“มื้ออาหารกระชับมิตรเพื่อนบ้าน ที่กำลังจะกลายเป็ลานประลองตัณหาลับหลังภรรยา...”
*****
ชีวิตคู่ของเราดำเนินมาถึงวันหยุดสุดสัปดาห์แรกในบ้านใหม่ อรใช้เวลาเกือบทั้งวันจัดบ้านจนเสร็จเรียบร้อยหมดจด และเกิดความคิดอยากจะผูกมิตรกับเพื่อนบ้านฝั่งตรงข้ามที่ผมเพิ่งข้ามฝั่งไปช่วยเธอซ่อมแซมระบบไฟฟ้าให้เมื่อค่ำคืนก่อน
"พี่พัฒน์คะ... เย็นนี้อรว่าจะชวนคุณเจนจิรามากินข้าวเย็นที่บ้านเราด้วยกันดีไหมคะ? ถือเป็การขอบคุณที่คุณเจนจิราอุตส่าห์มีน้ำใจแบ่งเค้กอร่อยๆ มาให้เมื่อวานตอนบ่าย และเป็การทำความรู้จักเพื่อนบ้านใหม่ไปในตัวด้วยค่ะ อรเห็นเธออยู่บ้านหลังใหญ่คนเดียวคงจะเหงาน่าดูเลยนะคะ" อรเสนอความคิดเห็นขึ้นมาขณะที่พวกเราสองคนกำลังช่วยกันปัดกวาดเช็ดถูฝุ่นละอองในห้องนั่งเล่น
คำถามที่แสนธรรมดาและไร้เดียงสาของอรมันทำให้ผมสะดุ้งวาบขึ้นมาในอกทันที ภาพเนินอกขาวๆ คัพเอฟเต่งตึงล้นทะลักและเรียวขาเรียวสวยยามที่ขยับชิดร่างกายของผมในความมืดใต้บันไดมันแล่นย้อนกลับเข้ามาในหัวสมองของผมอย่างรวดเร็วจนหัวใจเต้นผิดจังหวะ
"เอ่อ... พี่แล้วแต่สิอร อรอยากชวนก็ชวนได้เลยจ้ะ เพื่อนบ้านกันมีน้ำใจต่อกันไว้ก็ดีแล้ว" ผมแกล้งตอบพลางทำเป็ง่วนอยู่กับการเช็ดชั้นวางทีวีเพื่อกลบเกลื่อนความตื่นเต้นและกิเลสราคะที่เริ่มปะทุขึ้นมาในหัวใจ
"งั้นเดี๋ยวอรเดินข้ามฝั่งไปชวนเธอนะคะ อรว่าจะทำแกงส้มชะอมกุ้งสดกับปลากระพงทอดราดน้ำปลาไว้ต้อนรับค่ะ ของชอบพี่พัฒน์ทั้งนั้นเลยด้วย" อรบอกเล่าด้วยสีหน้ายิ้มแย้มสดใสตามประสาคนมีน้ำใจโอบอ้อมอารี เธอรีบเดินออกไปทางประตูรั้วเพื่อข้ามฝั่งไปยังบ้านโมเดิร์นลอฟท์สีทึบตรงข้ามทันที ปล่อยให้ผมยืนสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ พยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจและความคิดลามกเกี่ยวกับเพื่อนบ้านสาวคนนั้น
ตกเย็นประมาณหกโมงครึ่ง แสงแดดภายนอกเริ่มกลายเป็แสงสว่างสลัวส้มๆ บรรยากาศดูอบอุ่นและเงียบสงบ อรจัดโต๊ะอาหารในห้องอาหารชั้นล่างอย่างประณีตสะอาดสะอ้าน มีกับข้าวน่าทานวางเรียงรายส่งกลิ่นหอมอบอวลชวนน้ำลายสอ ผมเดินขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่จงใจเลือกใส่เสื้อยืดพอดีตัวสีน้ำเงินเข้มที่เน้นรูปร่างกำยำและกางเกงสแล็กขายาวสีเข้มที่ดูดีกว่าปกติ ไม่นานนักเสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้นขัดจังหวะความคิดอันวุ่นวายของผม
อรเดินออกไปเปิดประตูรั้วต้อนรับและพาแขกผู้มาเยือนคนใหม่ก้าวเข้ามาในบ้าน
เจนจิราเดินก้าวเท้าเข้ามาในห้องอาหารอย่างช้าๆ คืนนี้เธอแต่งตัวได้สวยเซ็กซี่กระชากใจจนผมแทบหยุดหายใจไปชั่วขณะ เธอสวมเสื้อเชิ้ตคอวีสีขาวบางเบาที่คว้านหน้าอกลึกมาก เผยให้เห็นเนินอกขาวจั๊วะขนาดคัพเอฟอวบอัดใหญ่โตล้นทะลักออกมาเด่นชัด ยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อชี้เด่นรำไรอยู่ใต้เนื้อผ้าบางบางนั้นอย่างยั่วยวน กระโปรงที่เธอสวมใส่เป็กระโปรงทรงเอสั้นรัดรูปสีดำสนิทรัดตึงสะโพกผายผึ่งอวบอัด เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนยาวสวยสะกดสายตาทุกก้าวเดิน กลิ่นน้ำหอมรสเชอร์รี่ปนกลิ่นอายเซ็กซี่เย้ายวนของเธอโชยมาปะทะจมูกผมในทันทีที่ก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะ
"สวัสดีค่ะคุณพัฒน์... วันนี้เจนมารบกวนฝากท้องทานข้าวฝีมือคุณอรด้วยคนนะคะ" เจนจิราเอ่ยทักทายผมด้วยน้ำเสียงใสหวานแฝงความแหบเสน่ห์ แววตาคมกริบของเธอสบประสานเข้ากับตาผมอย่างมีเลศนัย ก่อนจะแอบลดต่ำลงจ้องมองที่เป้ากางเกงสแล็กของผมแวบหนึ่งอย่างจงใจและคลี่ยิ้มมุมปากอย่างสะใจ
"สวัสดีครับคุณเจน... ยินดีต้อนรับครับ ไม่รบกวนเลยครับ พวกเราดีใจเสียอีกที่คุณเจนมาทานข้าวด้วยกัน" ผมตอบ น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อยพยายามควบคุมตัวแปรทางอารมณ์ไม่ให้แสดงออก
เราสามคนนั่งลงรอบโต๊ะอาหารสี่เหลี่ยมไม้ตัวหนา อรนั่งที่หัวโต๊ะ ส่วนผมนั่งฝั่งซ้ายและเจนจิรานั่งฝั่งตรงข้ามกับผมพอดีใต้แสงไฟสีส้มสลัว อรตักข้าวและชวนเจนจิราพูดคุยเื่ผ้าม่าน การทาสีบ้านใหม่ และสภาพแวดล้อมรอบๆ หมู่บ้านอย่างเป็กันเองและนอบน้อมตามสไตล์เธอ
"คุณเจนจิราอยู่บ้านหลังใหญ่คนเดียวไม่เหงาบ้างเหรอคะ อรเห็นบ้านเงียบๆ ตลอดเลยค่ะ" อรถามพลางตักแกงส้มชะอมกุ้งส่งให้เจนจิรา
"เหงาบ้างเป็บางครั้งค่ะคุณอร แต่เจนทำงานแฟชั่นเสื้อผ้าออนไลน์ก็ยุ่งๆ ชินแล้วล่ะค่ะ ทำงานเสร็จก็กลับบ้านนอน... ดีนะคะที่มีคุณอรกับคุณพัฒน์ย้ายมาอยู่ตรงข้ามบ้าน เจนรู้สึกอุ่นใจขึ้นเยอะเลยค่ะ โดยเฉพาะเื่ระบบไฟฟ้าในบ้านชำรุดวันก่อน ถ้าไม่ได้คุณพัฒน์ไปช่วยดูให้ เจนคงแย่แน่ๆ ค่ะ" เจนจิราพูดพลางส่งสายตาคู่เฉียบคมมาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของผมช้าๆ
ผมพยายามก้มหน้าก้มตาตักปลากระพงเข้าปากกัดเคี้ยวข้าวนิ่งๆ ทำตัวไม่รู้ไม่ชี้ แต่แล้วปมราคะดิบชวนเสียวสะท้านก็อุบัติขึ้นในวินาทีนั้นเอง...
ใต้โต๊ะอาหารไม้ตัวกว้าง เจนจิราแอบขยับถอดรองเท้าส้นสูงหัวแหลมสีแดงของเธอออกช้าๆ จากนั้นเธอส่งเรียวขาขาวเนียนยาวสลวยขยับตรงมายังฝั่งที่ผมนั่งอยู่ ปลายนิ้วเท้าเรียวสวยที่ทาเล็บสีแดงสดของเธอค่อยๆ แตะลากผ่านหน้าแข้งของผมช้าๆ ขึ้นมาตามแนวต้นขาแกร่งด้านในกางเกงสแล็กของผม
ผมสะดุ้งเฮือกตัวเกร็งช้อนส้อมในมือสะกิดเข้ากับขอบจานกระเบื้องเสียงดังเคร้งจนอรหันมามอง
"เป็อะไรหรือเปล่าคะพี่พัฒน์? ปลาไม่อร่อยหรือก้างปลาติดคอหรือเปล่าคะ?" อรหันมาถามด้วยความเป็ห่วงช้อนส้อมค้างกลางอากาศ
"อ๋อ... เปล่าจ้ะอร ปลาทอดกรอบอร่อยมาก พี่แค่จับช้อนลื่นพลาดน่ะจ้ะ ไม่มีอะไร" ผมรีบโกหกคำโตเสียงสั่นแหบแห้ง พยายามเคี้ยวข้าวกลืนลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อเริ่มไหลซึมตามไรผมและฝ่ามือหนา
ใต้โต๊ะอาหาร ปลายนิ้วเท้าอุ่นนุ่มของเจนจิราไม่ได้หยุดแค่นั้น เธอขยับเท้าเหยียบัักดลงไปตรงเป้ากางเกงสแล็กสีเข้มของผมอย่างพอดิบพอดี ปลายนิ้วเท้าอุ่นลื่นค่อยๆ บดเบียดถูลูบไล้ไปตามความยาวของแกนกายั์ขนาด 8 นิ้วของผมอย่างช้าๆ ััเสียวซ่านรุนแรงแล่นริ้วขึ้นมาตามไขสันหลังทันที แกนกายของผมขยายตัวตึงเปรี๊ยะจนแข็งเป้กเป็แท่งเหล็กตึงขึ้นมารูปทรงชัดเจนสู้เท้าของเธอใต้ผ้าสแล็กเนื้อบาง
เจนจิรามองหน้าผมพลางตักอาหารทานและพูดคุยกับอรเกี่ยวกับสูตรอาหารอย่างเป็ปกติหน้าระรื่น รอยยิ้มมุมปากของเธอเฉี่ยวคมแฝงความสะใจอย่างร้ายกาจ เรียวเท้าสวยของเธอยังคงละเลงบดถูบีบเค้นท่อนเนื้อั์ของผมอย่างหนักหน่วงสลับกับการชักจังหวะนิ้วเท้าบีบส่วนหัวหยักปูดจนผมแทบกระอักความเสียวซ่านออกมาคาโต๊ะอาหาร
"คุณพัฒน์เป็อะไรหรือเปล่าคะ... ดูเหนื่อยๆ เหงื่อซึมเชียวค่ะ แกงส้มรสชาติเผ็ดร้อนเกินไปหรือเปล่าคะ?" เจนจิราแกล้งถามผมด้วยน้ำเสียงออดอ้อน แววตาคู่สวยแฝงประกายความร้ายกาจสะใจที่เห็นผมนั่งตัวเกร็งชื้นเหงื่อสู้เท้าเธออยู่ใต้โต๊ะ
"ไม่... ไม่เผ็ดครับคุณเจน รสชาติดีกลมกล่อมมากครับ" ผมตอบ พยายามควบคุมหน้าตาและน้ำเสียงให้ปกติที่สุด ทั้งที่เรียวเท้าเนียนอุ่นของเธอกำลังบดขยี้เป้าของผมอย่างเมามัน เสียวซ่านจนแกนกายแทบจะแตกคากางเกงต่อหน้าภรรยาตัวเองที่คุยเจื้อยแจ้วไม่หยุดปาก
หลังจากทานข้าวเสร็จเรียบร้อย อรขอตัวเก็บจานเดินเข้าไปล้างในครัว และบอกให้ผมตามเข้าไปช่วยยกสละลอยแก้วเย็นๆ เจนจิราลุกขึ้นยืนบิดตัวอวดสะโพกผายผึ่งอวบอัดและอกคัพเอฟใหญ่โตล้นเสื้อเชิ้ตสีขาว แอบเดินตามหลังผมเข้ามาในห้องครัวเงียบๆ โดยอ้างว่าจะช่วยยกชามน้ำแกงมาเก็บ
พอผมก้าวเข้ามาในห้องครัวแคบๆ อรกำลังยืนหันหลังก้มหน้าก้มตาล้างจานอยู่ที่ซิงค์ล้างจานเสียงน้ำไหลดังซ่ากลบเสียงเดินช้าๆ ของเรา เจนจิราขยับก้าวเข้ามาประชิดหลังของผมทันที มือเรียวขาวของเธอเลื่อนมาคว้ากุมเป้ากางเกงสแล็กของผมเอาไว้เต็มมือลูบคลำอย่างมันมือ สองเต้าคัพเอฟนุ่มแน่นบดเบียดแผ่นหลังผมจนแ่าร้อนรุ่ม
ผมใรีบหันกลับมาประจันหน้ากับเธอในซอกตู้เย็น เจนจิราไม่พูดพร่ำดึงรั้งคอเสื้อยืดของผมลงมาอย่างรวดเร็ว ครอบริมฝีปากอุ่นนุ่มสีแดงสดประกบจูบปากผมอย่างรุนแรงทันที เรียวลิ้นนุ่มชื้นแฉะของเธอแทรกสอดลึกเข้ามาพันพัวเลียลิ้นของผมบ้าคลั่งในช่องปากอุ่น เสียงจูบดูดปากดังระงมชื้นแฉะเบาๆ *จ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ...* รสจูบที่เปี่ยมด้วยราคะดิบของเจนจิราทำเอาผมตัวสั่นสะท้านสมองไหล สองมือหนาเลื่อนลงไปโอบบีบสะโพกผายแ่าอวบอัดใต้กระโปรงสั้นรัดรูปของเธออย่างหักห้ามใจไม่อยู่ ขยำแน่นจนเนื้อนุ่มติดมือ
เจนจิราละริมฝีปากออกมาขยิบตาแ่เบาพลางเอื้อมมือมาบีบขยำขยี้แกนกายั์ 8 นิ้วของผมที่แข็งโป๊กปวดหนึบผ่านเป้ากางเกงแรงๆ อีกครั้ง
"คุณพัฒน์แข็งสู้เท้าสู้มือเจนขนาดนี้... คืนนี้จะทนไหวเหรอคะ?" เธอซิบแ่เบาแหบเสน่ห์ขยี้ใจชิดใบหูผม ก่อนจะสะบัดร่างเดินนวยนาดถือถ้วยขนมหวานออกไปจากครัวหน้าระรื่น ปล่อยให้ผมยืนพิงตู้เย็นหอบหายใจถี่ระรัว อารมณ์ราคะดิบพุ่งทะยานสูงจนแทบะเิออกมาระบายปวดหนึบอยู่ในเป้ากางเกงอย่างทรมาน
หลังจากทานขนมหวานเสร็จและพูดคุยกันอีกเล็กน้อย เจนจิราก็ขอตัวกลับบ้านฝั่งตรงข้าม อรเดินออกไปส่งเธอที่หน้าบ้านด้วยรอยยิ้มสดใส เมื่อกลับเข้ามาในบ้าน อรก็นั่งลงข้างๆ ผมบนโซฟาแล้วเอ่ยชมเพื่อนบ้านสาวไม่ขาดปาก
"คุณเจนจิราเธอน่ารักจังเลยนะคะพี่พัฒน์ อัธยาศัยดี คุยสนุกด้วย แถมยังชมว่าอรทำแกงส้มอร่อยมากอีกต่างหาก... ต่อไปเราคงมีเพื่อนบ้านที่ดีคอยช่วยเหลือกันเนอะพี่พัฒน์"
คำพูดไร้เดียงสาปนความชื่นชมของอรมันเหมือนเข็มแหลมคมนับพันเล่มที่ทิ่มแทงเข้ากลางใจของผมอย่างจัง ผมมองใบหน้าซื่อๆ ของเมียรักแล้วได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ พยักหน้ารับอย่างกะท่อนกะแท่นด้วยความรู้สึกผิดบาปหนาแน่นค้างอยู่ในอก
"อืม... ใช่จ้ะอร เธออัธยาศัยดีจริงๆ" ผมตอบเสียงแ่
หลังจากนั้นผมเข้าไปช่วยอรล้างถ้วยชามที่เหลืออยู่ในครัว กลิ่นน้ำหอมรสเชอร์รี่และรสััชื้นแฉะเร่าร้อนของลิ้นเจนจิรามันยังคงอบอวลกระจายอยู่ในห้องครัวจนล้างไม่ออก มือหนาของผมที่จับจานสั่นระริกเมื่อนึกถึงตอนที่สองมือบีบขยำสะโพกผายอวบอัดของเธอแน่น
คืนนั้นผมนอนพลิกตัวกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงข้างๆ อรที่หลับปุ๋ยไปอย่างเหน็ดเหนื่อย แกนกายั์ในเป้ากางเกงแข็งตัวตึงเปรี๊ยะจนเกือบถึงเช้า สมองคิดจินตนาการซ้ำๆ ถึงแรงบดถูของเรียวเท้าเนียนอุ่นใต้โต๊ะอาหารและรสจูบดูดดื่มดิบถ่อยในห้องครัวจนแทบจะเป็บ้าทรมานเจียนตาย
*****
“ััเร่าร้อนจากปลายเท้าใต้โต๊ะและรสจูบคาวหวานในครัว...
มันจะสิ้นสุดลงแค่ความลับ หรือมันคือการเปิดประตูนรกกันแน่?”
กดติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะ...
พัฒน์จะทนพลังยั่วยวนนี้ได้อีกนานแค่ไหน!