ห้องปิดตาย
“…” ฉันมองสภาพห้องเก่าแก่น่ากลัวที่ไม่มีแม้แต่แสงแดดจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามา ทั้งที่ในเวลานี้คือบ่ายกว่า ๆ คงเป็เพราะหน้าต่างที่ถูกปิดไว้ด้วยไม้แผ่นใหญ่ อีกทั้งยังมีเสียงน้ำหยดดังให้ได้ยินยิ่งทำให้ฉันเริ่มอยู่ไม่สุข
แสงไฟสลัวไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีเลยหากเทียบกับต้องเข้ามาอยู่ในห้องนี้คนเดียวนานกว่ายี่สิบนาทีแล้ว
ปัง ๆ
“ขอโทษนะคะมีใครอยู่ข้างนอกบ้างไหม” เมื่อทนรอต่อไปไม่ไหวฉันก็เอาชนะความกลัวด้วยการเดินไปเคาะประตูไม้เสียงดังหวังให้ผู้ชายสองคนนั้นมาเปิดให้
“…” แต่มันกลับเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่
“นี่! มาเปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยนะ!” ฉันร้องะโอีกครั้งพร้อมใช้มือทุบแรงขึ้นชนิดที่ต่อให้เสี้ยนตำก็ไม่กลัวเท่าการโดนพามาปล่อยทิ้งไว้คนเดียวแบบนี้
คนพวกนั้นหายเงียบไปเลย
ฉันควรทำไงดี
“ฮึก” ฉันล้มตัวนั่งลงบนพื้นสกปรกพลางยันหัวเข่าขึ้นแล้วซบหน้าลงปล่อยหยาดน้ำตาให้รินไหลตามอารมณ์ที่เริ่มดิ่งเมื่อความกลัวเริ่มกัดกินเข้ามาช้า ๆ
ทำไมฉันต้องมาพลอยเจออะไรแบบนี้ตลอดเลย ไหนร่างทรงคนนั้นบอกไว้ไม่ใช่เหรอว่าฉันจะมีโชคหล่นทับ แล้วทำไมั้แ่มาอยู่ที่นี่กลับมีแต่เื่เฉียดตายตลอดเลยล่ะ
อย่างวันนี้เองก็ด้วย
ถ้าเป็โชคแบบนี้ฉันไม่เอาหรอก!
มหา’ ลัยก็ไม่ได้ไปแถมยังถูกคนบ้าที่ไหนไม่รู้ขังไว้อีก
ซวยไม่จบไม่สิ้นเลย
ทารัส Talks
“ฮือ ๆ ~” ผมนั่งมองภาพในจอแท็บเล็ตที่กำลังโชว์ให้เห็นว่าคนในจอกำลังทำอะไรอยู่
น่าจะผ่านไปเกือบชั่วโมงกว่าแล้วที่เธอเอาแต่นั่งร้องไห้อยู่ที่เดิมไม่ยอมไปไหน
สำหรับผม ‘การเล่นกับจิตใจ’ ถือเป็สิ่งที่ผมถนัดและถ้าจะเค้นหาความจริงให้ได้ก็ต้องเริ่มจากอะไรที่มันเบสิกแบบนี้
แต่ผมกลับไม่เข้าใจอยู่เื่หนึ่ง
ทำไมไอ้ไนซัสถึงส่งคนแบบนี้มา
เธอทั้งอ่านง่ายและมีเปอร์เซ็นต์ที่จะถูกจับได้เยอะขนาดนี้ ไอ้ไนซัสมันกำลังคิดจะทำอะไรอยู่กันแน่
“พวกคนนิสัยไม่ดี” ผมหลุดจากความคิดหลังได้ยินเสียงเล็กพึมพำเบา ๆ
“จะเข้าไปเลยเหรอครับ” ไอ้หารรับแท็บเล็ตไปจากผมและเอ่ยถามบางอย่างด้วยใบหน้าสงสัย
มันจะสงสัยคงไม่แปลกเพราะเวลาผมทำแบบนี้กับเหยื่อทีไรอย่างน้อยก็ต้องปล่อยให้เหยื่อประสาทกินมากกว่านี้ก่อนสักประมาณสองสามวันเป็อย่างต่ำ
แต่ก็เคยมีคนทนได้เกือบเดือนอยู่นะ ก็ไอ้คนที่เพิ่งรับแท็บเล็ตไปจากผมนี่ไง
“อืม” ผมพยักหน้าให้มันแบบไม่คิดอะไร เพราะเท่าที่เห็นจากในภาพเมื่อกี้เธอพร้อมให้ผมทรมานแล้ว
ไม่กี่นาทีผ่านไป
แอ๊ด~
หลังจากประตูถูกเปิดโดยลูกน้องผมก็เดินเข้าไปด้านในพร้อมมองก้อนสีดำที่นั่งอยู่บนพื้นสกปรก และเมื่อเธอเห็นว่าคนที่เข้ามาคือผม เ้าตัวก็แสดงสีหน้าอย่างที่คิด
อาการใและร้อนรนของเธอมันเป็เหมือนภาพจำสำหรับผมไปแล้ว
เจอทีไรก็เห็นทำหน้าแบบนี้ตลอด
“พี่ทารัส” เธอเอ่ยเรียกชื่อผมเสียงเบาพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอย่างรวดเร็วและก้าวถอยหลังในจังหวะที่ผมเดินเข้าไปหา
“ยังมีสติอยู่อีกเหรอ”
“อดทนเก่งดี” เธอยืนตัวสั่น ตามกรอบหน้าสวยเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อและั์ตาที่สั่นระริกเมื่อผมพูดจบ
เธอดูพร้อมร้องไห้ตลอดเวลา
เพียงแต่เวลาอยู่ต่อหน้าผมเธอมักจะกลั้นมันเอาไว้ได้เก่งพอควร เก่งจนผมรู้สึกหมั่นไส้ท่าทางอวดดีเ่าั้
ก็ถ้าเธอยอมคุกเข่าร้องไห้อ้อนวอนเหมือนคนอื่นบางทีผมอาจจะใจดีกับเธอสักนิด
ทั้งที่ขี้กลัวแต่กลับไม่ยอมทำอะไรนอกจากยืนนิ่ง
ผมเลยคิดว่ามันแปลก
“ทะ...ทำไมถึงทำอย่างนี้คะ” เธอมองตามการเคลื่อนไหวของผมขณะที่กำลังเดินไปลากเก้าอี้ตัวเก่ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
“แล้วเธอสร้างเื่อะไรไว้ล่ะ” ผมนั่งลงบนเก้าอี้สกปรกตัวนั้นและจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสายตาเ็า
“คะ? เดือนว่าพี่ทารัสกำลังเข้าใจอะไรผิดแน่” ั์ตาเธอสั่นระริกพอ ๆ กับมือสองข้างที่ยกขึ้นมาทำท่าปฏิเสธ
“ดะ...เดือนไม่เคยเอาเื่พี่ไปบอกใครเลยนะคะ” ผมรู้ว่าเธอกลัวสายตาผม เพราะขณะที่พูดเธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตาผมเลยสักนิด
“คิดว่ามีแค่เื่นั้น?” ผมถามต่อ
“เดือนไม่เข้าใจที่พี่พูด” น้ำเสียงเธอเริ่มแ่ลงคล้ายว่ากำลังใช้ความคิด
อืม...ก็ถือว่าแสดงได้เก่งดี
ไอ้แครักเตอร์ผู้หญิงอ่อนแอนั่นน่ะคิดเหรอว่าจะทำให้ผมรู้สึกเห็นใจได้
ดูถูกกันเกินไปหรือเปล่า
เดือนดาว Talks
“ทีนี้พอจำอะไรขึ้นมาได้บ้างหรือยัง?” ใบหน้าหล่อคมคายจ้องมองฉันนิ่งหลังจากที่วางรูปปั้นลงบนพื้นสกปรก
และในเวลาต่อมาเขาก็ใช้เท้าเตะรูปปั้นนั้นมาทางฉัน
“เพราะรูปปั้นนี้พี่ทารัสถึงกับต้องจับเดือนมาขังไว้แบบนี้เลยเหรอคะ” ฉันถามคนตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ
แต่เขากลับเค้นหัวเราะในลำคอ
“รับงานมาโดยไม่รู้ความหมายของมันหรือไง?” พูดจบพี่ทารัสก็ก้มลงมองรูปปั้นอีกรอบและเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน
ดูท่าคงมีแค่ฉันที่เอาแต่หันหนีอยู่ฝ่ายเดียวสินะ
“รับงาน? พี่ทารัสพูดถึงอะไรคะ เดือนรับงานอะไร”
“ไม่ต้องแสดงแล้ว หลักฐานวางอยู่ตรงหน้าขนาดนี้ยังจะแถต่ออีก!” ครั้งนี้สีหน้าของพี่เขามันดูเยือกเย็นมาก
เหมือนว่ากำลังรำคาญเต็มทน
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
ปล.หากอ่านแล้วชอบหยกรบกวนนักอ่านที่น่ารักช่วย กดถูกใจ กดเพิ่มเข้าชั้น และพิมพ์คอมเมนต์ ส่งเข้ามาเป็กำลังให้หยกหน่อยนะคะ ????
————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย
(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
1K
