ทะลุมิติมาเกิดใหม่เป็พระมารดา
ตอน งานเฉลิมฉลองเลือกคู่
ั์เล็กผิวปากร้องเพลงอย่างสนุกสนานขณะเดินลงจากูเาใหญ่ในตอนกลางคืน ราชินีองค์รองนั่งอยู่บนบ่าขวาที่กว้างใหญ่ เธอเด็ดดอกไม้กิ่งไม้มาทัดเหน็บหูเ้าั์และหัวเราะสนุกสนาน
เมื่อลงมาถึงตีนเขาก็พบว่าซากสัตว์ถูกเหล่าั์ตนอื่นกินไปหมดแล้ว เหลือเพียงหมาบินที่ยังนอนหน้าหงอยอยู่ที่เดิมเหมือนมันจะบินไม่ขึ้นเพราะโดนท่อนซุงปาโดนหูจนบวมช้ำ
เนื่องจากเ้าหมามันตัวใหญ่จนกินไม่ได้พวกั์จึงไม่ได้สนใจมัน และมันก็นอนอยู่ที่เดิมเพื่อรอราชินีที่เข้าใจว่าเป็แม่ของตัวเอง
โฮ่ง! ๆ ๆ บรู๊ววว! หมาั์ลุกเห่าและแกว่งหางอย่างดีอกดีใจเมื่อเห็นสตรีที่เข้าใจว่าเป็แม่ของมันกำลังมาหา
เย้ย! ั์เด็กร้องใเมื่อหมาบินวิ่งมาเลียเ้าหญิงบนบ่าและพลอยเลียโดนแก้มของเค้าด้วย ทั้งหมาและั์เด็กขนาดโตพอๆกันคือเท่ากับช้างสองตัว
"ได้เวลากลับแล้ว เอ จะเรียกพวกเ้าว่าอะไรดีล่ะ"
โฮ่ง! ๆ หมาบินร้องสองที
"มันชื่อโฮ่ง ๆ" ั์เด็กเอ่ย
"เหอะ ๆ ชื่องั้นก็ได้ แล้วเ้าชื่ออะไร ข้าเฟรเซีย" เ้าหญิงกล่าว
"ข้าชื่อมอทอส" ั์เด็กเอ่ยและเดินะโนำหน้าเ้าหมาขนปุกปุย
ตูม! ๆ ๆ หมาบินกระพือหูจนเท้าลอยยกจากพื้นนิดๆก่อนจะทำท่าะโสองขาเลียนแบบมอทอส
"เบา! ๆ ฮ่า! ๆ ๆ เดี๋ยวข้าก็ตกหรอก" ราชินีหัวเราะลั่น
กลางคืนเดือนหงาย พระจันทร์สาดแสงเรืองรองลงมาบนพื้นทรายเป็สีทองอร่าม เมื่อเงยหน้ามองฟ้าก็เพิ่งสังเกตุเห็นว่าโลกนี้มีจันทราถึงสองดวงเคียงกัน
ราชินีสลับนั่งบนบ่าและบนหลังหมาขณะที่การเดินทางข้ามคืนข้ามวันกำลังดำเนินไปอย่างน่าตื่นเต้น
ผ่านทะเลทรายและแม่น้ำใหญ่สู่ทุ่งหญ้าในยามเช้าตรู่ ข้ามูเาหิมะอันสูงชันก่อนจะเดินลงอีกด้านที่ลาดลงต่ำมองเห็นกำแพงเมืองรำไรในตอนเย็นย่ำ
"หมะ หม๋าบิน" เสียงทหารหาญที่ยืนบนกำแพงเมืองร้องลั่น เหล่านักรบชุดเกราะต่างก็ถือดาบรอป้องกันเมือง
แม่ทัพหญิงถือคบเพลิงยืนเคียงข้างผู้เฒ่าหนวดขาวที่ดูราวกับพ่อมดอายุร้อยปี
"หมาบิน ใครขี่มันมา มันต้องทำตามคนสั่งนี่นา ปกติไม่ยุ่งเกี่ยวกับมนุษย์" พ่อมดกล่าว
"สวัสดี"
"ข้ามาดี" ั์เด็กเอาสองมือป้องปากและะโลั่น
"หยะ ั์บุกกกก" แม่ทัพหญิงร้องลั่นในสภาพตาเหลือกโต
"ป้องกันเมือง" เหล่าทหารโห่ร้องและง้างคันศรรอคำสั่งยิงลูกธนูไฟ
"เดี๋ยว! ๆ ๆ บนหลังหมานั่นแม่ข้า" เ้าชายกลอเรียสรีบวิ่งขึ้นมายืนข้างผู้เฒ่า
เ้าชายอีกห้าคนก็วิ่งเรียงกันไต่บันใดหินขึ้นสู่กำแพงสูง
"สตรีที่สามารถควบคุมั์และมนุษย์ แถมยังบินได้"
ผู้เฒ่าเอ่ยถึงคำเล่าขานในตำราโบราณก่อนจะล้มหงายตึงลงไปนอนสลบเหมือด ไม่รู้เพราะว่าตื่นเต้นหรือดีใจ
"ราชินีเฟรเซียกลับมาแล้ว" แม่ทัพหญิงชักดาบยาวสีทองชูขึ้นเหนือหัวและประกาศก้อง เหล่าทหารหาญเปล่งวาจาดังสนั่นเลื่อนลั่น ทุกนายต่างก็โห่ร้องอย่างฮึกเหิม
ราชินี! ๆ ๆ
เฟรเซีย! ๆ ๆ
เมื่อเข้าสู่ประตูเมืองหมาบินก็เดินตามท้องถนนและดอมดมอาหารที่แผงข้างทางไปเรื่อย เหล่าชาวบ้านต่างก็วางอาหารบนลิ้นยาวที่มันแลบออกมาขอกิน ทุกคนหัวเราะสนุกสนานทั้งเด็กและผู้ใหญ่
ที่กลางเมืองมีจตุรัสน้ำพุั์ที่เป็ทางของถนนหินอ่อนทุกสายในเมืองหลวง
เ้าหญิงนั่งบนบ่าั์เด็กมายืนอยู่ที่น้ำพุ เ้ามอทอสกวักน้ำขึ้นมาดื่มกินและถอดผ้าอาบน้ำอย่างโป๊เปลือย เหล่าสาวๆรีบวิ่งมารุมจับแท่งรักลำโตเท่าตัวคน ต่างก็ช่วยกันตักน้ำลูบล้างอาบเ้าั์น้อยจนสะอาดสะอ้าน
ทุกคนทราบถึงคำทำนายของสตรีที่จะมาปกครองโลกดีเพราะเป็นิทานให้เล่าขานและรับฟังมาั้แ่เด็กยันโต
กลีบดอกไม้ขาวถูกโปรยปรายลงมาจากปราสาทสูงทุกแห่ง มันตกลงมาอาบเรือนกายของสตรีในชุดผ้าคลุมสีกระสอบป่านจนขาวราวกับโดนปกคลุมด้วยหิมะ
เหล่านักดนตรีวิ่งออกมาล้อมวงรอบน้ำพุและงานเฉลิมฉลองก็เริ่มขึ้นพร้อมกับเสียงเพลงจังหวะเร้าใจ
ชายหญิงวัยรุ่นเลือกคู่เต้นระบำก่อนจะจับมือกันะโโลดเต้นตามจังหวะดนตรี เ้าชายทั้งหกจับมือกันยืนล้อมพระมารดาและเต้นวนๆ
"ทำไมพวกเค้าดีใจจัง" เ้าหญิงที่ยืนงงร้องถามลูกๆ
"ท่านจะได้ขึ้นเป็ราชินีองค์ที่หนึ่งแล้ว" เ้าชายเบรนเดนเอ่ยและถอดเเว่นตาออกมาเป่า ก่อนจะจับมันส่องหาสาวๆที่กำลังยืนบิดเอวส่งยิ้มมา
"แล้วมันต่างยังไง" เ้าหญิง
"ก็ที่นี่ราชินีครองแผ่นดิน ท่านจำไม่ได้รึ" เ้าชายนอร์มเอ่ยและขยิบตาหนึ่งที
"อ้าว แล้วจะมีพระาาไว้ทำไม"
"ก็เอาไว้ปั่มปั๊มไง"
"เนื่องจากราชินีตายบ่อยจึงต้องมีสำรองไว้ถึงหนึ่งร้อยคน"
"แล้วาาหนึ่งคนก็มีหน้าที่สร้างลูกเพียงแค่นั้น" เ้าชายนอร์มเอ่ยตอบ
"มาเต้นกันเถอะน่ะท่านแม่" กลอเรียสเอ่ยและจับมือน้อยไปควงแขนเต้นรำ
"อย่าถามให้มากความเลย" เซเฟียสดึงอีกมือจนร่างสวยสง่าถลามาซบอกเค้าก่อนจะจับเธอหมุนตัวเต้นระบำ
"มีอะไรสงสัยค่อยถามบนเตียง" แมกซิสกล่าวแล้วจับเ้าหญิงพลิกหมุนตัวไปยืนเขย่งเท้าจับบ่าของเค้าเต้นระบำ
ทั้งสามหนุ่มรุมลากดึงเ้าหญิงเซไปเซมาเพื่อเต้นกับพวกเค้าแบบสามต่อหนึ่ง
เมื่อเพลงบรรเลงจบทุกคนต่างก็ยืนนิ่ง ราวกับว่าเวลาได้หยุดลง จู่ๆราชินีก็อ้าปากค้างเมื่อเห็นคู่ชายหญิงที่กอดก่ายกันกำลังเปลื้องผ้าของกันและกันออกก่อนจะยืนร่วมรักกันแบบไม่อายฟ้าอายดิน
ทุกคู่กำลังยืนสอดใส่กันในท่าหลากหลาย ทั้งหันหน้าเข้าหากันและหันหลังก้มโค้ง บ้างก็กำลังเล่นท่าหมาบนพื้นอย่างดุเดือด
"ทำไมพวกเค้าทำแบบนี้ ไม่อายเรารึ" ราชินีเอ่ยขณะยืนหมุนตัวมองไปชมแต่ละคู่อย่างตื่นเต้น ใจสั่นระทึกจวนจะเป็ลม
"ก็ประเพณีเลือกคู่ไง" เบรนเดน
"เลือกได้แล้วก็ตอกสดๆเลย" อาคาเนีย
"เป็การแสดงให้คนอื่นรู้ด้วยว่านี่เมียข้า ขืนปล่อยชักช้าเดี๋ยวคนอื่นจะมาตอกไง" นอร์ม
"แล้ว พวก พวกเ้าไม่ไปเลือกบ้างรึ สาวๆสวยๆมองมาเต็มไปหมด" เ้าหญิงหันมองหนุ่มๆทั้งหก
"ท่านยังไม่อนุญาตเลย" กลอเรียสเอ่ยด้วยสีหน้าเซ็ง
"ใช่ เมื่อไรท่านจะอนุญาตให้พวกเรามีคู่ล่ะ ตอนนี้เลยไหม" เซเฟียส
"ยัง ยัง ไว้ก่อนดีกว่า" เ้าหญิงห้ามด้วยนึกเสียดายหนุ่มๆทั้งหกจะตกไปเป็ของคนอื่น
"สงสัยเรายังเด็ก ท่านแม่ยังฝึกความเป็ชายให้พวกเราไม่ดีพอใช่ไหมฮะ" นอร์ม
"นั่นสิ ท่านต้องฝึกพวกเราให้มากกว่านี้อีกนะ" แมกซิส
"ฝึกท่ารักให้พวกเราเก่งๆสมกับเป็ชายชาตรี" อาคาเนีย
"ใช่แล้ว ถ้าพวกเราทำท่ารักกระจอกๆไปแล้วสาวๆรู้ถึงไหนอายถึงนั่นเลย" เบรนเดน
"ท่ารักกระจอกๆนี่มันยังไง" เ้าหญิงงง
"ก็เช่นแตกไวหรือทำผู้หญิงไม่เสร็จไงฮะ" นอร์ม
อ่อ! อ้อ! ๆ เ้าหญิงพยักหน้าขณะมองไปรอบๆเห็นชายหญิงกำลังร่วมเพศกันอยู่ เสียงร้องครางดังอื้ออึงไปทั่วจตุรัส
"โอวว! เป็ลูกท่านแม่นี่มันสุขจริงๆเล้ย" เ้าั์มอทอสเอ่ย
พอเ้าหญิงหันไปมองก็ต้องใเมื่อเห็นสามสาวยืนรูดแท่งเอ็นของั์น้อยที่กำลังนอนหงายทำตาเยิ้ม
"ป่ะ เราพาท่านแม่ไปฝึกสอนเราที่ปราสาททองดีกว่า" กลอเรียส เ้าชายคนโตบอกน้องๆ
ฟุ่บ! ทุกคนกรูเข้ามาอุ้มร่างสง่าสวยชูขึ้นเหนือหัวแล้วเดินไปทางปราสาททองที่สูงเสียดฟ้า
นี่มันโลกบ้าอะไรเนี่ย?
เอาข้ากลับไปที่เดิมที!
ใครก็ได้ ช่วยด้วย!
เ้าหญิงนึกในใจ
1K
