หน่วยงานรักษาความมั่นคงและยุทธศาสตร์แห่งชาติชิงหลง... หรือที่วงในเรียกกันสั้นๆว่า หน่วย 13
หานเซียวประเมินสถานการณ์ในหัวอย่างรวดเร็ว
ตาเฒ่าลวี่คือตัวละครสำคัญในเควสต์ลับและเป็เป้าหมายหลักของการเดินทางมาที่นี่รอบนี้
ส่วนการบังเอิญเจอตาเฒ่าเกานั้นอยู่นอกเหนือความคาดหมาย หมอนี่คือตัวตนระดับพี่ใหญ่ หานเซียวรู้ตัวดีว่าสถานะปลอมๆของเขาสามารถตบตาคนทั่วไปได้แต่มันเอามาใช้ตบตาเฒ่าเกาไม่ได้หรอก
แผนเดิมที่เขาวางเอาไว้คือการแอบส่งข้อมูลข่าวกรองขององค์กรเจอร์มินัลไปให้แบบไม่ระบุชื่อเพื่อแสดงเจตนาดีและปูทางเอาไว้ก่อน รอจนกว่าเวลาจะสุกงอมแล้วค่อยเผยตัวออกมาแต่ตอนนี้เมื่อสถานการณ์เปลี่ยน แผนการก็ต้องเปลี่ยนตาม
การเข้ามาพัวพันกับระดับผู้บริหารของหน่วย 13 อย่างกะทันหันทำให้เขาตกเป็รองแต่หานเซียวไม่ได้เครียดอะไรนัก พลิกแพลงไม่ได้ก็แค่เปลี่ยนวิธีเล่น
ในเมื่อเล่นบทปิดทองหลังพระไม่ได้ผล งั้นก็เล่นมันตรงๆโดยการเปิดหน้าลุยไปเลย!
เขาแค่ต้องโชว์ของให้อีกฝ่ายเห็นว่าเขามีดีและมีค่าพอที่จะถูกดึงตัวมาร่วมงานด้วยจากนั้นก็แค่รอให้หน่วย 13 เป็ฝ่ายวิ่งเข้าหาเขาเอง... ศัตรูของศัตรูคือมิตร หานเซียวกับชิงหลงมีจุดมุ่งหมายร่วมกันอยู่แล้ว
โชคดีที่ตอนนี้เขาเข้ามาอยู่ในตัวเมืองแล้ว ต่อให้หน่วย 13 ระแคะระคาย ก็คงไม่กล้าทำอะไรผลีผลามเพราะกลัวเมืองจะพัง แต่ถ้าความแตกว่าเขาเป็ใครั้แ่ตอนอยู่ตรงด่านตรวจ ป่านนี้คงโดนทหารล้อมกรอบ จับทำเป้านิ่งซ้อมยิงไปแล้วแน่ๆ
การเปลี่ยนแผนกะทันหันก็ไม่ได้แย่เสมอไป ตาเฒ่าเกามีอำนาจล้นมือ ขอแค่เขาทำให้ตาเฒ่าเกายอมรับได้ แผนก้าวต่อไปก็สำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว!
หานเซียวคิดหาวิธีเปิดบทสนทนาไปด้วยพร้อมกับถามหยั่งเชิง
"แล้วบททดสอบที่ว่า... คืออะไรครับ?"
ตาเฒ่าลวี่มองซ้ายมองขวาหาโจทย์ยากๆไม่เจอจู่ๆตาก็เบิกโพลงเป็ประกายแล้วชี้ไปที่แขนข้างที่ด้วนของตาเฒ่าเกา
"แกทำแขนเทียมให้ตาเฒ่าคนนี้สักข้างสิ! ถ้าเขาพอใจ แกถึงจะผ่านบททดสอบ"
"เฮ้ย! มาเกี่ยวอะไรกับฉันเนี่ย?"
ตาเฒ่าเกาสะดุ้งแต่พอเห็นตาเฒ่าลวี่ขยิบตาส่งสัญญาณให้ก็เข้าใจได้ทันทีว่าไอ้เฒ่านี่จงใจจะหาเื่ไล่หานเซียวให้พ้นๆทาง
"ปู่! ทำเกินไปแล้วนะ! ทำไมต้องงี่เง่าตั้งเงื่อนไขเข้มงวดขนาดนี้ด้วย? ถ้าคนอื่นเขากลัวจนเตลิดหนีไปหมด ปู่จะทำยังไง! วันๆปู่เอาแต่กินเหล้า เดินเล่น เดินหมากรุก ไม่โผล่หน้ามาดูงานในร้านตั้งนานแค่ไหนแล้ว ยังจะมาขัดขวางไม่ให้หนูหาผู้ช่วยอีกเหรอ?!"
ลวี่เชี่ยนโวยวายลั่น
แต่ตาเฒ่าลวี่ก็ยังคงทำหูทวนลมไม่สนใจหลานสาว เขาจ้องหน้าหานเซียวเขม็งและรอคอยคำตอบ
หานเซียวทำหน้าแปลกๆก่อนจะย้ำถามอีกครั้งเพื่อความชัวร์
"คุณปู่แน่ใจนะว่าจะให้ผมสร้างแขนเทียมที่ลุงคนนี้พอใจ?"
"ถ้าแกปอดแหกไม่กล้ารับคำท้าก็ไสหัวไปซะ!"
"ผมรับคำท้าครับ"
หานเซียวตอบกลับด้วยหน้าตายิ้มแย้ม
พิมพ์เขียว [อวัยวะเทียมไบโอนิก] ที่เขาดรอปมาก่อนหน้านี้ยังนอนฝุ่นเกาะรอการใช้งานอยู่ในระบบอยู่เลย พิมพ์เขียวก็มีพร้อมอยู่แล้ว ข้อเสนอของตาเฒ่าลวี่เลยถือว่าเข้าทางเขาสุดๆแถมยังได้โอกาสตีสนิทกับตาเฒ่าเกาแบบเนียนๆอีกต่างหาก
ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าแต่่นี้เขารู้สึกเหมือนตัวเองดวงดีเป็บ้า เหมือนมีเทพธิดาแห่งโชคชะตาคอยเข้าข้างอยู่ตลอดเวลา
"แกมีเวลาแค่สามชั่วโมงเท่านั้นนะ! ฉันไม่มีเวลาว่างมารอแกเป็วันๆหรอก"
ตาเฒ่าลวี่แค่นเสียงเ็า
"ปู่!!"
ลวี่เชี่ยนปรี๊ดแตก
การจะสร้างแขนเทียมสักข้าง ขั้นตอนแรกต้องเริ่มจากการวัดขนาดสัดส่วนแขนของตาเฒ่าเกาให้เป๊ะก่อนจากนั้นค่อยมานั่งวาดแบบโครงสร้างพิมพ์เขียว สุดท้ายถึงจะเริ่มลงมือประกอบชิ้นงาน แค่ขั้นตอนวาดแบบร่างก็สูบเวลาไปหลายชั่วโมงแล้ว! ต่อให้ใช้เครื่องกลึงหรือเครื่องจักรในร้านช่วยลดขั้นตอนการผลิตให้เร็วขึ้นยังไงก็ยังต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสองชั่วโมงอยู่ดี!
นี่มันแทบไม่เหลือเวลาให้หานเซียวได้หยุดคิดเลย! แถมชิ้นงานที่ออกมายังต้องทำให้ตาเฒ่าเกาพอใจอีก!
นี่มันกลั่นแกล้งกันชัดๆ! ขนาดช่างดีไซเนอร์ระดับแนวหน้าก็ยังไม่เคยเจอโจทย์มหาหินขนาดนี้เลย!
แต่ในเมื่อตาเฒ่าลวี่เป็เ้าของร้าน เสียงประท้วงของลวี่เชี่ยนเลยไม่มีความหมายอะไร
แต่หานเซียวกลับไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขาล้วงหยิบสายวัดออกมาหน้าตาเฉย
"ลุงครับ ขอผมวัดขนาดหน่อยได้ไหม?"
ตาเฒ่าเกาถอดเสื้อคลุมออกอย่างว่าง่ายพลางยื่นแขนข้างที่ด้วนไปให้วัดตามสบาย
ระหว่างที่หานเซียวกำลังง่วนอยู่กับการวัดขนาด ตาเฒ่าเกาก็แอบสังเกตพฤติกรรมของชายหนุ่มไปด้วย
โดนตาเฒ่าลวี่แกล้งบีบไข่ซะขนาดนี้กลับไม่แสดงสีหน้าหงุดหงิดเลยสักนิดแถมยังดูมั่นใจเต็มเปี่ยม... ดูท่าไอ้หมอนี่จะมีของจริงแฮะ
แค่ไม่เข้าใจว่า... ทำไมคนระดับนี้ถึงโดนองค์กรเจอร์มินัลตั้งค่าหัวล่าหัวตั้งหนึ่งล้าน?
ตาเฒ่าเกาจำหน้าหานเซียวได้ั้แ่แวบแรกที่เห็นแล้ว การตั้งค่าหัวระดับนั้นขององค์กรเจอร์มินัลสร้างแรงสั่นะเืไปทั่วโลกใต้ดิน หน่วยข่าวกรองแทบทุกสำนักต่างจำหน้าหมายเลขศูนย์ได้ขึ้นใจและแน่นอนว่าตำแหน่งของตาเฒ่าเการับผิดชอบดูแลเื่พวกนี้อยู่แล้วก็ต้องรู้ข้อมูลพวกนี้เป็ธรรมดา
พอเห็นคนระดับเป้าหมายค่าหัวเดินลอยหน้าลอยตาสบายใจเฉิบอยู่กลางเมืองแบบนี้ ก็เดาได้ทันทีว่าคงมีทหารยามตรงด่านตรวจรับส่วยใต้โต๊ะปล่อยปละละเลยอีกแหงๆ... คงต้องหาโอกาสล้างบางพวกเหลือบไรในหน่วยซะที
หานเซียวบุกมาทำอะไรที่ซีตู? จะเป็ตัวอันตรายไหม? นี่คือสิ่งที่ตาเฒ่าเกากำลังประเมิน
แต่ดูจากท่าทางแล้วอีกฝ่ายก็ทำตัวปกติดี ไม่มีพิษมีภัยอะไร ตาเฒ่าเกาเลยเลือกที่จะจับตาดูสถานการณ์ต่อไปเงียบๆ
ตาเฒ่าลวี่ไม่เหมือนเขา ในอดีต่วัยหนุ่ม ตาเฒ่าลวี่เคยผ่านความเป็ความตายมานับไม่ถ้วน ประสบการณ์โชกโชนจนจมูกไว ััได้ถึงกลิ่นคาวเืที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวหานเซียวเลยตั้งใจจะหาเื่ไล่ตะเพิดหานเซียวไม่ให้อยู่ที่ร้าน เพราะกลัวจะนำเื่ปวดหัวหรือความซวยมาให้แต่เพราะตาเฒ่าลวี่ล้างมือจากวงการใต้ดินไปนานแล้วเลยไม่รู้ว่าหานเซียวคือเป้าหมายค่าหัวสุดโต่งขององค์กรเจอร์มินัล
ข้อเรียกร้องของไอ้เฒ่าลวี่นี่มันโเี้จริงๆ... เล่นโยนสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจมาให้ฉันแบบนี้ กะจะยืมมือฉันให้ช่วยเขี่ยทิ้งสินะ
ตาเฒ่าเกากับตาเฒ่าลวี่สบตากันอย่างรู้ทันความคิดของอีกฝ่าย
หานเซียวจัดการวัดขนาดเสร็จสรรพอย่างรวดเร็ว ลวี่เชี่ยนที่ทนเห็นปู่ตัวเองรังแกคนอื่นไม่ไหวเลยรีบพุ่งเข้ามาช่วย
"มา! นายมีความคิดอะไรบอกฉันมาเลย เดี๋ยวเรามาช่วยกันวาดแบบร่างจะได้เซฟเวลา!"
คาดไม่ถึงว่าหานเซียวจะปฏิเสธความหวังดีของเธอหน้าตาเฉย เขายิ้มมุมปาก
"ไม่ต้องเสียเวลาวาดแบบหรอกครับ... แบบทั้งหมดมันอยู่ในหัวผมแล้ว"
ลวี่เชี่ยนเบิกตากว้างและอ้าปากค้างโดยไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง
"เพิ่งผ่านไปแค่สองนาที... นายคิดแบบเสร็จแล้วเนี่ยนะ?!"
"ดาวอัลแทร์คงโดนแกเป่ากระจุยไปแล้วมั้ง!"
ตาเฒ่าลวี่แค่นเสียงหัวเราะเยาะ
ใช้เวลาแค่สองนาทีเนรมิตแบบร่างในหัวเสร็จ? เหอะ! ต่อให้เป็ผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมเครื่องกลอย่างเขายังทำไม่ได้เลย! แล้วไอ้เด็กเมื่อวานซืนนี่จะทำได้ยังไง? คุยโวชัดๆ!
หานเซียวี้เีต่อปากต่อคำ เขาใช้ปากกาจดลิสต์รายการวัสดุและอุปกรณ์ที่ต้องใช้ลงในกระดาษอย่างรวดเร็วแล้วยื่นให้ลวี่เชี่ยน ในเมื่อเธอเป็ถึงผู้จัดการร้าน แน่นอนว่าต้องรู้แหล่งวัตถุดิบและหาของได้ไวกว่าเขาเดินงมหาเองอยู่แล้ว
ลวี่เชี่ยนรวบรวมวัสดุมาให้จนครบอย่างว่องไว เธอไม่พอใจในพฤติกรรมของปู่ตัวเองเลยตั้งใจจะช่วยเหลือหานเซียวให้ถึงที่สุด แต่ลึกๆเธอก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากหรอกเพราะด้วยเงื่อนไขมหาโหดระดับนี้ ลวี่เชี่ยนไม่เชื่อว่าหานเซียวจะทำสำเร็จได้ทันเวลาจริงๆ
หานเซียวจัดการคัดแยกวัสดุทั้งหมดแล้วเริ่มลงมือทันที!
เศษเหล็กและโลหะรูปทรงต่างๆค่อยๆถูกแปรสภาพกลายเป็ชิ้นส่วนตามที่หานเซียวออกแบบไว้ในหัว ภายใต้การควบคุมเครื่องปั๊ม เครื่องเจียร และอุปกรณ์ช่างอื่นๆอย่างคล่องแคล่ว
วัสดุหลักที่เขาเลือกใช้คืออะลูมิเนียมอัลลอยด์รุ่นมาตรฐานทั่วไป ข้อดีคือน้ำหนักเบา ทนทาน และง่ายต่อการขัดเกลาขึ้นรูป ส่วนพวกรอยต่ออย่างหมุด น๊อต และโซ่ เขาเลือกใช้ของสำเร็จรูปที่มีอยู่ในร้านเพื่อประหยัดเวลาไปได้มหาศาล
สกิล [ความเข้ากันได้จักรกลระดับต้น] ทำให้หานเซียวมีประสาทััในการรับรู้ต่อชิ้นส่วนโลหะที่เหนือชั้นกว่าคนธรรมดาทั่วไป ตอนที่ปลายนิ้วััลงบนผิวโลหะ เขาแทบจะรับรู้ได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกอันร้อนรนของวัสดุที่กำลังจะถูกเจียระไน!
ความรู้สึกนั้นแวบเข้ามาแล้วก็ผ่านไปราวกับภาพลวงตา สกิลความเข้ากันได้จักรกลคือแก่นแท้และหัวใจสำคัญของผู้เล่นสายจักรกลมันส่งผลต่อทุกมิติในการใช้งานอุปกรณ์และการสร้างสรรค์เครื่องจักร ความเข้ากันได้จักรกลระดับต้นทุกๆเลเวลที่อัปเกรด จะบวกโบนัสเพิ่มคุณภาพเครื่องจักรและความเร็วในการสร้างขึ้น 1%
แขนเทียมไบโอนิกระดับแนวหน้านั้นล้ำสมัยถึงขั้นสามารถดักจับสัญญาณไฟฟ้าของกล้ามเนื้อได้ ผู้สวมใส่แค่สั่งการผ่านความคิด สัญญาณประสาทจากสมองก็จะเชื่อมต่อและสั่งการแขนเทียมให้ขยับได้ดั่งใจนึกราวกับเป็แขนเนื้อจริงๆของตัวเอง แขนเหล็กของวินเทอร์โซลเยอร์ก็จัดอยู่ในประเภทนี้เหมือนกัน
แต่ข้อเสียคือมันต้องผ่านกระบวนการผ่าตัดสุดหฤโหดเพื่อเชื่อมต่อระบบประสาทเข้ากับร่างกายโดยตรง แถมยังต้องใช้ความรู้ขั้นสูงอย่าง [ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้าพื้นฐาน] และ [การเชื่อมต่อระบบประสาท] ของสายจักรกลสายย่อยด้านการควบคุมอีกด้วย
ถ้าต่อยอดขุดเจาะเทคโนโลยีสายนี้ลงไปให้ลึกสุดขีด มันก็จะพัฒนาไปเป็เทคโนโลยีชุดเกราะชีวภาพ หรือขั้นสุดยอดคือการเปลี่ยนอวัยวะร่างกายทั้งหมด (ยกเว้นสมอง) ให้กลายเป็เครื่องจักร! กลายเป็ทหารจักรกลสมบูรณ์แบบ
เส้นทางนี้เท่ากับเป็การละทิ้งความเป็มนุษย์แล้วเดินบนเส้นทางของชีวิตจักรกล ร่างกายจักรกลไม่สามารถผลิตพลังงานเองได้ ทำได้แค่อาศัยการค้นหาชิ้นส่วนเครื่องจักรที่ล้ำหน้ากว่ามาอัปเกรดตัวเองไปเรื่อยๆ พึ่งพาพลังภายนอกในการเสริมความแข็งแกร่ง
ข้อดีแค่หนึ่งเดียวคงเป็อายุขัยที่ยืนยาวเป็ะ ไม่ต้องกังวลเื่ความหิว ความกระหาย หรือความเ็ปทางกาย แต่การสูญเสียการรับรู้ทางััแบบมนุษย์จะทำให้สภาพจิตใจเปราะบางและถูกแทรกแซงจากเสียงกระซิบแห่งจิตที่ล่องลอยอยู่ในจักรวาลได้ง่าย อาจตกเป็เหยื่อถูกขั้วอำนาจมืดหรือตัวตนระดับพระเ้าล้างสมองไปแบบไม่รู้ตัวจนสูญเสียตัวตนความเป็ตัวเองไปตลอดกาล
ยกเว้นว่าจะเขียนโปรแกรมเข้ารหัสระบบความคิดตัวเองใหม่ สร้างตรรกะเทียมขึ้นมาเพื่อป้องกันการโจมตีทางจิตแต่ถ้าทำแบบนั้นก็จะสูญเสียเจตจำนงเสรี กลายเป็แค่ AI ที่ทำงานตามโปรแกรมที่ถูกเซ็ตไว้ อารยธรรมระดับสูงมักจะใช้วิธีนี้ในการผลิตกองทัพทหารเลวแนวหน้า ซึ่งแทบจะไม่มีผู้เล่นคนไหนยอมอัปเกรดตัวเองไปในเส้นทางน่าอนาถนี้แน่นอน
แขนเทียมไบโอนิกที่คุณภาพลดลงมาหน่อยอาจจะเปลี่ยนไปใช้ระบบสั่งการด้วยเสียงแทน แต่มันก็มีเงื่อนไขผูกมัดเหมือนกันคือต้องมีความรู้ [สวนศาสตร์พื้นฐาน] ของสายย่อยด้านการควบคุม
เทคโนโลยีสายเครื่องจักรมันเชื่อมโยงและต่อยอดกันเป็ทอดๆของชิ้นเดียวกัน ถ้าใช้ความรู้แขนงต่างกันเป็พื้นฐานก็สามารถสร้างสรรค์ความเป็ไปได้ที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความรู้ด้านเครื่องจักรก็เปรียบเสมือนต้นไม้ใหญ่ ยิ่งปีนสูงขึ้นไป ก็ยิ่งแตกกิ่งก้านสาขาให้เรียนรู้ได้อีกเพียบ
พอข้อจำกัดมันเยอะ หานเซียวเลยตัดสินใจหั่นคุณภาพลง เอาหลักการทำงานของแขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบามาประยุกต์ยัดใส่แขนเทียมไบโอนิกแทน
เขาใช้พลังขับเคลื่อนจากเครื่องจักรกลเป็แกนหลัก ปรับลดกำลังขับเคลื่อนลงให้อยู่ในระดับที่พอดีแล้วใช้แบตเตอรี่เป็ขุมพลังงาน เพื่อป้องกันปัญหาเครื่องยนต์พ่นควันดำก่อมลพิษแบบแขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบา ส่วนระบบการส่งผ่านแรงจะถูกส่งผ่านสายสลิงที่ร้อยเรียงอยู่ระหว่างโครงกระดูกเหล็กของแขนเทียม มันจะทำหน้าที่คล้ายกับเส้นเอ็นของมนุษย์ขยับสอดประสานตามการเคลื่อนไหวของตอแขนผู้สวมใส่เพื่อให้เกิดการทำงานที่ลื่นไหลและกลมกลืนที่สุด
ไม่รู้เลยว่าตาเฒ่าลวี่แอบไปขโมยขวดเบียร์แก้วสีเขียวมาจากไหนและยืนจิบเบียร์พร้อมกับดูหานเซียวทำงานไปด้วยพลางแสยะยิ้มด้วยความอยากจะรู้ใจแทบขาดว่าไอ้เด็กปากดีนี่จะสร้างขยะพรรค์ไหนออกมา ถ้าชิ้นงานที่ออกมามันห่วยแตกไม่สมราคาคุยล่ะก็ ตาเฒ่าลวี่รับรองเลยว่าจะจัดหนักหัวเราะเยาะเย้ยให้อับอายแทบแทรกแผ่นดินหนีเลยทีเดียว!