ตอนที่ 2
ผมเป็แค่สไลม์ในขณะที่เผ่าของเพื่อนๆฟังดูโคตรโหด
สองวันผ่านไปกับชีวิตใหม่ในโลกใบใหม่ของพวกผมพวกเราค้นพบสิ่งต่างๆมากมายเกี่ยวกับโลกใบนี้ ซึ่งพวกผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลยในชีวิต!...หมายถึงชีวิตที่แล้วอ่ะนะ
อย่างแรกเลยคือในโลกแห่งนี้ก็มีมนุษย์เหมือนกับโลกเก่าของพวกผมด้วย จะแตกต่างกันตรงที่เครื่องแต่งกายของมนุษย์เหล่านี้ดูแปลกตามากแต่ภาษาที่พวกเขาใช้คุยกันก็เป็ภาษาแปลกๆที่พวกผมสามารถเข้าใจได้แม้ไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ตามทว่าเมื่อพวกผมพยายามเข้าไปพูดคุยกับพวกเขาเพื่อหาข้อมูลเ้าพวกมนุษย์เ่าั้ก็เกิดสติแตกร้องลั่นออกมาว่า “เฮ้ย! มอนสเตอร์พูดได้! จับพวกมันได้เรารวยเละแน่!!!” แล้วก็วิ่งไล่กวดพวกผมอย่างหิวกระหาย โชคยังดีที่แถวนั้นเป็ป่าทึบพวกผมจึงใช้ร่างกายที่เล็กๆกลมๆพอๆกับลูกบอลลัดเลาะตามพุ่มไม้หนาทึบหนีเอาชีวิตน้อยๆรอดกันมาได้สรุปก็คือ พวกมนุษย์ในน่าจะเป็มิตรกับพวกผมแน่ๆและพวกผมไม่ควรจะให้มนุษย์รู้ว่าพวกผมสามารถพูดได้ เหตุผลเดียวกับข้อหนึ่งคือพวกผมเป็แค่ถุงเงินถุงทองมีชีวิตของพวกมนุษย์ร้อนเงิน
อย่างที่สองเซนค้นพบว่า เมื่อเราคิดถึงบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับคำว่า “สถานะ” “ความแข็งแกร่ง”“ข้อมูลส่วนตัว” หรืออะไรก็ตามที่มันมีความหมายเฉียดๆกับคำพวกนี้ กระดานสี่เหลี่ยมปริศนาก็จะปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่ามาอยู่ตรงหน้าของพวกเราในทันใด
โอ้พระเ้า! นี่มันเหมือนกับพวกเราใช้เวทมนตร์กันอยู่เลย!
บนกระดานตรงหน้าของผมมีข้อความมากมายถูกเขียนลงในช่องสี่เหลี่ยมแบ่งแยกย่อยอย่างเป็ระเบียบด้วยภาษาประหลาดที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนแต่สามารถอ่านมันออกราวกับคลุกคลีมาั้แ่เกิด้าสุดของกระดานมีชื่อของผมเขียนเอาไว้นั่นก็คือ ลอฟ…ยังไม่ลืมกันนะครับ
หลังชื่อของผมมีคำว่า“ระดับ 1” พ่วงท้าย ผมไม่แน่ใจว่ามันหมายความว่าอะไรแต่ฟังดูเหมือนพวกผมน่าจะอ่อนแอพอสมควรซึ่งมันก็สมเหตุสมผลกับสภาพร่างกายอันน่าอนาถใจของเราอยู่พอสมควร
ถัดลงมาเป็เผ่าพันธ์มันระบุว่าผมเป็เผ่าสไลม์สีเขียว ตรงช่องที่แสดงธาตุเขียนเอาไว้ว่า ธาตุธรรมดาหรืออาจจะหมายความว่าผมไม่มีพลังธาตุใดๆอยู่ในตัวจากนั้นก็เป็ค่าสถานะต่างๆอย่างเช่น พลังชีวิต พลังพิเศษ พลังโจมตี พลังป้องกันพลังโจมตีเวทมนตร์ พลังป้องกันเวทมนตร์ ความแม่นยำ และความว่องไวซึ่งผมมีค่าพลังเท่าๆกันในทุกๆช่อง
เพื่อป้องกันไม่ให้มีนักอ่านบางคนเอาผมไปนินทาว่าไอ้เ้าลอฟมันอธิบายเื่สถานะของตัวเองอย่างเดียวเลย สงสัยคงอยากจะดูเด่นกว่าเพื่อนๆล่ะมั้งนี่มันคิดว่าตัวเองเป็พระเอกของเื่นี้รึไงกัน! เป็แค่สไลม์แท้ๆ! งั้นจากนี้ผมจะบอกข้อมูลของเพื่อนๆเท่าที่ผมรู้ให้คุณฟังก็แล้วกันนะอย่างเพิ่งพิมพ์ด่าผมล่ะ
คนแรกกะโหลกเซน เป็มอนสเตอร์เผ่าปีศาจ ธาตุความมืด ซึ่งเป็ธาตุที่ผมชอบมากๆผมก็เลยรู้สึกอิจฉาเขานิดๆที่เขาได้ธาตุมืดสุดเท่ไป ค่าสถานะของเขาจะโดดเด่นด้านพลังพิเศษพลังโจมตีเวทมนตร์ พลังป้องกันเวทมนตร์ และความแม่นยำหมอนี่เกิดมาเป็จอมเวทย์ชัดๆเลย!
ไข่ั์เดรค…คือผมตัดสินใจว่าผมจะเรียกอย่างงี้แทนไข่เดรคเฉยๆแล้วนะเพราะแบบเก่ามันฟังดู…อ่า เชื่อผมสิ คุณรู้ว่าผมกำลังลำบากใจเื่อะไรอยู่เขาได้เป็เผ่าั! ซึ่งหมายความว่าถ้าหมอนี่ฟักออกมาจากไข่นั่นเขาจะกลายเป็ั!
นี่มันไม่แฟร์เลยเ้าคนที่โวยวายน่าหงุดหงิดที่สุดกลับได้เป็เผ่าัอันยิ่งใหญ่ที่เด็กหนุ่มทุกคนใฝ่ฝันในขณะที่ผม…เป็แค่สไลม์ อะไรกันเนี่ย!!!
พอมาถึงตอนนี้ผมก็ชักอยากจะด่าเ้าเทพเ้าโรคจิตนั่นอีกรอบแล้วสิ
โอเคๆพักเื่ระบายอารมณ์เอาไว้ก่อน เอาเป็ว่าเราเปลี่ยนจากการเรียก ไข่เดรค หรือไข่ั์เดรคไปเป็ไข่ัเดรคแทน คงจะฟังดูเข้าท่ามากกว่า เข้าใจตรงตามนี้นะครับ
ผมต่อเลยนะ
ไข่ัเดรคมีธาตุไฟซึ่งเข้ากับเผ่าของเขาค่าสถานะโดดเด่นของเขาก็คือ พลังโจมตี พลังโจมตีเวทมนตร์ และความเร็วหลังจากที่หมอนี่ได้เห็นข้อมูลต่างๆของตัวเองแล้ว เขาก็เกิดอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างปัจจุบันทันด่วน
“ฉันว่าเทพเ้าก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้นนะ”นี่คือความเห็นของเ้าเดรคเมื่อผมชวนเขานินทาเทพเ้า
ส่วนก้อนหินจิลเพื่อนผู้แสนดีของพวกเราได้เป็เผ่าโกเล็ม…แน่ล่ะก้อนหินกับโกเล็มมันสอดคล้องกันจะตาย จิลเป็ธาตุดิน ความโดดเด่นของเขาจะเป็พลังชีวิตพลังโจมตี และพลังป้องกันทั้งสองด้าน ก็โกเล็มนี่นะ
คนสุดท้ายลูกแก้วฟราน เข้าเป็มอนสเตอร์เผ่าภูติธาตุแสงที่มีพลังชีวิต พลังเวทย์ พลังป้องกันทั้งสองด้านกับความแม่นยำที่โดดเด่น แม้ค่าพลังในด้านการโจมตีจะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่เขาก็ยังพอใจกับมันอยู่ดีคงเพราะั้แ่ไหนแต่ไรมาฟรานก็ไม่เคยนึกอยากตบตีชีวิตใดๆบนโลกนี้อยู่แล้ว
พอดูภาพรวมแล้วทุกคนดูเหมือนกับจะมีอนาคตที่ดีมีลู่ทางในการกลายเป็สุดยอดมอนสเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่ได้เพราะแต่ละคนก็มีเผ่าพันธ์ที่ฟังดูทรงพลังอย่างมากแถมยังมีธาตุพลังในตัวกันอีกต่างหาก แล้วตัดภาพมาที่ผมสิ…แค่สไลม์เขียวอ๋อยที่ไม่มีธาตุใดๆทำได้แค่เด้งไปเด้งมา ทำตัวเหลวๆหยึยๆไปวันๆ
บางทีผมก็คิดนะว่าผมโดนพระเ้ากลั่นแกล้งน่ะ คือพวกเราทุกคนเหมือนถูกกลั่นแกล้งก็จริงแต่ผมนี่โดนหนักเป็พิเศษเลยนะ คิดแล้วก็ท้อจริงๆ เฮ้อออออออ…
พวกเรามีระดับเท่ากันคือระดับ1 ตัวเลขแรกเริ่มที่ไม่น่าจะวิเศษวิโสอะไรมากนักไม่มีใครรู้ว่าทำยังไงระดับถึงจะเพิ่มขึ้นและถ้าระดับเพิ่มขึ้นแล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเราบ้าง กะโหลกเซนออกความเห็นว่ามันอาจจะเป็ตัวเลขที่แสดงความแข็งแกร่งของพวกเราและเพิ่มขึ้นได้ด้วยการเก็บประสบการณ์เอาชีวิตรอด หรือประสบการณ์การต่อสู้ส่วนฟรานที่มีความเห็นแตกต่างบอกว่ามันคือตัวเลขระดับความเทพ และหมายเลข 1 แสดงให้เห็นว่าพวกเราเจ๋งเป็อันดับหนึ่ง!
คุณพอจะเดาออกใช่ไหมว่าผมเลือกเห็นด้วยกับใคร
เื่ที่สามเมื่อพวกผมนึกถึงคำที่มีความหมายใกล้เคียงกับคำว่า “ความสามารถ”กระดานอีกบานก็โพล่พรวดขึ้นมาตรงหน้า มันมีลักษณะแบบเดียวกับกระดานแผ่นแรกแตกต่างกันตรงข้อความที่เขียนไว้บนกระดาน
กระดานแผ่นนี้อธิบายเกี่ยวกับความสามารถของแต่ละคนคำว่า “ปัญญาประดิษฐ์ขั้นสูง” เขียนเอาไว้ในช่องแรกผมไม่เข้าใจว่าไอ้ปัญญาประดิษฐ์นี่มันคืออะไรแต่ทุกๆคนมีความสามารถนี้เหมือนกันหมด ผมและกะโหลกเซนมีความเห็นตรงกันว่าเป็เพราะความสามารถนี้แน่ๆที่ทำให้พวกมนุษย์้าตัวพวกเรานั้นก็เพราะอะไรก็ตามที่ห้อยท้ายด้วยคำว่าขั้นสูงแสดงว่ามันจะต้องมีคุณค่าอะไรบางอย่างแน่นอน
ความสามารถที่สองของผมคือความสามารถ“ย่อยสลาย” หลังจากที่ผมได้ทดลอง ผมพบว่าอะไรก็ตามที่เข้าไปอยู่ในร่างกายวุ้นเหลวของผม มันจะค่อยๆถูกย่อยสลายไปอย่างช้าๆ ซึ่งการย่อยสลายใบไม้หนึ่งใบใช้เวลานานมากผมไม่สามารถระบุเวลาได้อย่างชัดเจนว่านานเท่าไหร่ แต่ผมมั่นใจอย่างหนึ่งก็คือผมไม่สามารถใช้ความสามารถนี้โจมตีได้แน่ๆ
ความสามารถที่สองของก้อนหินจิลเป็ความสามารถในการ“พุ่งชน” ซึ่งเหมือนกับของไข่ัเดรคและลูกแก้วฟรานเดรคโวยวายว่ามันฟังดูเป็ความสามารถขยะที่ไม่เหมาะกับตัวเอง แต่เดรคเอ๋ย…นายจะยังไม่เข้าใจความหมายของคำว่าความสามารถขยะที่แท้จริงหรอกตราบเท่าที่นายไม่ได้มีความสามารถแบบฉัน
ทว่าความสามารถที่สองของกะโหลกเซนกลับเป็ความสามารถในการ“กัด” ไม่แปลกเลยเพราะหมอนั่นมีขากรรไกร แถมยังมีฟันสภาพสมบูรณ์อยู่ครบทุกซี่อีกต่างหากการกัดคงจะเป็ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเขาและดีกว่าความสามารถในการย่อยสลายของผมอย่างไม่ต้องสงสัย
เื่สุดท้ายที่พวกผมค้นพบในขณะเดียวกันมันก็เป็ปัญหาใหญ่ปัญหาแรกของพวกผมด้วยเช่นกันคือ พวกผมสามารถหิวได้ด้วย! ผมที่เป็สไลม์กับก้อนหินจิลที่มีปากสามารถหิวได้อันนี้ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ ไข่ัเดรคที่เป็สิ่งมีชีวิตก็ยังดูไม่หลุดโลกมากนักแม้ผมจะไม่แน่ใจว่ามันจะกินอาหารทางไหนก็ตาม แต่ลูกแก้วกับหัวกะโหลกเนี่ยสิพวกนี้จำเป็ต้องกินอาหารด้วยงั้นเหรอ!
“พวกเราต้องออกไปหาอาหาร”ก้อนหินจิลบอกกับเพื่อนๆ “การกินอาหารให้ครบทุกมื้อและครบทั้งห้าหมู่สำคัญมากสำหรับเด็กวัยกำลังโต”
“แต่นายเป็ก้อนหินไง”ผมแย้ง
“ออกไปล่าสัตว์กันเถอะ”ไข่ัเดรคเืร้อนอยากจะลองออกไปปลดปล่อยสุดยอดมหาเวทย์ในตำนานที่เรียกว่า “พุ่งชน”ซะเต็มแก่
“แต่นายเป็แค่ไข่ไง”ไข่อย่างเขาแค่โดนกระแทกแรงๆก็คงจบเห่แล้ว
“ความหิวทำให้ฉันดูเซ็กซี่”ลูกแก้วฟรานเพ้อออกมา ดูจากอาการแล้ว ไม่ใช่เพราะความหิวทำให้เขาเสียสติ ก็คงเป็เพราะความเพี้ยนส่วนตัวนั่นแหละ
“ถ้าพวกเราช่วยกันล่าสัตว์จะต้องได้อาหารแน่ๆ”ไข่ัเดรคมุ่งมั่นกับแผนการล่าสัตว์ของเขามาก
“ปัญหาอยู่ตรงที่ว่า…” กะโหลกเซนกล่าวอย่างเยือกเย็น “พวกเราอ่อนแอเกินไปและถ้าบังเอิญไปเจอพวกมนุษย์เข้า พวกเรามีปัญหาแน่ๆ”
“ปัญหาของฉันคือฉันนี่มันเซ็กซี่จริงๆ”ลูกแก้วฟรานหมุนตัวไปรอบๆ
“ฟรานอาการแย่แล้ว”ก้อนหินจิละโไปดูอาการเพื่อนอย่างเป็ห่วง
“เราจำเป็ต้องเสี่ยง”ผมบอกกะโหลกเซน ผมจะไม่ยอมตายอนาถเป็รอบที่สองเด็ดขาด “ถ้าจะให้เราอดตายสู้ออกไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า”
“งั้นให้ฉันไปคนเดียวไหม”ก้อนหินจิลเสนอตัว “ฉันเป็ก้อนหิน และฉันกลมกลืนไปกับป่า พวกมนุษย์น่าจะสังเกตเห็นฉันได้ยาก”
“ปัญหาก็ยังมีอยู่นายคนเดียวล่าสัตว์ไม่ไหวหรอก อีกอย่างเื่การขนอาหารกลับมาอีก”กะโหลกเซนชี้ให้เห็นถึงปัญหา
“ฉันคาบอาหารกลับมาก็ได้”ก้อนหินจิลบอก
“ฉันไม่มีทางกินอาหารที่นายคาบกลับมาแน่ๆ”ผมร้องยี้ ไข่ัเดรคพยักเพยิบอย่างเห็นด้วย
“งั้นเราก็ไปกันทั้งหมดนี่เลยสิ!” ไข่ัเดรคเสนอ “รวมฝูงกันออกล่าไง”
“อืม…ก็คงมีแต่วิธีนี้วิธีเดียวนั่นแหละ”กะโหลกเซนยอมจำนนในโชคชะตา
“งั้นเอาตามนี้รวมกลุ่มกันออกล่าสัตว์ ถ้าอิ่มก็อิ่มด้วยกัน ถ้าโกยก็ต้องโกยด้วยกัน”ผมเอ่ยอย่างอารมณ์ดี
“ฉันชอบคำนั้นจัง”ก้อนหินจิลร้องบอก
ทันใดนั้นกระดานเล็กๆก็โผล่พรวดขึ้นมาเร็วพอๆที่จะทำให้ผมร้องลั่นอย่างใเพราะตั้งตัวไม่ทันมันเขียนเอาไว้ว่า “้าสร้างปาร์ตี้ใช่หรือไม่”ผมอึ้งเพราะไม่รู้ว่าอะไรคือปาร์ตี้ แต่เมื่อลองนึกย้อนกลับไปถึงหัวข้อก่อนหน้านี้ที่เราคุยกันและสิ่งที่ผมกำลังนึกอยู่ในหัวไอ้คำว่าปาร์ตี้คงต้องเป็อะไรที่มีความหมายใกล้เคียงกับคำว่ารวมฝูงแน่ๆ
“ใช่”ผมตอบ ทุกคนหันมามองที่ผมเป็ตาเดียว อ้อ!ลืมบอกไป กระดานที่ปรากฏขึ้นมา จะมีแต่เ้าตัวเท่านั้นที่มองเห็น
ข้อความบนกระดานเปลี่ยนไปเป็คำว่า“สร้างปาร์ตี้เสร็จสมบูรณ์ ทำการเชิญสมาชิกให้เข้าร่วม”
แล้วทุกคนก็เจอหน้ากระดานคำเชิญของผมผมอธิบายให้ทุกคนฟังว่าอะไรคือปาร์ตี้แล้วสั่งให้พวกเขาตอบรับคำเชิญแล้วปาร์ตี้มอนสเตอร์ที่อ่อนแอที่สุดในโลกก็ได้ถือกำเนิดขึ้น ณ ตอนนั้นนั่นเอง!!!
ขอโทษด้วยนะผมพยายามเล่าให้มันดูยิ่งใหญ่แล้ว แต่ผมทำได้แค่นั้นจริงๆ
“เอาล่ะ”ผมมองไปยังปากถ้ำ จุดหมายต่อไปของพวกผมคือป่าใหญ่ด้านนอกนั่น “จะได้เป็ผู้ล่าหรือจะถูกล่าเสียเอง เดี๋ยวเราจะได้รู้กัน!”
ทุกๆคนเห็นด้วยว่าเราคือกลุ่มมอนสเตอร์ที่เซ็กซี่ที่สุด…มีรสนิยมที่ดีกันจริงๆเลยนะ: ลูกแก้วฟราน
โปรดติดตามตอนต่อไป