ในวันนี้ภาคินได้พาลูกสาวมาทานข้าวมื้อเย็นกับอรภา ที่ห้องอาหารของโรงแรมธนฯ อรภามาถึงพร้อมกับสั่งอาหารมาก่อน เพื่อให้ทั้งสองคนมาถึงจะได้ทานได้เลย
“อรลองสั่งมาก่อน ไม่รู้ว่าคุณจะชอบหรือเปล่านะคะ”
“คุณอรสั่งอะไรมา ผมทานได้หมดแหละครับ”
“ปากหวานนะคะ” “เป็ไงในวันนี้ ไปเรียนสนุกมั้ยล่ะคะ”
“สนุกค่ะ วันนี้หนูได้ไปซ้อมรำ เพื่อที่จะได้ไปรำอวยพรในวันแม่ด้วยค่ะ”
ภาคินกลัวลูกสาวจะหลุดพูดอะไรออกมา เลยว่า “ลูกสาวผมจะได้โชว์คุณในวันนั้นไงครับ”
“อ้อ หรอคะ” จริงๆอรภาก็รู้ทัน” อ้าว ทานเลยค่ะ เดี๋ยวอาหารเย็นหมด”
“อาอร พาหนูไปเข้าห้องน้ำหน่อยค่ะ หนูอั้นมาตั้งนานแล้ว”
“ได้สิ คุณทานไปก่อนเลยนะคะ ไม่ต้องรอ อรพาน้ำไปไม่นานค่ะ”
ทั้งสองเดินออกมาจากโต๊ะแล้วเดินหลบมุม คอยดูภาคินทานอาหารที่วางยานอนหลับ
ทางด้านภาคินรู้สึกว่าวันนี้หิวมาก เลยทานข้าวไปก่อน ภาคินเป็คนกินข้าวคำน้ำคำ สักพักอยู่ดีๆก็รู้สึกง่วงขึ้นมาทันทีแล้วฟุบหลับทันที
อรภาเห็นคนที่อยู่โต๊ะอื่นใ เลยเข้ามาบอกว่า “มันเป็การแสดงค่ะ กำลังถ่ายทำอยู่” เพื่อนๆของอรภาที่นัดกันไว้ ก็เข้ามาอุ้มภาคินไป
ทีมงานได้พาภาคินไปที่โรงพยาบาลที่ได้ขออนุญาตถ่ายทำไว้ก่อนแล้ว ช่างแต่งหน้ารีบแต่งหน้าภาคินให้เหมือนผู้ประสบอุบัติเหตุรุนแรงมา จัดสถานที่ นัดแนะนักแสดงที่เป็หมอและพยาบาลเรียบร้อย
พออรภาเห็นว่าทุกอย่างมันพร้อมแล้ว เลยถามน้ำว่า “น้ำ พร้อมมั้ยลูก”
“อาอร หนูแค่ 10 ขวบเองจะแสดงเหมือนหรอคะ หนูไม่มั่นใจเลย”
“ไม่เป็ไรหรอกค่ะ แค่เห็นหนูโทรไป ยังไงแม่หนูก็ต้องเชื่อ พร้อมนะคะคนดี อ่า กดโทรหาแม่ค่ะ 3 4 เริ่มได้”
“ฮัลโหล มีอะไรลูก”
“ฮือ ฮือ คุณแม่ขา ช่วยหนูด้วย ตอนนี้คุณพ่อประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตแล้ว หนูจะทำยังไงดี หนูทำอะไรไม่ถูกแล้ว ฮือ ฮือ คุณแม่รีบมาโรงพยาบาลxxxxx ด่วนเลยนะคะ ฮือ ฮือ คุณแม่ หนูไม่เหลือใครแล้ว”
“แม่จะรีบไปเดี๋ยวนี้ล่ะ ลูกไม่ต้องกลัวนะคะ” แม้พราวนภาจะใและเสียใจกับข่าวนั้น แต่ด้วยความเป็ห่วงลูก ก็ต้องเข้มแข็งไว้ รีบไปโรงพยาบาลทันที ทางด้านอรภาอึ้งในตัวน้ำอย่างมาก แสดงสมจริงสุดๆ อายุเพียงแค่ 10 ขวบ
พอมีทีมงานคนหนึ่งส่งซิกว่า พราวนภามาถึงแล้ว อรภาก็แกล้งนั่งที่เก้าอี้แล้วก้มหน้าร้องไห้ ส่วนน้ำเห็นแม่พราวก็วิ่งไปกอดแม่ร้องไห้
“ไม่ต้องกลัวนะลูก แม่อยู่นี่แล้ว ไม่ต้องกลัว”
อรภารู้หน้าที่ เลยไปรับน้ำออกมา เพื่อให้พราวเข้าไปหาภาคิน
พราวนภา เห็นภาคินนอนด้วยใบหน้าฟกช้ำ อาการสาหัส เลยร้องไห้อย่างคนไม่มีสติ เดินเข้าไปกอดภาคินที่นอนหลับอยู่
“ฮือ ฮือ คุณภาคิน อย่าทิ้งพราวไปนะคะ พราวจะอยู่กับคุณ ให้อภัยคุณทุกอย่าง ไม่ไปไหนอีกแล้ว ฮือ ฮือ คุณอย่าจากฉันกับลูกไปเลยนะคะ”
ภาคินรู้สึกตัวตื่น แต่พอได้ยินเสียงพราวมาร้องไห้ก็แปลกใจ แต่เพราะพราวบอกว่าพราวจะอยู่กับภาคินก็รู้สึกดีใจ “คุณสัญญานะ ว่าจะอยู่กับผม ไม่ไปไหนอีก”
“ฮือ ฮือ ค่ะ พราวสัญญา” แต่แล้วพราวก็ใว่านั่นเป็เสียงภาคินนี่ เขายังไม่ตายนี่นา
ภาคินเลยกอดพราวไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
“นี่คุณ คุณหลอกฉันนี่”
“จริงๆ ผมก็ไม่รู้เื่อะไรหรอกนะ แต่ผมก็ขอบคุณที่เกิดเหตุการณ์นี้ มันทำให้คุณกลับมาหาผม”
อรภาอุ้มน้ำเข้ามา “ยินดีด้วยนะคะ ครอบครัวจะได้กลับมาสมบูรณ์ซะที”
“อร นี่เธอ....”
“อรไม่รู้หรอกนะ ว่าพราวโกรธคุณภาคินเื่อะไร แต่พราวให้อภัยคุณภาคินเถอะ จริงๆเขาก็แค่คบกับอรเพื่อประชดพราวไง เขาตั้งใจทำทุกอย่างให้พราวเห็น แม้กระทั่งนัดลูกค้ายังนัดแต่ที่โรงแรมธนฯเลย”
“แต่ว่า น้ำชอบเธอนี่ อร”
“อรก็เป็คนหนึ่งที่เคยอยู่ในครอบครัวที่แตกแยก พ่อแม่แยกทางกันเพราะความไม่เข้าใจ และสุดท้ายแม่ของอรก็ตรอมใจตาย อรเข้าใจน้ำดี ไม่มีใครแทนที่แม่แท้ๆได้หรอกนะพราว”
“ผมขอโทษครับคุณอร ที่ผมหลอกคุณ ผมเสียใจจริงๆ”
“ไม่เป็ไรหรอกค่ะ แต่คุณอย่าไปทำอย่างนี้กับใครอีก คุณไม่ควรเอาเื่ความรักมาล้อเล่น เพราะถ้าหากอรรักคุณเข้าจริงๆ นั่นเท่ากับว่าคุณได้ทำให้อรเ็ปมากนะคะ”
“ต่อไปผมจะไม่ทำอีก ขอโทษครับคุณอร”
อรภาจึงปล่อยให้น้ำวิ่งไปหาพ่อกับแม่พราว พอเห็นทั้งสามคนกอดกันด้วยความอบอุ่นก็ดีใจ นึกเสียดายว่าทำไมครอบครัวของอรไม่มีโอกาสแบบนี้บ้าง แล้วเดินออกไปจากห้อง พวกทีมงานก็เก็บข้าวของเคลียร์พื้นที่
*******************************************
“ขอบใจมากเลยเพื่อนรัก”
“อื้อ อย่ารบกวนฉันบ่อยนักล่ะ ถ่ายทำทีไม่ใช่ถูกๆนะ”
“รับทราบค่ะ เพื่อน”
*******************************************
ณ ห้องทำงานของเ้าของโรงแรมธนธาราราย
“อะไรนะ อรภา เธอจะขอพักร้อนไปเดือนนึง”
“ใช่ค่ะ อรมีเื่ส่วนตัวที่ต้องจัดการจริงๆค่ะ แต่อรก็ไม่ลืมหนี้สินที่ต้องชดใช้นะคะ ขอเวลาให้อรหน่อยนะคะ”
“เอาเถอะ ฉันอนุญาต ว่าแต่เธอจะพักร้อนั้แ่วันไหน”
“พรุ่งนี้เลยค่ะ” อรภาตั้งใจจะไปที่อื่นสักพัก ในระยะเวลาเดือนนึงต้องตัดใจจากผู้กองพงศ์เทพให้ได้
หลังจากกลับมาที่ห้องตัวเอง ก็รีบเก็บข้าวของเตรียมเดินทาง ฝากห้องไว้กับเ้าของหอ โดยบอกว่ายังไม่ได้ย้าย แค่ไม่อยู่เดือนนึงเท่านั้น จ่ายค่าเช่าห้องไว้ล่วงหน้า เพื่อไม่ให้เ้าของหอไม่สบายใจ จากทุกคนไปสักพักโดยไม่ได้ร่ำลาใคร
8K
![ถูกอัญเชิญมาเป็นนักฆ่าในต่างโลก (Yobidasareta Satsurikusha) [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1587287833_34684722.webp)
