เสียงไซเรนก้องสะท้อนไปทั่วนครเอเธอร์นัสเมื่อกองกำลังของลูเซียโน คัสตรอส และเซเลน่า ภรรยาของนายกฯ วาเลนติสยึดทำเนียบได้ชั่วคราว แต่กลับต้องเผชิญแรงต้านมหาศาลจากแม่ทัพใหญ่มักซิมุสแกรนดิส และตำรวจสายเหล็กของไททัส วีเรนติส เมืองทั้งเมืองกลายเป็สมรภูมิกลางกรุงเปลวเพลิงและเสียงะเิดังระงมตลอดค่ำคืน
แม้จะได้เปรียบด้านกลยุทธ์แต่ลูเซียโนก็มีกำลังเพียงเศษเสี้ยวเมื่อเทียบกับมักซิมุส กำแพงของ Cordis Coreซึ่งเป็หัวใจแห่งอำนาจกำลังจะถูกตีแตกเขาจึงตัดสินใจสุดโต่ง— ทำลายระบบคอร์ดิสคอร์ ทิ้งด้วยรหัสลับที่เขาเป็ผู้ควบคุมเองพลังงานทั้งหมดดับวูบ เมืองหลวงตกอยู่ในความมืดมักซิมุสและไททัสต่างะโคำรามด้วยความโกรธแค้น
ในความโกลาหลนั้นลูเซียโนกับเซเลน่าลอบพานายกฯ วาเลนติสออกจากทำเนียบใช้เส้นทางลับขององครักษ์ที่เขาคุมอยู่ตรงไปยังท่าเรือเงียบ ๆ ริมฝั่งเพื่อมุ่งหน้าไปยังเกาะเอลีเซียดินแดนที่เขาเชื่อว่าจะเป็ป้อมปราการชั่วคราวให้พวกเขาตั้งหลัก
โกลาหลในเอเธอร์นัส
เมื่อระบบคอร์ดิสคอร์ดับวูบแสงไฟทั่วนครเอเธอร์นัสมืดสนิท เสียงไซเรนดับลงพร้อมกับไฟถนนประชาชนหลายพันคนพากันกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกบางคนพยายามวิ่งหนีออกจากย่านกลางเมือง บางคนฉวยโอกาสทุบกระจกหน้าร้านปล้นเสบียงและสินค้าท่ามกลางความมืด สังคมที่เคยถูกควบคุมอย่างเข้มงวดกลับแปรเปลี่ยนเป็ฝูงชนไร้ระเบียบในพริบตาเดียว
ทหารของมักซิมุสเคลื่อนพลเข้ายึดถนนสายหลักปืนกลประจำการหันเข้าหาฝูงชน “หยุดเดี๋ยวนี้! ใครขัดขืนถือว่าฏ!”เสียงประกาศก้องดังก้องไปทั่ว จังหวะนั้นเสียงปืนดังขึ้นหลายนัดศพของผู้คนที่พยายามวิ่งฝ่าแนวยามล้มลงทันที เืแดงฉานบนถนนหินอ่อนกลิ่นดินปืนคละคลุ้งไปทั่วเมือง
มักซิมุสยืนมองภาพทั้งหมดบนจอควบคุมในกองบัญชาการเขากำหมัดแน่นแล้วพูดเสียงเ็า“หากบ้านเมืองนี้้าจะกลับมามีระเบียบ…ก็ต้องเหยียบย่ำเืเนื้อของคนทรยศเสียก่อน”
ข่าวการพานายกฯหลบหนีถูกส่งตรงถึงมักซิมุสในเวลาไม่กี่ชั่วโมง “ปล่อยให้มันไปไม่ได้! ไม่ว่ายังไงต้องลากตัววาเลนติสกลับมาให้ได้” เขาะโ พร้อมสั่งระดมกำลังทหารเต็มอัตราขณะที่ไททัสก็ประกาศเคลื่อนกำลังตำรวจปราบจลาจลกว่าสามพันนายลงเรือรบอาวุธหนักถูกเตรียมพร้อมสำหรับการรบครั้งใหญ่ที่สุด
บนเกาะเอลีเซียการมาถึงของเรือที่บรรทุกลูเซียโน เซเลน่า และวาเลนติส ทำให้กลุ่มต่อต้านแตกตื่นออกุสโตที่เพิ่งได้รับการช่วยเหลือจากคุกคอรัสยืนจ้องหน้าวาเลนติสที่ถูกมัดมือด้วยแววตาเ็า“ในที่สุด…ชะตากรรมของอัสฟาลิสก็พาเรามาเจอกันที่นี่”
เดวิด แมรี่เคน และลูซี่ พยายามปรึกษากันอย่างเร่งด่วนพวกเขารู้ว่าเมื่อกองกำลังรัฐบาลยกพลขึ้นบก เกาะนี้จะกลายเป็เขตสังหารโดยทันทีเคนที่ยังมีาแจากการสู้รบก่อนหน้า ยืนยันเสียงหนักแน่น “เราจะต้องยืนหยัดไม่ใช่เพื่อใคร แต่เพื่อสิทธิของเราที่จะมีชีวิตอยู่ในแบบมนุษย์ธรรมดา”
เกาะเอลีเซียยามสงัด
กลางดึกหลังการประชุมฝ่ายต่อต้านเดวิดออกเดินสำรวจพื้นที่รอบ ๆ ซากสิ่งก่อสร้างบนเกาะเอลีเซียเขาพบร่องรอยที่น่าขนลุก—ห้องขังเด็กนับสิบที่ยังคงหลงเหลือกรงเหล็กสนิมเขรอะกำแพงบางส่วนเต็มไปด้วยรอยเล็บขีดข่วนและคราบเืแห้งที่ฝังแน่นมันตอกย้ำความทรงจำเลวร้ายของโครงการ Pop Mom ที่ใช้เกาะนี้เป็จุดพักเด็กก่อนส่งออก
เขาเก็บสมุดบันทึกเก่าขึ้นมาเล่มหนึ่งปกขาดวิ่น แต่ข้างในเต็มไปด้วยบันทึกการลักลอบขนเด็กไปยัง “ตลาดต่างดาว”ตัวเลขถูกจดละเอียด เด็กหลายพันถูกทำเครื่องหมายเป็เพียง “สินค้า”ที่จะส่งต่อไปสู่ผู้ซื้อในเงามืด
ไม่ไกลกันลูซี่กำลังเช็ดาแให้เคนในห้องพักชั่วคราว เคนกัดฟันกลั้นความเ็ปแต่แววตาเขากลับอ่อนโยน เขาจับมือเธอเบา ๆ “ลูซี่… ถ้าผมไม่รอดคืนนี้อย่าร้องไห้เลยนะ แค่จดจำว่าผมสู้เพื่อเรา และเพื่ออนาคตที่ดีกว่าเดิม”น้ำตาของลูซี่ไหลเงียบ ๆ เธอพยักหน้ารับโดยไม่พูดอะไรแต่หัวใจเต็มไปด้วยแรงผลักดันที่แข็งแกร่งกว่าเดิม
รุ่งอรุณมาถึงพร้อมเสียงคำรามของเรือรบหลายลำที่แล่นเข้าประชิดเกาะฟ้าสางถูกฉีกด้วยเสียงเครื่องบินรบไร้คนขับและฝูงหุ่นสังเคราะห์ที่กองทัพรัฐบาลส่งเข้ามาฝ่ายต่อต้านรีบจัดแนวป้องกันตามซากอาคารเก่าที่เคยเป็คลังเก็บเด็กจากโครงการ Pop Mom ะุปืนและะเิสาดกระหน่ำจนเกาะทั้งเกาะสั่นะเื
การต่อสู้ยืดเยื้อหลายชั่วโมงเืเนื้อของทั้งสองฝ่ายแผ่ซ่านไปทั่วชายหาดและป่าลึก ผู้คนล้มตายโดยไม่เลือกหน้าเสียงร้องโหยหวนปนกับเสียงะเิดังก้องไปทั่วแม้แต่เดวิดกับแมรี่ก็แทบสิ้นเรี่ยวแรง แต่ก็ยังสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไม่ยอมถอย
ในความโกลาหลนั้นแมรี่หันมองไปยังเคนที่ยังาเ็แต่กัดฟันยิงต่อสู้เคียงข้างลูซี่อย่างไม่ย่อท้อขณะที่ดวงตาของเดวิดเต็มไปด้วยไฟแห่งความหวังเขาเชื่อว่าการต่อสู้นี้จะไม่สูญเปล่า ถึงแม้เกาะเอลีเซียจะลุกเป็ไฟแต่ที่นี่กำลังจะเป็จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้ายของอัสฟาลิส…
ศึกย่อยในป่า
ท่ามกลางการยิงถล่มที่ชายหาดหุ่นสังเคราะห์บางส่วนแทรกซึมเข้าสู่ป่าลึก ไล่ล่ากลุ่มต่อต้านที่ถอยร่นเข้าด้านในเดวิดกับแมรี่เป็ผู้นำแนวหลัง พวกเขาใช้ภูมิประเทศให้เป็ประโยชน์—ขึงกับดักเชือก, ขุดหลุมพราง, และโรยเชื้อไฟไว้ตามเส้นทาง
เสียงกลไกของหุ่นสังเคราะห์กระหึ่มเข้ามาใกล้มันก้าวเหยียบลงบนกิ่งไม้ที่ถูกวางกลไกไว้ “ปัง!” หลุมพรางถล่มลงทันทีหุ่นหลายตัวตกลงไปในบ่อไฟที่ถูกจุดขึ้น ควันดำทะยานขึ้นสู่ฟ้า
แมรี่คว้าธนูดัดแปลงจากเศษโลหะยิงหัวะเิใส่หุ่นอีกตัวจนมันะเิกระจาย เศษเหล็กปลิวกระแทกต้นไม้ดังสนั่นเดวิดะโ “เห็นไหม! เราไม่ต้องเป็เครื่องจักรถึงจะชนะมันได้!”
ความได้เปรียบเล็กน้อยนี้ทำให้ฝ่ายต่อต้านมีขวัญกำลังใจเพิ่มขึ้นแม้พวกเขาจะสูญเสียมากมายแต่ในหัวใจยังคงเชื่อมั่นว่ามนุษย์ธรรมดาที่มีหัวใจรักอิสระ ย่อมเหนือกว่า“สินค้า” ใด ๆ ที่รัฐสร้างขึ้นเพื่อขาย
จบตอนที่ 11
(26 ส.ค.68)