ร้ายนัก รักนาย

    หลังจากที่ปลาทูได้รับกำลังใจที่ดีเพราะเขารู้แล้วว่าเดือนหน้า คนที่เขาเฝ้ารอมาทั้งชีวิต กำลังจะกลับมาทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้กับเขาแล้ว ปลาทูได้เข้ามาช่วยงานที่โรงแรมของเดชาโดยการเริ่มต้นบริหารงานในบางส่วนของโรงแรม โดยเดชานั้นให้วินหลานชายของเขามาช่วยฝึกการทำงานให้ปลาทู เเน่นอนว่าวินเองก็ช่วยเดชาบริหารกิจการของเดชาด้วย ซึ่งวินจะรับผิดชอบโรงเเรมอยู่ภาคเหนือ ในกรณีนี้เดชายืมตัววินมาเพื่อฝึกให้ปลาทูโดยเฉพาะ เเน่นอนว่าจากประสบการณ์ที่ปลาทูเคยร่ำเรียนมาตอนป.ตรีนั้น มันทำให้เขาทำงานออกมาได้ดีมากๆ ภายในระยะเวลาไม่กี่อาทิตย์ปลาทูก็สามารถทำงานได้คล่องขึ้นและเป็๲ที่รักของพนักงานกับเพื่อนร่วมงานทุกคน เพราะปลาทูบริหารงานได้ดีเอาใจทั้งพนักงานและลูกค้าไปเต็มๆรวมถึงวิน คนที่ฝึกสอนงานให้เขาด้วย เเน่นอนว่าเดชานั้นภูมิใจมากที่มีปลาทูมาช่วยงานอีกแรงเพราะทั้งปลาทูและวินต่างก็เป็๲วัยรุ่นสมัยใหม่พวกเขาน่าจะพัฒนาโรงแรมให้ดีขึ้นกว่าที่ควรจะเป็๲ได้…เเต่แล้ววันที่ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไปก็มาถึง…ขณะที่ปลาทูพักทานข้าวอยู่กับวินนั้น เขาได้เหลือบไปมองโทรศัพท์มือถือ มองแล้วมองอีก มองอยู่แบบนั้นจนกระทั่งวินสงสัยว่าในโทรศัพท์มันมีอะไร ทำไมปลาทูถึงต้องจ้องมองทุก 10 วินาทีขนาดนั้น

    "ปลาทูซื้อมือถือมาใหม่หรอ พี่เห็นมองตั้งหลายรอบแล้วกลัวมันหายหรอ?"

      "อ๋อ..เปล่าหรอกครับ แต่วันนี้เป็๲วันดีเป็๲วันที่ทูรอคอยมาตลอดระยะเวลา 10 ปีนะครับ" ปลาทูพูดไปยิ้มไปพลางมองมือถืออีกครั้ง นั่นยิ่งทำให้วินอยากจะรู้มากว่าปลาทูกำลังรออะไรอยู่กันแน่ ในตอนนั้นเองเสียงมือของปลาทูก็ดังขึ้นพอดี วินสังเกตเห็นว่าปลาทูมีท่าทางดีใจมาก เขาหยิบมือถือขึ้นมาดูก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนไป

       "ครับแม่ ว่าไงครับ ทูพักทานข้าวอยู่ครับ ใช่ครับ..อยู่ด้วยกัน อ่อ..พี่วินแม่โทรมาบอกว่าลุงเดชาโทรหาพี่ไม่ติดอ่ะ"

     "อ่อ..มือถือพี่แบตหมดอ่ะ ถามให้พี่หน่อยสิว่าคุณลุงมีอะไร"

     "ครับ…มือถือพี่วินแบตหมดอ่ะแม่ ฝากถามคุณลุงให้หน่อยว่ามีอะไรสำคัญไหม เดี๋ยวปลาทูจะบอกพี่วินให้ อ่อ..ได้ครับ ครับ สวัสดีครับ"

     "น้านีย์ว่าไงบ้าง?"

    "แม่ฝากมาบอกว่าเย็นนี้ให้พี่วินเขาไปพบคุณลุงด้วย เหมือนมีเ๹ื่๪๫สำคัญจะคุยด้วยน่ะครับ"

     "อ้าวหรอ…ได้ดิ งั้น…ตอนเย็นเราก็กลับบ้านพร้อมกันเนาะ"

     "ได้ครับ อืม..ว่าเเต่วันนี้พี่วินอัดงานให้ทูเเน่นมากเลย เล่นเอาเมื่อยไปทั้งตัวเลยเนี้ย!"

      "อ้าว..จริงหรอ..งั้นมานี่ เดี๋ยวพี่นวดให้.."

      "ไม่เป็๞ไรครับ ทูโอเค เเค่บ่นเฉยๆ"

   "ไม่เป็๲ไร เห็นพี่แบบนี้พี่เคยไปเข้าคอร์สเรียนนวดมานะ เป็๲ไง..สบายไหม?"

      "ดีมากๆเลยครับ..ขอบคุณนะครับ"

      "นี่ก็เพิ่งรู้นะว่าในโรงแรมระดับ 5 ดาว นอกจากนวดสปาแล้วยังมีนวดแผนโบราณนอกสถานที่อีกด้วย ดูไปดูมามันชั่งคล้ายหมอนวดกับลูกค้าข้างทางจริงๆ" เสียงปริศนาที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังของวิน ทำให้สองคนหยุดชะงักเพื่อที่จะหันมามองเ๽้าของเสียงในทันทีและตอนนี้เองวินก็ได้รู้แล้วว่าปฏิกิริยาที่ปลาทูมองมือถือบ่อยๆเพราะเฝ้ารอให้คนคนนี้โทรมานั่นเอง ดูจากแววตา รอยยิ้มและอาการดีใจมากๆที่ได้เจอหน้ากันนั่นเอง

     "พี่เกอร์!!!"

     "สวัสดี…ขอโทษทีนะที่เข้ามาขัดจังหวะ พอดีไม่คิดว่าจะมาเจอภาพอะไรอุบาทว์ตาขนาดนี้"

    "จริงๆแล้วมันไม่มีอะไรนะครับ คือว่า….."

   "ไม่ต้องอธิบาย ไม่ได้อยากฟัง ฉันเเค่มาหาพ่อ ในเมื่อพ่อไม่อยู่ฉันก็จะกลับ"

     "งั้น..เดี๋ยวทูขับรถไปส่งที่บ้านนะครับ"

     "ไม่ต้อง..ฉันมีปาก เรียกเเท็กซี่ได้ เชิญพวกนายสวีทกันให้เต็มที่เถอะ!"

      "มันไม่ใช่อย่างนั้นนะครับพี่เกอร์ พี่เกอร์ โอ้ย! แย่แล้ว!!" ปลาทูถึงกลับหัวเพราะเขาคิดว่าเกอร์คงจะเ๯้าใจผิดระหว่างเขากับวิน ซึ่งนี่เป็๞การพบกันครั้งแรกในรอบ 10 ปีที่เฟลมากๆ เพราะสีหน้า ท่าทางและคำที่ใช้พูด ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เปลี่ยนไปจนคิดว่าไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว เเต่ทว่าปลาทูก็ยังคงคิดว่าเกอร์อาจจะนอยด์ที่เห็นเขาอยู่กับวินนั่นเอง

      "พี่เกอร์?...อ่อ..นั่นล่ะหรอไทเกอร์ลูกชายคนเดียวของคุณลุงเดชา ก็ไหนบอกว่าไปเรียนที่ต่างประเทศไง ทำไมมาโผล่ตรงนี้ได้?"

     "วันนี้เป็๞วันที่พี่เกอร์จะกลับมาบ้านครับ"

     "อ่อ…แสดงว่าที่นั่งมองโทรศัพท์มือถือ ก็รอให้ไทเกอร์โทรมางั้นหรอ ทูรอผู้ชายคนนี้น่ะหรอ?"

     "ใช่ครับ…ทูรอพี่เกอร์มาตลอด 10 ปีและวันนี้ก็ได้เจอกันอีกครั้ง ทูดีใจมากๆเลยล่ะครับ"

     ".................." 

     "พี่วินเป็๞อะไรหรือเปล่า ทำไมเงียบไปล่ะครับ?"

    "พอดีพี่มีธุระด่วน นึกขึ้นได้ว่าต้องไปทำเดี๋ยวนี้ พี่ไปก่อนนะ" วินนิ่งเงียบอ้างว่ามีธุระแล้วเดินออกไปโดยไม่ได้บอกอะไรกับปลาทูอีก เค้ารู้สึกใจเสียอย่างประหลาดเมื่อเห็นปลาทูแสดงอาการดีใจมากตอนที่ได้พบหน้ากับไทเกอร์ ในขณะที่วินเดินออกไปนั้น ปลาทูก็เอาแต่สนใจและใส่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมไทเกอร์ถึงเปลี่ยนไปขนาดนั้น ถึงแม้ว่าวินจะเดินออกไปด้วยท่าทางที่คอตก ปลาทูก็ไม่ได้ใส่ใจในตรงนั้นเลย เพราะตอนนี้สิ่งเดียวที่ปลาทูสนใจก็คือ การกลับมาของไทเกอร์นั่นเอง