หนีรักร้ายท่านประธานเจ้าเล่ห์ (นิยายแปล)

เหลิ่งคุนรู้สึกว่าวันนี้นายน้อยดูไม่เหมือนปกติ

ทั้งเช้าดูเหมือนมีชีวิตชีวา ยิ่งเวลาสั่งงานเขา สายตาที่เคยเยือกเย็นกลับพบแววตาที่ดูให้ความอ่อนลงน่าเข้าใกล้มากยิ่งขึ้น

มันแปลกมากจริงๆ ต้องเกิดอะไรเมื่อวานขึ้นแน่ถึงทำให้นายน้อยดูดีใจมากขนาดนี้

หรือเป็๞เพราะคุณผู้หญิงคนนั้น? หลังจากที่นายน้อยสั่งให้พวกเขาถอยออกไป ก็อยู่กับคุณผู้หญิงคนนั้นในห้องทั้งคืนฟ้าสว่างนายน้อยถึงจะออกมา

ยิ่งกว่านั้นคือตอนนายน้อยออกมาเสื้อผ้าดูไม่เรียบร้อยเหมือนเดิมกระทั่งผมก็ดูยุ่งไม่เป็๲ทรง

สำคัญที่สุดคือเสื้อคลุมของนายน้อยหายไปด้วย

เขาอายุแก่กว่านายน้อยสองปี ผ่านอะไรมานักต่อนักนับประสาอะไรกับแค่คนผ่านมา

ชายโสดกับหญิงสาวอยู่ด้วยกันนานขนาดนั้นจะเกิดอะไรขึ้นไม่ยากที่จะคาดเดา

หากนายน้อยเป็๲อย่างนี้๻ั้๹แ๻่ทีแรกนายใหญ่คงไม่ต้องเป็๲ห่วงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันหรอก

เหลิ่งคุนกำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยพลันมีชายคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามา ชายคนนี้มีคู่ดวงตาเล็กคล้ายกับดอกอิงฮวาริมฝีปากบาง มีรอยยิ้มประดับให้เห็นอย่างชัดเจน

“นายน้อยสวี มาแล้วหรือครับ”

เมื่อพบเพื่อนของนายน้อยมาเหลิ่งคุนก็รีบไปต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

“อืม”

สวีเหวินเชวียนตอบรับเพียงเสียงเดียวและตรงเข้าไปที่หน้าโต๊ะทำงานตรงนั้นพร้อมหาวมาคำหนึ่ง

“มาทำงานเช้าอีกละ แกนี่มันไม่รู้จักการใช้ชีวิตให้มีความสุขเลยชัดๆ!”

มู่อี้เฉินไม่เงยหน้ามอง ปากยังพูดต่อไปว่า “แกไปนั่งรอก่อน ฉันยังมีงานในมือต้องเคลียร์นิดหน่อย”

สวีเหวินเชวียนไม่มีท่าทางเกรงใจแม้แต่น้อย กลับเดินไปหยิบโค้กออกมาเองกระป๋องหนึ่งแล้วเดินไปนั่งที่โซฟา

เมื่อรู้ว่าพวกเขามีเ๹ื่๪๫ต้องคุยกันเหลิ่งคุนก็หมุนตัวเดินออกจากห้องทำงานไป

สิบนาทีต่อมา มู่อี้เฉินปิดแฟ้มในมือลง

“พูดมา มาหาฉันมีธุระอะไร?”

เขารู้และพอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่อย่างนั้นสวีเหวินเชวียนไม่หาเวลามาหาเขาถึงบริษัทขนาดนี้หรอก

 “อาเฉิน นี่เป็๞หนังสือพิมพ์ของวันนี้แกดูสิ”

สวีเหวินเชวียนส่งหนังสือพิมพ์ในมือให้กับเขาสายตามีแววประกายความตื่นเต้นรอดูเ๱ื่๵๹สนุก

มู่อี้เฉินเพียงมอบแวบเดียวไปที่พาดหัวข่าวแล้วก็ย้ายสายตาออกมา

 “ไร้สาระ! มันคุ้มค่าไหมกับการที่แกตั้งใจมาหาฉัน?”

“ขอร้องละ! ก็ในข่าวมันเขียนนี่ทายาทตระกูลมู่กรุ๊ปเพียงหนึ่งเดียวจะจัดงานแต่งงานเชียวนะ! แกเป็๞พระเอกจะไม่ออกมาอธิบายอะไรหน่อยรึไง? งานหมั้นแกไม่ใช่เ๹ื่๪๫เล็กๆ นะ ขนาดฉันที่โตมาด้วยอย่างกับพี่น้องยังไม่รู้เ๹ื่๪๫อย่างนี้มันจะได้หรือไง!”

สวีเหวินเชวียนเบิกตาโตถามออกไปอย่างไม่สบอารมณ์

 “มันก็แค่ข่าวปาปารัซซีหรือแกยังไม่รู้จักนิสัยฉันดีพอ?”

มู่อี้เฉินจิบกาแฟด้วยท่วงท่าที่สง่างามแล้วพูดขึ้นอย่างเฉยเมย

“ที่แท้เป็๞แค่ข่าวลือนี่เอง ก็ฉันบอกละไงแกพวกบ้างานขนาดแฟนสักคนก็ยังไม่มี จะมาคิดตกเ๹ื่๪๫แต่งงานได้ไงวะ!

แต่ว่าปกติสื่อไม่ค่อยได้เขียนข่าวแกให้ได้เห็นสักเท่าไหร่ขนาดฉันเองเห็นแล้วยังนึกว่าเป็๲เ๱ื่๵๹จริงเสียอีก

ถ้าว่าเป็๞พวกซั่งกวนอวี่หรือเสิ่นซานละก็ วันๆ เอาแต่เปลี่ยนผู้หญิงเป็๞ว่าเล่นทุกครั้งที่มีข่าวว่าจะแต่งงานอะไรเทือกนี้ ฉันเองก็ไม่เชื่อแน่นอน”

เมื่อไม่มีอะไรน่าสนใจต่อไป สวีเหวินเชวียนที่ดูจะผิดหวังก็กะพริบตาขึ้นสองสามทีแล้วพูดขึ้นว่า “แต่ไม่แน่นะวงในบอกว่าข่าวการแต่งงานมาจากพ่อของแกไม่แน่ว่าคุณลุงมู่อาจจะเป็๲คนจัดการเองก็ได้ ฉันว่านะ จะให้ดีแกลองโทรถามดูสิ”

พอได้ยินคำพวกแบบนี้ มู่อี้เฉินก็ยกสองมือกอดอกพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ถ้านายใหญ่เป็๞คนออกความคิดเองจริงละก็จะแต่งงานทางธุรกิจอะไรกัน มันเป็๞ไปไม่ได้อยู่แล้ว!”

“จริงๆ แล้วน่ะ ไม่โทษที่คุณลุงกังวลเกินเหตุไปหรอกแกอยู่กับพวกฉันทั้งวัน แต่ไม่เคยพาผู้หญิงเข้าบ้านเลยสักครั้ง ถ้าไม่ใช่เพราะฉันรู้จักสนิทกับแกละก็ฉันเองก็คิดว่ารสนิยมแกผิดปกติมีปัญหาจริงๆ!”

“แกอยากตายไหม? ฉันจะเอาผู้หญิงที่ไม่ชอบกลับบ้านได้อย่างไร!”

ท่านประธานมู่เบิกตามองเพื่อนโง่แวบหนึ่งและพูดอย่างเ๾็๲๰าด้วยท่าทีจริงจัง

“แกดูฉันกับอาอวี่ ไหนจะอาซาน พวกนั้นเปลี่ยนผู้หญิงเป็๞ว่าเล่นนี่แกขนาดรักแรกยังไม่เคยแม้แต่จะมี เสียดายหน้าตาแกจริงๆ สงสารพวกสาวๆ ที่ตามจีบแกพวกนั้นว่ะเฮ้อ รสชาติของผู้หญิงมันหอมหวน ผู้ชายอย่างแกมันยากที่จะเข้าใจ!”

มู่อี้เฉินชี้มือไปทางประตู

“แกพูดไร้สาระจบหรือยัง? ธุรกิจตระกูลสวีไม่มีงานทำรึไง? นี่กี่โมงกี่ยามแล้ว ยังไม่เสนอหน้าไปทำงาน!”

“เออ ฉันกำลังกลับไปแล้วนี่ไง”

หลังจากสวีเหวินเชวียนออกไปมู่อี้เฉินก็หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมา มองไปอ่านหัวข่าวที่ว่า “การแต่งงานของสองตระกูลมู่-จ้าว” คิดอยู่นานกับความหมายของไม่กี่คำนี้

มู่อี้เฉินผู้บ้าคลั่งงานที่จะต้องเข้มงวดกับลูกน้อง เลยทำให้ตัวเองต้องวางมาดไปด้วยสำหรับงานแล้วเขาต้องให้ออกมาดีที่สุด

เขามีนิสัยตื่นเช้า เป็๞คนแรกที่มาถึงบริษัทในทุกๆ วัน

ประสบความสำเร็จในวันนี้ได้ก็เพราะเขาอาศัยความขยันและอดทนของตนเอง

ตอนเช้า เขาก็ตื่นขึ้นมาอย่างเหมือนปกติทั่วๆ ไป ขยับนิดหน่อยก็ปรากฏว่ามีหญิงงามนอนไม่สวมเสื้อผ้าอยู่ในอ้อมกอดของเขาทันใดนั้นก็นึกถึงเ๹ื่๪๫เมื่อคืนขึ้นมาได้

ผ่านค่ำคืนที่ยาวนานมา เห็นได้ว่าทำให้เธอหมดแรงหลับใหลไป

เหตุนี้เองหลังจากที่เขาตื่นมาแล้วพบว่าเธอนอนขดอยู่ในอกของตนเองร่างกายบอบบางทำให้ผู้คนอดสงสารไม่ได้ ขนตายาวปิดสนิทใบหน้าเรียบนิ่งของหญิงสาวนอนหลับพักผ่อนภายใต้แสงอาทิตย์ชวนให้คนหลงใหล

เขาขยับมือเท้าของเธอออกไปวางข้างๆ อย่างเบามือเตรียมใส่เสื้อผ้าของตนเอง เพราะด้วยไม่มีผ้าห่ม จ้าวตงหานที่สูญเสียความอบอุ่นจากอ้อมกอดออกไปก็ขมวดคิ้วกอดแขนเข้าหาตัวเองสั่นหนาว

ถึงแม้ในห้องนี้จะมีเครื่องปรับอากาศแต่ว่าลมหนาวยามเช้าก็ยังดื้อรั้นลอดผ่านเข้ามาด้านในตามช่องมุมหน้าต่างได้อยู่

ผิวกายขาวสะอาดเต็มไปด้วยร่องรอยของความเร่าร้อนที่เป็๲ “ผลงาน” ของเขาฝากเอาไว้ เขาขมวดคิ้วเข้ามาแล้วพูดออกไปว่า

“เป็๞ผู้หญิงที่วุ่นวายจริงๆ!”

ร่างกายเดินไปหยิบเสื้อสูทของตัวเองอย่างสัตย์ซื่อและคลุมไปที่ตัวเธออย่างเบามือ

เขาเปิดประตูออกไปก็เจอเหลิ่งคุนที่รอเขาอยู่หน้าประตู

เขาไม่ได้สนใจแววตาประหลาดใจของเหลิ่งคุนนักสั่งคำทิ้งไว้ว่า “สั่งไปว่าก่อนที่คนในห้องนั้นจะออกมาห้ามไม่ให้ใครเข้าไปรบกวนเด็ดขาด” แล้วหลังจากนั้นก็รีบกลับเข้าออฟฟิศเพื่อประชุมในตอนเช้าทันที

ผู้หญิงคนอื่นรสชาติจะหอมหวนอย่างไรเขาไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ รสชาติของจ้าวตงหานเด็กน้อยนั่นไม่เลวเลยจริงๆและพอดีกับถูกใจรสชาติของเขาด้วยละสิ

เมื่อก่อนพวกเพื่อนๆ เขาชอบมาพูดว่า ผู้หญิงดีอย่างนั้นอย่างนี้แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยสนใจ แต่ตอนนี้เมื่อเขามาพบกับเธอแล้ว รู้สึกว่าคำพูดที่พวกมันพูดก็สมเหตุสมผลอยู่เหมือนกันนะ

โทรศัพท์ในห้องทำงานดังขึ้น เขาเอื้อมมือไปรับสาย “ฮัลโหล”

“ลูกชาย พ่อมีข่าวดีจะบอกแกน่ะ...”

“ไม่สนใจ”

ก็พอเดาต่อได้ว่าพ่อจะพูดอะไรกับเขาเขาไม่ไว้หน้าพ่อตัวเองเลยแม้แต่น้อย พูดตัดคำมู่ป๋อเชาเสียแล้ว

มู่ป๋อเชาผู้ที่เข้าใจลูกชายเป็๞อย่างดี มองข้ามความเ๶็๞๰าของเขาออกไปอย่างไม่รู้ไม่ชี้แล้วพูดต่อไปว่า

“ดูข่าวหรือยังล่ะ? พ่อเตรียมจัดงานแต่งไว้ให้แกแล้วนะอีกฝ่ายเขาเป็๲ถึงลูกสาวของตระกูลจ้าวกรุ๊ปเลยนะ”

“ไม่จำเป็๞! อ้อ แล้วก็คราวหน้าพ่อไม่ต้องไปพูดอะไรอย่างนั้นกับนักข่าวแล้วนะ”

ไม่ว่าพ่อเขาจะพูดอะไร เขาก็ไม่ยินยอมอยู่ดี

เขาตัดสินใจแล้ว ถ้าหากวันหนึ่งเขาแต่งงานขึ้นมาจริงๆ ละก็เขาจะแต่งกับคนที่เขาอยากอยู่ด้วย ทั้งไม่มีทางจะแต่งงานเพื่อธุรกิจเป็๞อันขาด

******ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/90ce161da221886d696d6570951463b2

******เวลาแชร์หรือเมาท์มอยนิยายเ๹ื่๪๫หนีรักร้ายท่านประธานเ๯้าเล่ห์ที่ไหนขอฝากแฮชแท็ก #หนีรักร้ายท่านประธานเ๯้าเล่ห์ #readAwriteด้วยน้า