เย็นวันต่อมา...
คุณหมอจิตตาออกมาจากคลีนิคของตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า หญิงสาวไม่รู้ว่าระหว่างทำงานในโรงพยาบาลกับออกมาเปิดคลีนิคของตัวเองอันไหนมันหนักกว่ากัน ทั้งๆที่ตั้งใจว่างานจะน้อยลงหลังจากย้ายบ้าน แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะตรงกันข้ามกับที่คิดไว้ หมอสาวรีบซิ่งรถกลับเพื่อหวังจะได้พักผ่อน...แต่บางสิ่งบางอย่างหน้าบ้านก็ต้องทำให้เธอขมวดคิ้ว...
“ภาคย์ นี่มันอะไรกันคะ”
“อ้าว จิตตา คุณมาพอดีเลย”
สามีหันมายิ้มแป้นให้ภรรยาสาวด้วยความภาคภูมิใจ แต่คุณหมอสาวไม่ได้สนใจใบหน้าของเขา สายตาเรียวคมจ้องมองไปยังกลุ่มคนปริศนาที่ยืนทำตัวประหลาดอยู่ด้านหลัง
“นั่น…”
“อ้อ นี่พ่อหมอบันลือ ผมวานแกมาช่วยกำจัดิญญาในบ้านของเรา”
“พ่อหมอ.....ิญญา”
เสียงเล็กทบทวนสิ่งที่สามีพึ่งจะกล่าวออกมาด้วยความไม่เข้าใจ เธอไม่อยากจะเชื่อว่าสามีจะไปถึงขั้นนี้ได้
“ใช้แล้ว...อีหนู ิญญาบ้านเอ็งมันเฮี้ยนสุดๆ”
ไม่ทันที่จิตตาจะเอ่ยต่อ ไอ้หมอผีจากด้านหลังมันก็พูดขึ้นมาเสียก่อน ไอ้บันลือเดินมาข้างหน้าใกล้ๆจึงทำให้คุณหมอสาวได้เห็นลักษณะของมันชัดๆ ร่างกายสูงหนาใหญ่ผิวดำเข้ม ลำคอห้อยไปด้วยตะกรุดและลูกประคำเส้นยาว ใบหน้าหยาบกร้านเต็มไปด้วยหนวดเคราสีขาว
เส้นผมหงอกล้อมเพียงรอบข้างขมับเนื่องจากกลางหัวล้านไปหมดแล้ว
“ช่วยกำจัดให้หมดปัญหาทีนะพ่อหมอ”
“ไม่ต้องห่วง ข้าช่วยอยู่แล้ว แต่เื่นี้ก็ต้องมีค่าแรงกันหน่อย”
“เท่าไหร่ครับ”
“สามหมื่น”
“ฮะ!!!”
เสียงในั้นไม่ใช่เสียงของสามี แต่เป็เสียงของภรรยาสาวในชุดกาวน์ขาวล้วน มือเรียวค้ำเอวด้วยความไม่พอใจ น้ำเสียงที่เปล่งออกไปเมื่อสักครู่นี้หมดความอดทนสุดขีด
“ก็อีผีบ้านพวกเอ็งมันร้าย ข้าต้องใช้ของเยอะ”
“นี่ คิดว่าฉันจะยอมจ่ายเงินให้แกอย่างนั้นหรอ”
“จิตตาใจเย็นๆก่อนสิ”
“พอเลยคุณน่ะ ผีเผอที่ไหนกัน คนพวกนี้มันมิจฉาชีพชัดๆ”
เมื่อลูกน้องสองคนของไอ้หมอผีบันลือได้ยินเช่นนั้นมันก็ทำท่าจะเข้ามาหาเื่ แต่ไอ้เฒ่ารีบเอามือขวางไว้เสียก่อน ดวงตาโเี้เ็าจ้องมองไปยังใบหน้าหญิงสาวขาวมน อีเด็กเมื่อวานซืนคนนี้จะลองดีกับฤทธิ์เดชของมันมากไปแล้ว
“เอ็งไม่เชื่อข้าก็ไม่เป็ไร อยู่กับอีผีร้ายตัวนี้ให้ได้ก็แล้วกัน”
“ฉันอยู่ได้แน่ ไสหัวพวกแกออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว”
“จิตตา พอเถอะ ไหนๆพ่อหมอก็มาแล้ว ให้เขาลองทำอะไรซักอย่างเถอะนะ”
“ระหว่างหมอผีกับหมอตัวเป็ๆที่ยืนอยู่ต่อหน้าคุณ คุณเลือกที่จะเชื่อไอ้แก่หัวล้านเนี้ยนะ”
“ระวังปากมึงด้วย!”
เสียงคำรามจากหมอผีเฒ่ากังวาลไปทั่วบ้าน แม้แต่ภรรยาที่โกรธเกรี้ยวก็ยังรับรู้ได้ถึงรัศมีบางอย่างที่ผุดออกมาจากตัวไอ้แก่หัวล้าน แต่ด้วยความที่จิตตาไม่เคยเชื่อเื่พวกนี้ เธอจึงรีบสะบัดความรู้สึกบางอย่างออกและฮึดใจสู้กลับ
“จะออกไปดีๆหรือจะต้องให้ฉันเรียกตำรวจ”
“หึ…กูจะคอยดูว่ามึงจะเก่งขนาดไหน”
สายตาอัมหิตจ้องเขม่งไปที่หญิงสาว ใบหน้าโเี้พึมพำบางอย่างก่อนจะเดินออกไป แม้ว่าภาคย์จะขอโทษขอโพยขนาดไหน ไอ้หมอผีบันลือก็ไม่สนใจ มันยังมีภารกิจอีกเยอะที่ต้องสะสาง คิวงานของหมอผีเฒ่าคนนี้เรียงยาวยิ่งกว่าดาราคิวทอง!
“ทำอะไรของคุณจิตตา กว่าผมจะขอให้พ่อหมอมาช่วยรู้มั้ยมันยากแค่ไหน”
“ช่วยมารีดไถเงินน่ะสิไม่ว่า ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าทำไมบริษัทถึงเลือกคุณขึ้นไปเป็หัวหน้าได้”
ภรรยาสาวจิปาก ก่อนจะถอดชุดกาวน์เดินขึ้นห้อง เธอเหน็ดเหนื่อยกับการทำงานมามากพอแล้ว แถมเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ก็เล่นเอาปวดหัวตึบๆ ถ้าเกิดว่าคุณหมอสาวมาช้าอีกนิด สามีของเธอต้องถูกมิจฉาชีพพวกนั้นหลอกเอาเงินไปได้แน่ๆ
971
![END คุณหนูวายร้าย [ มันตา ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1596598916_40696690.webp)
