หลังจากที่ทุกคนทานข้าวกันเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นหนิงฮวาก็เอ่ยกับทุกคนเพื่อบอกในสิ่งที่จะทำต่อไปในอนาคตข้างหน้านี้
"ท่าปู่ ท่านพ่อ ท่านแม่เ้าคะตอนนี้บ้านของเราก็มีเงินมากพอที่จะสร้างบ้านหลังใหม่ได้แล้วข้าคิดว่าเราควรรีบสร้างก่อนที่จะเข้าหน้าหนาวในปีนี้และอีกอย่างลูกอยากจะถามว่าตอนนี้บ้านของเรามีที่ดินทั้งหมดเท่าไหร่หรือเ้าคะเพราะข้าวางแผนเอาไว้ว่าจะปลูกของเอาไปขายเพื่อหารายได้ให้กับพวกเราอีกทางนึงด้วยพวกท่านเห็นว่าอย่างไรรึเ้าคะ"
"เื่สร้างบ้านนั้นปู่ก็คิดเอาไว้แล้วละเพราะทุกปีหน้าหนาวบ้านเรานั้นแทบจะหนาวตายกันอยู่แถมอาหารก็ยังไม่มีให้ทานอีกปู่จึงคิดว่าควรจะสร้างบ้านใหม่ให้ก่อนถึงหน้าหนาวในอีกเจ็ดเดือนข้างหน้าส่วนเื่ที่หลานจะปลูกของขายนั้นปู่ก็แล้วแต่เ้าตอนนี้ที่ดินครอบครัวเรามีแค่สามหมู่เท่านั้นเอง"
"ถ้าเช่นนั้นเราไปขอซื้อเพิ่มอีกได้ไหมเ้าค่ะเพราะที่ดินแถวนี้ดินดีมากเ้าคะถ้าเราปรับดินซักหน่อยข้ารับรองว่าผักสวนเราต้องสดและกรอบหวานอย่างแน่นอน"
"ได้งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ปู่จะไปติดต่อขอซื้อที่ดินเพิ่มกับหัวหน้าหมู่บ้านว่าแต่เ้าอยากได้เพิ่มซักกี่หมู่ละแล้วจะเอาที่แถวไหนปู่จะได้ซื้อถูก"
"ข้าไปด้วยได้ไหมเ้าคะข้าอยากจะไปดูว่ายังมีที่ดินแถวไหนน่าสนใจอยู่อีกบ้าง ส่วนเื่สร้างบ้านข้าขอออกแบบ้านเองนะเ้าค่ะถ้าเสร็จแล้วข้าค่อยนำมาให้ทุกคนได้ดูกันตกลงหรือไม่เ้าค่ะ"
"เอาตามที่เ้าว่าก็แล้วกัน"ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับหนิงฮวา
"งั้นตกลงตามนี้นะเ้าค่ะ...ส่วนนี้เป็งานของท่านแม่กับพี่ใหญ่ข้าซื้อผ้ามาหลายพับเลยเ้าคะอยากให้ท่านแม่กับพี่ใหญ่ช่วยตัดชุดให้ทุกคนด้วยนะเ้าค่ะสีน้ำเงินเข้มเป็ของพวกท่านปู่ ท่านพ่อและจินเออร์ส่วนสีชมพูนั้นก็ให้ท่านแม่กับพี่ใหญ่นะเ้าค่ะสีม่วงค่อยตัดให้ข้า ส่วนไขมันหมูพรุ่งนี้ข้าจะนำไปเจียวเอาน้ำมันและมันยังทำเป็กากหมูได้ด้วย ข้าอยากให้ท่านแม่ช่วยเตรียมไหใบใหญ่เอาไว้ใส่น้ำมันด้วยนะเ้าค่ะส่วนกากหมูนั้นเดี๋ยวข้าจัดการเองเ้าค่ะ"
"ได้จ่ะเดี๋ยวพรุ่งนี้แม่จะเตรียมไว้ให้"
"ขอบคุณเ้าคะท่านแม่ เอ่อท่านพ่อเ้าค่ะที่หมู่บ้านเรามีช่างไม้หรือไม่ข้าอยากจะสั่งทำกล่องไม้ซักสิบชิ้นส่วนแบบนั้นข้าอยากได้เป็กล่องวงกลมีฝาปิดสำหรับใส่อาหารเ้าค่ะและอีกแบบเป็กล่องสี่เหลี่ยงจตุรัตมีฝาปิดเช่นเดียวกันเอามาอย่างละห้าชิ้นก่อนเ้าคะเดี๋ยวข้าจะวาดแบบให้นะเ้าค่ะ"
"ได้เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อจะเอาแบบของเ้าไปให้ช่างเขาดูและสั่งทำเลย"
"งั้นตอนนี้เราก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนได้แล้วพรุ่งนี้ค่อยเริ่มลงมีกัน" หนิงเทียนเอ่ยบอกกับทุกคนก่อนที่จะให้แยกย้ายพากันเข้านอนเพราะวันนี้ทุกคนเหน็ดเหนื่อยกันมาทั้งวันแล้วเมื่อหนิงฮวาเข้ามาภายในห้องของตนเองนางก็รีบไปร่างแบบใส่ผ้าขาดที่ไม่ได้ใช้แล้วก่อนจะรีบเข้านอน
เช้าวันรุ่งขึ้นทุกคนต่างก็ตื่นกันั้แ่เช้าเพื่อมาทานอาหารเช้าวันนี้ หนิงฮวาและพี่สาวก็ได้เข้าครัวทำอาหารเช้าให้ทุกคนทานง่ายๆนั้นคือข้าวต้มหมูสับให้ทุกคนได้ทานเพราะเช้านี้ทุกคนต้องไปจัดการหลายสิ่งหลายอย่างพอทานข้าวเช้าเสร็จหนิงเทียนก็พาหนิงฮวาเดินทางไปยังบ้านของหัวหน้าหมู่บ้านทันที
"อรุณสวัสดิ์ขอรับหัวหน้าหมู่บ้าน"หนิงเทียนเอ่ยทักทาย 'หวังชวน'หัวหน้าหมู่บ้านจิ้นหลิงด้วยรอยยิ้มเป็มิตร
"อรุณสวัสดิ์เ้าค่ะท่านหัวหน้าหมู่บ้าน"หนิงฮวาเอ่ยพร้อมกับก้มหัวทำความเคารพต่อคนที่อายุเยอะกว่าอย่างน้อบน้อม
"อ้าวอรุณสวัสดิ์ท่านลุงเหลียงแล้วก็ฮวาเออร์มาหาข้าถึงที่บ้านมีอันใดให้ข้าช่วยเหลือหรือไม่"
"พอดีข้ากับฮวาเออร์เพียงแค่อยากจะมาขอซื้อที่ดินเพิ่มไม่ทราบว่ายังมีที่ดินว่างบ้างหรือไม่"
"อ้อมีอยู่หลายที่เชียวละแล้วท่านสนใจที่ดินแถวไหนละเพราะราคาแต่ละที่มันจะต่างกัน"
"ข้าสนใจที่ดินที่อยู่ติดกับบ้านของข้าเ้าคะ"หนิงฮวาเอ่ยบอกกับหัวหน้าหมู่บ้าน
"ได้สิ....ที่ดินที่อยู่ติดกับบ้านของเ้านั้นราคาหมู่ละหกตำลึงเงินเพราะมันอยู่ติดเขาและห่างไกลผู้คนพอสมควรจึงราคาไม่แพงมากแต่ถ้าเป็แถวอื่นราคาจะอยู่ที่เก้าตำลึงเงิน....พวกเ้า้าซื้อกี่หมู่ก็บอกมาได้เลย"
"ข้าขอซื้อที่ดินติดกับบ้านไปยังลำธารจนถึงตีนเขายี่สิบหมู่เ้าค่ะ......ท่านปู่ว่าอย่างไรเ้าค่ะ" หนิงฮวาเอ่ยถามท่านปู่ของนางเผื่อท่านจะเห็นต่างกัน
"เอาตามที่เ้าว่าก็ได้เพราะดินแถวนั้นใกล้กับน้ำเหมาะแก่การเพาะปลูก" หนิงเทียนเอ่ยตอบหลานสาวเขาก็เห็นด้วยเพราะ่นี้ยังอยู่ใน่ฤดูร้อนอยู่กว่าจะถึงฤดูหนาวก็คงอีกซักพักเรายังสามารถเพาะปลูกได้หลายครั้งอยู่คิดได้ดังนั้นหนิงเทียนจึงหันหน้าไปหาหัวหน้าหมู่บ้าน
"ข้าเอาตามที่ฮวาเออร์บอกก็แล้วกันท่านหัวหน้าหมู่บ้านคำนวนจำนวนเงินมาได้เลยขอรับ"
"ทั้งหมดยี่สิบหมู่ หมู่ละหกตำลึงเงินทั้งหมดก็หนึ่งร้อยยี่สิบตำลึงเงินหรือสิบสองตำลึงทองท่านจะจ่ายวันนี้เลยรึไม่เราจะได้ไปที่ว่าการอำเภอกันเลยจะได้ไปดำเดินการเื่ที่ให้แล้วเสร็จ" หวังชวนเอ่ยถามทั้งสองเพราะถ้าดำเนินการเสร็จเรียบร้อยพวกเขาจะได้เริ่มปลูกให้ทันและเก็บเกี่ยวผลผลิตก่อนหน้าหนาว