เทียนหลางลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับสำรวจสภาพโดยรอบอย่างใจเย็นจากนั้นรอยยิ้มของเขาก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นช้า ๆ
''เยี่ยม ! การมาจุติของฉันสำเร็จ !''
แต่ในขณะที่เทียนหลางกำลังดีใจอยู่นั้นเขาก็รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติบางอย่าง
''เดี๋ยวก่อนนะ ! ทำไมข้าถึงมาอยู่ในร่างของเ้าหนุ่มนี่ได้กันหล่ะ ? ไม่ใช่ว่าข้าจะต้องกลายเป็ทารกหรอกหรือ ? นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน ?''
เทียนหลางสำรวจตัวเองพร้อมกับนึกถึงความทรงจำเก่า ๆ ของเ้าของร่างนี้ ไม่นานนักเทียนหลางก็เข้าใจทุกอย่างจนแจ่มชัด เ้าของร่างนี้ชื่อเทียนหลางเช่นเดียวกับเขาเป็เด็กหนุ่มอายุ 17 ที่มีความฝันว่าจะเรียนต่อมหาลัยที่เมืองหลวงครอบครัวของเทียนหลางนั้นมีธุระกิจเล็ก ๆ ก็คือการเปิดร้านอาหารซึ่งรายได้ก็ไม่ค่อยจะดีนักและเกือบจะเจ๊ง
ดังนั้นความฝันที่เขาจะเข้าเรียนต่อมหาลัยที่เมืองหลวงก็กลายเป็หมันไปทำให้เขานั้นเศร้าเสียใจไม่น้อย แต่สิ่งที่ทำให้เทียนหลางคนเก่านั้นตายสาเหตุนั้นก็คือการช้ำใจจากคนรักของเขาที่คบกันมานานถึง 3 ปี ซึ่งต้นเหตุของการเลิกลากันก็คือการที่เขานั้นจนและเพราะการบอกเลิกของแฟนสาวนั้นทำให้เทียนหลางเจ็บช้ำน้ำใจจนตรอมใจตาย
เมื่อเทียนหลางเข้าใจทุกอย่างเขาก็ได้แต่ส่ายหัวเบา ๆ
'เหตุใดเด็กหนุ่มในโลกมนุษย์สมัยนี้ถึงได้จิตใจบอบบางเช่นนี้กัน'
'ในเมื่อข้าได้มาอยู่ในร่างของเ้าแล้วนั่นก็แปลว่าเ้าและข้ามีชะตาต้องกัน ข้าจะดูแลพ่อและแม่ของเ้าเองและจะทำให้ทุกคนที่เคยเหยียดหยามเ้านั้นต้องคุกเข่าต่อหน้าดวงิญญาของเ้าแน่นอน'
เทียนหลางได้รู้มาอีกนิดหน่อยจากความทรงจำเก่า ๆ ว่าเทียนหลางคนเก่านั้นถูกจัดเป็พวกชนชั้นสามในโรงเรียน ซึ่งมักจะโดนดูถูกเหยียดหยามบ่อย ๆ ด้วยเพราะสถานะครอบครัวหรือเพราะทักษะเฉพาะตัวที่อ่อนแอ
''นึกไม่ถึงเลยว่าโลกที่พัฒนาแล้วจะมีการแบ่งชนชั้นกันแม้แต่ในโรงเรียน มนุษย์นี่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยไม่ว่าจะกี่หมื่นกี่แสนปี''
เทียนหลางลุกขึ้นจากเตียงและเดินไปที่กระจกบานใหญ่ภายในห้องพร้อมกับจ้องมองรูปลักษณ์ของเขา เมื่อเทียนหลางจ้องมองอย่างพินิจพิเคราะห์แล้วก็พบว่าเทียนหลางนั้นมีหน้าตาที่ออกจะธรรมด๊าธรรมดาเป็อย่างมากเรียกได้ว่าหากเขาฆ่าคนและทำตัวเนียนแอบแฝงไปกับกลุ่มคนใหญ่ ๆ ก็คงไม่มีใครสังเกตุเห็นอย่างแน่นอน
''ถึงแม้จะดูธรรมดาสามัญแต่หากบ่มเพาะไปจนถึงขั้นเปลี่ยนกระดูกแล้วหล่ะก็คงกลายเป็หนุ่มที่หล่อเหลาเป็อย่างมากเลยทีเดียว''
เทียนหลางคิดจะเริ่มบ่มเพาะใหม่ั้แ่ต้นเพราะการที่เขานั้นกลับจุติใหม่ทำให้การบ่มเพาะของเขากลายเป็ศูนย์ เทียนหลางคาดว่าเขาน่าจะใช้เวลาไม่นานนักที่เขานั้นจะเลื่อนไปถึงขั้นเปลี่ยนกระดูกตามที่เทียนหลางคาดเขาน่าจะใช้เวลาประมาณครึ่งเดือน ขั้นเปลี่ยนกระดูกนั้นเป็ขั้นย่อยที่สามของการบ่มเพาะแรกเริ่มจึงใช้เวลาไม่นานนัก แต่คนปกตินั้นจะใช้นานหลายปีกว่าจะมาถึงขั้นเปลี่ยนกระดูกได้
และเหตุที่ทำให้เทียนหลางบ่มเพาะได้รวดเร็วนั้นก็คือ แหวนัดำที่อยู่บนนิ้วชี้มือซ้ายของเขามันคือสมบัติ์ที่ช่วยในการบ่มเพาะเหตุที่มันติดตัวเทียนหลางมาด้วยนั้นก็เพราะัดำคือรากฐานจิติญญาของตัวเขานั่นเอง ดังนั้นไม่ว่าเทียนหลางจะไปเกิดใหม่อีกกี่ครั้ง หรือจุติอีกกี่หนแหวนัดำก็จะอยู่กับเขาไปตลอด
ในระหว่างที่เทียนหลางกำลังสำรวจตัวเองอยู่นั้นเขาก็รู้สึกถึงบางอย่างที่กำลังพัวพันอยู่กับขาของเขาเมื่อเขาจ้องมองลงไปก็พบกับแมวสีขาวตัวอ้วนกลมกำลังคลอเคลียเขาอยู่เทียนหลางก้มตัวลงไปอุ้มมันขึ้นมาก่อนจะพูดกับมันเบา ๆ
''ว่าไงเ้าขาว ต่อไปนี้ฉันจะดูแลแกเอง''
เทียนหลางคนเก่านั้นไม่ค่อยมีเซ้นท์ด้านการตั้งชื่อนักแต่เขาก็เป็คนที่มีจิตใจเมตตาและรักสัตว์เป็อย่างมากจึงได้รับเลี้ยงเ้าแมวขาวตัวนี้มาเมื่อตอนมันยังเล็กและตั้งชื่อมันว่าเ้าขาว
นอกเหนือจากพ่อแม่และร้านอาหารบัวหยกของครอบครัวแล้วก็มีแต่เ้าขาวนี่แหละที่ทำให้เทียนหลางคนเก่ามีเป้าหมายในการมีชีวิตอยู่ในโลกอันแสนเน่าแฟะต่อไปได้ และเมื่อเทียนหลางมาคิดถึงจิตใจของเทียนหลางคนเก่าแล้วเขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าเศร้าหมองออกมา แม้ชีวิตในโลกนี้จะไม่โหดร้ายเท่าโลกอื่น ๆ แต่มันก็ยากที่เด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
หลังจากจัดการทุดอย่างดีแล้วเทียนหลางก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเบา ๆ
''จากจักรพรรดิเทียนหลางผู้ยิ่งใหญ่ กลายเป็เทียนหลางผู้ตกต่ำไปสะได้''
1K
