ข้าตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรง แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องพักที่เรือนของท่านลุงใหญ่ ข้าจำได้ว่าเมื่อคืนนี้ท่านลุงใหญ่ชวนข้าดื่มเหล้าฉลองความสำเร็จในการสอบผ่าน และข้าก็ดื่มไปมากเกินไป ความทรงจำเมื่อคืนนั้นเลือนลางไปหมด เหลือเพียงรสชาติขมของเหล้าที่ยังคงอยู่ในปาก
ข้าลุกขึ้นนั่งอย่างช้าๆ มองไปรอบๆ ห้อง เหม่ยซินไม่อยู่บนเตียง ข้าคิดว่านางคงตื่นเช้ากว่าข้าและออกไปเดินเล่น หรือไม่ก็ไปเตรียมอาหารเช้าให้ข้า ข้ารู้สึกผิดที่ปล่อยให้นางต้องดูแลข้าในสภาพที่เมามายเช่นนี้ เหม่ยซินช่างเป็คู่หมั้นที่ดีจริงๆ นางไม่เคยบ่นหรือตำหนิข้าแม้แต่ครั้งเดียว
ข้าเดินโซซัดโซเซไปที่หน้าต่าง เปิดมันออกเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์ ลมเช้าที่เย็นสบายพัดเข้ามาทำให้ข้ารู้สึกสดชื่นขึ้นเล็กน้อย ข้าได้ยินเสียงน้ำไหลแ่เบามาจากทางด้านหลังเรือน ซึ่งเป็ที่ตั้งของบ่อน้ำพุร้อนส่วนตัวของเรือนนี้ เสียงน้ำไหลนั้นฟังดูเหมือนเพลงไพเราะที่ช่วยบรรเทาอาการปวดหัวของข้า
"เหม่ยซินคงไปอาบน้ำ" ข้าคิดอย่างสบายใจ ข้าตัดสินใจที่จะไปอาบน้ำในบ่อเพื่อบรรเทาอาการปวดหัวและทำให้ร่างกายสดชื่นขึ้น การแช่น้ำพุร้อนจะช่วยให้เืลมไหลเวียนดีขึ้น และอาจจะทำให้ข้าจำเหตุการณ์เมื่อคืนได้ชัดเจนขึ้น
ข้าเดินไปที่บ่อน้ำพุร้อนอย่างช้าๆ เพราะยังรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย เมื่อข้าเดินเข้าไปใกล้ ข้าได้ยินเสียงพูดคุยแ่เบา เสียงหนึ่งเป็เสียงทุ้มต่ำของท่านลุงใหญ่ อีกเสียงหนึ่งเป็เสียงหวานใสของเหม่ยซิน ข้ารู้สึกอบอุ่นใจที่ได้รู้ว่าท่านลุงใหญ่กำลังดูแลเหม่ยซินให้ข้า
เมื่อข้าเดินเข้าไปในบริเวณบ่อ ภาพที่เห็นทำให้ข้ารู้สึกอบอุ่นใจ ท่านลุงใหญ่กำลังนั่งอยู่ริมบ่อเพียงลำพัง โดยมีไอน้ำสีขาวขุ่นลอยปกคลุมไปทั่วบริเวณ ไอน้ำหนาทึบนั้นทำให้ข้าไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนนัก แต่ข้าคิดว่าเหม่ยซินคงแช่น้ำอยู่ในมุมใดมุมหนึ่งของบ่อ
"ท่านลุงใหญ่ ท่านช่างมีน้ำใจเหลือเกิน" ข้ากล่าวด้วยความรู้สึกขอบคุณ "ข้าขอโทษที่ข้าเมาจนไม่ได้สติเมื่อคืนนี้"
ท่านลุงใหญ่ยิ้มอย่างอบอุ่น "ไม่เป็ไรจื่อเหวิน เ้าทำงานหนักมามากแล้ว การฉลองย่อมเป็เื่ธรรมดา นี่คือวันแห่งความสำเร็จของเ้า เ้าสมควรได้รับการเฉลิมฉลอง"
ข้ากวาดสายตามองไปรอบๆ บ่อ "เหม่ยซินเล่าขอรับ? ข้าคิดว่านางคงมาแช่น้ำแล้ว"
ท่านลุงใหญ่ทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อย "อ้อ เหม่ยซิน นางคงออกไปทำธุระข้างนอกั้แ่เช้ามืดแล้วกระมัง ข้าเห็นนางแต่งตัวเรียบร้อยออกไปั้แ่ข้าตื่น นางบอกว่าจะไปซื้อของสดในตลาดเช้าเพื่อทำอาหารให้เ้า"
"เช่นนั้นหรือ" ข้าพยักหน้าอย่างไม่ติดใจสงสัย ข้ารู้สึกซาบซึ้งในความเอาใจใส่ของเหม่ยซิน นางช่างเป็คู่หมั้นที่สมบูรณ์แบบจริงๆ "ข้าจะลงไปแช่น้ำด้วย" ข้ากล่าว
ข้าถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วและลงไปในบ่อ น้ำอุ่นสบายโอบล้อมร่างกายของข้าทันที ความปวดหัวของข้าเริ่มบรรเทาลง ความอบอุ่นของน้ำซึมผ่านิัเข้าไปถึงกระดูก ทำให้ข้ารู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ข้าเลือกนั่งในมุมที่ไกลจากท่านลุงใหญ่เล็กน้อย เพื่อแสดงความเคารพ ข้าหลับตาลงและสูดหายใจเข้าลึกๆ ข้าััได้ถึงความสุขสงบที่แท้จริง ความเครียดจากการเตรียมสอบและความกังวลเกี่ยวกับอนาคตค่อยๆ ละลายไปกับน้ำอุ่น
ข้าได้ยินเสียงน้ำกระเพื่อมแ่เบา ข้าลืมตาขึ้นมอง ข้าเห็นเพียงไอน้ำที่หนาทึบปกคลุมไปทั่วบ่อ ข้าคิดว่าข้าคงจะเมาค้างจนหูแว่วไปเอง เสียงน้ำกระเพื่อมนั้นอาจเป็เพียงเสียงธรรมชาติของน้ำพุร้อนที่ไหลเวียน
"ท่านลุงใหญ่ น้ำพุร้อนที่นี่ดีจริงๆ" ข้ากล่าว "ข้ารู้สึกสดชื่นขึ้นมากแล้ว"
"แน่นอน" ท่านลุงใหญ่ตอบ เสียงของท่านดูผ่อนคลายมากขึ้นหลังจากแช่น้ำ "น้ำพุร้อนนี้มีคุณสมบัติพิเศษ มันช่วยบำรุงร่างกายและจิตใจ"
ข้าได้ยินท่านลุงใหญ่กระแอมเบาๆ "จื่อเหวิน เ้าควรจะแช่น้ำให้นานหน่อย การแช่น้ำพุร้อนจะช่วยให้เืลมไหลเวียนดีขึ้น และยังช่วยขับสารพิษออกจากร่างกายด้วย"
"ขอบคุณท่านลุงใหญ่ที่แนะนำ" ข้ากล่าว ข้าหลับตาลงอีกครั้ง ข้าได้ยินเสียงน้ำกระเพื่อมอีกครั้ง และเสียงครางแ่เบาที่ดังมาจากทางด้านหลังก้อนหินใหญ่ ข้าคิดว่าคงเป็เสียงสัตว์ป่า หรือไม่ก็เสียงน้ำที่ไหลผ่านร่องหิน ข้าไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะข้ากำลังเพลิดเพลินกับความสงบสุข
ข้าแช่น้ำอยู่ประมาณหนึ่งเค่อ ความอบอุ่นของน้ำทำให้ข้ารู้สึกเหมือนกำลังลอยตัวอยู่ใน์ ข้าเริ่มรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก อาการปวดหัวหายไปเกือบหมดแล้ว ข้าคิดถึงเหม่ยซินที่กำลังทำอาหารเช้าให้ข้า ข้ารู้สึกโชคดีที่มีคู่หมั้นที่เอาใจใส่เช่นนี้
ในขณะที่ข้ากำลังเพลิดเพลินกับความสงบ ข้าได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากทางด้านหลังก้อนหิน เสียงนั้นฟังดูเหมือนเสียงครางเบาๆ ข้าเปิดตามองไปทางนั้น แต่ไอน้ำหนาทึบทำให้ข้ามองไม่เห็นอะไร
"คงเป็เสียงนกป่าหรือสัตว์เล็กๆ" ข้าคิดในใจ "หรือไม่ก็เป็เสียงน้ำที่ไหลผ่านโพรงหิน"
ข้าไม่ได้คิดมากเกินไป เพราะข้ากำลังรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุข ข้าจมอยู่ในความคิดเกี่ยวกับอนาคตที่สดใสของข้าและเหม่ยซิน หลังจากที่ข้าสอบผ่านแล้ว เราจะได้แต่งงานกันและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
อยู่ๆ ข้าก็ได้ยินเสียงแปลกอีกครั้ง เสียงนั้นฟังดูเหมือนเสียงครางที่แ่เบา แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็เสียงคน ข้าตั้งใจฟังอย่างระมัดระวัง แต่เสียงนั้นก็หายไปในเสียงน้ำไหลและลมที่พัดผ่านใบไผ่
"อาจเป็เสียงท่านลุงใหญ่ที่กำลังผ่อนคลาย" ข้าคิด "การแช่น้ำพุร้อนย่อมทำให้คนรู้สึกสบายและอาจส่งเสียงครางด้วยความสุขสบาย"
ข้าเหลือบมองไปทางท่านลุงใหญ่ ท่านกำลังนั่งแช่น้ำอย่างสงบ ดวงตาของท่านปิดลง ใบหน้าดูผ่อนคลาย ข้าคิดว่าท่านคงกำลังเพลิดเพลินกับความอบอุ่นของน้ำเช่นเดียวกับข้า
เสียงแปลกๆ ยังคงดังขึ้นเป็ระยะๆ บางครั้งฟังดูเหมือนเสียงครางเบาๆ บางครั้งก็เหมือนเสียงหายใจหอบ ข้าเริ่มสงสัยเล็กน้อย แต่ไอน้ำที่หนาทึบทำให้ข้ามองไม่เห็นแหล่งที่มาของเสียง
"อาจเป็เสียงจากน้ำพุใต้ดิน" ข้าคิดอย่างมีเหตุผล "น้ำพุร้อนมักจะมีเสียงแปลกๆ เมื่อน้ำไหลผ่านโพรงหินใต้ดิน หรืออาจเป็ไอน้ำที่พุ่งออกมาจากรูเล็กๆ ในหิน"
ข้าพยายามมองผ่านไอน้ำ แต่ทิศทางที่เสียงดังมานั้นถูกปกคลุมด้วยไอน้ำสีขาวขุ่นอย่างหนาทึบ ข้าเห็นเพียงเงาๆ ของก้อนหินใหญ่และพุ่มไผ่ที่โต้แต้ไปมาตามลม
"ท่านลุงใหญ่ครับ" ข้าเรียกเบาๆ "ท่านได้ยินเสียงแปลกๆ จากทางโน้นไหมครับ?"
ท่านลุงใหญ่เปิดตาขึ้นมอง "เสียงอะไรหรือ จื่อเหวิน?"
"เสียงเหมือนครางเบาๆ ครับ" ข้าตอบ "อาจเป็เสียงจากน้ำพุใต้ดิน"
ท่านลุงใหญ่หัวเราะเบาๆ "อ้อ นั่นเป็เื่ธรรมดา จื่อเหวิน น้ำพุร้อนที่นี่มีทางน้ำใต้ดินที่ซับซ้อน เมื่อน้ำร้อนไหลผ่านโพรงหินก็จะเกิดเสียงแปลกๆ ขึ้น บางครั้งฟังดูเหมือนเสียงคนครางด้วย"
ข้าพยักหน้าอย่างเข้าใจ "เช่นนั้นหรือครับ ข้าคิดว่าเป็อย่างนั้นแหละ"
แม้ว่าท่านลุงใหญ่จะอธิบายแล้ว แต่ข้ายังคงรู้สึกแปลกๆ อยู่ เสียงที่ได้ยินนั้นฟังดูเหมือนเสียงคนจริงๆ มากกว่าเสียงธรรมชาติ แต่ข้าก็ไม่อยากคิดมากเกินไป เพราะข้าไว้ใจท่านลุงใหญ่และเชื่อในคำอธิบายของท่าน
ข้าพยายามผ่อนคลายและเพลิดเพลินกับการแช่น้ำต่อไป แต่ข้าก็ยังคงตั้งใจฟังเสียงแปลกๆ นั้นอยู่เรื่อยๆ บางครั้งเสียงนั้นจะดังขึ้นเล็กน้อย ฟังดูเหมือนเสียงหญิงสาวที่กำลังครางด้วยความเ็ปหรือความเหนื่อยล้า
"อาจเป็เสียงสัตว์ป่าที่าเ็" ข้าคิด "หรือเป็เสียงนกที่กำลังร้องในป่าไผ่"
ข้าเหลือบมองไปทางทิศทางที่เสียงดังมา ผ่านไอน้ำหนาทึบ ข้าเห็นเงาๆ ของสิ่งที่เคลื่อนไหวเล็กน้อย แต่ข้าคิดว่าคงเป็เพียงใบไผ่ที่โต้แต้ไปมาตามลม หรือเป็นกเล็กๆ ที่บินผ่าน
"ท่านลุงใหญ่ครับ" ข้าพูดขึ้นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากเสียงแปลกๆ "ข้าขอบคุณท่านมากที่ให้ข้าและเหม่ยซินมาพักที่นี่ ท่านใจดีมากจริงๆ"
"ไม่เป็ไรเลย จื่อเหวิน" ท่านลุงใหญ่ตอบด้วยรอยยิ้ม "เ้าเป็เหมือนลูกชายของข้า ข้ายินดีที่จะช่วยเหลือเ้าเสมอ และเหม่ยซินก็เป็หญิงสาวที่น่ารักมาก เ้าโชคดีที่ได้คู่หมั้นเช่นนาง"
ข้ายิ้มด้วยความภาคภูมิใจ "ครับ ข้ารู้สึกโชคดีมากที่ได้เหม่ยซิน นางเป็ผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบในทุกด้าน ทั้งงดงาม เก่งกาจ และมีใจดี"
"แน่นอน" ท่านลุงใหญ่พยักหน้า "นางเป็หญิงสาวที่หาได้ยากในยุคนี้ เ้าต้องดูแลนางให้ดีนะ"
ในขณะที่เราสนทนากัน ข้าได้ยินเสียงแปลกๆ อีกครั้ง ครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็เสียงสองคนที่กำลังพูดคุยกันเบาๆ แต่ข้าฟังไม่ชัดเพราะเสียงน้ำไหลและลมพัด
"ท่านลุงใหญ่ครับ มีคนอื่นมาแช่น้ำด้วยหรือเปล่าครับ?" ข้าถาม
ท่านลุงใหญ่ส่ายหน้า "ไม่มีหรอก จื่อเหวิน มีแค่เราสองคนเท่านั้น เสียงที่เ้าได้ยินคงเป็เสียงสะท้อนจากโพรงหิน หรือเสียงลมที่พัดผ่านป่าไผ่"
ข้าพยักหน้าและพยายามไม่คิดมากเกี่ยวกับเสียงแปลกๆ นั้น แทนที่จะคิดถึงเหม่ยซินที่กำลังทำอาหารเช้าให้ข้า ข้าจินตนาการถึงใบหน้าที่งดงามของนางขณะที่กำลังทำอาหารด้วยความเอาใจใส่
"เหม่ยซินช่างเป็ผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบจริงๆ" ข้าคิดในใจ "นางไม่เพียงแต่งดงาม แต่ยังเก่งกาจในสี่ศิลป์ และที่สำคัญที่สุดคือนางมีใจดีและรักข้าจริงใจ"
ข้านึกถึง่เวลาที่เราใช้ด้วยกัน การที่นางคอยดูแลข้าขณะที่ข้าเตรียมตัวสอบ การที่นางทำอาหารอร่อยๆ ให้ข้ากิน การที่นางคอยให้กำลังใจข้าเมื่อข้าท้อแท้ นางคือแสงสว่างในชีวิตของข้า
"หลังจากที่เราแต่งงานกัน ข้าจะทำให้นางมีความสุขที่สุดในโลก" ข้าตั้งใจไว้ในใจ "ข้าจะเป็สามีที่ดีและดูแลนางอย่างดีที่สุด"
ขณะที่ข้ากำลังคิดถึงเหม่ยซิน เสียงแปลกๆ ก็ดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้ฟังดูชัดเจนกว่าเดิม เหมือนเสียงหญิงสาวที่กำลังครางเบาๆ ด้วยความเหนื่อยล้าหรือความเ็ป
ข้าเริ่มกังวลเล็กน้อย "ท่านลุงใหญ่ครับ เสียงนั้นฟังดูเหมือนมีคนาเ็ เราควรไปดูหรือเปล่าครับ?"
ท่านลุงใหญ่ส่ายหน้า "ไม่ต้องห่วง จื่อเหวิน นั่นเป็เสียงธรรมชาติของป่า อาจเป็เสียงสัตว์ป่าที่กำลังหาคู่ หรือเสียงลมที่พัดผ่านโพรงไผ่ เ้าแค่ผ่อนคลายและเพลิดเพลินกับการแช่น้ำเถอะ"
ข้าพยายามทำตามคำแนะนำของท่านลุงใหญ่ แต่เสียงนั้นยังคงรบกวนจิตใจข้าอยู่ มันฟังดูเหมือนเสียงคนจริงๆ มากกว่าเสียงธรรมชาติ แต่ข้าก็ไม่อยากแสดงความสงสัยต่อท่านลุงใหญ่มากเกินไป
หลังจากแช่น้ำอีกสักครู่ ข้าก็รู้สึกว่าได้เวลาออกจากบ่อแล้ว ร่างกายของข้าสดชื่นขึ้นมากและอาการปวดหัวหายไปหมดแล้ว ข้า้าไปช่วยเหม่ยซินเตรียมอาหารเช้า
ข้าลุกขึ้นจากบ่อ น้ำไหลลงจากร่างกายข้าอย่างช้าๆ ข้ารู้สึกเบาสบายและมีพลังมากขึ้น การแช่น้ำพุร้อนช่วยให้ข้าฟื้นฟูจากความเมาเมื่อคืนได้อย่างสมบูรณ์
"ท่านลุงใหญ่ ข้าขอตัวก่อนครับ" ข้ากล่าว "ข้าจะไปช่วยเหม่ยซินเตรียมอาหารเช้า"
ท่านลุงใหญ่ยิ้มอย่างอบอุ่น "ดีมากจื่อเหวิน เ้าช่างเป็คู่หมั้นที่น่ารักจริงๆ เหม่ยซินโชคดีที่ได้เ้า"
ข้ารู้สึกอบอุ่นใจกับคำชมของท่านลุงใหญ่ ข้าใส่เสื้อผ้าและเตรียมจะเดินออกจากบ่อน้ำพุร้อน
ข้าเดินออกจากบ่อน้ำพุร้อนด้วยความรู้สึกสดชื่นและมีความสุข ข้าคิดว่าข้าช่างโชคดีที่มีคู่หมั้นที่น่ารักและมีท่านลุงใหญ่ที่ใจดีคอยดูแล การแช่น้ำพุร้อนในเช้าวันนี้ทำให้ข้ารู้สึกพร้อมที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่หลังจากสอบผ่าน
เสียงแปลกๆ ที่ได้ยินในบ่อค่อยๆ จางหายไปเมื่อข้าเดินออกมา ข้าคิดว่ามันคงเป็เพียงเสียงธรรมชาติจริงๆ ตามที่ท่านลุงใหญ่อธิบาย ข้าไม่ควรคิดมากเกี่ยวกับเื่เล็กๆ น้อยๆ เช่นนี้
ข้าเดินไปที่ห้องครัวด้วยรอยยิ้ม ข้าจะทำอาหารเช้าที่อร่อยที่สุดร่วมกับเหม่ยซิน ข้าจะตอบแทนความมีน้ำใจของท่านลุงใหญ่ด้วยความเคารพและภักดี และข้าจะทำให้เหม่ยซินมีความสุขที่สุดในโลก
แต่สำหรับข้าแล้ว วันนี้เป็วันที่สมบูรณ์แบบ ข้ามีคู่หมั้นที่รัก มีท่านลุงใหญ่ที่ใจดี และมีอนาคตที่สดใส ข้าจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและไม่เคยรู้ความจริงที่ซ่อนอยู่เื้ัความสงบสุขนี้