บทที่ 01.การมาถึงของระบบสร้างซุปเปอร์สตาร์
เสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานเก่าๆ ส่งเสียงร้องโหยหวนเหมือนิญญาอาฆาตที่้าทวงคืนหนี้สิน ไป๋ฉีอัน สะดุ้งตื่นขึ้นจากความฝันอันแสนสุขที่เขาได้เป็เ้าพ่อวงการบันเทิงในโลกเก่า ก่อนจะถูกความเป็จริงของโลกใหม่ซัดเข้าใส่ใบหน้าอย่างจัง
"ชีวิตคนจนมันช่างน่าเศร้าจริงๆ..." ไป๋ฉีอันบ่นพึมพำกับตัวเองขณะที่ใช้มือข้างหนึ่งขยี้ตา อีกข้างคว้าโทรศัพท์มาปิดเสียง
เขาทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของ ไป๋ฉีอัน คนนี้ได้หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ แล้ว และความรู้สึกแรกที่เขาได้รับคือ... ความจน และ ความรับผิดชอบที่กำลังจะพาเขาไปสู่ความจนแบบถาวร
ในโลกคู่ขนานที่เรียกว่า "บูลสตาร์" แห่งนี้ ไป๋ฉีอัน คนเดิมเป็เ้าของบริษัทผลิตละครแนวตั้งเล็กๆ ที่ชื่อว่า "NEXA Studio ที่มาจาก “Next Era” (ยุคถัดไป)" ซึ่งตอนนี้อยู่บนปากเหวแห่งการล้มละลายอย่างแท้จริง บริษัทไม่มีงานมานานกว่าสามเดือนแล้ว และตัวเขาเองก็ยังไม่ได้จ่ายเงินเดือนให้กับพนักงานคนเดียวที่เหลืออยู่ นั่นคือ หลี่ฉิงโรว เลขาสาวผู้ภักดี
ไป๋ฉีอันลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงานที่ใช้เป็ที่นอนไปในตัว พลางมองสำนักงานที่แทบไม่ต่างอะไรจากห้องเก็บของเก่าๆ ของบริษัทเช่าขนาดเล็กในอาคารพาณิชย์ใจกลางเซี่ยเหมิน ความรู้สึกคุ้นเคยในอดีตทำให้เขารู้สึกเศร้าใจ
จากการที่เขาใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์เต็มในการสำรวจตลาดอย่างจริงจัง... วงการบันเทิงของโลกนี้ล้าหลังกว่าโลกเดิมของเขาไปประมาณยี่สิบปีจริงๆ! พวกเขายังย่ำอยู่กับละครแบบง่ายๆ ที่เน้นภาพสวยแต่เนื้อหาแสนจะเชย เหมือนโลกเก่าที่เพิ่งเริ่มต้นยุคโซเชียลมีเดีย
"นี่มันยุคทองของคนที่จะเข้ามาปฏิวัติชัดๆ" ไป๋ฉีอันพยายามปลอบใจตัวเอง "ถ้าเพียงแต่..."
ปัญหาของเขาก็คือ แม้จะมีความทรงจำที่แสนล้ำค่าจากโลกเก่า ทั้งภาพยนตร์ระดับตำนาน, ซีรีส์ที่ทำลายสถิติ, หรือนิยายออนไลน์ที่มียอดคนอ่านเป็พันล้าน... แต่เขากลับ "จำรายละเอียด" ไม่ได้เลย!
หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาพยายามนึกพล็อตเื่ดังๆ เพื่อนำมาสร้างผลงาน แต่ทุกครั้งที่พยายามจดจ่อ ความทรงจำเ่าั้ก็จะพร่าเลือนไปทันที มันเหมือนมีหมอกหนามาบดบังไว้
เขาเดินผ่านฉากกั้นพลาสติกไปยังห้องครัวเล็กๆ เพื่อต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วยสุดท้ายในตู้เย็นกิน
จู่ๆ ก็มีเสียงประตูเปิดเข้ามาอย่างแ่เบาทำให้ไป๋ฉีอันสะดุ้ง เขารีบซดบะหมี่คำสุดท้ายเข้าปาก
"อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านประธาน" เสียงหวานๆ ของหลี่ฉิงโรวเอ่ยขึ้น
หลี่ฉิงโรวสวมชุดทำงานที่ดูดีมีราคา รวบผมหางม้าอย่างเรียบร้อย แม้ใบหน้าที่สวยหวานจะแสดงถึงความ เหนื่อยล้า และ กังวลใจ เล็กน้อย แต่รูปร่างของเธอนั้น... ไป๋ฉีอันลอบประเมินในใจ... สัดส่วนภายใต้ชุดนั้น มันคือระดับนางแบบชัดๆ!
ไป๋ฉีอันรู้สึกผิดทุกครั้งที่เห็นหน้าเธอ
"อรุณสวัสดิ์ ฉิงโรว... วันนี้ก็ยังมาทำงานอีกเหรอ? ฉันบอกแล้วว่าให้เธอไปหางานใหม่ที่ดีกว่านี้ก็ได้นะ" ไป๋ฉีอันพูดด้วยความรู้สึกผิด
หลี่ฉิงโรววางกระเป๋าลงบนโต๊ะที่ว่างเปล่าของเธอ ยิ้มเจื่อนๆ พลางจัดเอกสารที่แทบจะไม่มีอะไรให้จัด
"ไม่เป็ไรค่ะท่านประธาน NEXA Studio ยังไม่ปิดตัวอย่างเป็ทางการนี่คะ อีกอย่าง... ฉันยังไม่ได้เงินเดือนที่ค้างจ่ายเลยค่ะ ฉันจะอยู่จนกว่าจะได้เงินคืน" เธอพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แต่ดวงตาของเธอแสดงออกถึงความเหนื่อยล้าอย่างชัดเจน นี่คือลักษณะนิสัยเด่นของเธอ: คือการ ภักดี จนน่าสงสาร แต่ก็น่าตลกขบขัน ที่เธอใช้เื่เงินเดือนที่ค้างจ่ายเป็ข้ออ้างในการอยู่ต่อ
"คุณนี่มัน..." ไป๋ฉีอันส่ายหัวอย่างอ่อนใจ "ฉันขอโทษจริงๆ นะ ถ้าบริษัทกลับมาดีขึ้นเมื่อไหร่ ฉันจะจ่ายโบนัสให้คุณสามเดือนเลย"
"ฉันจะรอวันนั้นค่ะ" เธอตอบ พลางหันไปมองปฏิทินบนผนัง
"อีกสองเดือน สัญญาของน้องๆ ทั้งห้าคนก็จะหมดแล้วนะคะ ท่านประธานจะต่อสัญญามั้ยคะ? พวกเธอเป็ดาราหญิงในสังกัดที่สวยและมีแววทุกคนเลยนะคะ แต่่นี้ไม่มีงานเลย..."
ไป๋ฉีอันถอนหายใจ ดาราทั้งห้าคนนั้นสวยจริงๆ แต่ด้วยสภาพของบริษัท ทำให้พวกเธอถูกดองจนแทบจะหมดอายุสัญญาแล้ว
"ยังไม่รู้เลย ขนาดพวกเรายังแทบจะไม่มีข้าวกินเลย แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปต่อสัญญา..." เขาบ่นพึมพำ…
ตลอดทั้งวัน ไป๋ฉีอันพยายามโทรศัพท์ไปหาผู้จัดรายเล็กๆ เพื่อเสนอไอเดียละครแนวตั้ง แต่ก็ถูกปฏิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า "มันดูแปลกใหม่เกินไป"
หลี่ฉิงโรวช่วยเขาทำเอกสารอย่างขยันขันแข็ง บางครั้งก็มีไอเดียแปลกๆ เข้ามาเสนอ
"ท่านประธานคะ ถ้าเราลองทำละครแนวตั้งที่นางเอกเป็แวมไพร์สาวสวยที่อาศัยอยู่ในคอนโดกลางเซี่ยเหมินกันดูดีไหมคะ? ฉันว่ามันจะแหวกแนวมากเลยนะคะ" หลี่ฉิงโรวเสนอด้วยใบหน้าจริงจัง
ไป๋ฉีอันเกือบจะสำลักน้ำเปล่าในมือ
"แวมไพร์ในเซี่ยเหมินเหรอฉิงโรว... แล้วจะให้นางเอกกินอะไร? ปลาเผาเหรอ? มันไม่เข้ากันเลยนะ"
"อ้าว! ฉันว่ามันตลกดีออกค่ะ" เธอเถียงกลับอย่างน่ารัก
เมื่อใกล้ถึงเวลาเลิกงาน ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มเปลี่ยนเป็สีส้มแดงอ่อนๆ ไป๋ฉีอันนั่งเอนหลังบนเก้าอี้ด้วยความ เหนื่อยล้า และ อึดอัดใจ เขาเริ่มรู้สึกท้อแท้เป็ครั้งแรก เขามีคลังสมบัติอยู่ในหัวแต่เอาออกมาใช้ไม่ได้เนี่ยนะ!
ทันใดนั้นเอง...
ติ๊ง!
เสียงคล้ายระฆังแก้วดังขึ้นในโสตประสาทของไป๋ฉีอัน พร้อมกับแสงสีทองจางๆ ที่ส่องประกายอยู่ตรงหน้าเขา หลี่ฉิงโรวที่กำลังเก็บกระเป๋าอยู่ไม่เห็นอะไรเลย
[ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบสร้างซุปเปอร์สตาร์]
ข้อความตัวอักษรเสมือนจริงปรากฏขึ้นตรงหน้าไป๋ฉีอันเป็ภาษาที่อ่านง่าย
[ภารกิจหลักของโฮสต์คือการนำความบันเทิงจากโลกเก่ามาเผยแพร่ในโลก 'บูลสตาร์' เพื่อยกระดับวงการบันเทิงให้เทียบเท่าโลกเดิม และสร้าง 'ซุปเปอร์สตาร์' ที่อยู่ภายใต้การดูแลของโฮสต์]
ไป๋ฉีอันเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง แต่เขาก็รีบปิดปากไม่ให้มีเสียงใดๆ เล็ดลอดออกไป
[คำเตือน: ห้ามโฮสต์เปิดเผยเื่ระบบให้ผู้อื่นทราบโดยเด็ดขาด มิฉะนั้นจะถูกลงโทษขั้นรุนแรง]
"เข้าใจแล้ว..." ไป๋ฉีอันนพึมพำในลำคอ
[กำลังสร้างข้อมูลโฮสต์...]
[ข้อมูลโฮสต์: ไป๋ ฉีอัน]
สถานะ: โฮสต์ (กำลังจะล้มละลาย)
อายุ: 24 ปี
ส่วนสูง: 182 ซม.
[คุณสมบัติหลัก (เต็ม 100)]
หน้าตา: 60/100 (เดินผ่านๆ ไม่หันมองซ้ำ แต่ก็ไม่ถึงกับต้องเบือนหน้าหนีค่ะ)
เสน่ห์: 65/100 (ถ้าไม่นับเื่ขี้บ่น ค่านี้อาจจะพุ่งไป 66 แล้วก็ได้ค่ะ)
ปัญญา: 50/100 (มาตรฐานมนุษย์ปกติ ไม่ได้ฉลาดล้ำ...และก็ไม่ได้โง่...มั้งคะ)
โชค: 15/100 (อย่าว่าแต่หวยเลย แค่เดินไม่สะดุดขี้หมาก็บุญแล้วค่ะ)
พลังใจ: 40/100 (ค่านี้ต่ำเพราะเอาพลังทั้งหมดไปใช้กับการบ่นแล้วค่ะ)
ความแข็งแรง: 55/100 (มีแรงพอเปิดฝาขวดน้ำอัดลมได้… ถ้าไม่เกลียวแน่นเกินไปน่ะนะคะ)
ความอึด: 50/100 (อดนอนดูซีรีส์ได้… แต่พรุ่งนี้ก็คือซอมบี้ดีๆ นี่เองค่ะ)
ความคล่องแคล่ว: 50/100 (หลบเ้าหนี้ได้… ถ้าเ้าหนี้เดินมาแบบไม่รีบค่ะ)
[ทักษะความสามารถ (เต็ม 100)]
การแสดงละคร: 5 (ไม่ต่างจากไม้กระดาน)
เล่นดนตรี: 2 (ดีกว่าร้องคาราโอเกะนิดหน่อย)
เขียนหนังสือ: 15 (พอเขียนเรียงความได้)
แต่งเพลง: 5 (จังหวะไม่ได้เลย)
การจัดการ: 25 (เคยล้มเหลวมาก่อน)
[ทรัพยากรและสินทรัพย์]
บริษัท: NEXA Studio (สถานะ: กำลังจะล้มละลาย)
พนักงาน: 1 คน (หลี่ฉิงโรว)
เงินสด: (น้อยมาก)
[แต้มคะแนนปัจจุบัน: 0 แต้ม]
[ภารกิจปัจจุบัน: (ยังไม่มี)]
ไป๋ฉีอันหน้ามืดเมื่อเห็นค่าสเตตัสที่ต่ำติดดินของตัวเอง
[ระบบตอบสนอง: โฮสต์มีความทรงจำจากโลกเก่า แต่ความทรงจำเ่าั้ถูก 'ล็อก' ไว้]
[หากโฮสต์พยายามนำผลงานจากโลกเก่ามาใช้โดยตรงโดยไม่ผ่านระบบ ความทรงจำในส่วนนั้นจะพร่าเลือนทันที]
[ภารกิจของระบบคือการปลดล็อกผลงานเ่าั้ให้เป็ลิขสิทธิ์ของโฮสต์โดยสมบูรณ์]
[ของขวัญมือใหม่ถูกปลดล็อก!]
ทักษะการเล่นกีต้าร์: ระดับกลาง
ทักษะการร้องเพลง: ระดับกลาง
นิยาย (ระดับกลาง): The Martian โดย Andy Weir (แปลเป็ภาษา 'บูลสตาร์' และปรับให้เข้ากับวัฒนธรรมท้องถิ่นแล้ว) (ลิขสิทธิ์เป็ของโฮสต์โดยสมบูรณ์)
ความสามารถในการเขียนนิยาย: ระดับกลาง (เอฟเฟกต์: พิมพ์ได้เร็วขึ้นเล็กน้อย)
[แต้มคะแนนปัจจุบัน: 100 แต้ม] (แต้มโบนัสเริ่มต้น)
ไป๋ฉีอันรู้สึกเหมือนได้ขึ้น์ทันที! The Martian! นี่คือทางรอด!
"ท่านประธานคะ เป็อะไรรึเปล่าคะ?" หลี่ฉิงโรว หันมามองเขาด้วยความสงสัย เห็นเขานั่งนิ่งแล้วจู่ๆ ก็ยิ้มเหมือนคนบ้า
"อ...อ๋อ! เปล่าๆ… แค่... ฉันคิดไอเดียใหม่ได้น่ะ!" ไป๋ฉีอันโกหกคำโต
เพื่อทดสอบว่าระบบนี้เป็ของจริงหรือไม่ เขาเพ่งสมาธิไปที่หลี่ฉิงโรว... ทันใดนั้น หน้าต่างโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นข้างตัวเธอจริงๆ!
[ตัวละคร: หลี่ ฉิงโรว]
[อายุ: 24 ปี]
[หน้าตา (เต็ม 100): 90]
[รูปร่าง (เต็ม 100): 95]
[สัดส่วน: 36-24-36]
[ส่วนสูง: 170 ซม.]
[ความสัมพันธ์: เลขาส่วนตัว]
[พรหมจรรย์: พรหมจรรย์]
[สถานะ: เหนื่อยล้า, กังวลใจ]
[มีแฟน/สามี: ไม่มี]
[ระดับความสนิทสนม: 30 (ภักดีในหน้าที่, กังวลเื่งาน)]
[ลักษณะนิสัยเด่น: ภักดี ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน]
[การประเมินความยากในการพิชิต: ยากปานกลาง]
[ความสนใจและงานอดิเรก: การทำบัญชี, การจัดการ, ดูละครแนวตั้ง]
[จุดอ่อน: ขี้สงสาร, แพ้คำพูดหวาน]
[ความถนัด/ความสามารถ: การจัดการเอกสารระดับสูง, การเจรจาเบื้องต้น]
มัน... มันเป็ของจริง! ไป๋ฉีอันรู้สึกตื่นเต้นจนขนลุก!
"ท่านประธานคะ? คุณคิดอะไรได้หรือคะ? ดูตื่นเต้นมากเลยนะคะ" หลี่ฉิงโรวถามด้วยความสนใจปนแปลกใจ เมื่อเห็นเขาจ้องมองเธอเขม็ง
"ฉิงโรว! ฉัน... ฉันรู้แล้วว่าเราจะทำยังไงให้บริษัทกลับมาดีได้!" ไป๋ฉีอันลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข
[ระบบแต้มคะแนน]
การได้รับแต้ม: ได้รับจากการทำภารกิจที่ได้รับมอบหมาย, หรือใช้เงินจริงแลก (อัตรา: 100 หยวน = 1 แต้ม)
การใช้แต้ม: ใช้ซื้อของในร้านค้าระบบ
ร้านค้าระบบ: มีหมวดหมู่ย่อยเช่น ทักษะดนตรี, ทักษะการแสดง, บทภาพยนตร์, นิยายดัง
ระบบสุ่มไอเทม: ใช้ 50 แต้มในการสุ่มไอเทม 1 ครั้ง
[ยินดีด้วย! โฮสต์ได้ปลดล็อกทักษะเริ่มต้นแล้ว ขอให้สนุกกับการเป็ซุปเปอร์สตาร์และผู้สร้างซุปเปอร์สตาร์]
หน้าต่างระบบค่อยๆ หายไปในอากาศ แต่ไป๋ฉีอันยังคงรู้สึกถึงความตื่นเต้นที่ยังคงค้างอยู่ในอก เขามองไปที่หลี่ฉิงโรว ที่ยืนรอฟังไอเดียของเขาด้วยสายตาคาดหวัง
"ฉิงโรว พรุ่งนี้... ฉันจะเริ่มเขียน 'นิยาย' เื่ใหม่ มันจะเป็ก้าวแรกของเราสู่ความยิ่งใหญ่!" เขาพูดด้วยความมั่นใจที่ไม่เคยมีมาก่อนในโลกนี้
หลี่ฉิงโรวยิ้มกว้างเป็ครั้งแรกในรอบหลายเดือน
"จริงเหรอคะท่านประธาน! ฉันเชื่อมั่นในตัวท่านประธานค่ะ!"
[ภารกิจหลักแรกถูกสร้างขึ้น]
ภารกิจ: นำนิยาย The Martian มาดัดแปลงและเผยแพร่บนแพลตฟอร์ม 'บูลสตาร์' ภายใน 1 เดือน
รางวัล: 500 แต้ม, ปลดล็อกทักษะ 'การเจรจาระดับสูง'
บทลงโทษ: หัก 100 แต้ม, ลบความสามารถในการเขียนนิยายระดับกลาง
ภาคินสูดหายใจเข้าลึกๆ นี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่!
"กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้เราจะทำงานกันอย่างหนักหน่วง!"
"ค่ะท่านประธาน ฉันจะเตรียมเอกสารทุกอย่างให้พร้อมเลยค่ะ!"
เมื่อหลี่ฉิงโรวเดินออกไปแล้ว ไป๋ฉีอันก็มองไปยังที่หน้าจอระบบของเขาอีกครั้ง
[ร้านค้าระบบ]
[หมวดหมู่: ทักษะดนตรี]
กีต้าร์ - ระดับสูง (500 แต้ม)
เปียโน - ระดับเริ่มต้น (100 แต้ม)
...
[หมวดหมู่: นิยาย]
นิยายดังระดับโลก (เช่น Harry Potter) - 10,000 แต้ม
...
[เหลือ 100 แต้ม...]
"ซื้อทักษะเปียโนมาใช้สักหน่อยดีไหมนะ? เผื่อจะได้ทำเพลงประกอบนิยายด้วย... แต่ 100 แต้มอาจจะเก็บไว้ใช้สุ่มไอเทมดีกว่ามั้ย?" เขาครุ่นคิดอย่างหนัก
ชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยความท้าทายและทางเลือกกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!