เวลานั้นคุณแม่รู้สึกเหมือนเคว้งคว้างถูกลอยแพอยู่กลางอากาศไร้หลักให้พึ่งพิง (หนูให้ยืมไม้เท้าไหมคะแม่) จึงกลับไปหาคุณตาคุณยายที่ไหนจะดีเท่ากับบ้านที่เราเกิดและเติบโตมา คุณตาคุณยายรักคุณแม่มากเพราะคุณแม่เป็ลูกสาวคนโต (เอ๊ะแต่เราก็เป็ลูกสาวคนเดียวนี่หว่าทำไมไม่เห็นมีคนรักเราเลยสักคน)
(เอ้าตายล่ะนอกเื่อีกล่ะเข้าเื่ๆ) พอท่านทั้งสองทราบเื่ที่เกิดขึ้นกับคุณแม่ ท่านก็ติดต่อเรียกให้น้องสาวของคุณแม่กับคุณพ่อมาที่บ้าน (ดีเรียกมาก็ดีคนแบบนี้ต้องสั่งสอนซะบ้างจะได้หลาบจำ) เมื่อคนทั้งสองมาถึงคุณตาคุณยายซักถามอยู่สักพักก็คว้าหวายฟาดน้องสาวของคุณแม่ไปหลายที (จัดให้มันหนักๆ ไปเลยจ้า ถ้าให้ดีแถมคาลาไมน์ให้ไปใช้ด้วยก็ได้ จะได้หายคันถ้าคาลาไมน์ไม่พอเอาซีม่าไหมเผื่อจะดีขึ้น)
คุณตาคุณยายไล่คุณพ่อกับน้องสาวของคุณแม่ออกจากบ้าน (ทำถูกต้องที่สุดเลยค๊า) ท่านทั้งสองรู้สึกเห็นใจลูกสาวคนโตจึงไม่เคยพูดจาให้เจ็บช้ำน้ำใจเลยสักครั้ง (พ่อแม่ดีเด่นแบบนี้ส่งประกวดได้ที่ไหนคะใครพอทราบบ้าง) คุณแม่พักอาศัยอยู่กับคุณตาคุณยายจนคลอดฉันออกมา (จ๊ะเอ๋สวัสดีอีกครั้งค่ะทุกคนเราได้พบกันอย่างเป็ทางการอีกครั้งแล้วนะคะ) คุณยายตั้งชื่อให้ฉันว่า วรรณนภา
ความหมายของชื่อฉันก็ดี๊ดีแปลว่าท้องฟ้าสีทองแต่ทำไมฉันจัดว่าเป็สิ่งแปลกประหลาดมากสำหรับคนในครอบครัว (หรือฉันจะเป็เอเลี่ยนปลอมตัวมาอิอิ) เพราะฉันมีผมสีน้ำตาลอ่อนดวงตาก็เป็สีน้ำตาลอ่อนเช่นกัน ไม่เหมือนกับใครในบ้านเลยสักคน (ก็คนมันน่ารักอะเนอะจะให้เหมือนใครได้อย่างไง)
นับั้แ่ฉันเกิดคุณแม่ก็จ้างให้คุณยายเป็คนเลี้ยงดูฉันมาโดยตลอด (กราบตักงามๆ จ้า) คุณแม่บอกว่าทำใจที่จะมองเห็นฉันไม่ได้ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้มีใบหน้าเหมือนคุณพ่อเลยก็ตาม (เอาแล้วชะตาอาภัพวิ่งเข้ามาปะทะฉันแล้วใครก็ได้ช่วยหนูด้วยจ้า) คุณแม่ย้ายตัวเองไปทำงานโรงแรมที่ต่างจังหวัดเปลี่ยนที่อยู่ใหม่พบเจอกับคนใหม่ๆ ความทุกข์ใจเดิมๆ ก็เริ่มหมดไป (แล้วหนูล่ะจ๊ะแม่ลืมหนูไปแล้วเหรอแงๆ น้ำตาหยดแหมะ)
คุณแม่จะส่งเงินกลับมาให้คุณตาคุณยายทุกเดือนส่วนหนึ่งเป็ค่าเลี้ยงดู (ฉันกินนมตราหมีจนแก้มยุ้ยเลยจ้า) อีกส่วนหนึ่งคุณแม่ก็ให้คุณตาคุณยายเอาไว้กินไว้ใช้จ่ายส่วนตัว (ลูกกตัญญูแบบนี้ควรมอบเกียรติบัตรให้ไหมคะ) ั้แ่เล็กฉันจะนอนอยู่กับคุณยายเสมอคุณตากับคุณยายจะแยกห้องนอนกัน ที่บ้านหลังนี้เป็บ้านหลังใหญ่แบ่งออกเป็ปีกซ้ายและขวาโดยตัวของฉันจะอยู่ปีกขวากับคุณยาย ส่วนคุณตากับลูกบางส่วนของท่านจะอยู่ปีกซ้าย ถ้านึกภาพไม่ออกก็ให้นึกถึงที่ดินหนึ่งไร่มีบ้านหลังใหญ่อยู่ตรงกลางนะคะ (อวดได้อีก)
คุณยายเป็คนดุมากลูกๆ ส่วนใหญ่เลยไม่กล้าเข้าใกล้ยกเว้นฉันนะ (ฉันรักคุณยายมาก) คุณตาคุณยายของฉันเป็ผู้ดีเก่าเป็คนเ้าระเบียบกฎระเบียบในบ้านจึงเป็สิ่งที่ทุกคนควรที่จะเรียนรู้ไว้ (จำใส่สมองได้จนถึงบัดนี้เลยเ้าค่ะ) ในตอนเช้าๆ ฉันมักจะถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาั้แ่หกโมงเช้า (จะปลุกทำไมคนจะหลับจะนอนเฮ้อ) ฉันจะต้องรีบไปล้างหน้าแปรงฟันเพื่อที่จะออกไปใส่บาตรกับคุณยายที่หน้าบ้านในตอนเช้า
จะมีหลวงพี่มาบิณฑบาตที่หน้าบ้านคุณยายสามรูปทุกวัน (สาธุจ้าหลวงพี่คำนี้ฉันพูดทุกวัน) ตอนนั้นฉันยังเล็กยังคงไม่รู้เื่รู้ราวเท่าไหร่ คุณยายสั่งให้ทำอะไรฉันก็ทำอย่างนั้น (เป็เด็กดีแบบนี้มีรางวัลให้หนูบ้างไหมคะ) หลังจากใส่บาตรเสร็จคุณยายก็จะเตรียมน้ำชาสำหรับคุณยายและชงกาแฟให้คุณตาของหนูเป็นมนะคะ (หนูยังเด็กต้องดื่มนมจ้า) พร้อมด้วยของว่างอาทิเช่นคุกกี้ ขนมปังสังขยา หรือบางวันก็อาจจะมีปาท่องโก๋กับซาลาเปาบ้างบางครั้ง
สนุกกันไหมคะชอบกันหรือเปล่าคอมเม้นท์บอกกันหน่อยนะคะ ถ้าชอบก็จะเป็กำลังใจให้เราแต่งต่อ ถ้าไม่ชอบหรือไม่ดีตรงไหนเราจะได้กลับตัวได้ทัน ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านมากนะคะ
1K
