บทที่ 6: อันดับหนึ่งโดยไร้คู่ต่อกร
ความเงียบที่เข้าปกคลุมลานประลองในครั้งนี้ หนักอึ้งและยาวนานกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เสียงลมหายใจของศิษย์นับพันยังคงติดขัดอยู่ในลำคอ ภาพของศิษย์ร่างกำยำที่ถูกส่งลงจากเวทีด้วยท่อนไม้เพียงครั้งเดียว ยังคงติดตาตรึงใจพวกเขาไม่หาย
มันไม่ใช่แค่ชัยชนะ แต่มันคือการแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของระดับชั้นที่ไม่อาจข้ามผ่านได้!
ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่ยังอยู่ในการประลอง บัดนี้มองไปยังหลินฟานด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ความสงสัยและความอิจฉาได้แปรเปลี่ยนเป็ความหวาดหวั่นอย่างแท้จริง เขาไม่ใช่ปริศนาอีกต่อไปแล้ว แต่เป็ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งพวกเขาไม่อยากจะเผชิญหน้าด้วยที่สุด คู่ต่อสู้ในรอบต่อไปของหลินฟานถึงกับหน้าซีดเผือด เหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นเต็มหน้าผาก
การประลองดำเนินต่อไป และชะตากรรมของคู่ต่อสู้ของหลินฟานก็เป็ไปในทิศทางเดียวกัน
ในรอบ 16 คนสุดท้าย คู่ต่อสู้ของเขาซึ่งได้เห็นบทเรียนจากคนก่อนหน้า พยายามใช้กลยุทธ์รักษาระยะห่าง ไม่กล้าเข้าใกล้หลินฟานแม้แต่ก้าวเดียว เขาคิดว่าจะใช้การโจมตีระยะไกลเพื่อหาช่องโหว่
แต่หลินฟานเพียงแค่เปลี่ยนจากท่า "ปาด" มาเป็ท่า "แทง"
"กระบี่ดาวตกทะยาน"
เขายกท่อนไม้ในมือขึ้น ตั้งตรงไปข้างหน้า แล้วแทงออกไปในอากาศธาตุอย่างเรียบง่าย แต่เจตจำนงกระบี่ที่คมกล้าได้พุ่งออกจากปลายไม้ราวกับลำแสงที่มองไม่เห็น!
เคร้ง!
ลำแสงเจตจำนงกระบี่พุ่งเข้าปะทะกับดาบของคู่ต่อสู้อย่างแม่นยำ ดาบในมือของศิษย์คนนั้นสั่นะเือย่างรุนแรงจนหลุดออกจากมือ ปลิวคว้างขึ้นไปในอากาศก่อนจะปักลงบนพื้นเวที!
คู่ต่อสู้ยืนตัวแข็งทื่อ มองมือที่ว่างเปล่าของตัวเองสลับกับหลินฟานด้วยแววตาว่างเปล่า ก่อนจะรีบยกมือขึ้น "ข้า... ข้ายอมแพ้!"
ชัยชนะอีกครั้งโดยที่หลินฟานยังไม่ได้ขยับจากจุดเดิมแม้แต่ก้าวเดียว!
ในรอบ 8 คนสุดท้าย สถานการณ์ยิ่งชัดเจนขึ้น คู่ต่อสู้ของเขาเป็หนึ่งในห้าอันดับแรกของศิษย์ชั้นนอก และมีความรอบคอบอย่างมาก เขากางโล่พลังปราณซึ่งเป็สมบัติป้องกันตัวชิ้นเล็กๆ ออกมาทันทีที่การประลองเริ่มต้น ตั้งใจจะป้องกันการโจมตีประหลาดของหลินฟานแล้วค่อยหาทางสวนกลับ
หลินฟานเห็นดังนั้นก็เพียงแค่ส่ายหัวเบาๆ เขายกท่อนไม้ขึ้นแล้ววาดเป็วงกว้างในแนวขวาง... "กระบี่เมฆา sweeping"
คราวนี้ เจตจำนงกระบี่ไม่ได้พุ่งเข้าปะทะกับโล่โดยตรง แต่มันกลับไหลวนโค้งผ่านโล่ป้องกันไปราวกับมีชีวิต แล้วกรีดลงบนพื้นหินแกรนิตของเวทีประลอง!
ครืดดดด!
พื้นเวทีใต้เท้าของศิษย์คนนั้นถูกตัดเป็รอยลึก ทำให้เขาเสียหลักและล้มลงอย่างหมดท่า! เขานั่งแผ่อยู่บนพื้น เหงื่อเย็นไหลอาบไปทั้งตัว เขารู้ดีว่าหากเจตจำนงกระบี่เมื่อครู่นี้ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่พื้น แต่เป็ขาของเขาแทน... ป่านนี้ขาของเขาคงขาดไปแล้ว
"ข้า... ข้ายอมแพ้เช่นกัน!" เขากล่าวด้วยเสียงสั่นเครือ
สามรอบ สามชัยชนะที่เด็ดขาดและง่ายดายราวกับผู้ใหญ่รังแกเด็ก!
ณ จุดนี้ ไม่มีใครกังขาในความสามารถของหลินฟานอีกต่อไปแล้ว
ทันใดนั้น ผู้าุโหลี่ก็ลุกขึ้นยืนบนแท่นประธานอีกครั้งหนึ่ง แววตาของเขาทอประกายชื่นชมอย่างไม่ปิดบัง เขามองไปที่หลินฟาน แล้วกวาดตามองศิษย์ที่เหลือ ก่อนจะประกาศก้อง
"พอแล้ว! การประลองเพื่อชิงอันดับหนึ่งไม่จำเป็ต้องดำเนินต่อไปอีก!"
คำประกาศที่ไม่มีใครคาดคิดทำให้ทุกคนเงียบกริบ
"หลินฟานได้พิสูจน์ความสามารถของเขาจนเป็ที่ประจักษ์แล้ว ไม่มีผู้ใดในหมู่ศิษย์ชั้นนอกที่จะเป็คู่มือของเขาได้อีก การประลองต่อไปจะเป็เพียงการเสียเวลาและอาจทำให้พวกเ้าเสียความมั่นใจไปโดยไม่จำเป็!"
ผู้าุโหลี่หยุดเล็กน้อย ก่อนจะประกาศคำตัดสินสุดท้ายที่สั่นะเืไปทั้งสำนักชั้นนอก
"ข้าขอประกาศให้ หลินฟาน เป็ผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่งของการประลองประเมินผลประจำเดือนนี้โดยไร้ข้อโต้แย้ง! สำหรับผู้ที่เหลือ จงประลองกันต่อไปเพื่อชิงอันดับที่ 2 ถึง 10!"
แม้จะเป็การตัดสินที่แหวกกฎเกณฑ์อย่างยิ่ง แต่หลังจากได้เห็นชัยชนะทั้งสามครั้งของหลินฟาน ก็ไม่มีใครกล้าคัดค้านอีกต่อไป ทุกคนยอมรับโดยดุษฎีว่าหลินฟานนั้นอยู่ในระดับที่แตกต่างจากพวกเขาอย่างสิ้นเชิง
หลังจากที่การประลองเพื่อชิงอันดับอื่นๆ จบลง ก็ถึงเวลาแจกรางวัล
ในฐานะผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่ง หลินฟานได้รับรางวัลที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย เขาได้รับหินปราณระดับล่างถึงหนึ่งร้อยก้อน ยาเม็ด "โอสถขัดเกลากระดูก" คุณภาพสูงถึงสามขวด ซึ่งมีค่ามากกว่ายาฟื้นฟูพลังปราณที่เขาเคยได้รับนับสิบเท่า และที่สำคัญที่สุดคือ ตำราเคล็ดวิชาเล่มใหม่ที่มีชื่อว่า "เคล็ดวิชาธารไหล" ซึ่งเป็เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรระดับสูงกว่าเคล็ดวิชาลมหายใจเมฆาหลายขั้น!
นี่คือทรัพยากรที่เขา้าอย่างยิ่ง! ด้วยสิ่งเหล่านี้ ประกอบกับระบบทวีคูณ ความเร็วในการพัฒนาของเขาจะต้องพุ่งทะยานขึ้นไปอีกระดับอย่างแน่นอน!
หลินฟานรับของรางวัลมาด้วยใจที่เต้นระรัว เขาโค้งคำนับขอบคุณผู้าุโหลี่ แล้วเตรียมจะเดินจากไปเพื่อกลับไปฝึกฝนต่ออย่างใจจดใจจ่อ
ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะก้าวลงจากเวทีนั้นเอง เสียงที่สุขุมและทรงอำนาจของผู้าุโหลี่ก็ดังขึ้นในหัวของเขาเพียงคนเดียว มันคือวิชาสื่อสารผ่านจิตที่ใช้ได้เฉพาะผู้ฝึกตนระดับสูงเท่านั้น
"เ้าหนุ่ม... อยู่ก่อน ศิษย์คนอื่นไปให้หมดแล้วค่อยมาพบข้าที่ห้องทำงานบนยอดหอคอยนั่น... ผู้เฒ่าคนนี้มีเื่อยากจะสนทนากับเ้าเป็การส่วนตัว"
หลินฟานชะงักไปเล็กน้อย หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่แค่เพราะความตื่นเต้นจากของรางวัล... แต่เป็เพราะโอกาสที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นกำลังจะมาถึง
การเชื้อเชิญจากผู้าุโผู้ดูแลศิษย์ชั้นนอกทั้งหมด... นี่คือประตูบานใหม่ที่กำลังจะเปิดออกสู่เส้นทางที่แท้จริงของเขา!