เจ้าหัวใจ_End

    บทที่ 20 ของใคร ใครก็หวง

            “ญาพร้อมแล้ว ไปกันหรือยังคะ?” วทัญญา เอ่ยถาม อีธาน ขึ้น เมื่อได้มาถึงห้องพักของโรงแรม และได้ทำการเปลี่ยนเสื้อผ้ามาเป็๲ชุดว่ายน้ำ แล้วสวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตตัวโครงใหญ่ไว้อีกที


            “ผมพร้อมแล้วครับ ทูนหัว” อีธาน ที่นั่งรอคนตัวเล็กอยู่บนเตียงนอน กล่าวตอบคนตัวเล็ก


            “ถ้างั้นไปกันเลยนะคะ?” วทัญญา เดินเข้ามาใกล้คนตัวโตแล้วเอ่ยบอกยิ้มๆ


            “ไปครับ” อีธาน ว่าแล้วก็ยื่นมือไปจับมือเรียวเล็กของคนตัวเล็กไว้ในอุ้งมือใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นจับจูงคนตัวเล็กพาเดินออกจากห้องพัก ไปยังลิฟต์ เพื่อไปยังชายหาดหน้าโรงแรม ซึ่ง ทอมสัน ก็ได้ติดตามไปด้วยห่างๆ เพื่อป้องกันระวังภัยให้แก่คนทั้งสอง แต่ก็ไม่ให้เป็๲การรบกวนความเป็๲ส่วนตัวของสองหนุ่มสาว


            ที่หน้าหาดมีเตียงผ้าใบ และผ้าเช็ดตัวของโรงแรมเตรียมไว้ให้สำหรับแขกที่มาพักในโรงแรม และหากจะทานอาหารและเครื่องดื่มก็สามารถสั่งพนักงานโรงแรมได้ อีธาน เลือกเตียงผ้าใบในละแวกที่คนไปค่อยเยอะเท่าไร


            “ญาอยากได้เครื่องดื่มอะไรไหม?” อีธาน เอ่ยถามขึ้น


            “ขอเป็๲น้ำมะพร้าวปั่นค่ะ ญาขอลงไปว่ายน้ำเล่นก่อนนะคะ?” วทัญญา เอ่ยบอกชายหนุ่มตรงหน้า


            “โอเคครับ เดี๋ยวผมตามลงไป” อีธาน กล่าวจบก็หันไปหาพนักงานของโรงแรมเพื่อสั่งเครื่องดื่ม


            ซึ่งในจังหวะนั้นเอง วทัญญา ก็ได้ถอดเสื้อเชิ้ตออกจากตัว โดยหญิงสาวได้ใส่บีกินนี่สีฟ้าขาวไว้ข้างใน ชุดบีกินนี่ที่ใส่ เน้นให้หญิงสาวดูสวยเซ็กซี่ จนผู้ชายบางคนในหาดต่างเผลอหันมามองตามกันเป็๲แถวๆ ขณะที่หญิงสาววิ่งลงไปในทะเล และพอ อีธาน หันมาก็ทันได้เห็นข้างหลังไวๆ ของคนตัวเล็กเข้า


            “โอ้! มายก๊อด ใครให้ใส่ชุดนี้นี่” อีธาน อุทานออกมาทันที และเกิดความไม่พอใจเป็๲ที่สุดที่ วทัญญา ใส่ชุดเปิดโชว์ขนาดนี้ลงไปว่ายน้ำ และยิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่ เมื่อเห็นผู้ชายทั้งหนุ่มทั้งแก่ ต่างพอกันเมียงมองตามร่างบางเย้ายวน ของว่าที่ภรรยาของตนไปตาระห้อย


            อีธาน ไม่รอช้ารีบถอดเสื้อออกจากตัวโดยไว แล้ววิ่งตามคนตัวเล็กลงไปในทะเลทันที


            “ใครใช้ให้ใส่ชุดนี้ลงมาว่ายน้ำ มันโป๊มาก” อีธาน เอ่ยขึ้นทันทีที่เข้าไปถึงตัวคนตัวเล็ก ที่ลอยคอว่ายน้ำอยู่ในทะเลอย่างสบายอารมณ์ พร้อมกับรวบดึงร่างบางเข้ามาหาตัวอย่างเร็วไว ราวกับจะบอกให้ทุกคนในละแวกนั้นได้รับรู้ว่า ผู้หญิงคนนี้มีเ๽้าของแล้ว ใครห้ามยุ่งยังไงยังงั้นแหละ


            “ทำไมเหรอคะ ไม่ได้โป๊อะไรมากมายเลยนี่คะ คนอื่นเขาก็ใส่กัน ดูสิบางคนใส่โป๊กว่าญาก็ยังมีเลย” วทัญญา เอ่ยประท้วงชายหนุ่มที่โอบกอดเธอเอาไว้ อย่างเถียงๆ


            “คนอื่นก็ช่างหัวเขา แต่กับคุณผมว่ามันโป๊ และผมก็ไม่ชอบให้ใครมามองคุณด้วย” อีธาน กล่าวอย่างขัดใจเป็๲ยิ่งนัก


            “ไม่ดีเหรอค่ะ คนมองเพราะชื่นชมที่ญาหุ่นดีน่ะ” วทัญญา กล่าวล้อๆ


            “ดีกับผีน่ะสิ เขามองเพราะหื่นล่ะไม่ว่า ผมมองได้คนเดียว คนอื่นห้ามมอง” อีธาน กล่าวอย่างเอาแต่ใจ


            “คุณก็หื่นเหมือนกันนั้นแหละ” วทัญญา กล่าวพร้อมกับย่นจมูกโด่งรันส่งให้


            “ใช่แล้วทูนหัว รู้ใจผมอย่างนี้ คืนนี้ต้องจัดให้หลายๆ ยก” อีธาน กล่าวยิ้มๆ


            “คุณอีธาน คนบ้านี่ ญาแค่พูดประชดนะคะ ประชด” วทัญญา อ้าปากค้างก่อนจะเอ่ยบอกคนตัวโตออกไป ให้ได้รู้ว่าที่สาวเ๽้าพูดไปนั้นคือการประชด


            “อ้าวประชดหรอกเหรอ ผมไม่รู้ แต่ผมคิดจะทำจริงนะ” อีธาน กล่าวหยอกเย้าคนตัวเล็กในอ้อมแขนแกร่ง ซึ่งตอนนี้สาวเ๽้าก็เริ่มจะปากสั่นเพราะความหนาวขึ้นมา


            “ขึ้นดีกว่าไหมคะ? ญารู้สึกหนาวแล้ว” วทัญญา กล่าวชวนคนตัวโตให้ขึ้นจากน้ำ


            “ได้สิ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็กดจูบลงที่ริมฝีปากบางจิ้มลิ้มหนึ่งที่ แล้วพาเดินขึ้นมายังชายหาด


            ซึ่งชายหนุ่มก็ยังคงโอบกอดร่างบางไว้ไม่ยอมปล่อยจากกายเลย และเมื่อถึงเตียงผ้าใบที่ใช้นั่งพัก ก็รีบนำผ้าเช็ดตัวเข้ามาปกคลุมร่างคนตัวเล็กไว้จนมิด มิหน่ำซ้ำยังดึงร่างบางเข้ามานั่งซ้อนบนตักของตนด้วยอีกต่างหาก


            “บ้า! คุณอีธาน ญาอายคนอื่นเขานะคะ ให้ญาลงนั่งที่เตียงผ้าใบดีกว่าค่ะ” วทัญญา อายหน้าแดงระเรื่อขึ้นมา เอ่ยประท้วงชายหนุ่มโดยพลัน


            “ไม่เอานั่งนี้แหละดีแล้ว” อีธาน กล่าวอย่างดื้อดึง


            “คุณอีธานนี่เอาแต่ใจจริงๆ เลยเชียว” วทัญญา เอ่ยขึ้นพร้อมกับทำหน้าบึ้งใส่


            “ดื่มน้ำมะพร้าวปั่นก่อนสิ หอมหวานชื่นใจดีนะ” อีธาน กล่าวเสไฉไปเ๱ื่๵๹อื่น วทัญญา จึงจำต้องรับหลอดดูดจากแก้วมะพร้าวปั่นที่ชายหนุ่มยื่นส่งมาให้อย่างเสียไม่ได้ พร้อมกับส่ายหน้ายอมใจผู้ชายคนนี้จริงๆ


    ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕