จุ๊บฉันสิ เดี๋ยวมีรักเอง

ชามีน

ฉันมาอยู่เฝ้าแม่ที่โรงพยาบาลแถวชานเมืองน่ะ

เพราะบ้านที่พ่อแม่ของฉันอยู่การรักษายังเข้าไม่ถึง พ่อเลี้ยงต้องพาแม่มารักษาที่โรงพยาบาลชานเมืองติดกับกรุงเทพน่ะ พรุ่งนี้แม่คงได้ผ่าตัด อยู่โรงพยาบาลเอกชนค่ารักษาเกือบแสน .. ดีนะที่ฉันมีพ่อเลี้ยงรวยน่ะ ไม่งั้นฉันต้องหาเงินแทบหัวหมุนแน่ๆ

"แม่คะ หมอมาฉีดยาให้แล้ว หายปวดสะโพกยังคะ"

"ดีแล้ว พรุ่งนี้แม่ก็ผ่าตัด เดี๋ยวก็หาย ลูกกลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ"

"พรุ่งนี้หนูค่อยกลับค่ะ"

"แล้วนั่นใครมาน่ะลูก"

"เพื่อนค่ะแม่"

"สวัสดีครับคุณแม่" ผมรีบเข้ามาทักทายแม่ของเธอ และแนะนำตัว "ผม เรย์ จะมาคบกับลูกสาวของคุณแม่ครับ"

"โอ๊ะ จริงเหรอ ชามีน ลูกมีแฟนแล้วเหรอ แม่ดีใจมากในที่สุดแม่จะได้มีลูกเขยกับเขาซะที"

"เอ่ออ... แม่คะ ไม่ปวดสะโพกแล้วใช่ไหมคะ"

"ปวดสิลูก "

"แม่พักผ่อนเถอะค่ะ หนูกลับก่อนนะคะ"

"อือ อย่าขับรถเร็วล่ะ"

--

เรย์ขับรถพาฉันมาพักยังโรงแรม พรุ่งนี้เช้าฉันไปเยี่ยมแม่อีกหนึ่งวัน ตอนบ่ายก็จะกลับคอนโดน่าจะทัน เพราะฉันนัดส่งไอแพดให้ลูกค้าตอนเย็นจึงอยู่เยี่ยมแม่ต่อไม่ได้

"นายตามฉันมาทำไม"

"คิดถึงเธอไง"

"โอ๊ย..ฉันหมายถึงต้องทำงานไม่ใช่เหรอ"

"ฉันมีลูกน้อง เธอไม่ต้องห่วงหรอกน่า ว่าแต่เธอได้เอารถมาหรือเปล่า"

"เอามาค่ะ"

"เอารถไว้ที่นี่ เดี๋ยวให้คนขับรถมาขับไปคืนที่คอนโดเธอ"

"ตามนั้นก็ได้ค่ะ"

วันต่อมา

ฉันมาเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาล มาแปบเดียวฉันก็รีบกลับไปโรงแรมทันที ไม่อยากให้ เรย์ รอนาน เพราะเขาก็มีงานที่ต้องรีบไปทำเช่นกัน

"เรากลับกันเถอะเรย์"

"มาเร็วจัง"

"นายก็รีบลุกสิ"

--

เรย์

เรากลับมาถึงคอนโดกันแล้ว ชามีน รีบออกไปส่งไอแพดให้ลูกค้า ออกไปทั้งๆที่ฝนตกแบบนั้น และไม่พกร่มไปด้วย ผมบอกว่าจะไปส่งเธอๆก็บอกว่าไม่ทันแล้วเดี๋ยวเรียกรถมอเตอร์ไซค์ ป่านไม่รู้เป็๲ไงบ้าง ...

.

.

ฉันเดินทางมายังห้างสรรพสินค้าที่นัดลูกค้าไว้ในร้านกาแฟ ตอนฉันออกจากคอนโดมาฝนตกหนักมาก นี่ฉันก็ตัวเปียกไปทั้งตัวเหมือนกัน ทางด้านลูกค้าโทรมาบอกฉันว่า รอนานหน่อยนะ เพราะเขาติดฝนอยู่ป้ายรถเมลล์

ลูกค้าเดินมาแล้ว ... ฉันโบกมือให้ลูกค้าเห็นว่าฉันนั่งตรงไหนของร้าน

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ ชามีน นะคะที่เราคุยกันในไลน์ค่ะ"

"อ่อค่ะ "

"อันนี้คือ ไอแพดเจน 9 ตามที่ลูกค้าสั่งไว้นะคะ ลองเปิดเครื่องดูก่อนได้เลยค่ะ" หนาวจัง ฉันบ่นในใจนะ

"โอเคค่ะ น่าจะเรียบร้อยแล้วค่ะ"

"ขอบคุณนะคะ ถ้าเครื่องมีปัญหาสามารถติดต่อศูนย์ได้เลยนะคะ"

"ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ"

"ค่า"

--

เรย์

ในที่สุดผมไม่ได้ไปทำงาน นั่งรอเธอที่คอนโด ..ทำไมนานจัง ที่ผมห่วงเพราะเธอออกไปตอนฝนตก ถนนก็รื่น จะไปรับเธอก็กลัวว่าเราจะคลาดกัน

สงสัยเธอมาแล้วล่ะ เสียงกดรหัสผ่านเข้าห้อง

"ชามีน อย่าเพิ่งนั่ง " ผมเห็นเสื้อและกระโปรงเธอเปียกขนาดนั้นยังจะมานั่งโซฟาอีก

"ค่ะ อ่อ ฉันตัวเปียก ฉันขอตัวไปอาบน้ำนะคะ"

"รีบไปอาบน้ำเถอะครับ"

"อือ"

--

วันนี้ฉันตื่นสายหน่อย เนื่องจากอาการป่วย ฉันไม่ได้เป็๞อะไรมาหรอก นอนพักซะหน่อยก็หายแล้ว

"เรย์ "

"ตื่นแล้วเหรอ บ่ายนี้ฉันออกไปประชุมที่บริษัทนะ เธออยู่คนเดียวได้ใช่ไหม"

"ได้ ฉันไม่ได้เป็๲อะไรมากซะหน่อย"

"โอเค ฉันทำข้าวผัดไว้น่ะ อยู่บนโต๊ะอาหาร รีบไปกินก่อนที่อาหารจะเย็นซะก่อน"

"ค่าา คุณเรย์"

"ไปแล้วนะ" ผมเอามือไปขยี้ผมเธอหนึ่งที

"เฮ้ อย่าทำแบบนี้สิคะ"

--

๰่๥๹บ่ายกว่าๆแม่ฉันโทรมา

"แม่ใกล้จะหายแล้วนะ เหลือกายภาพนิดหน่อย"

"ดีใจจัง สมกับราคาค่ารักษา"

"แฟนลูก อยู่ข้างๆด้วยไหม"

"ไม่อยู่ค่ะ เขาออกไปประชุมงาน"

" ว่างๆพาเขามาหาแม่อีกนะ"

"ค่ะแม่ "

"หนูส่งที่อยู่บ้านพักให้พ่อแล้วนะ อีกสักพักพ่อคงไปรับแม่ "

"อือ แม่วางสายก่อนนะ อย่าลืมพาลูกเขยมาหาแม่บ้างล่ะ"

"ค่ะแม่ สวัสดีค่ะ"

ฉันรีบกดวางสายก่อนแม่ ถ้าแม่ถูกใจใครสักคนจะถามถึงแต่คนนั้นไม่หยุด ...ให้เขาว่างก่อนแล้ว ฉันค่อยพาเขาไปหาแม่ ซึ่งแม่คงไม่กลับไปบ้านเร็วๆนี้แน่นอน เพราะบ้านหลังนั้นห้องน้ำยังต้องนั่งยองๆอยู่เลย

--

โจมิน

ผมมาหาเฮียที่บริษัท และแวะหา แพนเค้ก ด้วย ผมจะพาเธอไปเดทที่โรงหนัง ผมมีธุรกิจมีงานต้องทำอีกหลายอย่าง เดทได้มากสุดคงเข้าไปดูหนัง

"ฮัลโหล เฮีย"

"แกนี่รู้เวลาจริงๆ ว่าฉันประชุมเสร็จแล้ว "

"ผมจะมาขอพาตััวพนักงานของเฮียไปดูหนังกับผมได้ไหม"

"ตามสบาย"

"ขอบคุณครับเฮีย บายๆๆ"

..

ชามีน

นี่ก็เวลาเลิกงานแล้ว ฉันออกไปรอกินข้าวกับเขาข้างนอกดีกว่า เพราะเราไม่ได้กินข้าวข้างนอกกันนานแล้ว

ในที่สุดก็มาถึงหน้าบริษัทเขาแล้ว

(ไลน์)

Chamean: เรย์ ฉันรออยู่หน้าบริษัท

Ren: เธอขึ้นมาสิ ฉันจะพาเธอไปห้องลับ

Chamean: ห้องลับ?

Ren: อืม มันเป็๲ห้องทำงานเก่าของฉันเอง

Chamean: okay ฉันขึ้นไปหานะ

..

เขามารอฉันที่หน้าห้องอยู่แล้ว

"ป่ะ เราขึ้นไปชั้นห้ากัน"

"นายเดินช้าๆสิ"

"โอ๊ะ วันนี้ใส่รองเท้าส้นสูงด้วยเหรอ"

"ฉันสวยใช่ไหมล่ะ"

"ชามีนสวยอยู่แล้วครับ"

"อิอิ ว่าแต่ห้องนายมีอะไรน่าสนใจเหรอ"

"มีเธอไง"

"โอ๊ยย ฉันหมายถึงห้องลับ"

"เข้าไปสิ"

"โอ้โหห แม่ พ่อ ถูกลักพาตัวมาเหรอคะ"

"ฉันเห็นว่าเธอไม่ค่อยว่าง ฉันเลยพาพ่อแม่มาหาเธอเอง"

"ขอบใจนะ แม่พอเดินได้ใช่ไหมคะ"

"เดินได้สิ "

"คืนนี้พ่อแม่ไปพักที่คอนโดหนูนะคะ"

"อือ พ่อซื้อกลับข้าวมาด้วย"

"งั้นเดี๋ยวผมไปส่งครับ"

"ลูกเขยแม่นี่น่ารักจริงๆ"

...