บทที่ 16 : บทเพลงแห่งความสิ้นหวังและแสงดาวแห่งความจริง
หลังจากที่ ลูน่า ผู้พิทักษ์แห่งความฝัน (ราศีมีน) ได้รับการปลุกประกายความหวังจากคณะผู้ถือโฉลกแห่งดวงดาว อัคคี เมษา เอลิน่า มาเรีย บาลานซ์ และลูคัส พวกเขาก็ตัดสินใจพักค้างคืนในมหานครแห่งสายลม เพื่อวางแผนรับมือกับ 'ผู้ส่งสารแห่งความสิ้นหวัง' และหาทางปลุกชาวเมืองให้ตื่นจากฝัน
ลูน่า (อายุประมาณ 26-28 ปี) มีออร่าสีฟ้าอ่อนจากวันศุกร์ที่บัดนี้ดูสว่างขึ้นเล็กน้อย เธอเป็ผู้ที่เปี่ยมด้วยจินตนาการและสามารถควบคุมความฝันได้ แต่ปมในใจของเธอคือการที่ไม่อาจช่วยชาวเมืองให้ตื่นจากฝันร้ายได้ พลังลูกแก้วราศีมีนระดับ 2 ของเธอคือการ 'สร้างภาพมายา' และ 'ควบคุมกระแสคลื่น' พลังของเธอละเอียดอ่อนและลึกซึ้งราวกับผืนน้ำยามค่ำคืน
"ข้าไม่รู้จะช่วยพวกเขาได้อย่างไร" ลูน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหม่นหมอง ขณะที่พวกเขานั่งอยู่บนระเบียงของอาคารสูงแห่งหนึ่ง มองดูมหานครที่จมดิ่งสู่ความเงียบงัน "ผู้ส่งสารแห่งความสิ้นหวังแข็งแกร่งเกินไป เขาสร้างเมฆหมอกแห่งความฝันนี้ขึ้นมาเพื่อกักขังชาวเมืองไว้ในความปรารถนาของตนเอง"
"เขาคือผู้ใช้พลังราศีคนไหนคะ!" อัคคีถาม
"เขาคือ 'ซายรัส' ผู้ใช้พลังราศีตุลย์" ลูน่าตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เขาเคยเป็เพื่อนสนิทของข้า และเป็ผู้ที่มีพลังในการสร้างความสมดุลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง... แต่แล้วเขาก็ถูกความสิ้นหวังครอบงำ และเชื่อว่าหนทางเดียวที่จะยุติความเ็ปคือการจมดิ่งสู่ความฝันอันเป็นิรันดร์"
บาลานซ์ ผู้ใช้พลังราศีตุลย์อีกคนหนึ่ง ขมวดคิ้วด้วยความเ็ป เขาไม่คิดว่าจะมีผู้ใช้พลังราศีเดียวกับเขาถูกเงามืดบิดเบือนไปได้ถึงเพียงนี้
"ซายรัสสร้างเมฆหมอกแห่งความฝันนี้ขึ้นมาเพื่อปกป้องชาวเมืองจากความจริงที่เ็ป" ลูน่ากล่าวต่อ "เขาเชื่อว่าการที่ผู้คนได้อยู่แต่ในฝันที่สวยงาม จะดีกว่าการเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้าย"
"แต่การหลบหนีความจริงไม่ใช่ทางออกที่แท้จริง!" เมษาเอ่ยขึ้น "มันจะนำไปสู่ความมืดมิดที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม!"
มาเรียพยักหน้า "เงามืดใช้ความสิ้นหวังของซายรัสเป็เครื่องมือ มันบิดเบือนความเมตตาของเขาให้กลายเป็ความเข้าใจผิด และใช้พลังราศีมีนของเขาในการสร้างภาพลวงตาที่กักขังผู้คนไว้"
"แล้วเราจะปลุกชาวเมืองให้ตื่นขึ้นได้อย่างไร!" อัคคีถาม "และเราจะเอาชนะผู้ส่งสารแห่งความสิ้นหวังได้อย่างไร!"
เมษาใช้พลังราศีกุมภ์ของเธอเพื่อััถึงกระแสพลังงานของเมฆหมอกแห่งความฝัน เธอกำลังพยายามหาจุดเชื่อมโยงหรือจุดอ่อน
"เมฆหมอกแห่งความฝันนี้เชื่อมโยงกับจิตใจของซายรัสโดยตรง" เมษาเอ่ยขึ้น "เราต้องเข้าไปในความฝันของเขา และ 'ปรับสมดุล' ความปรารถนาของเขาให้กลับมาสู่ความจริง"
ลูคัสหันไปมองเมษา "เ้าจะเข้าไปในความฝันของเขาได้อย่างไร!"
"พลังราศีมีนของลูน่าสามารถทำได้ค่ะ" เมษาตอบ "ลูน่าสามารถสร้างทางเชื่อมไปสู่ความฝัน และพาทุกคนเข้าไปได้"
ลูน่าเงียบไปครู่หนึ่ง "แต่มันอันตรายมากนะ" เธอเอ่ยขึ้น "ความฝันของซายรัสนั้นลึกซึ้ง และเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง หากพวกเราหลงเข้าไปในนั้น เราอาจจะถูกกักขังอยู่ในความฝันของเขาตลอดไป"
แม้จะมีความเสี่ยง แต่ทุกคนก็เห็นพ้องต้องกันว่านี่คือหนทางเดียวที่จะช่วยเหลือชาวเมืองและเผชิญหน้ากับซายรัสได้
ลูน่าใช้พลังลูกแก้วราศีมีนระดับ 2 ของเธอ เธอหลับตาลง ออร่าสีฟ้าอ่อนของเธอส่องประกายเจิดจ้า เธอเริ่ม 'ร้องเพลง' เสียงเพลงนั้นแ่เบาและไพเราะราวกับเสียงกระซิบของสายน้ำยามค่ำคืน มันคือ 'บทเพลงแห่งความฝัน' ที่สร้างทางเชื่อมไปสู่โลกแห่งความฝัน
เมื่อบทเพลงสิ้นสุดลง ทุกคนก็รู้สึกเหมือนจิตใจของตนเองถูกดึงดูดเข้าไปในอุโมงค์แสงสีรุ้ง ก่อนที่จะปรากฏตัวขึ้นในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย
ที่นั่นคือ 'โลกแห่งความฝันของซายรัส' ที่ถูกสร้างขึ้นจากความปรารถนาที่ลึกที่สุดของเขา มันเป็มหานครแห่งสายลมในอดีตที่รุ่งโรจน์งดงาม ผู้คนยิ้มแย้มมีความสุขราวกับไม่มีเื่ทุกข์ร้อนใดๆ ดวงอาทิตย์ส่องสว่างอยู่เสมอ ท้องฟ้าเป็สีฟ้าครามใส และมีเสียงเพลงแห่งความสุขแ่เบาอยู่ตลอดเวลา
"นี่คือความฝันของซายรัส" ลูน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแ่เบา "เขา้าให้โลกนี้สมบูรณ์แบบ ปราศจากความเ็ปและความจริงที่โหดร้าย"
ทันใดนั้น เสียงเพลงแห่งความสุขก็เปลี่ยนเป็เสียงกรีดร้องที่น่าหวาดกลัว และภาพของมหานครที่สวยงามก็เริ่มบิดเบี้ยวไป ความมืดมิดเริ่มกลืนกินแสงสว่าง อาคารต่างๆ เริ่มพังทลาย ผู้คนที่เคยยิ้มแย้มเปลี่ยนเป็ิญญาที่กรีดร้องด้วยความเ็ป
"เขากำลังรู้ตัวว่าเราเข้ามาในความฝันของเขา!" เมษาเอ่ยขึ้น "เขาพยายามจะขับไล่เราด้วยความมืดมิดที่ซ่อนอยู่ในจิตใจของเขา!"
ในความมืดมิดที่ก่อตัวขึ้น ร่างของ ซายรัส ผู้ส่งสารแห่งความสิ้นหวังก็ปรากฏตัวขึ้น เขาดูอ่อนล้าและหม่นหมอง ดวงตาของเขาฉายแววความเ็ปที่ซึมลึก ออร่าสีดำอมเทาที่เปล่งประกายจากกายของเขานั้นเ็าและเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
"พวกเ้าเข้ามาทำอะไรที่นี่!" ซายรัสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แต่เต็มไปด้วยอำนาจ "พวกเ้าจะมาทำลายความสงบสุขที่ข้าสร้างขึ้นงั้นรึ!"
"ความสงบสุขที่ท่านสร้างขึ้นนั้นเป็เพียงภาพลวงตา!" บาลานซ์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาสงบแต่หนักแน่น "มันไม่ใช่ความสมดุลที่แท้จริง! การหลบหนีความจริงไม่ใช่ทางออก!"
ซายรัสหัวเราะเบาๆ "พวกเ้าจะเข้าใจอะไร! ความจริงนั้นมันโหดร้ายเกินไป! ความมืดมิดคือทางออกเดียวที่จะนำมาซึ่งความสงบที่แท้จริง!"
ทันใดนั้น ซายรัสก็ใช้พลังราศีตุลย์ของเขา 'บิดเบือนสมดุล' ของความฝันทั้งหมด เขาสร้างภาพหลอนที่น่าสะพรึงกลัวขึ้นมาโจมตีพวกเขา ภาพหลอนของความล้มเหลว ความผิดหวัง และความเ็ปที่ซ่อนอยู่ในจิตใจของแต่ละคน
อัคคีเห็นภาพของบิดาที่ตายลงไปต่อหน้าต่อตา เมษาเห็นภาพของโลกเอเธเรียสที่ถูกกลืนกินโดยเงามืด ลูคัสเห็นภาพของอเธอร์ที่กลายเป็จ้าวแห่งเงามืด และมาเรียเห็นภาพของความทรงจำที่ลบเลือนหายไป
"มันกำลังเล่นงานจิตใจของพวกเรา!" อัคคีคำราม
"อย่าหลงกลมัน!" เมษาเตือน "จงยึดมั่นใน 'ความจริง' ของพวกเ้า!"
บาลานซ์ใช้พลังลูกแก้วราศีตุลย์ระดับ 2 ของเขา สร้าง 'สนามพลังแห่งความสมดุล' ที่กว้างใหญ่กว่าเดิม พลังนั้นพยายามจะ 'ปรับสมดุล' พลังงานที่ซายรัสใช้ในการบิดเบือนความฝัน ทำให้ภาพหลอนต่างๆ เริ่มสั่นไหว
ลูคัสยิงลูกธนูแสงสีทองออกไปอย่างรวดเร็ว ลูกธนูนั้นไม่ได้โจมตีซายรัสโดยตรง แต่กลับพุ่งไปกระทบกับ 'แก่นกลาง' ของพลังงานแห่งความฝันที่ซายรัสสร้างขึ้น ทำให้การควบคุมของซายรัสสั่นคลอนอย่างรุนแรง
"ตอนนี้แหละ ลูน่า!" เมษาเอ่ยขึ้น "ใช้พลังราศีมีนของท่าน! จง 'ร้องเพลงแห่งการตื่น'!"
ลูน่าหลับตาลง เธอรวบรวมพลังลูกแก้วราศีมีนระดับ 2 ทั้งหมดของเธอ เธอเริ่ม 'ร้องเพลง' อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่บทเพลงแห่งความฝัน หากแต่เป็ 'บทเพลงแห่งการตื่น' เสียงเพลงนั้นไพเราะและก้องกังวานดุจระฆังใสที่พยายามจะปลุกจิติญญาที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น มันคือเพลงที่เต็มไปด้วยความหวัง ความจริง และความกล้าหาญที่จะเผชิญหน้ากับความเ็ป
บทเพลงแห่งการตื่นของลูน่าได้แทรกซึมเข้าไปในจิตใจของซายรัส พลังของเพลงนั้นไม่ได้ทำร้ายเขา แต่กลับพยายามจะ 'ปรับสมดุล' จิตใจของเขาที่จมดิ่งสู่ความสิ้นหวัง ทำให้เขาต้องกรีดร้องด้วยความเ็ปเมื่อความจริงเริ่มแทรกซึมเข้ามา
ซายรัสพยายามต่อต้าน เขาส่งพลังแห่งความสิ้นหวังที่รุนแรงกว่าเดิมออกมา แต่เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นอัคคีพุ่งเข้าใส่เขาอย่างไม่ลดละ เปลวเพลิงสีแดงเพลิงของอัคคีไม่ได้แผดเผา แต่กลับ 'ส่องสว่าง' ความมืดมิดในจิตใจของซายรัส
เมษาใช้พลังราศีกุมภ์ของเธอ 'เชื่อมโยง' จิตใจของอัคคี ลูน่า และบาลานซ์เข้าด้วยกัน ทำให้พลังของพวกเขาหลอมรวมกันเป็หนึ่งเดียว และส่งผ่านบทเพลงแห่งการตื่นของลูน่าเข้าสู่จิตใจของซายรัสได้อย่างทรงพลังที่สุด
เอลิน่าเองก็ใช้พลังราศีพฤษภของเธอ ส่งกระแสพลังชีวิตที่บริสุทธิ์และอบอุ่นเข้าไปในบทเพลงของลูน่า เพื่อช่วยเยียวยาจิตใจที่บอบช้ำของซายรัส
ในที่สุด บทเพลงแห่งการตื่นของลูน่าก็สามารถทะลุทะลวงเข้าไปในจิตใจของซายรัสได้อย่างสมบูรณ์ ร่างของซายรัสสั่นะเือย่างรุนแรง ออร่าสีดำอมเทาของเขาเริ่มจางหายไป และแทนที่ด้วยออร่าสีเขียวอ่อนที่บริสุทธิ์ดุจเดิม
ภาพของมหานครที่สวยงามในความฝันเริ่มแตกสลาย เผยให้เห็นมหานครแห่งสายลมที่แท้จริง ซึ่งยังคงเงียบสงัด แต่ไม่มีิญญาใดๆ กรีดร้องอีกแล้ว
ซายรัสล้มลงกับพื้น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสน เมื่อลูน่าก้าวเข้ามาหาเขา
"ซายรัส..." ลูน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ท่านตื่นขึ้นแล้ว"
ซายรัสลืมตาขึ้น เขาเห็นลูน่า เพื่อนรักของเขาที่เคยคิดว่าจะไม่มีวันได้เจออีกแล้ว และเขาเห็นแสงสว่างแห่งความหวังในดวงตาของลูน่า และผู้ถือโฉลกแห่งดวงดาวที่อยู่เื้ั
"ข้า... ข้าทำอะไรลงไป..." ซายรัสพึมพำ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ
ในขณะเดียวกัน เมฆหมอกแห่งความฝันที่ปกคลุมมหานครแห่งสายลมก็เริ่มจางหายไป แสงอาทิตย์สาดส่องลงมาต้องอาคารต่างๆ ทำให้มหานครที่เคยเงียบงันกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง และชาวเมืองที่เคยจมดิ่งอยู่ในความฝันก็เริ่มลืมตาตื่นขึ้นทีละคน สับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็รู้สึกถึงความโล่งใจที่ได้กลับมาสู่ความจริง
ซายรัสได้รับการปลดปล่อยจากความสิ้นหวัง และมหานครแห่งสายลมก็ได้รับการปลดปล่อยจากเมฆหมอกแห่งความฝัน
ผู้ใช้พลังราศีมีนและตุลย์ได้เข้าร่วมทีมแล้ว และพวกเขาก็แข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางต่อไปเพื่อตามหาผู้ใช้พลังราศีที่เหลือ และเผชิญหน้ากับจ้าวแห่งเงามืดที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของอดีต