“เวรกรรมอะไรของฉัน เวรกรรม เวรกรรมของฉันจริงๆ ์ฉันทำบาปทำกรรมอะไรไว้นักหนาสะใภ้ที่ตั้งใจเลือกอย่างดี ทั้งที่คิดว่าจะทำให้ครอบครัวเ้ารองร่มเย็น อยู่กันอย่างสันติ ต้องมาเจอตัวปัญหาแบบนี้” คุณแม่ไป๋ที่อยู่นอกประตูห้องได้แต่คร่ำครวญด้วยความขมขื่นใจ
“สะใภ้รองนางสะใภ้อกตัญญู หล่อนได้เงินจากน้องรองเท่าไหร่ก็ไม่เคยแสดงความกตัญญู กับคุณพ่อคุณแม่ กับแค่ไข่ 1 ใบ เธอถึงกับต้องก่อเื่แบบนี้หรอ บ้านก็แยกกันแล้วเธอจะมีปัญหาอะไรนักหนา ถ้าเธอมีความสามารถก็เลี้ยงไก่ไว้กินเอง” เหออี๋นั่ว พี่สะใภ้ใหญ่ของตระกูลไป๋ตะเบ็งเสียงใส่ประตูที่ปิดสนิท
“เธอเก็บเงินจากที่ลูกรองส่งมาให้ทุกเดือน ฉันก็ไม่เคยยุ่ง เธอมีเงินมากมายก็ไม่เคยแสดงความกตัญญูกับฉันกับพ่อของเธอเลย กับแค่ให้หลานชายฉันกินไข่ฟองเดียว ทำไมเธอต้องทำให้ฉันเดือดร้อนด้วย บ้านรองแยกบ้านไปแล้วทำไมเธอต้องก่อปัญหาขึ้น ลูกสาวบ้านเพ่ยมีความสามารถทำอะไรได้บ้าง” คุณแม่ไป๋ด่าด้วยความฉุนเฉียว
“คุณแม่อย่าพึ่งโกรธไปเลยค่ะ เรากลับบ้านกันเถอะค่ะ ถ้าน้องรองกลับมาเราก็คุยกับน้องรองเื่นี้ ถ้าสะใภ้รองยังก่อเื่อีกเราให้น้องรองหย่ากับหล่อนก็จบแล้ว เวรกรรมของน้องรองได้ผู้หญิงแบบนี้มาเป็เมีย บ้านช่องก็สกปรก ลูกเต้าก็ไม่เลี้ยง ปล่อยให้ลูกเนื้อตัวมอมแมม ส่วนตัวเองก็แต่งตัวไม่เคยสนใจลูก” พี่สะใภ้ใหญ่รีบพูด เพราะต้องกลับไปจัดการงานที่บ้านอีกเยอะจะมามัวเสียเวลากับคนแบบนี้ต่อไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา งานไม่เสร็จก็เป็เธอที่จะโดนแม่สามีด่าเอาได้
เมื่อเสียงด้านนอกเงียบลง เพ่ยอิงอิงที่นอนอยู่บนเตียงค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งด้วยสีหน้าที่สิ้นหวัง นั่งเหม่อลอยพร้อมหยดน้ำตาที่ไหลริน แม้ไม่มีเสียงสะอื้น แต่น้ำตาก็ไหลแบบถ้าใครมาเห็นสีหน้านี้คงมีความสงสารอยู่บ้าง แต่พอคิดว่าเป็ผู้หญิงร้ายกาจแถมี้เีตัวเป็ขน คงได้แต่เบ้ปากและถอยหนี เพราะคงไม่มีใครอยากโดนผู้หญิงร้ายกาจคนนี้ด่าทอเป็แน่
นางจำได้ว่าหลังจากไปจุดธูปที่วัดกับท่านแม่ เจอหญิงชราเป็ลมจึงได้เข้าช่วยเหลือเพราะจะให้มองผ่านเดินเลยไปก็ทำไม่ได้ ด้วยหลักคำสอนที่ได้เรียนรู้มาั้แ่วัยเยาว์ จึงทำให้นางได้ทำการช่วยเหลือ หลังจากหญิงชราฟื้นคืนสติ ก็ได้มอบกำไลหยกเพื่อแทนน้ำใจกับการช่วยเหลือครั้งนี้
“นางหนูอีกไม่นานเ้าจะได้กลับไปในที่ที่ควรอยู่ เขารอมานานแล้ว รอที่อยู่เคียงข้างกับเ้าอีกครั้ง” เสียงหญิงชรายังดังก้องอยู่ในความทรงจำ พอหันหลังไปมองก็ไม่เจอหญิงชราคนนั้นที่นางให้ความช่วยเหลือ แปลกเหลือเกิน นี่เกิดอะไรขึ้น
เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นางก็ไม่อยู่ในสถานที่แปลกประหลาดแห่งนี้แล้ว ถ้านางรู้ว่าเพราะการช่วยเหลือหญิงชรานางนั้นจะทำให้ ได้มาอยู่ที่นี่โดยการสวมร่างคนอื่น แบบในนิยายที่เคยแอบท่านแม่อ่านมา นางจะไม่ก้าวเท้าออกจากจวนเลย
และการศึกษาเล่าเรียนที่นางได้รับการปลูกฝังมาทำให้นางไม่ได้นอนทั้งคืน เพื่อที่จะแยกแยะความทรงจำของเพ่ยอิงอิง คนที่แย่งไข่เพียงใบเดียวแล้วสะดุดล้มหัวโขกกำแพงตายนั้น ให้กระจ่าง
ที่นี่เป็ชนรุ่นหลังราชวงศ์ในยุคสมัยของนาง หลายสิ่งหลายอย่างได้สืบทอดกันมา แต่หลายสิ่งก็ถูกเผาทำลายไปแทบไม่มีเหลือจากความวุ่นวายที่ผ่านมาใน่หลายปีก่อน
เหตุผลที่เ้าของร่างเดิมก่อเหตุความวุ่นวายเพราะ้ากินไข่ต้ม ที่แม่ไป๋ได้ต้มให้กับไป๋รุ่ย ลูกชายคนโตของสะใภ้ใหญ่ ทำให้เ้าของร่างเดิมโกรธ รู้สึกว่าแม่สามีไม่มีความเป็ธรรม จึง้าแย่งไข่ใบนั้นมา แต่ด้วยอะไรไม่รู้ทำให้นางสะดุดล้มหัวโขกกำแพงบ้านตาย
ตายเพราะแย่งไข่ และนั่นทำให้นางได้มาอยู่ที่นี่ในเวลานี้ แม้ว่านางจะได้ชีวิตใหม่แต่เื่ที่เพ่ยอิงอิงได้ก่อเหตุนั้นมีไม่น้อยเลย
ไม่มีคุณธรรม ไม่สุภาพอ่อนโยน ไม่เคารพและไม่กตัญญู ไม่มีสี่คุณธรรม สามคล้อยตามเลย (1) ถ้าอยู่ในยุคสมัยของนาง สตรีเช่นนี้ต้องถูกหย่าอย่างแน่นอน
หลังจากวันนี้ไปนางต้องใช้ชีวิตใหม่ ต้องทำให้ใครไม่สามารถมาดูถูกตระกูลเพ่ยของนางได้ ก็ยังดีที่ยังมีความทรงจำของเ้าของร่างเดิม ทำให้รู้ว่าต้องใช้ชีวิตอยู่ต่อไปยังไงในสถานที่แปลกประหลาดแห่งนี้
(หลังจากนี้จะขอใช้หน่วยวัดเวลาเป็ยุคสมัยปัจจุบันนะคะ)
เพ่ยอิงอิงรีบลุกขึ้นสำรวจตัวเอง แล้วมาสะดุดที่ข้อมือที่มีรูปดอกเหมยจางๆ จึงเอามือลูบเบาๆ ก็มาโผล่อยู่ในสถานที่คุ้นเคย แต่ไม่คุ้นเคย ภาพข้างหน้าเหมือนจวนที่นางเคยอาศัยอยู่ั้แ่นางจำความได้ แต่รอบๆ จวนนั้นกลับแปลกตาไปมาก
เพราะที่นี่ฝั่งซ้ายมีทุ่งนา แปลงผักสวนครัว ฝั่งขวามือมีบ่อปลาและศาลานั่งเล่น เลยไปมีผืนป่า ถ้าฟังให้ดี ได้ยินเสียงน้ำตกเบาๆ สถานที่นี้สวยงามเหลือเกิน อากาศบริสุทธิ์เมื่อสูดลมหายใจเข้าไป
ด้วยความคิดถึงจวนที่เคยอยู่อาศัย หรือจะด้วยความสวยงามของภาพตรงหน้า ทำให้เธอเดินตามเสียงน้ำตกไปเรื่อยๆ ภาพที่เห็นสวยงามเหมือนอยู่บนสวง์ตามนิยายที่เคยอ่านไว้ ในน้ำตกนั้นมีเหล่าปลาแวกว่ายสบายใจ พวกมันไม่กลัวนางเลย แม้ว่านางจะเข้าใกล้
เพราะด้วยความหิวจึงลองคิดเล่นๆ ว่า “น่ากินจังถ้าข้าจะกินเ้า เ้าจะโกรธข้าไหมเ้าปลาน้อย” พอสิ้นสุดความคิด ก็มีปลาะโมาอยู่ข้างๆ นางๆ ์ นี่มันอะไรเพียงแค่คิดอยากกินเ้าปลาพวกนี้ก็พร้อมใจกันะโมาให้นางจับกิน
หลังจากที่เห็นแบบนั้น เพ่ยอิงอิงจึงรีบเดินไปในจวนเพื่อหาถังมาใส่ปลา พอเก็บปลาได้ 3 - 4 ตัว ก็นึกขึ้นได้ว่านางเข้ามาอยู่ในที่แห่งนี้นานมากแล้ว แล้วนางจะออกจากที่นี่ยังไง หลังจากความคิดก็กลีบมาเจอสภาพบ้านที่สกปรกอีกครั้ง
“เฮ้อออ คงต้องทำความสะอาดบ้านหลังนี้ก่อน ค่อยลงครัว” อย่ามองว่านางเป็แค่คุณหนูในห้องหอแล้วจะทำอะไรไม่เป็ ท่านแม่ของนั้นเข้มงวดกับบุตรสาวทุกคน นอกจากการเรียนศาสตร์ทั้งสี่แล้ว งานครัว งานบ้านงานเรือน การเย็บปักถักร้อยล้วนเป็สิ่งที่นางทำได้ดียิ่งนัก ต้องขอบคุณท่านแม่ที่เคี้ยวเข็ญให้ทำเป็ทุกอย่าง
ลักษณะบ้านหลังนี้เล็กกว่าที่จวนที่นางเคยอยู่อาศัยมาก แต่ก็ยังใหญ่กว่าบ้านของคนทั่วไปใช่ไหม นะ บ้านขนาด 2 ห้องนอน มีครัวอยู่ด้านหลัง มีห้องโถง มีพื้นที่หน้าบ้านก่อนถึงประตูรั้ว พื้นที่หลังบ้านติดประตูครัว เอาไว้สำหรับปลูกผักสวนครัว และมีบ่อน้ำ สามีของร่างจ้างคนมาขุดไว้ เพื่อให้ไม่ต้องลำบากไปแบกน้ำจากลำธารเหมือนบ้านอื่น แต่ตอนนี้หลังบ้านนอกจากหญ้าแล้วก็ไม่มีอะไรให้นางสามารถทำอาหารได้ คงต้องใช้ของในที่นั้น
การทำความสะอาดบ้านที่มีฝุ่นหนาขนาดนี้คงทำวันเดียวไม่เสร็จแน่ ขอทำแค่คร่าวๆ ให้พอนอนได้ในคืนนี้ หลังจากคิดอยู่คนเดียวในใจ ก็เริ่มทำความสะอาดจากห้องนอนก่อน ทำไปเรื่อยเปื่อย
ผ่านไปหลายชั่วโมงตั่งแต่เริ่มทำความสะอาด นาจนทำเสร็จ ถึงกับใว่า นี่นางทำเพลินขนาดนี้เชียวหรอ มิน่าเล่าถึงได้เหนื่อยเพียงนี้ ทั้งเหนื่อยทั้งหิว จนอยากจะร่ำให้นัก นางคิดถึงท่านแม่เหลือเกิน ท่านแม่จะโศกเศร้าเสียใจขนาดไหนที่นางจากมาแบบนี้
ถึงจะร้องไห้น้ำตาเป็สายเื ก็คงไม่สามารถกลับไปอยู่ในที่จากมาได้แล้ว ก็ขอปฏิวัติความเป็อยู่ของตระกูลเพ่ย เพื่อใม่ให้ใครมากล่าวตำหนิได้อีก นางให้สัญญา
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็เข้าครัวเพื่อทำอาหารจากปลา และยังต้องไปตามหาลูกชายของเ้าของร่างเดิมอีก
———————————————-
เกล็ดความรู้
(หลักสี่คุณธรรม สามคล้อยตาม)
หลักสี่คุณธรรม สามคล้อยตาม หรือ 三从四德 คือ กรอบคุณธรรมที่ใช้ในการอบรมกุลสตรีชั้นสูง ซึ่งถูกสร้างขึ้นภายใต้แิของขงจื่อ แบบเต็มๆ กล่าวคือ… ให้ความสำคัญกับลำดับขั้นชนชั้นในสังคม สถาบันครอบครัว และความสำคัญของเพศชาย
สามคล้อยตาม
1.หญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือนต้องปฏิบัติตามคำสั่งสอนของบิดา
2.แต่งงานแล้วต้องเชื่อฟังคำสามี
3.หากสามีตายต้องเชื่อฟังคำบุตรชาย
สี่คุณธรรม
1.ต้องมีคุณธรรมดี ดำรงอยู่ในกรอบที่ควร กิริยามารยาทเพียบพร้อม
2.มีมธุรสวาจา (พูดจาอ่อนน้อม อ่อนหวาน สัตว์ซื่อ ไม่เล่นลิ้น)
3.รูปร่างหน้าตาสะอาดสะอ้าน
4.การบ้านการเรือนไม่ขาด
https://www.dek-d.com/writer/50407/
8K
