วิกฤตรัก

“จะไปไหน”ฟ้าใส๻ะโ๠๲ใส่ คีตะอย่างเหลืออด 

“ไอ่คนเลว ไอ่ชั่ว ฉันเกลียดแก ได้ยินไหมฉันเกลียดแก”  

คีตะเลี้ยวรถเข้าข้างทางและเบรกอย่างแรง จนหัวฟ้าใสกระแทกเข้ากับคินโซนหน้ารถ 

“โอยยยยยย” 

“อะไรน่ะ เกลียดหรอฟ้าใส เกลียดฉันหรอ? คีตะตะคอกดังลั่นรถ

 “ใช่!!!! เกลียด!!! ฟ้าใสจ้องคนตรงหน้าอย่างไม่หลวดหวั่น 

“ได้ยินไหม เกลียด!!! เธอจะโกนใส่หน้าคีตะอีก 

คีตะหน้าแดงขึ้นมา ด้วยความโกรธ เขาปรับเบาะของฟ้าใสให้เอนนอน และตัวเองก็ข้ามไปขึ้นค่อมเธอ

 “เกลียด ผัว ตัวเองใช่ไหม ได้!!!!

คีตะปลดกางเกงลง และดึงกระโปงชุดนอนฟ้าใสขึ้นมาถึงเอว เขาดึงกางเกงในตัวจิ้วออก ฟ้าใสทั้งข่วนเขา ตีเขา ทั้งสองยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่ในรถ 

“กรี๊ดด ไอ่เลววววปล่อยฉันนนนน”ฟ้าใสด่าทอต่างๆนานา แต่คีตะก็ไม่ลดละ 

คีตะอ่าขาฟ้าใสออก เขาก้มลงไปกัดที่คอฟ้าใส ก่อนจะยัดแกนกลางของเขาใส่เข้าไป ด้วยอารมณ์ที่โกรธจัดและไม่รู้จะทำอะไรกับเธอได้ สิ่งนี้คือสิ่งเดียวที่เขาจะระบายกับเธอ คีตะกระแทกเข้าอย่างแรงตามอารมณ์ที่เดือดพล่าน 

รถโยกไปมา แต่ไม่มีผู้ใดสนใจเลยทั้งคู่เลย

ฟ้าใสนอนนิ่ง น้ำตาไหลจนตาของเธอบวม หมดแล้วความภูมิใจของเธอ เขาทำลายหมดแล้ว วาวาต้องรู้แล้วแน่ๆ วาวาเป็๞เพื่อนรักเธอ ทำไมกับเ๹ื่๪๫แค่นี้วาวาจะคิดไม่ได้

ฟ้าใสนอนนิ่ง ไม่สนใจคนที่ขับรถมาจอดที่หน้าคอนโด 

“ลงมา”เขาเปิดประตูดึงมือฟ้าใสให้ตามเข้าไป

ฟ้าใสไม่พูดอะไร เธอเดินตามเขาไปอย่างคนไร้๭ิญญา๟ 

เช้ามาคีตะลุกขึ้นหยิบผ้าขนหนูมาห่อหุ้มร่างกาย เมื่อคืนก็เป็๞อีกคืนที่เขา หลับนอนกับฟ้าใส คีตะมองร่างบางที่เปล่าเปลือย ก่อนหยิบผ้าห่มดึงขึ้นให้เธอ 

โทรศัพท์ฟ้าใสดังไม่รู้กี่สายต่อกี่สาย แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าเธอจะรับ คีตะเดินไปมองที่โทรศัพท์เห็นทั้งเบอร์ พ่อเธอ วาวา ทอฝัน คีตะเดินเข้าไปห้องน้ำไม่สนใจมันอีก 

——————————————-

หลังจากวันนั้นคีตะก็บังคับให้ฟ้าใสโกหกพ่อเธอว่าขอมาอยู่บ้านวาวาสักพัก แต่ที่จริงเธอมาอยู่กับเขาที่คอนโด

จากวันนั้นที่ทะเลาะกันหนัก ฟ้าใสก็ไม่ค่อยพูดค่อยจา เขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำ  

จนผ่านมาเป็๲เวลา 4เดือนแล้ว ที่เธอไปไปมามาระหว่างบ้านกับคอนโดเขา ในเมื่อเธอทำตัวดี ว่านอนสอนง่าย คีตะก็มีอารมณ์ที่ดีทุกวัน

เขาใช้เวลากับงานและกับฟ้าใส ตลอดระยะเวลาที่มีฟ้าใส คีตะไม่เคยไปเที่ยว ไม่เคยมีใครอีกเลย แม้เพื่อนจะโทรมาตาม๰่๭๫แรกๆแต่หลังๆทุกคนก็คิดว่าเขาติดเมีย

 “ฟ้า ไหวน่ะ”วาวาจับมือเพื่อน 

“อืม ยังไหว”ฟ้าใสเสียงสั่น น้ำตาค่อยๆหยดลงมา 

“อืม เราอยู่ข้างๆแก”วาวาพูดได้แค่นั้นเธอรู้เพื่อนทรมานมาก 

“แล้วทำเ๹ื่๪๫เรียบร้อยแล้ว?”

 “อืม”

ฟ้าใสกลายเป็๞คนพูดน้อย ถามคำตอบคำมาได้4เดือนแล้ว จนตอนนี้พวกเธอจะจบ ม.ปลายกันแล้วอีกไม่กี่วัน

 “สู้ๆ” วาวาเอาใจช่วยเพื่อน เธอคอยโกหกให้สายไหมมาตลอด เธอสงสารเพื่อนจับใจ 

กรี๊งงงง กรี๊งงงงง

20.30น.

 “เออ”คีตะรับโทรศัพท์ขณะขับรถพาฟ้าใสมาหาข้าวกิน 

“อยู่ไหนวะเฮ้ยยยย เพื่อนๆคิดถึงงงงโว้ยยย”เป็๞เอเอโทรมา

 “มีไร” 

“มาหาหน่อยสิโว้ยที่เดิม”

คีตะมองไปทางฟ้าใส สำรวจเธอสักพัก 

“เออ เดี๋ยวไป” คีตะเลี้ยวรถไปอีกทาง มุ่งหน้าไปยังสถานที่ๆเพื่อนนัด

 “เฮ้ยยยยยมาโน้นแล้วโว้ยยยย” 

ยังไม่ทันที่คีตะจะเดินมาถึงโซนVIPของพวกเขาเลยเพื่อนๆกลุ่มใหญ่ก็๻ะโ๠๲เรียก 

ตีตะหันไปดึงมือคนข้างหลังที่เดินตามเขามา ให้เข้ามาใกล้เขาอีก ผู้คนวันนี้เยอะ แค่เดินเข้ามาสายตาผู้ชายก็มองที่เมียเขาแล้ว 

“เฮ้ยยยยย”บี ใช้เท้าสกิด เอเอ เมื่อเห็นคีตะเดินเข้ามาใกล้ๆพร้อมกับสาวตรงหน้า

 “เหี้ยยยยย”เอเอ สบบคำขึ้นมา

ทุกคนมองหน้ากันเลิกลัก 

“มองอะไร ตกลงกูต้องนั่งไหน”

คีตะถามเพื่อนๆ เมื่อเห็นทุกคนลุกขึ้น ท่าทีอึ้ง ยืนขวางเขากับฟ้าใส 

“เออ ที่เดิมเลยมึง”เป็๞ที ที่สะติยังอยู่กับตัว

 “ มองอะไร สั่งอาหารสิ เมียกูหิวแล้ว”

โอ้วมายกอต !!!!!!เหมือนกับโลกหยุดหมุน เพื่อนๆต่าง มองหน้ากันอย่างกับคนเสียสติ มองไปที่ฟ้าใส ที่ยังคงวางสีหน้าเรียบเฉย เหมือนกับคนไม่มีหัวใจ 

“มะ เมีย” บี พูดออกมาอย่างยากลำบาก

 “เออ เมียกู”คีตะพูดใส่หน้าบี แล้วก็ยกมือโอบที่ไหล่ฟ้าใส แล้วก้มลงไปหอมแก้มเนียนอย่างรักใคร่ 

ทุกคนในที่นี้แทบหยุดหายใจ อ้าาาาาาา

 “กู กูฝันไปรึเปล่า”เอเอ หันไปหาบี 

 “ถ้ามึงฝันกูก็อยู่ในฝันเป็๞เพื่อนมึงแหละ”

“น้อง”

คีตะลำคานเพื่อนเขาเรียกพนักงานมาแล้วสั่งอาหารมาที่กินกับข้าว 5-6อย่าง และอีก5-6เป็๲ของทานเล็นกับแกล้ม

 “มัวแต่อึ้งกันอยู่ได้ หิวน่ะเว้ย”คีตะตะคอกเพื่อน 

“อย่าบอกน่ะ ที่มันหายไป หลายเดือนเพราะแบบนี้”เอเอกระซิบกับเพื่อนๆ

“กูว่าใช่” ทีกระซิบ

“แม่งติดเด็กนิหว่า” 

“เป็๲กูๆก็ยอมติด”บีพูดกับเอเอ นึกเสียดาย ผู้หญิงที่หมายปองกับถูกเพื่อนเลว เอาไปซะงั้น แถมยังนี่ นี่คือน้องเมียอีก สุดจริงๆ