เล่ม 1
บทที่ 1 กายาหยินพิสุทธิ์
โคมไฟสีแดงประดับประดาตามอาคารหลังใหญ่สูงเสียดฟ้า ทอดยาวไปถึงรายทางให้แสงระยิบระยับจนสุดครรลอง ผ้าสีแดงปักลวดลายอันวิจิตรผูกระโยงระยางจัดสรรอย่างประณีต พฤกษชาติหลากสีคลอเคล้ากลิ่นหอมหวลจัดวางดูเป็ระเบียบแลสวยงามตระการตา แร่อันหายากที่แวววาวขลับเข้ากับแสงไฟทอประกายดุจดาราเหนือม่านฟ้ายามราตรี องค์ประกอบที่ล้ำค่าและหายากนี้ล้วนเป็การจัดเตรียมเพื่อพิธีมงคลสมรสอันยิ่งใหญ่ของเ้าผู้ปกครองดินแดนบูรพาแห่งแดนดารา์ทั้งสิ้น
งานมงคลของหนึ่งในสี่ผู้ปกครองดินแดนแห่งแดนดารา์ ผู้ใดจะกล้าปฏิเสธเทียบเชิญ เช่นนั้นอาคารหลังใหญ่ซึ่งจัดไว้อย่างวิจิตรนี้จึงคับคั่งไปด้วยผู้คน คนเหล่านี้ส่วนมากเป็ผู้สูงศักดิ์ บ้างก็เ้าเมือง บ้างก็ประมุขพรรค เ้าสำนัก ผู้นำกลุ่มคน รวมถึงเหล่ายอดฝีมือพลังจิติญญาระดับสูง ซึ่งแต่ละผู้ล้วนเป็ผู้ที่มีหน้ามีตาในเขตบูรพาแห่งแดนดารา์ทั้งสิ้น แสดงให้เห็นถึงบารมีและความน่าเกรงขามของผู้ที่ได้ชื่อว่าเ้าผู้ปกครองดินแดนบูรพามิน้อย
คนกริ่งเกรงในพลังอำนาจและบารมีของมันก็ส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนผู้คนบนแดนดารา์ก็อยากเห็นว่าที่เ้าสาวของมัน มีข่าวลือที่ว่านางเป็ผู้มีกายาหยินพิสุทธิ์ทั้งยังมีจิติญญาแห่งเทวะหลับไหลที่ในรอบหมื่นปีจะปรากฏซักคน เป็ผู้ที่มีร่างกายอันพิเศษ พลังจิติญญาอันสูงล้ำ ที่แม้แต่คัมภีร์โบราณแห่งแดนดารา์ก็มิอาจอธิบายถึงความพิเศษนั้นได้อย่างครบถ้วน
เพราะตำนานแห่งกายาหยินพิสุทธิ์ยังคงไม่มีคำตอบที่ชัดเจน ผู้คนมากมายจึงอยากมาเห็นว่าผู้มีกายาหยินพิสุทธิ์เป็เช่นไร
บุรุษวัยสี่สิบเศษใบหน้าคมคาย ตาแหลมคมดั่งจะงอยอินทรีย์ซึ่งอยู่ในชุดมงคลสีแดงสดอันโอ่อ่าแสนภูมิฐาน เ้าแห่งดินแดนบูรพาผู้นั้นจึงแทบถูกผู้คนหลงลืมว่ามันดำรงอยู่ เพราะบัดนี้ทุกสายตาล้วนจับจ้องอยู่ที่ร่างอันคอดกิ่วเป็ส่วนสัด ส่วนเว้าส่วนนูนเด่นชัดภายใต้ชุดแต่งงานสีแดงสะกดไม่ให้คนละสายตา ทุกก้าวที่ย่างออก เผยให้เห็นชุดเรียบลื่นที่แนบไปกับผิวกาย ช่างเป็ภาพที่เย้ายวนชวนให้ผู้คนถวิลฝัน เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ของผู้คนจึงดังขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ยิ่งวงหน้าภายใต้ผ้าแดงบางที่ปิดคลุม ความงดงามที่ราวกับหยกสลัก ผิวนวลเนียนขาวผ่องราวกับน้ำนม เหล่านี้ยิ่งทำให้ผู้คนมิอาจจินตนาการได้เลยว่าหากผ้าคลุมถูกเปิดออก นางจะงดงามเหนือโลกหล้าถึงเพียงไหน อีกทั้งสิ่งที่ดึงดูดจนผู้คนที่ร่วมงานมิอาจหักห้ามใจนั่นคือกลิ่นหอม สิ่งนี้มิใช่ความหอมจากเครื่องประทินโฉม มิใช่จากน้ำหอมที่สกัดจากบุปผาชั้นดี แต่เป็กลิ่นพิเศษบางอย่างที่มีเฉพาะตัวของนาง และเป็กลิ่นที่สตรีนางใดก็มิอาจมีได้
นี่ก็คือกลิ่นของผู้มีกายาหยินพิสุทธิ์!
เพียงเห็นการปรากฏกายขึ้นของว่าที่เ้าสาวของเ้าผู้ปกครองดินแดนบูรพา ในใจของบุรุษทุกผู้ล้วนบังเกิดความอิจฉาแลไม่ยินยอมพร้อมใจ หากกล่าวตามตรงไม่มีที่ใดที่จะบอกว่าเ้าผู้ปกครองดินแดนบูรพานี้ไม่เหมาะสมกับนาง เพราะไม่ว่าจะรูปร่างหน้าตา พลังฝีมือ และฐานะของมันแล้ว ทั่วแดนดารา์มีไม่กี่ผู้เท่านั้นจะเทียบเคียงมันได้ และเพราะเหตุผลนี้ แม้แขกรับเชิญหลายผู้จะไม่พึงพอใจและคิดแย่งชิงตัวสตรีนางนั้นมา แต่พวกมันก็เพียงมีความกล้าเฉพาะความคิด ทว่าจะให้กระทำเห็นทีจะมิได้
ดวงตาคมจนคล้ายจะงอยอินทรีย์หรี่ลงตามมุมปากที่แย้มยิ้ม ประกายตาของมันทอแวววาวโรจน์ ในใจครุ่นคิดถึงบันทึกในคัมภีร์โบราณแห่งแดนดารา์ไม่หยุด เมื่อมันได้นางมาแล้ว อาวุธวิเศษใดก็แทบไม่จำเป็ เมื่อใดที่มันได้กายนางอย่างสมบูรณ์ ได้เข้าใจในสิ่งที่เป็ปริศนาซึ่งขาดหายของกายาหยินพิสุทธิ์ มันจะมิใช่แค่ผู้ปกครองดินแดนบูรพาอีกต่อไป แต่มันจะก้าวไปสู่เ้าแห่งแดนดารา์ได้ทันที
แค่คิดก็ทำให้มันใจเต้นแรงแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น สตรีที่งดงามตรงหน้า พอนึกถึงว่าในอีกมิช้าจะต้องตกเป็ของมัน ใจของมันกลับเต้นถี่กระชั้นรุนแรงยิ่งกว่า กลิ่นหอมที่ดึงดูดนี้ ทำให้มันอดรนทนรอมิไหวแล้ว หากไม่เป็การให้เกียรตินาง มันคงพรากพรหมจรรย์อันล้ำค่าของนางั้แ่ต้น
เ้าผู้ปกครองดินแดนบูรพายื่นมือออกไปเปิดผ้าคลุมสีแดงบนใบหน้าของนางอย่างเชื่องช้า ดวงตาคมโตสองชั้นขลับเข้ากับคิ้วเรียวงาม จมูกสันคม ริมฝีปากอวบอิ่มอมชมพูรูปกระจับ วงหน้าที่กอปรรวมกันอย่างสมบูรณ์แบบ สิ่งนี้ทำให้เ้าผู้ปกครองผู้ยิ่งใหญ่ยังต้องเผลอตัวหลงไหล
สตรีนางนั้นมองใบหน้าของมันอย่างเ็า
“ท่านคงรักษาสัญญา"
“เพื่อเ้าแล้วข้าให้ได้มากกว่าสัญญา"
สตรีนางนั้นพริ้มตาลง เสียงผู้ประกอบพิธีก็กล่าวขึ้น มันให้บ่าวสาวคำนับฟ้าดิน คำนับบรรพบุรุษ และคำนับซึ่งกัน การเป็สามีภรรยาก็จะถือว่าสมบูรณ์ แต่ทว่าขั้นตอนสุดท้ายกำลังจะเสร็จสิ้น สิ่งที่เ้าผู้ปกครองแห่งดินแดนบูรพาปรารถนาใกล้สัมฤทธิ์ผล แขกที่มันไม่ได้เชิญก็ปรากฏ
ผู้ที่ถูกเชิญล้วนไม่มีใครมิกล้ามา ผู้ไม่ถูกเชิญล้วนไม่มีใครกล้าเสนอหน้า แต่ผู้ที่มิได้รับเทียบเชิญทว่ากล้ามางานของเ้าผู้ปกครองดินแดนบูรพาได้ แน่นอนว่ามันก็ไม่ธรรมดา
เ้าผู้ปกครองแห่งดินแดนทักษิณ... ราชันย์เทพทักษิณ!
“จวิ้นหยาง”
ที่ฟากฟ้าเหนืออาคารสูงที่ประดับตกแต่งอย่างโอ่อ่า บุรุษในชุดคลุมสีดำปักลวดลายัทองลอยเด่นเป็สง่า คนผู้นี้อายุสี่สิบเศษ ความหล่อเหลาคมคายและดูมีอำนาจบารมีมิต่างจากเ้าผู้ปกครองดินแดนบูรพา มันก็คือหนึ่งในสี่ผู้ปกครองแห่งดินแดนในแดนดารา์ เป็ตัวตนสูงสุดแห่งดินแดนทางใต้ ผู้คนรู้จักในนามเ้าผู้ปกครองแห่งดินแดนทักษิณ ในใต้หล้านี้มันนับว่ามีคุณสมบัติเพียงพอที่จะขัดขวางงานมงคลสมรสอันยิ่งใหญ่นี้
“สตรีที่ล้ำค่าจะให้คนไร้ยางอายอย่างเ้าได้อย่างไร"
เสียงสะท้อนก้องแสดงถึงพลังจิติญญาเทวะที่ลึกล้ำ แต่หาได้สร้างความย่นระย่อแก่เ้าแห่งดินแดนบูรพาไม่
“ราชันย์เทพทักษิณ เ้ากล้ามากที่มาเหยียบดินแดนบูรพาของข้า"
เ้าแห่งดินแดนทักษิณหรือก็คือราชันย์เทพทักษิณผู้นั้นยิ้มมุมปาก
“ข้าไม่เพียงมาเหยียบ แต่ข้าจะมาชิงคน"
“สตรีนางนี้คือคนรักของข้า กำลังจะเป็ว่าที่ภรรยาข้า หรือราชันย์เทพทักษิณคิดผิดจารีตชิงลูกเมียผู้อื่น”
ราชันย์เทพทักษิณหัวเราะคำรามก้อง
“ฮ่าฮ่าฮ่า ราชันย์เทพบูรพาเ้าช่างไม่ละอายในวาจา สตรีที่ประเสริฐเช่นนี้จะเลือกคนที่ไร้ยางอายอย่างเ้าได้เช่นไร”
ราชันย์เทพบูรพาชี้นิ้วออกไป
“เลือกหรือไม่ มิลองถามนางดูเล่า"
พอมันกล่าวคำนี้ ราชันย์เทพทักษิณก็ยิ่งหัวเราะคำรามลั่น
“แม่นาง ท่านยินยอมพร้อมใจจะอยู่กับมันอย่างนั้นหรือ หากท่านไม่ยินยอม ข้าผู้นี้สามารถช่วยเหลือท่านออกจากปลักโคนอันโสมมของมันได้"
สตรีนางนั้นยังมิทันได้เอ่ยวาจา ที่ข้างกายของราชันย์เทพทักษิณกลับเพิ่มมาด้วยบุรุษชราผู้หนึ่ง สตรีนางนั้นได้เห็นก็อดอุทานขึ้นมามิได้
“ท่านพ่อ"
เช่นเดียวกับราชันย์เทพบูรพาที่ขมวดคิ้วพร้อมั์ตาที่ถลึงขึ้น
“ั้แ่เมื่อไหร่"
ราชันย์เทพทักษิณยิ้มเยาะพลางกล่าวตอบ
“ก็ั้แ่ที่เ้ากระหยิ่มยิ้มย่องแลวาดฝันอย่างสวยหรูอย่างไรเล่า… แม่นางท่านมิต้องห่วงบิดาอีกต่อไป ขอเพียงท่านผู้เฒ่าอยู่กับข้า ใครหน้าไหนก็มิอาจทำอันตรายท่านผู้เฒ่าและใช้ท่านผู้เฒ่าบีบคั้นท่านได้อีก และเพียงท่านติดตามข้ามา ข้าสัญญาจะดูแลพวกท่านทั้งสองเป็อย่างดี”
ราชันย์เทพบูรพาปรากฏสีหน้าที่เต็มไปด้วยโทสะ
“เ้าผายลมอันใด คิดว่าดินแดนบูรพาอยากมาก็มา อยากทำอะไรตามใจก็ได้อย่างนั้นหรือ!”
โทสะของราชันย์เทพบูรพาะเิออก เหล่าบริวารของมันก็ต่างกำชับอาวุธแลปลดปล่อยพลังจิติญญาอย่างพร้อมเพรียง กำลังคนมากมายพร้อมกับพลังจิติญญาหลากหลายสายตรงหน้ากลับมิทำให้ราชันย์เทพทักษิณผู้นั้นหวั่นเกรง เพื่อสตรีที่มีกายาหยินพิสุทธิ์ มันเองก็ทุ่มทุกสิ่ง เกณฑ์ยอดฝีมือและเหล่าบริวารมาที่ดินแดนบูรพาด้วยเช่นกัน
พิธีมงคลสมรสกำลังจะกลับกลายเป็าแห่งเ้าผู้ปกครองดินแดนทั้งสอง!
เสมอมาแดนดารา์มีสี่เ้าผู้ปกครองดินแดนคานอำนาจ สี่ขุมกำลังมีบารมีในดินแดนของพวกตนมิก้าวก่าย แม้จะหาทางชิงชัยกันอย่างลับๆ เพื่อขึ้นเป็เ้าแห่งแดนดารา์ แต่การต่อสู้ก็ยังไม่เปิดเผยโจ่งแจ้ง ทว่าเพื่อชิงตัวของสตรีสะคราญโฉมนางเดียว ราชันย์เทพทักษิณกลับคิดเปิดศึกซึ่งหน้าโดยมิสนสิ่งใด!
แต่บุรุษชราที่อยู่ข้างกายมันกลับปรากฏสีหน้ายุ่งยาก มันมองสตรีสะคราญโฉมที่เป็บุตรี ก่อนะโกล่าวออกมา
“เยว่เอ๋อ เป็บิดาที่ทำให้เ้าต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก อย่าได้สนใจบิดา เ้ารีบหนีไปให้ไกลจากแดนดาราอันโสมมแห่งนี้”
ราชันย์เทพทักษิณได้ยินก็บังเกิดโทสะ จิตสังหารของมันจึงพวยพุ่งออก กดข่มเข้าใส่จนบุรุษชราดวงจิตแทบแตกดับ
“ผู้าุโท่านล้อเล่นแล้ว เพียงติดตามข้ากลับถึงดินแดนทักษิณ ท่านก็มิต้องกลัวสิ่งใด"
บุรุษชราแม้เ็ปเสมือนดวงจิตถูกกดทับ แต่มันก็ยังยกยิ้มเย้ยหยันออกมา
“พวกเ้ามิว่าจะราชันย์เทพทิศใดก็ล้วนแล้วแต่บัดซบ ไม่คู่ควรแก่บุตรีข้า!”
“สามหาว!”
ราชันย์เทพทักษิณถูกโทสะครอบงำชั่วขณะจนเผลอเงื้อมือหมายฟาดเข้าใส่บุรุษชรา แต่จังหวะนั้น ราชันย์เทพบูรพาก็ทะยานเหยียบนภาพร้อมฟาดฝ่ามือที่ราวกับคลื่นมหานทีถาโถมมาถึงตัวของมันแล้ว
ราชันย์เทพบูรพาลงมือ พลังจิติญญาผสานกับจิติญญาแห่งสรรพสิ่งคู่กายก่อตัวเป็เกลียวคลื่น ดูคลุ้มคลั่ง เย็นเยียบ ดุดัน ไร้ปราณี นำพาเสียงครืนครั่นไปทั่วผืนฟ้า มือที่เงื้ออยู่ของราชันย์เทพทักษิณจึงกำชับเป็หมัดอันแกร่งกร้าว ผนึกพลังจิติญญากับจิติญญาแห่งสรรพสิ่งคู่กายที่ราวกับเงาที่ทอดสุดโลกหล้า เงานี้ลึกล้ำ อ่อนหยุน และเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ นำพาเสียงที่กึกก้องราวฟ้าคำรณมุ่งปะทะต้านรับฝ่ามือแห่งมหานทีอย่างรวดเร็ว
นี่นับเป็ครั้งแรกที่สองราชันย์เทพลงมือต่อกัน!
เหล่าคนหรือตัวตนสำคัญแห่งแดนดารา์ที่มิได้อยู่ภายใต้อาณัติของพวกมัน ต่างพากันแตกตื่นขวัญกระเจิง พลังจิติญญาระดับเทวะมิใช่สิ่งที่พวกมันจะประเมินค่าความเสียหายได้ การปะทะกันครั้งนี้พวกมันจึงต่างหวาดผวาเกรงจะได้รับลูกหลงกันถ้วนทั่ว
ทว่าบุรุษชรากลับแตกต่าง มันที่อยู่ใกล้พลังสองสายมากที่สุดกลับไม่หวาดกลัว แม้ความเ็ปและความกดดันแผ่ลาม แต่เพื่อปลดพันธนาการให้แก่บุตรี มันจึงฉวยโอกาสที่ราชันย์เทพทักษิณมุ่งสมาธิไปที่ราชันย์เทพบูรพา เคลื่อนไหวออกไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว มันเอาร่างเข้ารับพลังที่เหนือไพศาลทั้งสอง มีแต่ต้องทิ้งชีวิตจึงจะปลดปล่อยบุตรี
“ท่านพ่อ!”
ตูมมม
การปะทะที่กระชั้นชิด จึงไม่มีใครยั้งมือ ร่างของบุรุษชราจึงแหลกลานเป็เถ้าธุลีภายใต้เสียงกึกก้องกัมปนาท บุรุษชราตกตาย ตัวแปรที่จะใช้บีบคั้นสตรีสะคราญโฉมสูญหาย แต่สองราชันย์หาได้สนใจ เมื่อไม่มีสิ่งต่อรอง แต่หากพวกมันอยากได้ พวกมันก็ต้องได้ เพียงสตรีนางเดียวอย่างไรก็มิอาจรอดจากเงื้อมมือ สิ่งสำคัญคือต้องชิงจากตัวตนที่มีระดับพลังที่คู่คี่กับตนตรงหน้าเท่านั้น
การต่อสู้ของสองราชันย์จึงยิ่งดุเดือด เหล่าบริวารของพวกมันก็ต่างลงมือ การต่อสู้ะเืฟ้าสะท้านแดนดารา์จึงปรากฏ แขกร่วมงานหากไม่ได้รับลูกหลงจนตกตายก็าเ็ อาคารที่โอ่อ่าหลังใหญ่และถูกตกแต่งอย่างประณีต บัดนี้ล้วนพังทลายหายไปทั้งแถบแล้ว
สตรีสะคราญโฉมผู้ที่มีกายาหยินพิสุทธิ์นางนั้นยังคงดวงตาเบิกค้าง เห็นภาพบิดาที่ตกตายต่อหน้าด้วยน้ำมือของคนโฉด นางก็ยิ่งโกรธแค้นจนน้ำตาไหลหลั่งเป็สายเื ั้แ่ที่ตัวตนนางแสดงความพิเศษบางอย่างที่เรียกว่ากายาหยินพิสุทธ์ออกมา นางก็ตกเป็ที่หมายตาของบุรุษทั่วแดนดารา์ มียอดฝีมือหลายผู้ มีบุรุษหลายคนคิดตัวนาง หาวิธีแย่งชิงตัวนางสารพัด ชนิดที่ว่าในแต่ละวันของนางกับบิดาต้องอยู่อย่างไร้ความสงบสุข ข้างกายนองไปด้วยโลหิตของบุรุษชั่ว ต่อสู้เพื่อเป็อิสระอย่างยากลำบาก นางเองก็นับเป็ยอดฝีมือ มีพลังจิติญญาระดับเทวะ เพียงแต่ยังหาจิติญญาสรรพสิ่งคู่กายที่เหมาะสมมิได้ พลังก็ยังไม่ตื่นดี ส่งผลให้นางใช้พลังมิได้เต็มที่ บิดาของนางก็เช่นกัน ทว่าเท่านี้ก็ทำให้นางและบิดาสามารถต้านทานเหล่าบุรุษได้ บุรุษชั่วจากแดนดารา์จึงไม่มีใครสมมาตรปรารถนาในตัวของนาง
จวบจนกระทั่งการมาของราชันย์ดินแดนแต่ละทิศ พวกมันแข็งแกร่งเกินไป รอบกายก็เต็มไปด้วยเหล่าบริวารที่มีพลังอำนาจ หูตากว้างไกล นางกับบิดาแม้หาทางหลบลี้ข้ามทะเลจักรวาลที่เวิ้งว้างไปแดนดาราอื่น ก็ยังถูกพวกมันตามพบและจับตัวมาได้
นางถูกราชันย์เทพบูรพาจับตัวมา ถูกบีบให้แต่งงานโดยมีบิดาเป็ตัวประกัน วันนั้นนางไม่มีทางเลือกจึงได้แต่ยินยอมรับปากจะแต่งงาน ทว่าวันนี้บิดาก็ได้ตกตายแล้ว ตกตายภายใต้นำมือของพวกมัน นางจะไม่ยินยอมอีกต่อไป หากนางมิตาย นางก็จะแก้แค้นพวกมันจนตัวตาย!
สตรีนางนี้ในใจเต็มไปด้วยโทสะ นางะเิพลังลมปราณและพลังจิติญญาที่มีใช้ออกด้วยความโกรธแค้น อาศัยจังหวะที่สองราชันย์กำลังคัดง้างพลังกัน จากนั้นนางก็ทะยานกายลงมือหวังแก้แค้นแทนบิดาทันที!
“ย่าห์!!!”
เสียงคำรามที่เครียดแค้นเทียบเทียมฟ้า พลังที่ปลดปล่อยก็ผลาญพลังชีวิตไปมิน้อย นางหวังจะแก้แค้นภายใต้การโจมตีนี้ ทว่าระดับพลังจิติญญาของนางกับสองราชันย์ยังแตกต่างจนเกินไป จึงถูกพลังดีดสะท้อนจากการปะทะกวาดม้วนเข้าใส่กายจนกระอักโลหิต ลมปราณแตกซ่าน จิติญญาร่องลอย ร่างลอยละลิ่วราวว่าวที่ขาดจากป่าน!
ใครจะตายก็ได้ ทว่าสตรีนางนี้ห้ามตาย สองราชันย์แห่งบูรพาและทักษิณเมื่อเห็นเช่นนั้นจึงผงะจากกันหวังเข้าไปรับตัวนาง แต่พวกมันยังอยู่ไกลจึงช้ากว่าร่างในชุดคลุมฟ้าครามอยู่ก้าวหนึ่ง เห็นเพียงเส้นผมสีขาวราวไหมเงินพริ้วสยาย ใบหน้าคมคายราวกระบี่แวบเดียว มันก็รับร่างของสตรีสะคราญโฉมนางนั้น พร้อมทะยานด้วยท่าเท้าที่ราวกับภูติพรายจากไปแล้ว
สองราชันย์แห่งดินแดนบูรพาและทักษิณจึงะโไล่หลัง
“ราชันย์เทพอุดร!”
259
![อย่าให้รัก [pls, nix my love]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1656215814_6520971.webp)
