีบ ๆ เถอะค่ะ พวกท่านเฟรินจะรอนาน มันไม่ดี”
ห้าสาวถอนหายใจอย่างจำใจก่อนจะคว้าชุด เข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำทีละคนอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก แล้วออกมาให้หญิงชราแต่งหน้าให้บาง ๆ
ผ่าง...
ประตูห้องนั่งเล่นถูกเหวี่ยงเปิดออกอย่างแรงตามอารมณ์ของคนเปิด เผยให้เห็นห้าสาวงามในชุดสไตล์อารับ เสื้อกล้ามเอวลอยเผยให้เห็นตรงหน้าท้องที่มีผ้าบาง ๆ จากตัวเสื้อ เพื่อให้เห็นหน้าท้องวับ ๆ แวบ ๆ ภายใต้ตัวผ้า กางเกงทรงจินนี่บาง ๆ เห็นั้แ่ขาอ่อนดูเซ็กซี่ เย้ายวน และน่าค้นหา เล่นเอาเหล่าทโมนที่ยืนรอตาค้างกันตาม ๆ กัน และขอบใจเ้าหัวขโมยผู้ออกแบบในใจ
และก็ต้องรีบหันกลับอย่างด่วนจี๋เพราะไอทมิฬ ไอเย็นบวกกับคทาพิฆาตที่ควงไปมาน่าหวาดเสียวจากเ้าแม่คทา
“เฟริน” เสียงเย็น ๆ จากเฟลิโอน่าเอ่ยทักอย่างเอาเื่
คนถูกเรียกอยู่ในชุดบริกรชาย เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวถูกพับข้อแขนเล็กน้อย กระดุมเสื้อถูกปลดออก อย่างจงใจเผยให้เห็นอกแกร่งที่มีตัวจี้ไข่มุกสีดำทมิฬห้อยกับตัวสร้อยหนังที่เ้าตัวใส่เป็ประจำ กางเกงขายาวสีดำ และเสื้อกั๊กบริกรสีดำช่วยขับสีผิวขาวผ่องให้น่ามองยิ่งขึ้นไปอีก ผมสีน้ำตาลถูกขยี้ให้ยุ่งเหมือนทุกที
ั์ตาสีน้ำตาลอมดำระริกระรี่พราวระยิบ บวกกับรอยยิ้มขี้เล่น พร้อมกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากชายหนุ่ม ทำให้ดูมีเสน่ห์ น่าหลงไหลแบบหนุ่มขี้เล่นได้ไม่ยาก
“ว้าว~ น่ารักจัง” เฟรินเอ่ยอย่างขี้เล่นเพื่อเอาใจสาว ๆ ทั้งห้า ให้สี่สาวหน้าแดงระเรื่อ ก่อนจะะโเข้าไปกอดหญิงชราอย่างออดอ้อน “ผมคิดไม่ผิดจริง ๆ ฮะ ที่ให้ป้ามาเรียช่วย”
หญิงชรากอดตอบเ้าชายน้อยขี้อ้อน จนหญิงสาวทั้งห้าเริ่มชักจะใจอ่อนกับท่าทีแบบเด็ก ๆ ของชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว
“ไม่หรอกค่ะ องค์หญิงและคุณหนู ๆ สวยอยู่แล้ว ป้าแค่แต่งเติม”
“ไม่หรอกฮะ ชุดที่ป้าทำ ช่วยให้ยิ่งทำให้พวกเธอสวยขึ้นไปอีกต่างหากล่ะ” หญิงชราขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ แต่พอเห็นเ้าชายน้อยขยิบตาให้ ก็ต้องขยับยิ้มขันแทน
หึ... องค์ชายก็มีแผนเอาตัวรอดได้เสมอ นึกสงสาร ว่าที่ลูกสะใภ้ของท่านจ้าวขึ้นมาแล้วสิ
ห้าสาวมองหน้ากันก่อนจะถอนหายใจ ก็ในเมื่อชุดนี้ ป้ามาเรียเป็คนทำขึ้น พวกเธอก็คงจะเอาเื่เฟรินไม่ได้
“ป้ามาเรีย เฟรินจะกอดกันอีกนานไมค่ะ” เฟลิโอน่ากระเซ้าเมื่อเห็นพี่ชายอ้อนแม่นมเหมือนเด็ก ๆ ไม่ยอมเลิก
“หึงหรอ” เฟรินเอ่ยหน้าตาย ก่อนจะะโหลบไปด้านหลังแม่นมแทบไม่ทัน เมื่อน้องสาวตัวดีเสกสายฟ้าฟาดลงมา
“องค์หญิง” หญิงชราของแม่นมติ
“โถ่ ป้ามาเรีย เอาเถอะค่ะ หญิงขอโทธล่ะกัน งั้นเดี๋ยว หญิงส่งไปที่วังเองค่ะ”
“ที่วังเงียบมาก ปิดเทอมรีบกลับไปน่ะค่ะ องค์หญิง ท่านเฟริน” เสียงของหญิงชราหายไปพร้อมกับร่างทั้งร่าง ด้วยฤทธิ์เดชเ้าหญิงแห่งเดมอส
รายได้จากงานประจำปีป้อมอัศวินทำให้เสธซ้ายป้อมยิ้มหน้าบาน โดยเฉพาะน้องใหม่ปีหนึ่งที่เป็ตัวเรียกทรัพย์ได้อย่างท่วมท้น
ซุ้มกิจกรรมปีหนึ่ง เ้าหญิงคนสำคัญจากแดนปีศาจ และสองเ้าหญิงเมืองนักรบกลายเป็สินค้าทำเงินฝ่ายหญิง ที่เรียกลูกค้าชายได้มากทีเดียว ส่วนฝ่ายชายก็ไม่น้อยหน้า สามหัวหน้าชั้นปี โรและกัส ก็เรียกรายได้จากเหล่าสาวงามทั้งหลายได้มากพอกัน
โดยเฉพาะ เฟริน เดอเบอโรว์ ที่ทำเงินเข้าซุ้มได้ถล่มทลาย เพราะความขี้เล่น เป็กันเองทำให้ถูกสาว ๆ เรียกหาเป็พิเศษ ขนาดเ้าชายน้ำแข็งจากเมืองนักรบยังไม่ได้เท่า อาจจะเป็เพราะใบหน้าเย็น ๆ ที่ไม่เชิญชวนแถมยังดูขับไล่อีกต่างหากของเ้าชายคาโล ทำให้รีตติ่งตกลงน้อยกว่าเฟริน
เฟรินปลีกตัวจากการเป็พ่อครัวออกมาบริการสาว ๆ เป็ระยะ ยิ่งรอยยิ้มโปรยเสน่ห์ขี้เล่น ยิ่งทำให้สาว ๆ ยอมลงทุนทานขนมหวานกันอย่างไม่อั้นและไม่กลัวอ้วน เรียกอารมณ์เคือง ๆ จากเ้าหญิงคนสำคัญจากคาโนวาลพอสมควร
“ชาฮูรอนครับ ไม่อ้วนและช่วยให้ผ่อนคลาย เหมาะสำหรับสาวงามเช่นคุณ” เสียงทุ้มเอ่ยเปล่ง ๆ พร้อมกับยื่นถ้วยชาส่งให้หญิงสาวที่ยิ้มรับอย่างขวยเขิน
“เออ... ถ้าไม่รังเกียจ นั่งร่วมโต๊ะกับพวกเราสักพักสิค่ะ” สาวจากปราการปราชญ์เอ่ยชวน เฟรินยิ้มรับก่อนจะนั่งร่วมโต๊ะกับพวกเธอแต่โดยดี ก็แต่ไหนแต่ไร ไม่ว่าเดมอสหรือเอเดน เขาก็ไม่เคยปฏิเสธสาวงามเลยสักครั้ง
ดวงตาสีฟ้ามองชายหนุ่มที่นั่งร่วมโต๊ะกับลูกค้าสาวกลุ่มใหญ่อย่างไม่พอใจ แต่เธอก็ไม่ได้แสดงอาการมากนัก เพราะห้าหนุ่มทำเงินก็นั่งร่วมโต๊ะกับลูกค้าสาวบ้างเป็บางครั้ง ขนาดพี่ชายของเธอยังยอมนั่งร่วมโต๊ะกับสาว ๆ จากปราสาทขุนนางบ้างเหมือนกัน
“ไม่ทราบมาก่อนเลยน่ะค่ะ ว่านักรบจากป้อมอัศวินจะชงชา ทำขนมได้อร่อยขนาดนี้” หญิงสาวผมสีฟ้าเอ่ยชม เฟรินยิ้มรับก่อนจะรินชาเพิ่มให้สาว ๆ อย่างเอาใจ
“ก็เป็บริการเสริม จากอัศวินน่ะครับ”
“หรือจะเอาไว้บริการ คนรู้ใจ ค่ะ” หญิงสาวอีกคนในโต๊ะเอ่ยถามขึ้นบ้างอย่างใสซื่อ เฟรินไม่ตอบเพียงแต่ยิ้มหวานโปรย
“งั้นให้ฉันเป็...” น้ำเสียงหวานของอีกคนเอ่ยยั่วยวนชายหนุ่ม
เพล้ง...
เฟรินหันไปตามเสียงก่อนจะใ... คาลิน่า ทันเท่าความคิดร่างสูงรีบวิ่งไปหาสาวเสริฟในชุดอารับสีฟ้าใสที่สาละวนกับการเก็บเศษแก้วที่แตก
“ลิน ฉันช่วย พักหน่อยไหม” น้ำเสียงชายหนุ่มบอกชัดถึงความเป็ห่วง มือหนาหวังจะเอื้อมไปเก็บเศษแก้วช่วยหญิงสาว
“ไม่ต้อง” น้ำเสียงเย็น ๆ เรียบ ๆ เหมือนเคยแต่เพราะชายหนุ่มรู้จักกันมาพอสมควรจึงรู้ว่าเธอไม่พอใจอะไรบางอย่าง ใบหน้าคมคายงงว่า ตัวเองไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจตอนไหน
“ลินเป็ไร” เฟรินเอื้อมไปจับมือบางอย่างไม่เข้าใจ มือบางสะบัดออก
“โอ๊ย...” คาลิน่าอุทานเบา ๆ เฟรินรีบชักมือบางมาสำรวจ แล้วพบว่านิ้วโป้งมีเืออกจากการโดนเศษแก้วบาด
นิ้วหนากดลงบนปากแผลเพื่อห้ามเื ก่อนจะยกขึ้นจดริมฝีปากหนาอย่างอ่อนโยน ท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่ที่มองอย่างอิจฉา
“ไปพักเถอะ ลิน เธอเหนื่อยแล้ว” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างเป็ห่วง จนคาลิน่ารู้สึกแปลก ๆ อย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เสียงหัวใจเต้นรัวและเร็วจนแทบบังคับตัวเองไม่อยู่ ก่อนจะพยักหน้ารับสั้น ๆ
“สาว ๆ พักได้แล้ว” เฟรินตบมือเรียก สี่สาวที่เหลือพยักหน้ารับอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนจะเดินเข้าไปพักหลังม่านเช่นเดียวกับหญิงสาวคนแรก พอสาว ๆ ผู้คุมงานหายไปหมด รอยยิ้มกว้างก็ปรากฏขึ้นมาแทนทีจากเหล่าทโมนที่รอโอกาสอยู่นานแล้ว
คาโลมองเหล่าทโมนอย่างสงสัย หวังว่ามันจะไม่ก่อเื่ยุ่งอีก เฮ้อ~ งานนี้เป็เื่อีกแน่ ๆ
สิ้นความคิด คาโลก็ลุกขึ้นออกไปทางที่ห้าสาวหายเข้าไปทันที ห้าสาวนั่งลงบนเก้าอี้อย่างเหนื่อยอ่อน สภาพที่คาโลเห็นแล้วก็อดใจอ่อนไม่ได้ มือหนาคว้าแก้วน้ำบนโต๊ะส่งให้เ้าหญิงจากเดมอส
“นี่มันอะไร คาโล” เฟลิโอน่าแกล้งถาม
“ดื่มซะ” เสียงทุ้มเอ่ยสั่งดุ ๆ แต่สำหรับเฟลิโอน่าที่ได้ยินจนชิน จึงหัวเราะเบา ๆ แทนที่จะกลัว เธอดื่มน้ำจนหมดแล้ว ก่อนจะวางแก้วเปล่าบนโต๊ะ
“ขอบใจ”
“คาโนวาลปฏิบัติกับลูกหนี้ดีเสมอ” เฟลิโอน่าและคาลิน่ายิ้มขำ ๆกับคำตอบของคนปากไม่ตรงกับใจ
“หวานกันจังน่ะค่ะ” เรนอนเอ่ยแซวขึ้นเป็คนแรก เรียกสีแดงระเรื่อบนหน้าคนถูกแซวทั้งคู่
“นั่นสิ คาลิน่า เธอกับเฟรินก็หวานกันจริง ๆ น่ะ” มาทิลด้ากระเซ้าอีกคน เรียกสีแดงระเรื่อบนแก้มจำเลยอีกคน
สามสาวหัวเราะเบา ๆ กับท่าทีของหัวหน้าชั้นปีทั้งสามที่ไม่เห็นบ่อย ๆ
“คาโล พวกเราไปงานของรุ่นพี่มั่งเถอะ น่ะ น่ะ” เฟลิโอน่าเอ่ยอย่างออดอ้อน มือบางฉุดเสื้อกั๊กชายหนุ่มเหมือนเด็ก ๆ คาโลหันไปมองอย่างดุ ๆ ก่อนจะถอนหายใจกับรอยยิ้มพิฆาตของหญิงสาวที่เขาเห็นเมื่อไรก็อดใจอ่อนไม่ได้
“ใช่ ๆ เราได้พักแล้วนี่ ที่นี่ก็มีโร กัส แล้วก็ ซีบิลอยู่ คงไม่เป็ไรหรอก” แองจี้ออกความเห็นขึ้นมาบ้าง สี่สาวพยักหน้าเห็นด้วย
คาโลถอนหายใจ นึกในใจว่า พวกมันจะเอาไอพวกทโมนเป็สิบอยู่ได้อย่างไงกัน แต่เขาก็ไม่ได้เอ่ยห้ามห้าสาว เพราะเห็นท่าทีอย่างออกไปเดินเล่นเต็มทนของพวกเธอก็ไม่อยากปฏิเสธสักเท่าไร
....................................................
2K
