“แล้วเธอเป็อะไรกับเขากันล่ะ ถึงได้มาพูดจาแบบนี้! ก็เห็นอยู่ว่าเขาเองก็ไม่ได้มีแฟนเป็ตัวเป็ตนสักหน่อย”
ฉันพูดออกไปบ้าง พลางปรายตามองเธอด้วยสายตาเยาะหยัน
“นี่เธอ! อยากมีเื่กับฉันหรือไง!”
เธอเงื้อมมือขึ้นตั้งท่าจะเหมือนจะตบฉัน ใครจะยอมให้เธอตบกันง่ายๆ ล่ะ!
“เอาสิ! อย่าคิดว่าฉันจะยอมอยู่เฉยๆ นะ”
ฉันยกมือขึ้นบ้าง พร้อมจะโต้กลับเต็มที่ ถ้าคิดจะตบมา ฉันก็ไม่คิดจะปล่อยให้โดนอยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะ!
“คอยดูเถอะ!”
เธอฮึดฮัดอย่างขัดใจ
“ไม่ต้องหรอก ฉันไม่รับฝาก!”
ฉันสวนกลับทันที เห็นชัดๆ ว่าเธอทำอะไรฉันไม่ได้ นอกจากทำหน้าไม่พอใจแล้วเดินจากไปด้วยท่าทางหงุดหงิด
เฮ้อ! ดูท่าจากนี้ไป ชีวิตที่แสนสงบของฉันคงไม่มีอีกแล้ว วันนี้มันเป็วันซวยของฉันชัดๆ เจอผู้ชายคนนั้นแค่ไม่กี่ชั่วโมง ทำไมชีวิตฉันถึงได้ปั่นป่วนขนาดนี้กันนะ
พอกลับถึงหอพัก ฉันรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วค้นหาข้อมูลของ ‘อัลวิน’ ทันที และเมื่อเห็นประวัติของเขา ฉันถึงกับต้องขมวดคิ้ว
โอ๊ย! นายคนนี้ไม่เบาเลยนี่นา! มีข่าวควงสาวไม่ซ้ำหน้าทุกวัน! รายล่าสุดก็คงไม่พ้นเธอคนเมื่อกี้แน่ๆ
เขาหล่อมากขนาดนั้น ถึงได้มีสาวๆ มาติดกันไม่ขาดแบบนี้ หรือเขาจะชอบมองผู้หญิงเป็แค่ของเล่น จะยังไงก็เถอะ สุดท้ายมันก็ไม่ใช่เื่ของฉันอยู่ดี
พอถึง่เย็นของวันนี้ อากาศกำลังดี ฉันตั้งใจจะไปออกกำลังกายที่สวนสุขภาพใกล้ๆ เลยหยิบเสื้อแขนกุด กางเกงขาสั้น กับรองเท้าผ้าใบคู่โปรดมาใส่แบบพร้อมวิ่ง
ระหว่างที่กำลังวิ่งเพลินๆ อยู่นั้น สายตาก็พลันเหลือบไปสะดุดเข้ากับใครบางคนเข้า
นายอัลวิน! ไม่สิ ข้างๆ เขายังมีผู้ชายอีกคนอยู่ด้วย หน้าตาดูดีไม่แพ้เขาเลยสักนิด! ว่าแต่เขาเป็ใครกันนะ! คือหล่อแบบละมุนๆ ดูท่าทางอบอุ่น สุภาพ แถมยังดูดีกว่าอัลวินคนนั้นอีกน่ะ
โป๊ก!!
“โอ๊ย!!”
ฉันร้องเสียงหลง เพราะมัวแต่มองคนหล่อจนลืมดูทาง เลยเดินชนต้นไม้เข้าอย่างจัง จนล้มลงไปนั่งกระแทกกับพื้นอย่างแรง
“เป็อะไรมากมั้ย เจ็บตรงไหนรึเปล่า”
เสียงนุ่มๆ ของผู้ชายคนนั้นดังขึ้น เมื่อเขารีบวิ่งเข้ามาหาด้วยสีหน้าเป็ห่วง เมื่อมีคนหน้าตาดีมาใกล้แบบนี้ หัวใจจะวายจนรีบหลับตาอย่างไวด้วยความเขินอาย ขอสลบเลยตอนนี้เลยยังทันไหม แต่ยังไม่ทันจะได้เคลิ้มมากไปกว่านี้ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์
“นี่! ยัยเซ่อ!”
เสียงนี้มันคุ้นๆ ฉันลืมตาข้างหนึ่งขึ้นมาดูอย่างช้าๆ โอ้แม่เ้า! นายอัลวิน!! ขอตายแป๊บ! แล้วรีบทิ้งตัวลงนอนบนพื้นอย่างไว ฉันไม่อยากเจอนายเลยสักนิดในวินาทีนี้!
“นี่! ยัยซุ่มซ่าม ตื่นเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันจะ…”
แค่นั้นแหละ! ฉันรีบลืมตาขึ้นแล้วดีดตัวลุกขึ้นมานั่งโดยอัตโนมัติอย่างว่าง่าย
“แหะๆ นายจะทำอะไรน่ะ”
ฉันเกาหัวเบาๆ พร้อมส่งยิ้มแหยๆ ไปให้ ยังไม่กล้าสบตาสองคนนั้นเท่าไร เพราะน่าอายที่สุดๆ! แต่แล้วอยู่ดีๆ ผู้ชายหน้าหล่อที่ช่วยฉันไว้ก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
“ว่าแต่เธอชื่ออะไรล่ะ”
ฉันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ทันที ใจเต้นตุบๆ อยู่คนเดียว
โอ้ย! คนอะไรทั้งหล่อทั้งใจดี ยิ้มทีก็ทำใจฉันละลายแล้ว!
“เอ่อ..ฉันชื่อเอมิลน่ะ”
ฉันตอบอย่างเขินๆ พลางก้มหน้าเล็กน้อย ซุ่มซ่ามแล้วยังจะมาขวยเขินอีกนะเรา
“ผมชื่ออาร์กอน เรียกสั้นๆ ว่า ‘อาร์’ ก็ได้”
เขาตอบกลับพร้อมรอยยิ้มมุมปากเล็กๆ ยิ้มแบบนี้มันจะบาดใจเกินไปแล้ว! หล่อ เท่ห์ ใจดี ครบสูตรเลยนี่นา แบบนี้แหละที่ฉันแอบฝันถึงมานาน!
"เหรอ...”
เสียงเข้มๆ ของใครบางคนดังแทรกขึ้นมา ใช่เลย!นายอัลวิน! ในที่สุดก็รู้ชื่อฉันแล้วสินะ ป่านนี้เพิ่งนึกจะถามงั้นเหรอ!
“ถ้าอย่างนั้น ฉันก็พอจะเดาได้แล้วว่าเธอคือ ‘ดาวปี 1’ ใช่ไหมล่ะ”
อาร์กอนพูดพลางเกาคางเบาๆ คล้ายใช้ความคิด ก็ใช่น่ะสิ! พวกนายตาไม่ถึงกันเอง ที่มองไม่เห็นความน่ารักของเอมิลคนนี้ั้แ่แรก!
“ถ้าอย่างนั้น ทำไมถึงไม่เคยรู้จักเธอมาก่อนเลย น่าสนใจดีแฮะ!”
เสียงของนายอัลวินเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเ้าเล่ห์ สายตากวาดมอง สำรวจหน้าตาและรูปร่างฉันอย่างไม่เกรงใจเลยสักนิด
“นี่! นาย”
ฉันกำลังจะโพล่งด่าออกไปอยู่แล้วเชียว แต่เขากลับแทรกขึ้นมาก่อน
“ฉันชื่อ อัลวิน ไม่ใช่นาย เข้าใจนะ!”
เขาพูดพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้อย่างกะทันหัน ทำฉันรีบถอยหลังแทบไม่ทัน คิดว่าฉันจะยืนให้แทะเล็มเล่นๆ หรือไง!
“รู้ชื่อนายนานแล้วล่ะ ก็เพราะนายมันดัง ในเื่ ชู้สาวไง!”
ฉันกรอกตาไปมาแล้วเบ้ปากใส่ พร้อมส่งเสียงประชดประชันอย่างจงใจ จะมาทำกร่างกับฉันเหรอ!
“นี่! เธอ”
เสียงเข้มดังขึ้นอย่างไม่พอใจ แววตาอัลวินฉายชัดถึงความฉุนเฉียว ขาเรียวยาวก้าวพรวดเข้ามาใกล้ฉันอย่างรวดเร็ว แล้วจะเข้ามาทำไมเนี่ย!
“ทำไมล่ะ! ก็เื่จริงนี่นา ฉันเห็นกับตา”
ฉันยังพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ อยู่ดีๆ เขาก็คว้าแขนฉันกระชากอย่างแรง แล้วลากฉันไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ให้ตั้งตัว
“นายจะทำอะไรของนายห๊ะ! ปล่อยฉันนะ!”
ฉันร้องลั่น พยายามขัดขืน มืออีกข้างก็ตีเขาไปตามแรง แต่อัลวินกลับลากฉันไปหน้าตาเฉย เขาหันไปบอกกับอาร์กอนเสียงเรียบแต่เด็ดขาด
“ฉันขอเคลียร์ปัญหากับผู้หญิงของฉันก่อน!”
ห๊ะ! ผู้หญิงของฉัน! ฉันเบิกตากว้างด้วยความตะลึงในคำพูดของเขา
'ฉันเนี่ยนะ! ไปเป็ผู้หญิงของนายตอนไหน!'
ฉันหันไปมองหน้าอาร์กอนด้วยสายตาเว้าวอนสุดชีวิต โปรดช่วยฉันทีสิอาร์กอน อย่ายืนทำหน้าหล่อเฉยๆ แบบนั้นสิ แต่...อาร์กอนกลับยืนมองเฉยๆ ด้วยสีหน้าราบเรียบ ไม่ขยับตัวเลยสักนิด
ใจร้ายที่สุด!
ปึ๊ก!
ร่างของฉันถูกดันจนกระแทกกับหน้ารถเขาอย่างจัง เจ็บแปลบที่หลังขึ้นมาทันที โอย.. เจ็บไปทั้งตัว ทั้งจุก ทั้งชา ฉันล้มลงไปนอนแผ่บนฝากระโปรงรถอย่างหมดแรง
“นายอัลวิน ฉันเจ็บนะ!”
“เธออยากลองดีกับผมนักไม่ใช่เหรอ! ถึงได้ปากกล้าแบบนี้!”
อัลวินพูดเสียงต่ำ ขณะที่เขาก้าวเข้ามาใกล้จนฉันถอยหลังไปติดขอบรถโดยอัตโนมัติ
“จะ จะทำอะไรของนายน่ะ!”
ฉันหลับตาปี๋ทันที ที่เขาโน้มหน้าลงมาใกล้จนแทบชิดแก้ม หัวใจเต้นแรงระรัวราวจะหลุดออกมา ถ้าจะเข้าใกล้ขนาดนี้ ฆ่าฉันให้ตายไปน่าจะดีกว่า
“ฉันไม่ได้อยากลองดีกับนายสักหน่อย!”
ฉันฝืนลืมตา ตอบโต้กลับอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทั้งที่ขาแอบสั่นเล็กน้อย
“นายมันก็แค่ผู้ชายเ้าเล่ห์คนหนึ่งเท่านั้น!”
ในใจกลัวจนแทบร้องไห้ แต่ก็ยังเงยหน้าสบตาเขาอย่างท้าทาย แต่เขากลับหัวเราะในลำคอเบาๆ
“หึหึ! งั้นเหรอ งั้นผมจะทำให้เธอจำไว้เลย ว่าอย่าอวดเก่งกับคนอย่างผมอีก!”
เขาพูดแล้วโน้มหน้าเข้ามาใกล้ฉับพลัน ทำฉันเบิกตากว้าง หัวใจแทบหยุดเต้น แล้วอยู่ดีๆ เขาก็กดริมฝีปากลงมาจูบฉันอย่างรวดเร็ว
อุบ! นี่เขาบ้าไปแล้ว! จูบแรกของฉัน! ถูกนายอัลวินพลาดไปแล้ว!
“นายนี่มัน!”
ฉันผลักเขาออกทันที หน้าแดงจัดจนร้อนผ่าว เขามองฉันด้วยสายตาคมกริบก่อนจะพูดเสียงเรียบ
“แค่นี้พอจะทำให้เธอหยุดปากดีได้หรือยัง”
ฉันเม้มปากแน่น แล้วเงียบไปถนัด ไม่ใช่เพราะกลัวหรอก แต่เจ็บใจจนพูดอะไรไม่ออก เขายิ้มมุมปากอย่างพอใจ ก่อนจะทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงกึ่งขู่กึ่งล้อ
“ถ้าคราวหน้าเธอยังปากดีต่อหน้าผมอีก อาจไม่ใช่แค่จูบแล้วก็ได้นะ”
โอ๊ย! ฉันอยากจะกรี๊ด!
2K
