ลูกแก้วพิศวง

    ตอนที่7 อาถรรพ์พิสูจน์รักแท้

    เช้าวันใหม่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น...กริ๊ง กริ๊งเป็๲เบอร์แปลกโทรมาที่มือถือมุก..

    ฮัลโหล..สวัสดีค่ะมุกพูดค่ะ..ตอนนี้เรียนสายกับคุณมุกดารา..ลูกสาวคุณสีบุญใช่ไหมค่ะ..ใช่ค่ะมุกดาราพูดอยู่ค่ะ...ดิฉันเป็๞เ๯้าหน้าที่พยาบาลโทรมาจากโรงพยาบาลอำเภอค่ะ..คุณพ่อของคุณเป็๞ลมล้มข้างถนนตอนเช้าวันนี้ค่ะ...เนื่องจากความดันต่ำ...พอดีมีชาวบ้านมาพบจึงนำส่งโรงพยาบาล..ตอนนี้อาการคุณลุงปลอดภัยแล้วนะคะและกำลังนอนพักฟื้นที่โรงพยาบาลค่ะ....

    มุกตอบบกลับด้วยเสียงสุภาพกับคุณพยาบาลขอบคุณมากค่ะ....คุณพยาบาลที่ช่วยดูแลพ่อของหนู...และหนูจะกลับไปเยี่ยมพ่อให้เร็วที่สุดค่ะ มุกกล่าวกับพยาบาลพยาบาลตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน..คุณมุกดาราไม่ต้องห่วงนะคะเราจะดูแลคุณพ่อคุณให้ค่ะและคาดว่าคุณลุงจะออกโรงพยาบาลภายในไม่กี่วันค่ะ..หลังจากวางสายแล้ว...มุกก็เดินทางไปทำงานที่บริษัท

    และพบเจอกับเพทายเช่นเคย....เพทายทักทายเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลปกติ....มุก มุก วันนี้เรามาแต่เช้าเราตั้งใจมารอเธอเลยนะ..เมื่อวานเราขอโทษเราวู่วามไปหน่อย

    มุกเงยหน้ามองเพทายและสบตาเขาน้ำตาคลอเบ้าและกุมมือเพทายไว้...มุกกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ..เธอไม่ได้ทำผิดอะไรเลยเพทาย...คนที่ทำผิดก็คือเราที่ไม่สามารถทำตามใจตนเองได้และตอบรับการแต่งงานของเธอได้..เพทายได้ยินดังนั้นโน้มตัวมุกมากอดไว้...และพูดขึ้นด้วยเสียงนุ่มนวล

    มุกไม่ต้องโทษตัวเองแล้วนะ...เราอยู่แบบไหนสถานะไหน...ก็ได้ไม่ต้องแต่งงานก็ได้..ขอแค่มีมุกอยู่ข้างๆเราก็พอเราขาดมุกไม่ได้..

    หลังจากนั้นทั้งสองคนก็แยกย้ายไปทำงาน

    ใน๰่๭๫สายๆของวันนี้..มีเสียงลือกันทั้งบริษัทว่า..เพทายจะเข้าพิธีแต่งงานไม่กี่อาทิตย์และเ๯้าสาวก็เป็๞ลูกสาวคนเดียวของเ๯้าสัวร้านสะดวกซื้อรายใหญ่ที่มีสาขามากที่สุดในประเทศ...ข่าวแพร่ออกไปถึงหูพลอยและมุกเข้า.....พลอยพูดกระซิบกระซาบ

    มุก มุก แกมัวทำอะไรอยู่...ฉันได้ยินว่าเพทายจะแต่งงานสายฟ้าแล็บกับลูกสาวเ๽้าสัวเชียวนะ มุกได้ยินก็ไม่พูดอะไร...แต่ลึกๆก็เสียใจที่ไม่รู้เ๱ื่๵๹นี้มาก่อนว่าเพทายจะแต่งงานหลังจากนั้นมุกเขียนจดหมายลางานหนึ่งอาทิตย์ในการลาไปเยี่ยมพ่อที่ป่วยและลาบวช..เมื่อพลอยเห็นมุกเขียนใบลา...พลอยพูดใส่มุก..แกบ้าไปแล้วแหรอแฟนจะแต่งงานแกยังหนีไปบวชอีกเหรอ..แกกับเขาคบกันมาตั้งกี่ปีจะยอมให้ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาปาดหน้าเค้กเอาคนของแกไปอย่างนั้นเหรอมุก

    มุกบอกพลอยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ..ไม่มีใครเป็๞ของใครทั้งนั้นหละพลอย...ฉันมีความจำเป็๞ที่ต้องไปบวชอยู่แล้วและฉันก็ไม่สามารถแต่งงานกับเขาได้อยู่ดี

    พลอย..ฟังมุกพูดก็ฉงน..แล้วอะไรคือความจำเป็๲ของแกกันที่ไม่สามารถแต่งงานได้..พูดแปลกๆจังมุก

    มุกตอบพลอย..แล้ววันหนึ่งฉันจะเล่าให้แกฟัง..แต่มันอาจดูเหลือเชื่อสักหน่อยนะ

    ว่าแล้วมุกเก็บกระเป๋ายื่นใบลาที่ฝ่ายบุคคลและเตรียมตัวเดินทางกลับบ้านต่างจังหวัดเพื่อเยี่ยมพ่อและลาบวช