เตียวเฟยหลิว ลูกสาวคนเดียวของตำหนักนักฆ่าเมฆาดับ ตกหลุมรัก ชิวกัง ขุนนางขั้นห้ากรมโยธาผู้แสนหล่อเหลาและอ่อนโยนเข้าให้ นางทำทุกวิธีทางเพื่ออ่อยเขา กระทั่งชายผู้ไม่ทันกับเล่ห์เหลี่ยมสตรีตกหลุมรักนางเข้าจนได้
เตียวหย่งไจ้ผู้เป็พ่อ เมื่อรู้ว่าลูกสาวทำอะไรลงไปก็คัดค้านหัวชนฝา เขามีลูกสาวเพียงคนเดียวไว้สืบทอดตำหนักที่สร้างมากับภรรยาอย่างยากลำบาก นางจะมีสามีอ่อนแอและหน่อมแน้มแบบนี้น่ะหรือ เขารับไม่ด๊ายยยยย
เจียวไฉ่หลานผู้เป็ภรรยา หลังฟังสามีพร่ำบ่นจนปวดประสาท นางเพียงเอ่ยเอื้อนกลับไปหาสามีประโยคเดียวว่า
“เ้าเฒ่าน่าตาย แล้วใครกันตามใจลูกจนเสียคน ข้าบอกเ้านานแล้วให้สั่งสอนนางให้ดี แล้วทีนี้เ้าจะพูดมากให้ข้ารำคาญทำไม ฮึ่ย”
เตียวหย่งไจ้เมื่อเห็นภรรยารักชักจะโกรธจริงกลับไม่กล้าหือ เขากลัวต้องออกไปนอนนอกห้องที่สุด การนอนกอดภรรยา เป็สิ่งสำคัญมากกว่าลูกสาวเ้าเล่ห์มากนัก ใครใช้ให้ตอนเด็ก ๆ นางช่างออเซาะและฉอเลาะเรียกเขาท่านพ่อเ้าคะ ท่านพ่อเ้าขาตลอดเวลาเล่า เขาที่ไม่อยากให้ภรรยารักเ็ปจากการคลอดลูกจึงยอมตัดใจมีนางเป็ลูกสาวคนเดียว ทั้งที่เขาก็สั่งสอนเื่ทุกอย่างให้ ไหนจะวรยุทธอันล้ำเลิศที่นับว่าไม่เป็สองรองใครอีก แต่ลูกสาวตัวดี กลับเห็นหมูดีกว่าเสือ เขาที่อุตส่าห์มองสามีในอนาคตให้ลูกเป็แม่ทัพใหญ่ผู้หล่อเหลา ตอนนี้กลับกำลังจะได้ว่าที่ลูกเขยเป็ขุนนางขั้นห้ากระจอก ๆ เสียนี่ ฮือ~~ นางช่างเป็ลูกบังเกิดเกล้าของเขาจริง ๆ
หลังปลอบประโลมภรรยาจนหายโกรธ เขาบอกพ่อบ้านเตรียมสินเดิมเพื่อนำส่งลูกสาวพร้อมเข้าร่วมงานแต่งในอีกสามวันที่จะถึงทันที ในเมื่อไม่เชื่อฟังพ่อ เ้าก็เอาสินเดิมไปแค่พอกินก็แล้วกัน หึ
เจียงไฉ่หลานได้แต่หมั่นไส้ผู้เป็สามี ไอ้ที่ะโปาว ๆ ว่าจะให้สินเดิมลูกสาวแค่พอกินนั่นน่ะ นางล่ะอยากจะเอาไม้ฟาดปากเสียจริง ๆ แค่พอกินของสามีนางคนเดียว แต่คนอื่นกินใช้ทั้งชาติก็ยังไม่หมดน่ะสิ มีอย่างที่ไหน ให้ร้านค้าทั่วแคว้นไปหนึ่งส่วน แค่หนึ่งส่วนก็มากกว่า 20 ร้านแล้ว ไหนจะกล่องเครื่องประดับกับเสื้อผ้าเกือบสามสิบกล่องนั่นอีก นี่น่ะหรือแค่พอกินของเขา อ้อ อย่าได้ถามถึงกล่องเงินหีบนั้นเลยเถอะ นางคาดว่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนตำลึง นางเห็นแวบ ๆ ว่าเขาแอบยัดแต่ตั๋วแลกเงินหนึ่งหมื่นตำลึงลงไปน่ะสิ ฮึ ไอ้แก่ปากอย่างใจอย่าง
สามวันต่อมา งานแต่งงานถูกจัดขึ้นที่จวนตระกูลชิวของเ้าบ่าว เขาที่เพิ่งเคยพบพ่อตากับแม่ยายครั้งแรก ยังตกตะลึงกับความเยาว์วัยและหน้าตาดีของพวกเขา ไม่น่าแปลกใจที่ภรรยาเขาจะสวยน่ารักได้ขนาดนี้ เขาดีใจที่ท่านพ่อท่านแม่เขาไม่รังเกียจนางั้แ่แรก เขาบังเอิญช่วยนางตอนสลบจากอาการาเ็ในระหว่างทางไปราชสำนัก่ก่อนรุ่งสาง ใครใช้ให้บ้านเขาไกลที่สุดกันเล่า เขาจึงต้องออกจากบ้านก่อนใครทุกวัน
เขาเองก็ไม่คิดมาก่อนว่านางจะยอมรับคำขอแต่งงานของเขาเสียด้วยซ้ำก่อนหน้านี้ ครอบครัวเขามาจากชนบท และเพิ่งมารับตำแหน่งที่กรมโยธาได้ไม่ถึงครึ่งปี ครอบครัวเขาไม่มีเงินถุงเงินถังเหมือนขุนนางคนอื่นแต่แรก จึงทำได้แค่นำเงินเก็บมาซื้อบ้านหลังเล็ก ๆ ติดขอบประตูเมืองทิศใต้แทน
เจียงไฉ่หลานที่เพิ่งเคยพบและสนทนากับลูกเขยและครอบครัวเป็ครั้งแรก นางชอบใจพวกเขาไม่น้อย มิน่าเล่า ลูกสาวตัวแสบจึงอยากได้ลูกเขยคนนี้นัก พวกเขาเป็คนซื่อสัตย์จริงใจเสียจนน่ากลัวว่าจะมีคนเอาเปรียบน่ะสิ นางที่เลี้ยงลูกสาวเองกับมือ มีหรือจะไม่รู้ว่าลูกสาวไม่ชอบผู้ชายกักขฬะในตำหนักพวกนั้น นางชอบคนสะอาดสะอ้านและสุภาพเหมือนลูกเขยนางตอนนี้นี่แหละ นับว่านางเลือกได้ดีไม่น้อย ส่วนสามีนางน่ะเหรอ หลังเจอความซื่อเข้าขั้นบื้อของคนบ้านนี้ เขาได้แต่กลืนคำพูดไม่ดีที่เตรียมไว้ลงท้องไปเสียหมด ถึงบางครั้งสามีนางจะบ้าบอไปบ้าง แต่เขาก็ยังคงรู้ดีรู้ชั่วอยู่ไม่น้อย
วันต่อมาตอนคารวะน้ำชาญาติผู้ใหญ่ เตียวหย่งไจ้ยังมอบซองหนาที่มีตั๋วเงินไม่น่าต่ำกว่าหมื่นตำลึงให้ลูกเขยด้วย ทำเอาภรรยาหมั่นไส้แล้วหยิกเขาจนเนื้อเขียว เขาได้แต่นึกในใจว่า ภรรยาใจร้ายกับเขาได้ยังไง ในเมื่อกะหล่ำปลีเขาถูกหมูกินไปแล้ว เขาก็ได้แต่ต้องเลี้ยงดูหมูให้อ้วนพีสิ ใช่ไหม?
พ่อตาแม่ยายที่มีงานมากมายรีบขอตัวลาบ้านลูกเขย พวกเขาไม่ได้ถามว่าครอบครัวสะใภ้ทำสิ่งใด เพียงขอให้พ่อตาแม่ยายวางใจว่าพวกเขาจะดูแลนางเหมือนลูกสาวคนหนึ่งเท่านั้น ฝ่ายลูกสาวตัวดีได้แต่แสร้งร้องไห้แสดงละครให้บ้านสามีรักเอ็นดู ทำเอาเตียวหย่งไจ้ถึงกับอยากลงแส้ลูกสาวจอมเสแสร้ง เขามีหรือจะไม่รู้เื่น้ำตาจระเข้ของนาง นางมักใช้การแสดงนี้กับคนอื่นมาตลอด ส่วนที่บ้านน่ะหรือ หึ นางทำตัวอย่างกับราชินีที่คอยชี้นิ้วสั่งคนทั้งวันเชียวล่ะ คนอย่างนางเคยกลัวใครที่ไหนกันเล่า เฮ้อ เวรกรรมของเขาจริง ๆ รีบพาภรรยากลับบ้านดีกว่า อยู่นานไปเดี๋ยวนังหนูขอเงินเพิ่มอีกจะยุ่ง
เมื่อเห็นรถม้าของพ่อกับแม่พร้อมผู้คุ้มกันกลับไปแล้ว เตียวเฟยหลิวถึงกับะโขึ้นในใจว่า
“ในที่สุด ข้าก็ได้สามีสมใจ!!!”
2K
