PSW. APOCALYPSE

2 วันก่อนการบุกโจมตี...

ณ ห้องทำงานเก่าๆสักที่นึง

"มาแล้วสินะ เด็กน้อย"

"ผมเอาของที่คุณสั่งมาให้แล้วนะครับ"

หลังจากพูดเสร็จเด็กคนนั้นก็ได้หยิบกระดาษบางอย่างออกมา

"ผมเอาของที่สั่งมาตามสัญญาแล้วนะครับ อย่าลืมทำตามสัญญาด้วย"

ชายคนที่ยืนคุยกับเด็กคนนั้นก็ได้หยิบกระดาษขึ้นมาดู

"ยอดเยี่ยมมาก"

กลับมา ณ ปัจจุบัน

"มึงทำอะไร ภูมิ!!"

ฟีรอซถูกภูมิแทงเข้าไปทางด้านหลังในขณะที่กำลังรวบรวมมานาอยู่

ทุกคน๻๠ใ๽กับภาพที่เห็นตรงหน้า

"โทษนะ พอดีข้อเสนอของฝั่งเค้ามันดีกว่าว่ะ"

ภูมิดึงดาบที่แทงอยู่ออก

ร่างของฟีรอซล้มลงกองไปกับพื้น ร่างกายซีดเผือกหายใจโรยริน

"มึง!! ไอคนทรยศ!!"

เก้อ และ ออยพุ่งเข้าไปหาอย่างไว

เก้อพุ่งไปโอบกอดร่างของฟีรอซไว้

"ทำใจดีๆไว้ ฟีรอซ อย่าพึ่งตายนะ"

ส่วนออยก็พุ่งไปที่ภูมิ ชักดาบขึ้นมาพร้อมโจมตี

*ปั้ง!* *ปั้ง!*

ก่อนที่ดาบจะไปถึงภูมิออยก็โดนยิงไปที่มือและขา ทำให้ออยไม่สามารถโจมตีได้และล้มนอนไปกับพื้น

.

.

จากนั้นพูมได้เดินไปที่เก้อที่กำลังกอดร่างของฟีรอซอยู่

"ลาก่อนนะ" *ฉั่ว*

หลังจากกล่าวลาเป็๞ครั้งสุดท้ายจบ พูมก็ได้ฟันไปที่เก้อเพื่อจบชีวิตของเพื่อนตัวเองลง

ร่างของเก้อลงไปนอนกับพื้น

"เกิดอะไรขึ้น ทุกอย่างมันมัวไปหมด"เก้อคิดในใจ ก่อนภาพทุกอย่างจะดับลง

"กลับกันเถอะ พวกมันตายหมดแล้ว"

ทางฝั่งของกลุ่มA

"รายงานครับ!"

"หน่วยซุ่มโจมตี กำจัดกลุ่มBของศัตรูแล้วครับ!"

หนึ่งในหน่วยซุ่มโจมตีกล่าวรายงาน

"ได้ยินกันแล้วใช่มั้ย เ๯้าพวกเด็กเมื่อวานซืน"

ทุกคนช็อกกับสิ่งที่ได้ยิน

"ไม่จริงน่า""ไม่จริงใช่มั้ย""มันเกิดอะไรขึ้น"

"เห้ยนั้นมัน!!"ดรีม๻๠ใ๽พร้อมชี้มือไป

"นั้นมันไอภูมินี่หนา!!"ทุกคน๻๷ใ๯

"อย่าบอกนะว่า"

"เป็๞อย่างที่พวกมึงคิดนั้นแหละ กูย้ายฝั่งแล้ว เพราะโอกาสชนะมันมากกว่าอะนะ"

"พวกแกยอมจำนนซะ ก่อนจะได้ตามเพื่อนไป!!"

พวกเราได้แต่เก็บความโกรธและความคับแค้นไว้แล้วยอมจำนนต่อศัตรู

กลุ่มAทุกคนโดนจับไปที่บ้านที่ถูกดัดแปลงเป็๲คุกเพื่อกักขัง พวกเราทุกคนถูกกักขังเอาไว้และไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนจะได้ออกไป

"นายนี้อํามหิตเหมือนกันนะ ถึงกับทรยศและฆ่าเพื่อนอย่างไม่ลังเลเพื่อเอาตัวรอดเลย"ลุงหัวหน้าพูดกับภูมิ"

"ก็โลกมันเปลี่ยนไปแล้วนี่ครับ เพื่อเอาตัวรอดต่อให้หักหลังหรือฆ่าใครก็ต้องทำเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อน่ะครับ"

"แต่ผมก็ไม่ได้ไร้หัวใจขนาดนั้นนะครับ ที่จะไม่รู้สึกอะไรเวลาฆ่าเพื่อนของตัวเองไป"

ภูมิพูดพร้อมมองดูมือสองข้างที่ใช้จบชีวิตเพื่อนของตัวเอง

หลังจากนั้นภูมิก็ได้เดินจากไป

.

.

.

.

.

.

.

"อึก"

ผมลืมตามาในที่ที่ไม่คุ้นเคย เจ็บไปทั้งตัวทำให้ไม่สามารถขยับตัวได้ แผลกลางอกขนาดใหญ่ทำให้ปวดราวกับถูกแทง

"โอ้ะ ตื่นแล้วหรอ ฟีรอซ"

.

.

.

"ปลื้ม?"

TO BE CONTINUE....