เมื่อทุกคนช่วยกันปิดประตูและล็อกบ้านเรียบร้อยแล้วพวกเขาได้มาหยุดอยู่ตรงหน้าของลี่หยางก่อนจะยื่นมือมาจับที่แขนของลี่เซียนกันตอนแรกลี่หยางก็มึนงงแต่เขาก็ทำตามพ่อกับปู่ของเขาก่อนจะได้ยินเสียงออกมาจากปากของลี่เซียน" เข้ามิติ "
ลี่หยางที่ตอนนี้กำลังยืนอึ้งกับเื่ราวที่เกิดขึ้นกับเขาก่อนจะได้ยินเสียงของลี่จูเรียกชื่อของเขามาจากด้านหลัง
" หลานย่าอาการเป็ยังไงบ้างพวกเราคุยกันแล้วว่าพรุ่งนี้จะพาหลานไปหาหมอในเมืองแล้วทำไมวันนี้หลานถึงอาการดีขึ้นกว่าเมื่อวานละ "
" ผมดื่มน้ำที่น้องสาวเป็คนให้มาครับคุณย่า "
ลี่จูหันหน้าไปมองลี่เซียนอย่างคาดโทษไว้ลี่เซียนเองก็แอบมาอยู่ด้านหลังของลี่อินอย่างเนียนๆก่อนจะทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ลี่หมินอดสงสารลูกสาวตัวน้อยไม่ได้ก่อนจะพูดถึงเื่ซื้อที่ดินและการจ้างงานชาวบ้านมาสร้างกำแพงบ้านให้ก่อนจะมอบโฉนดที่ดินให้กับลี่อินที่นั่งอยู่ข้างๆ
" แม่ครับนี้คือโฉนดที่ดินที่เราซื้อมาผมกับพ่อให้แม่เป็เ้าของที่ดินพื้นนี้ครับนี้คือบ้านเกิดของแม่เพราะฉะนั้นบ้านและที่ดินควรเป็ของแม่ครับ "
" ทำไมไม่ใส่ชื่อลูกละอีกไม่นานแม่กับพ่อก็คงจะลาโลกนี้ไปแล้วไม่ต้องใส่ชื่อแม่ก็ได้ "
ลี่อินตาเริ่มแดงด้วยความตื้นตันใจที่สามีและลูกชายของเธอที่ช่วยรักษาที่ดินดั้งเดิมของเธอลี่ซ่งเองก็ถามลี่เซียนว่าควรวางแผนยังไงต่อไปลี่เซียนก็ได้วิ่งเข้าไปในห้องก่อนจะหยิบกระดาษออกมาออกมาเธอบอกว่านี้แบบของฟาร์มแห่งนี้เธอบอกว่าให้ช่างในเมืองสร้างบ้านด้วยอิฐตามแบบที่เธอวาดให้
ส่วนชาวบ้านเราจะทำกำแพงบ้านด้วยก้อนอิฐและมีความสูงกว่าพ่อของเธออีกหนึ่งคืบเพื่อป้องกันสัตว์ป่าและขโมย
เมื่อชาวบ้านทำกำแพงบ้านเสร็จแล้วเราจะให้พวกเขามาช่วยกันสร้างโรงเก็บฟืนบางส่วนอีกส่วนให้ก็ให้ถอนหญ้าในบริเวณที่ดินของเราส่วนเด็กๆเราจะให้คนละ 5 เหมา ให้เขาคอยส่งข้าวส่งน้ำให้กับครอบครัวของเขาดังนั้นในตลอด 3 วัน พวกเขาจะมีเงินเก็บจำนวนหนึ่ง
จากนั้นเมื่อเราสร้างบ้านเสร็จแล้วเราจะสอนทุกคนพลิกหน้าดินและบำรุงหน้าดินกันก่อนจะทำการปลูกผักนอกจากนี้เราจะสอนให้เขาขึ้นไปอาหารบนูเากันโดยให้คุณปู่กับคุณพ่อชวนกลุ่มผู้ชายไปล่าสัตว์ส่วนกลุ่มผู้หญิงและเด็กจะให้แม่และพี่ชายพาไปหามันเทศและเผือกรวมถึงผลไม้ป่าส่วนคุณย่ากับหนูจะสอนถึงวิธีถนอมอาหารเพื่อใช้ทานในหน้าหนาวกัน
นอกจากเขาจะมีเงินและอาหารทานในหน้าหนาวกันเรียบร้อยแล้วเราจะชวนชาวบ้านไปตัดไม้ไผ่มาทำรั้วในแต่บ้านให้เรียบร้อยเพื่อแบ่งบริเวณบ้านให้มีสัดส่วนและเป็ระเบียบมากขึ้น
ลี่ิ่ก็บอกกับทุกว่าวันนี้เขาขายทองคำแท่งได้เงินมาจำนวน20,000หยวน และพวกเขาก็ซื้อข้าวของและขนมกล่องให้กับผู้ใหญ่บ้านอีก150 หยวน ก่อนจะนำเงินมาวางอยู่ตรงหน้าทุกคนลี่อินจึงเก็บเงินไว้ที่เธอเพียงหนึ่งหมื่นหยวน ก่อนจะให้ลี่ซ่ง ลี่ิ่ และลี่จูคนละหนึ่งพันหยวน เพื่อให้เป็เงินเก็บของตัวเองส่วนลี่หยางและลี่เซียนเธอให้คนละห้าร้อยหยวน ทำให้ตอนนี้เหลือเงินอยู่ห้าพันกว่าหยวน
เธอให้เงินกับสองพ่อลูกใช้เป็ค่าสร้างบ้านและค่าจ้างสำหรับชาวบ้านที่มาช่วยในครั้งนี้เมื่อทุกคนแบ่งงานและหน้าที่เสร็จแล้วลี่เซียนกำลังที่กำลังจะแอบเข้าห้องของเธอก็เจอพลังเสียงของแม่สุดที่รักเรียกเธอไว้ก่อนส่วนทุกคนในบ้านได้แต่ทำหน้าส่งกำลังใจให้ก่อนจะรีบสลายตัวออกไปจากตรงนั้นกัน
" ลี่เซียนลูกรักจะรีบไปไหนคะ กลับมานั่งที่ของลูกก่อนห้ามลุกไปไหนเด็ดขาด"
" คุณแม่คะ คือหนูแบบว่าหนูขอโทษคะ "
ก่อนจะได้ยินเสียงของลี่จูบ่นลี่เซียนอยู่พักใหญ่ทุกคนในบ้านต่างรู้สึกเป็สงสารลี่เซียนแต่พวกเขาก็เลือกที่เงียบเผื่อภายหน้าลีเซียนจะได้ไม่เผลอหรือประมาทเมื่ออยู่ที่อื่นลี่หยางที่กำลังมึนงงก็ถูกลี่ซ่ง ลี่อิน และลี่หมินช่วยกันอธิบายให้เขาฟังจนเข้าใจ
ด้านลี่เซียนที่ถูกแม่ของเธอบ่นอยู่พักใหญ่เธอก็แอบเข้าไปในครัวก่อนจะแอบเอาสร้อยคอของเธอไปแช่ในถังน้ำดื่มก่อนจะแอบออกไปแล้วเก็บผลไม้ที่อยู่ในสวนมาทานก่อนจะนำไปฝากทุกคนในบ้านรุ่งเช้าบ้านลี่ก็พากันไปในเมืองเพื่อเอาแบบบ้านไปมอบให้กับนายช่างลี่เซียนก็ลากทุกคนไปร้านเสื้อผ้า
" สวัสดีคะ ซื้อผ้าแบบไหนดีคะ "
ถึงน้ำเสียงที่ดูต้อนรับพวกเธอแต่สายตาของพนักงานกลับดูถูกพวกเธอเป็อย่างมากลี่เซียนกำลังจะหันไปด่ากับพนักงานร้านแต่ก็ถูกแม่ของเธอห้ามเอาไว้
" ไม่เป็ไรฉันพาสามีและลูกๆหลานๆไปร้านอื่นก็ได้คะหากพนักงานมองลูกค้าด้วยสายตาแบบนี้"
ลี่อินพูดเสียงดังๆออกไปทำให้คนในร้านหันมามองจุดที่พวกเธอดูอยู่ก่อนจะออกจากร้านไปเมื่อร้านแรกพวกเธอถูกไล่ออกจากร้านเพียงเพราะใส่ชุดเก่าๆทำให้พวกเธอไม่พอใจเป็อย่างมากก่อนจะลากทุกคนไปร้านที่สองแต่ร้านที่สองเป็เพียงร้านเล็กๆเท่านั้น
" สวัสดีคะ ลูกค้า้าผ้าแบบไหนคะร้านของเรามีผ้าอยู่หลายแบบเลยคะนอกจากนี้ยังมีชั้นในและเครื่องประดับอีกด้วยคะ "
ลี่เซียนที่มองใบหน้าพนักงานของร้านที่ออกมาต้อนรับลูกค้าด้วยความเต็มใจก่อนจะหันไปยิ้มหวานให้กับพนักงานร้านก่อนจะสั่งเสื้อให้ทุกคนใจบ้านอย่างกระหน่ำจนทุกคนได้แต่ส่ายหน้าทุกคนรู้ดีว่าลี่เซียนอยากให้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้นและมีความสุขในทุกๆวันพวกเขาจึงไม่มีใครคัดค้าน
" พี่สาวคนคะหนู้าชุดให้คุณปู่ คุณพ่อ และพี่ชายคนละ 5 ชุดคะ ขอเป็สีเรียบๆนะคะ ด้านพวกเราสามคนขอคนละ 5 ชุดเหมือนกันคะ ขอเป็สีฟ้า ชมพู เหลือง เขียว และส้มคะขอผ้าเนื้อดีที่สุดและแพงที่สุดคะเมื่อจัดการเสื้อผ้าให้เสร็จแล้วพวกเราอยากดูเครื่องดับที่เหมาะกับชุดด้วยคะ"
พนักงานสาวได้แต่ตกตะลึงพร้อมกับกังวลว่าพวกเขาจะมีเงินจ่ายไหมแต่เธอก็ไปจัดเตรียมเสื้อผ้าให้พวกเขาก่อนจะพาพวกเขาไปเลือกเครื่องประดับลี่อินลี่จู และลี่เซียนได้ปิ่นปักผมกลับไปคนละ 2 อัน และทุกคนได้รองเท้าคนละ 2คู่ เมื่อได้ของที่้าครบแล้วลี่อันก็ถามราคาทันทีพนักงานสาวก็บอกราคาทันที
" ทั้งหมด 500 หยวนคะ "
ลี่เซียนหันไปยิ้มหวานใส่คุณปู่และคุณพ่อของเธอลี่ซ่งได้แต่ส่ายหน้าในความกะหล่อนของหลานสาวก่อนจะหยิบเงินออกมาจ่ายให้กับพนักงานในร้านและขอใช้ห้องเปลี่ยนชุด
2K
