อัคนี TalK :
ผมมองอัญชันด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนจะเดินออกมาจากห้องเพื่อไปหานุดี ว่าที่เ้าสาวของผมเราจะแต่งงานกันอาทิตย์หน้า เรากำลังจะมีลูกด้วยกัน เธอท้องได้สองเดือน
ผมกับอัญชันมีอะไรกันมา 3 ปีแล้ว ั้แ่คืนนั้น...
สามปีก่อน
ก๊อกๆๆๆ "คุณอัคค่ะ ทานข้าวหน่อยนะคะ อัญเอามาให้แล้ว มีแต่ของโปรดคุณอัคทั้งนั้นเลยค่ะ"
เงียบ...ผมไม่อยากตอบหรือพูดกับใครทั้งนั้น นุดีทิ้งผมไปเพราะเธอเข้าใจว่าผมชอบยัยอัญชัน ลูกสาวของผู้หญิงแพศยาคนนั้น
"งั้นอัญยกเข้าไปให้ในห้องนะคะ" แอ๊ดดดดดดดดด (เสียงประตู)
ผมรอให้อัญชันเอาอาหารเข้ามาและวางบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ผมก็ยืนอยู่ข้างหลังเธอ มองเธอด้วยความชิงชัง ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับแม่เลวๆของเธอที่ชอบเอาตัวเข้าแลกเพื่อความสุขสบายของตัวเอง
"อุ๊ย!! คุณอัค อัญใหมดเลยค่ะ"
"ใทำไม อย่ามาแสดงละคร" ผมพูดขึ้นเสียงเรียบ
"แสดงละกันอะไรกันคะ" เธอถามผมแล้วทำหน้าอย่างไม่เข้าใจ หึเสแสร้งเก่งเหลือเกินนะแม่คุณ
"แม่เธอคงสอนมาดีสิท่า อยากได้ฉันเป็ผัวจนตัวสั่นสินะ"
"คุณอัคอย่ากล่าวหาแม่อัญนะคะ อัญไม่ได้เสแสร้งอะไรทั้งนั้น อัญแค่เอาอาหารมาให้คุณอัคตามที่ป้าแหววบอกอัญก็แค่นั้น ไม่ได้คิดเป็อย่างอื่นเลยนะคะ"
"หึ ฉันไม่เชื่อคนอย่างเธอหรอกอัญชัน เธอกับแม่ของเธอเข้ามาในบ้านหลังนี้เพื่อทำลายครอบครัวคนอื่น "
"เพราะแม่ของเธอ ทำให้พ่อกับแม่ของฉันต้องทะเลาะกัน แค่นั้นยังไม่พอ แม่ของเธอยังไม่สำนึกยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในบ้านหลังนี้บนความทุกข์ของแม่ฉัน"
"และเพราะเธอ ทำให้นุดีทิ้งชั้นไป เธอมันก็เลวไม่ต่างจากแม่เธอหรอกอัญชัน"
เพี๊ยะ!! ยัยนั่นตบหน้าผมหรอ ั้แ่เกิดมายังไม่เคยมีใครกล้าตบหน้าผมเลยด้วยซ้ำ ผมมองอัญชันด้วยความโกรธแค้น
"อะ อัญขอโทษค่ะ อันไม่ได้ตั้งใจตบคุณนะคะ แต่คุณกำลังกล่าวหาอัญอยู่ อัญก็เลยลืมตัว"
"โกหก เธอกล้าตบชั้น"
"อ๋อ เธอคงลืมตัวด้วยสินะ ถึงทำให้นุดีเข้าใจฉันผิด เธอไปทำอิท่าไหนหรอ นุดีถึงคิดว่าชั้นมีอะไรกันเธอ เธอบอกนุดีใช่มั้ย" ผมะโใส่หน้าอัญชันด้วยความโกรธจัด
"เปล่านะคะ อัญไม่ได้บอกอะไรกับคุณนุดีทั้งนั้น อัญไม่เคยทำอะไรแบบนั้นเลยนะคะคุณอัค เธอคงเข้าใจผิดอะไรสักอย่าง เดี๋ยวอัญจะไปอธิบายให้เธิเข้าใจเองค่ะ" เธอเถียงผม เธอไม่ยอมรับจริงๆสินะยัยผู้หญิงปากแข็ง
"เขาไม่อยู่ให้เธออธิบายหรอก เค้าไปแล้ว เค้าทิ้งชั้นไปแล้ว เธอได้ยินมั้ย นุดีเค้าทิ้งชั้นไปแล้ว" ผมะโใส่หน้าอัญชันอย่างควบคุมอารมณ์ตัวเองไปอยู่
"เธออยู่ที่ไหนคะ เดี๋ยวอัญจะไปอธิบายกับเธอเองค่ะ" อัญชันถามผมเสียงสั่น หึ คงกลัวผมมากสินะ
"ไม่มีประโยชน์หรอกอัญชัน " ผมตอบเธอโดยที่พยายามสะกดอารมณ์ดิบในตัวผมอยู่
"แล้วไม่ต้องมาแสดงละคร ทั้งที่ในใจเธออยากได้ชั้นจนตัวสั่น"
"หึ! ร่านเหมือนแม่เธอไม่มีผิด"
เพี๊ยะ!! ยัยนั่นตบหน้าผมอีกแล้ว
"เธอ!! เธอตบชั้นเป็ครั้งที่สองแล้วนะ"
"อะ อัญขอโทษค่ะ อัญไม่ได้ตั้งใจ" อัญชันยกมือไหว้ขอโทษผมมือสั่นไปหมด
"เธอ้าแบบนี้ใช่มั้ยอัญชัน เธอเป็คนเลือกเองนะ" ผมพูดขึ้นพร้อมผลักร่างของอัญชันลงบนเตียงนอน
"ไม่นะคะ ไม่นะคะคุณอัค อัญขอร้อง อัญยังเรียนอยู่ อัญไม่ได้้าแบบนี้ "
"คุณอัคกำลังเข้าใจอัญผิดนะคะ" อัญชันยกมือไหว้ขอร้องผมด้วยน้ำตาอาบแก้ม ผู้หญิงคนนี้แสดงละครเก่งจริงๆ
"คิดจะเพิ่มราคาให้ตัวเองหรอ ได้ข่าวว่าแม่เธอก็เป้นผู้หญิงขายตัวมาก่อนนี่"
"เธอก็เป็เหมือนแม่เธอ คงผ่านผู้ชายมาหลายคนแล้วสินะ"
ผมพูดขึ้นพร้อมกับใช้มือพยายามถอดเสื้อของอัญชันออก...
"ไม่นะคะคุณอัค อัญขอร้องอย่างทำอะไรอัญเลย"
"คุณอัคจะให้อัญทำอะไรก็ได้อัญยอมทุกอย่าง แต่อย่าทำแบบนี้กับอัญเลยนะคะ"
"เงียบ! แล้วนอนครางใต้ร่างฉันดีกว่าอัญชัน"
"ไม่นะคะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยอัญที "
"แม่จ่าช่วยอัญด้วย ฮือๆๆ"
"หึ ร้องหาแม่แพศยาของเธอหรอ ร้องเลย ร้องดังๆเลยนะ"
"แต่ฉันจะบอกให้นะ" ผมพูดพร้อมกับกระซิบข้างหูของเธอ
"ต่อให้เธอร้องให้ตายก็ไม่มีใครได้ยินหรอก เพราะห้องนี้มันเก็บเสียง"
6K
