ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียดในห้องทำงาน เมนิตรานั่งตัวแข็งทื่อ สายตาล่อกแล่กมองลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องที่อยู่ห่างจากปลายจมูกแค่คืบ สลับกับแบล็กการ์ดวงเงินไม่จำกัดที่วางเป็เหยื่อล่ออยู่บนโต๊ะ
กิเลสฝั่งทุนนิยมและทิฐิฝั่งอยากหย่ากำลังตีกันจนสมองรวน
‘เอาไงดีวะมินน์ ผัวก็แซ่บ เงินก็ฟิน... แต่ถ้าหยิบตอนนี้ แผนหย่าห้าสิบล้านปลิวแน่!’
หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมความหน้ามึนขั้นสุด เอื้อมมือไปตะปบแบล็กการ์ดมาแนบอกอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ก่อนจะมุดตัวลอดใต้ท่อนแขนแกร่งของสามีที่ท้าวคร่อมเก้าอี้อยู่อย่างฉิวเฉียด
“ขอบคุณสำหรับสวัสดิการ CFO นะคะคุณธีร์ ถือซะว่านี่คือโบนัสล่วงหน้า ส่วนเื่เทสต์งาน... เอาไว้มินน์ปิดงบบัญชีไตรมาสนี้เสร็จเมื่อไหร่ค่อยว่ากันนะคะ กู๊ดไนต์ค่ะท่านประธาน!”
พูดจบเมนิตราก็หมุนตัววิ่งสับขารัวออกจากห้องทำงานไปทันที ทิ้งให้ธวิณยืนนิ่งงัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะหลุดหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ
‘หนีได้หนีไปเถอะยัยแมวน้อย ถือไพ่เหนือกว่าเมื่อไหร่... ฉันจะทบต้นทบดอกให้ลุกไม่ขึ้นเลยคอยดู’
...
เช้าวันรุ่งขึ้น
“ไปเปลี่ยนชุดซะ วันนี้เธอต้องเข้าออฟฟิศกับฉัน” ธวิณเอ่ยเสียงเรียบขณะจิบกาแฟดำ
“ไปทำไมคะ มินน์มีงานตรวจบัญชีที่บ้าน”
“เอาไปทำที่ออฟฟิศ” ธวิณตอบหน้าตาย
“ฉันไม่ปล่อยให้เธออยู่บ้านว่างๆ แล้วมานั่งฟุ้งซ่านคิดแผนหอบเงินหนีฉันไปเปย์ผู้ชายที่ไหนหรอกนะ ถ้าอยากถือแบล็กการ์ดใบนั้นต่อ ก็ไปแต่งตัว ฉันให้เวลาสิบห้านาที”
เมนิตราอ้าปากจะเถียง แต่พอนึกถึงวงเงินอัลลิมิตในกระเป๋าก็จำต้องหุบปากฉับ หญิงสาวเดินกระทืบเท้าตึงตังกลับขึ้นไปบนห้อง
‘เผด็จการ! บ้าอำนาจ! ไอ้ประธานหน้าตาย! คอยดูนะ ฉันจะรูดบัตรแกให้บริษัทล้มละลายไปเลย!’
ธวิณลอบยิ้มมุมปาก เขาไม่สนใจเสียงก่นด่าเจื้อยแจ้วในหัวของเธอ ชายหนุ่มยินดีล้มละลาย... หากมันแลกกับการได้หนีบเธอไว้ข้างกายตลอดทั้งวัน
ณ สำนักงานใหญ่ D.K. Enterprise
การปรากฏตัวของ ‘มาดามเดชาเกียรติ’ ทำเอาพนักงานั้แ่เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยันหน้าห้องผู้บริหารแตกตื่น บอสหนุ่มผู้มีฉายาตู้เย็นเดินได้ วันนี้ดูจะก้าวเท้าช้ากว่าปกติ เพื่อรอให้ภรรยาสาวที่สวมรองเท้าส้นสูงเข็มปรี๊ดเดินขนาบข้างได้ทัน
ทว่าความสงบสุขก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อ่สายมีแขกวีไอพีมาเยือน
“พี่ธีร์คะ ไม่เจอกันนานเลย แพรคิดถึงจังค่ะ”
แพรวา ไฮโซสาวลูกสาวพาร์ตเนอร์รายใหญ่ ผลักประตูเข้ามาพร้อมรอยยิ้มหวานหยดย้อย เธอนวยนาดตรงเข้าไปหาธวิณที่โต๊ะทำงาน โดยแทบไม่ชายตามองเมนิตราที่นั่งอ่านเอกสารอยู่บนโซฟามุมห้อง
“สวัสดีครับคุณแพรวา เชิญนั่งก่อนครับ” ธวิณเอ่ยตามมารยาท พยายามขยับตัวออกห่างเมื่อหญิงสาวจงใจเอนตัวเข้ามาใกล้ขอบโต๊ะ
“แหม... เรียกซะห่างเหินเลยนะคะ เรียกว่าน้องแพรเหมือนเดิมสิคะ” แพรวาเอื้อมมือที่ประดับเล็บเจลสีแดงสดไปแตะท่อนแขนของธวิณ
“่นี้พี่ธีร์ดูดีขึ้นนะคะ กล้ามแขนแน่นเชียว ไปฟิตเนสบ่อยหรือคะ”
เมนิตราที่นั่งอยู่บนโซฟาลดเอกสารในมือลงช้าๆ ั์ตากลมโตหรี่ลงประเมินสถานการณ์ ความดันเืของ CFO สาวพุ่งปรี๊ดทะลุเพดาน
‘อ้าวๆ ยัยชะนีแพร นั่นแขนผัวฉัน! ขนาดฉันได้แบล็กการ์ดยังไม่กล้าลูบแรงเลย หล่อนเป็ใครมาลูบเอาๆ!’
เมนิตราลุกขึ้นยืน ก้าวเดินเข้าไปหาด้วยท่วงท่าสง่างาม ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มหวานอาบยาพิษจนธวิณรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
“แหม คุยกันถูกคอจังเลยค่ะ” เมนิตราเอ่ยเสียงนุ่ม
“คุณสองคน... ดูสนิทสนมกันดีนะคะ”
ไฮโซสาวเชิดหน้าขึ้นยิ้มรับ
“ขอบคุณค่ะคุณมินน์ พอดีแพรกับพี่ธีร์เราสนิทกันมานานแล้วน่ะค่ะ”
แพรวาพูดจบก็จงใจขยับมือที่แตะแขนธวิณ เลื่อนลงมาหมายจะกุมมือชายหนุ่มเพื่อแสดงความเป็เ้าของ แต่ว่าในวินาทีนั้นเอง...
‘เออ! จับมืออีกสิยัยชะนี จับไปเลย! เดี๋ยวแม่เอาส้นสูงปักคอ! กล้ามผัวฉัน ฉันยังไม่ได้จับเลย แกกล้าดียังไงมาลูบ!’
ธวิณชะงักกึก
ดวงตาคมกริบของประธานหนุ่มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่ความเ็าบนใบหน้าจะพังทลายลงในพริบตา คำว่า ‘กล้ามผัวฉัน’ และความหวงก้างสุดขีดที่ดังทะลุโสตประสาท ทำเอาธวิณหลุดยิ้มกว้างออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เป็รอยยิ้มสว่างไสวที่ทำให้เลขาภูมิที่เพิ่งเดินเปิดประตูเข้ามาถึงกับชะงักฝีเท้า ขยี้ตาตัวเองแรงๆ
ฝ่ายเมนิตราที่เห็นสามีผู้มีใบหน้าตึงเป็โบท็อกซ์เกรดเอจู่ๆ ก็ฉีกยิ้มกว้าง หญิงสาวก็หันขวับไปมองหน้าแพรวาสลับกับหน้าธวิณทันที ความดันเืของ CFO สาวที่พุ่งปรี๊ดอยู่แล้วยิ่งทะลุปรอทแตก
'อ้าวๆ ไอ้ประธานตู้เย็น! ยิ้มหน้าบานเชียวนะ! ทีกับฉันทำหน้าดุเป็หมาหวงก้าง ทีกับยัยชะนีนี่ทำมาเป็ยิ้มแฉ่งจนเหงือกแห้ง!'
เมนิตราขบกรามแน่น จ้องเสี้ยวหน้าสามีตาเขม็ง
'ยัง... ยังไม่หุบยิ้มให้ยัยนั่นอีก! จะออกนอกหน้าเกินไปแล้วนะโว้ย! ได้! ชอบให้มันจับกล้ามมากใช่ไหม คืนนี้แม่จะแอบเอากรรไกรตัดหญ้าไปจัดการตัดตอนให้โล้นเตียนเลยคอยดู! เอาให้สูญพันธุ์ใช้งานไม่ได้ไปตลอดชีวิตเลยไอ้ผัวเฮงซวย!'
ธวิณที่กำลังยิ้มกริ่มอย่างมีความสุขถึงกับมุมปากกระตุกกึก สันหลังวาบจี๊ดขึ้นมาดื้อๆ เมื่อได้ยินคำขู่ระดับ 'ทำลายล้างเผ่าพันธุ์' จากเมียรัก
ชายหนุ่มรีบดึงมือตัวเองหลบััของแพรวาอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนแล้วรวบเอวบางของเมนิตราเข้ามากอดแนบอกหน้าตาเฉย
"มินน์ไม่ต้องชมหรอกครับ" ธวิณกดจมูกลงบนเรือนผมหอมนุ่มของภรรยาฟอดใหญ่ ั์ตาคมปรายมองแพรวาที่นั่งหน้าเสีย
"เพราะพี่มีภรรยาที่เหมาะสมกับพี่ที่สุด ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคนแล้ว"
รอยยิ้มของแพรวาเจื่อนลงทันตา หญิงสาวรีบคว้ากระเป๋าขอตัวเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วเพื่อรักษาหน้าตัวเอง
เมื่อประตูปิดลง เมนิตราที่ยังคงอยู่ในอ้อมกอดก็เงยหน้าขึ้นมองสามีด้วยความงุนงง
“คุณธีร์ยิ้มอะไรคะ ผีเข้าเหรอ ปล่อยมินน์นะ”
“เปล่าครับ” ธวิณไม่ยอมปล่อย แถมยังกระชับอ้อมกอดรัดเอวคอดแน่นขึ้นอีกนิด
“ฉันแค่กำลังคิดว่า... ส้นสูงคู่ที่เธอใส่อยู่ มันดูแหลมดีนะ”
“คะ?” เมนิตราขมวดคิ้วมุ่น
‘อะไรของเขาวะ อยู่ดีๆ มาชมส้นสูงฉันทำไม บ้าไปแล้วแน่ๆ’
ธวิณหัวเราะทุ้มในลำคอ ยอมคลายอ้อมกอดออก แต่รอยยิ้มกว้างกลับไม่ยอมหุบลงเลยแม้แต่นิดเดียว
ตลอดทั้งวันที่เหลือ พนักงาน D.K. Enterprise ก็ได้เห็นปรากฏการณ์ที่แปลกประหลาดที่สุดในรอบปี เมื่อท่านประธานผู้ถูกขนานนามว่าตู้เย็นแช่แข็ง เดินตรวจงานไปพร้อมกับอมยิ้มไปราวกับคนถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง โดยมีภรรยาสาวเดินหน้างอคอหักคอยค่อนขอดเขาอยู่ในใจไม่ขาดสาย
่บ่าย ธวิณมีประชุมบอร์ดผู้บริหารระดับสูง แน่นอนว่าเขาหนีบมาดามเดชาเกียรติเข้าไปนั่งประดับห้องประชุมด้วย เมนิตรานั่งเก้าอี้เสริมมุมห้อง พยายามเปิดแฟ้มบัญชีทำตัวให้กลมกลืน แต่ความเบื่อหน่ายก็เริ่มเกาะกินหัวใจ
‘น่าเบื่อจัง... ฟังตาแก่พุงพลุ้ยเถียงกันเื่งบการตลาด เอาเวลาไปรูดแบล็กการ์ดซื้อกระเป๋าแอร์เมสยังฟินกว่า’
ธวิณที่กำลังพรีเซนต์โปรเจกต์ใหม่บนโพเดียม ชะงักไปเสี้ยววินาทีเมื่อได้ยินเสียงบ่นในหัวเมีย แต่เขาก็ยังตีหน้านิ่งรักษาระดับการพูดไว้ได้ดีเยี่ยม
เมนิตราที่เริ่มหมดอะไรทำ หันไปมองเลขาภูมิที่ยืนจดรายงานการประชุมอยู่ไม่ไกล หญิงสาวเริ่มหากิจกรรมทำลายความเบื่อหน่ายด้วยการ ‘ประเมินสรีระ’ คนรอบข้าง
‘พี่ภูมินี่ก็หุ่นดีเหมือนกันนะเนี่ย ไหล่กว้าง หลังตรง ซ่อนรูปป่ะเนี่ย... ถ้าลองให้พี่ภูมิถอดเสื้อเทียบกับตาประธานตู้เย็น... ใครจะกล้ามแน่นกว่ากันน้าาา’
กึก!
เลเซอร์พอยเตอร์ในมือของท่านประธานชี้พลาดเป้า หักเหกระเด็นไปทะลุเพดานห้องประชุมทันที!
ธวิณตวัดสายตาคมกริบมองเลขาคู่ใจราวกับจะกินเืกินเนื้อ ภูมิใจนทำปากการ่วงหล่นพื้น ไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิดถึงโดนรังสีอำนาจฟาดฟันใส่ขนาดนั้น
“ภูมิ... ออกไปสั่งกาแฟให้บอร์ดบริหารเดี๋ยวนี้” ธวิณสั่งเสียงแข็ง
“แต่บอสครับ... กาแฟเพิ่งเสิร์ฟไปเมื่อสิบนาทีที่แล้ว...”
“ฉันบอกให้ออกไปสั่งใหม่! เอาแบบคั่วเข้มที่สุด!”
เลขาภูมิรีบเผ่นแน่บออกจากห้องแทบไม่ทัน เมนิตรามองตามหลังเลขาหนุ่มด้วยความงุนงง
‘อะไรของเขาวะ ผีเข้าอีกแล้ว ไล่พี่ภูมิไปทำไม แหม... กำลังมโนเพลินๆ เลย’
เมื่อตัวแปรถูกกำจัด ธวิณก็หันกลับมาโฟกัสที่หน้าจอโปรเจกเตอร์ต่อ แต่เขาประเมินความว่างงานของภรรยาตัวเองต่ำไป!
เมื่อไม่มีเลขาภูมิให้สแกนหุ่น เมนิตราก็เบนเข็มกลับมาที่เป้าหมายหลักบนโพเดียม หญิงสาวเท้าคางจ้องมองร่างสูงสง่าในชุดสูทเนี้ยบกริบ แล้วความทรงจำเมื่อคืน... ภาพกางเกงวอร์มเอวต่ำกับแผงอกเปลือยเปล่าก็แวบเข้ามาในหัวโดยไม่ได้ตั้งใจ
‘จะว่าไป... เมื่อคืนกล้ามตู้เย็นนี่มันแน่นจริงๆ นะ’
ธวิณที่กำลังพูดถึงกราฟรายได้ไตรมาสสาม... เสียงเริ่มแกว่ง
‘ร่องวีเชปนั่นก็ลึกซะ... หยดน้ำที่เกาะตรงสะดือตอนเพิ่งอาบน้ำเสร็จนี่โคตรเซ็กซี่เลย... ถ้าเกิดว่า...’
เมนิตราเริ่มเผลอไผลไปกับจินตนาการลามกของตัวเองอย่างกู่ไม่กลับ ยิ่งคิดถึงััลื่นปรื๊ดของเบบี้ออยล์เมื่อคืนก่อน อุณหภูมิในร่างกายของเธอก็เริ่มสูงขึ้น
‘ถ้าหยดน้ำเชื่อมลงไปตรงร่องกล้ามนั่น... แล้วใช้ลิ้นค่อยๆ เลียตวัดขึ้นมา... อ๊ายยย! ยัยมินน์! แกคิดบ้าอะไรเนี่ย! หื่นเกินไปแล้ว!’
“แค่ก! แค่กๆ!”
ประธานกรรมการบริหารเดชาเกียรติกรุ๊ป สำลักน้ำลายตัวเองกลางที่ประชุม!
เสียงไอค่อกแค่กของธวิณทำเอาบอร์ดผู้บริหารแตกตื่น ชายหนุ่มรีบยกแก้วน้ำขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้ว ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเ็าปานน้ำแข็ง ตอนนี้แดงก่ำไปถึงใบหู เหงื่อเม็ดโป้งผุดซึมตามไรผม ร่างกายท่อนล่างตื่นตัวขึ้นมาอย่างรุนแรงและฉับพลันจนเขาต้องรีบขยับขาไขว้กันไว้ใต้โพเดียมเพื่อซ่อน ‘หลักฐาน’ ความพินาศ!