ไอดินเฝ้ามอง รินลดา เด็กสาวที่เขาแอบชอบคนนั้นซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์คันใหญ่ที่วิ่งไกลออกไปจนลับสายตา
...ไม่เห็นจะแปลกอะไร ที่เด็กสาวหน้าตาดีขนาดนี้จะมีแฟนแล้ว ถ้ายังไม่มีนี่ซิ น่าแปลก ... ไอดินรำพึงในใจพร้อมกับเดินเข้ารั้วโรงเรียนไป
หลังจากวันนั้นไอดินก็ไม่ได้เห็น รินลดา สาวในฝันของเขามาขึ้นรถประจำทางอีกเลย ไอดินก็ยังคงใช้ชีวิตตามปกติ คือไปโรงเรียนแต่เช้า และ กลับบ้านตรงเวลาทุกวัน และ วันนี้ก็เช่นกัน
"กลับมาแล้วเหรอ ลูก"
"ครับ แม่"
"เก็บผ้าให้แม่ด้วยนะ แม่ไปก่อนล่ะ"
แม่ของไอดิน เป็คุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ที่มีไอดินั้แ่เธอเรียนจบมหาวิทยาลัย เธอทำงานเป็เสมียนโรงไม้ที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดเล็ก ๆ แห่งนี้ ทำงานั้แ่ 8 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็นทุกวัน แต่ด้วยเพราะเธอยังสาว และ สวยมาก เกือบทุกคืนจึงมีผู้ชายมากหน้าหลายตามาพาแม่ของไอดินไปกินข้าวนอกบ้านเสมอ
"คืนนี้แม่กลับดึกหน่อยนะ ดิน"
ไอดินมีหน้าตาเหมือนแม่ของเขามาก คือ เป็ผู้ชายที่ผิวขาวเหลือง จมูกคม และนัยตาดำขลับ อาจจะมีแค่รูปหน้าที่ยาวได้รูป และ คิ้วที่หนาเข้มของไอดินเท่านั้นที่ต่างจากแม่ของเขา ไอดินมักจะถูกสาว ๆ แถวบ้าน ทั้งสาวเล็ก สาวใหญ่ แซวอยู่เสมอ เขาได้แต่ยิ้มมุมปากบ้าง ยิ้มแบบเขิล ๆ บ้างถ้าโดนแซว หรือ ถูกสาว ๆ แกล้งถึงเนื้อถึงตัวก็จะได้แต่ยืนให้สาว ๆ ลากแขนไปมา สาว ๆ ในซอยนี้จึงเรียกไอดินว่า 'สามีของชั้น' กันทุกคน
601
