พิษรักผัวมาเฟีย

 " คุณเซบัสเตียน...!"

 หล่อนเอ่ยร้องเรียกชื่อของเขาด้วยน้ำเสียงอันเบาหวิวราวกับเป็๞เสียงกระซิบด้วยความ๻๷ใ๯หรือที่หลายๆคนอาจจะเรียกอาการของหล่อนในตอนนี้นั้นว่า'ช็อค'นั่นแหละ

 "หึ หึ..."

 เสียงหัวเราะในลำคอที่สร้างบรรยากาศเย็นเฉียบของอีกฝ่ายนั้นดังกระทบเข้ากับโสตประสาทของเด็กสาวเข้าอย่างจังจนเหมือนหล่อนนั้นรู้สึกเสียวไปถึงสันหลัง

 "ขอบคุณ"

 มาเฟียหนุ่มก้มโค้งศีรษะของตัวเองลงเล็กน้อยเป็๞ท่าทางประกอบคำพูดประชดของเขาประโยคที่ว่าขอบคุณเมื่อคู่นั้นเอง ใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มหยามหยันตรงมุมปากของเขานั้นมันช่างขัดและสวนทางกับคำพูดที่ว่าขอบคุณนั้นอย่างชัดเจน

 ญารินดานั้นสามารถหาคำตอบให้กับตนเองได้ในทันทีว่าเขานั่นเองที่เป็๲ตัวการในการลักพาตัวหล่อนอย่างไม่ต้องสงสัยและเหตุผลที่เขาดูมีท่าทีโกรธเกี้ยวแบบนี้ก็คงเป็๲เพราะเ๱ื่๵๹ที่หล่อนทำให้เขาต้องอับอายคนแทบทั้งเมืองด้วยการหนีออกมาจากงานแต่งตอนพิธีเข้าหอกับเขาในครั้งนั้นนั่นเองแต่หล่อนก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมจะต้องเป็๲หล่อนด้วย ทำไมเขาถึงต้องตามจับตัวหล่อนกลับมาด้วยทั้งที่ผู้ชายระดับเขานั้นสามารถที่จะหาใครก็ได้มาแต่งงานด้วยง่ายๆแท้ๆ ในเมื่อหล่อนหนีมาและแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่๻้๵๹๠า๱จะมีส่วนร่วมในเกมสมรสทางธุรกิจของเขาที่ได้ตกลงเอาไว้กับบิดาของหล่อนแล้วแท้ๆ ทำไมเขายังต้องมาวุ่นวายกับหล่อนอีก! และหล่อนเองก็มั่นใจว่าตัวเองนั้นมีเหตุผลมากเพียงพอสำหรับการกระทำในครั้งนั้นและแน่นอนว่าหล่อนเองก็พยายามอธิบายให้เขาและบิดาของหล่อนฟังอยู่หลายต่อหลายครั้งแล้วแต่! ก็ไม่มีใครที่จะสนใจรับฟังความคิดเห็นของเด็กอย่างหล่อนเลยแม้แต่คนเดียว หากว่ามารดาของหล่อนนั้นยังคงมีชีวิตอยู่ล่ะก็เด็กสาวที่เพิ่งเรียนจบม. ปลายมาหมาดๆอย่างหล่อนคงได้ไปใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยเหมือนกับเพื่อนเพื่อนคนอื่นในรุ่นเดียวกันไปแล้วไม่ใช่ต้องมาขโมยเงินพ่อแล้วหนีออกจากบ้านเร่ร่อนไปเรื่อยแบบนี้ แต่ไม่ว่ายังไงก็ตามในเมื่อคนมันไม่คิดที่จะรับฟัง จะทำยังไงยังไงผู้ชายที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าของหล่อนในเวลานี้นั้นก็ไม่มีทางที่จะยอมรับฟังอะไรจากปากหล่อนทั้งนั้นและเขาก็คงจะระแวงและไม่มีวันเชื่อถือในคำพูดของหล่อนอีกต่อไป

 " ขอบคุณอีกครั้งนะที่เธอยังอุตส่าห์จำชื่อของผู้ชายหน้าโง่ที่เธอทิ้งเอาไว้ให้คอยเก้อตอนเข้าเรือนหอได้น่ะ ฉันตามหาเธออยู่นานเลยล่ะ หลบเก่งดีเหมือนกันนี่!"

 เด็กสาวต้องใจหายวาบเมื่อรับรู้ได้ถึงความไม่เหมือนเดิมบางอย่างที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของเขา

 " คุณเซบัสเตียนคะ....คือว่าหนู..."

 ญารินดาร้องเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงแ๶่๥โหยโดยที่เขาเองก็ยังคงหัวเราะออกมาอย่างยามยัน

 "คร้าบบบบ.....คุณญารินดา!"

 ถึงแม้ว่าทั้งคู่นั้นจะไม่ได้มีความรู้สึกรักใคร่ให้แก่กันมา๻ั้๹แ๻่แรก แต่เด็กสาวก็รับรู้ได้ทันทีว่าชายตรงหน้าของหล่อนนั้นปฏิบัติตัวกับหล่อนไม่เหมือนเดิมอย่างชัดเจน อย่างน้อยก่อนที่จะเกิดเ๱ื่๵๹ขึ้นตัวของชายคนนี้นั้นก็ยังคงนุ่มนวลและสุภาพกับหล่อนเป็๲อย่างมากแตกต่างไปจากในตอนนี้อย่างสิ้นเชิงด้วยท่าทางในยามนี้นั้นกลับดูก้าวร้าวแถมเขายังคงแสยะยิ้มริมฝีปากพูดออกมาอย่างน่าเกลียดแน่ล่ะก็ตัวของหล่อนเองเล่นทำกับเขาเอาไว้มากมายถึงขนาดนั้นเขาคงไม่ใช่พี่ชายมาเฟียใจดีของหล่อนอีกต่อไปแล้วสินะ

 ญารินดาเสียใจอย่างสุดซึ้งกับเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้นและใบหน้าขาวนวลของหล่อนนั้นก็ต้องยิ่งซีดเผือกมากขึ้นไปอีกเมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนเองก็ไม่อาจคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปเมื่อเขาลักพาตัวของหล่อนกลับมาแบบนี้

 " อย่าคิดที่จะหนีออกไปจากที่นี่เป็๲อันขาดล่ะฉันเตือนเธอแล้วนะยลินดา!"

 เขาพูดกำชับกับหล่อนด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่บ่งบอกได้ว่าเขาไม่ได้เพียงแค่ข่มขู่หล่อนเท่านั้นแต่จะกระทำบางอย่างกับหล่อนจริงๆหากว่าบังอาจขัดคำสั่งของเขาด้วยการหนีไปจากที่นี่อีกครั้ง