เช้าอันแสนสดใส พร้อมกับเสียงของก็อบลินที่กำลังครวญคราง มันน่าอภิรมย์จริงๆ จริงๆ ใช่ไหม??????????
" เอาละทุกคนมากินข้าวได้แล้ว " แม่พูดพร้อมกับวางกับข้าวลงบนโต๊ะอาหาร
“แล้วเราจะทำยังไงต่ออาหารก็มีจำนวนจำกัดออกไปข้างนอกก็ไม่ได้อีก” พ่อพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“แล้วตอนนี้เรามีเสบียงพอจะอยู่ได้กี่วันคะ” พี่สาวพูดต่อ
“ถ้าอยู่กันแบบประหยัดกัน ก็น่าจะอยู่ได้สักเดือนหนึ่ง เพราะเราพึ่งไปซื้อของกันอาทิตย์ก่อนเลยยังมีของอยู่พอสมควรเลย” แม่พูดกับทุกคนที่มานั่งล้อมวงคุยกัน
“แล้วถ้าไม่มีไฟฟ้ากับน้ำเราจะทำยังไงกันละ” พ่อพูดต่อ
“เอาละตอนนี้เรายังมีน้ำมีไฟใช้อยู่ ถือว่ายังไม่วิกฤติมากแต่เราก็ต้องเตรียมรับมือเพราะเราก็ไม่อาจรู้ได้ว่าไฟกับน้ำจะตัดตอนไหนเพราะข้างนอกก็คงมีแต่พวกมอนสเตอร์เต็มไปหมด แถมตอนนี้ถึงเราจะรู้ว่าเรามีสกิลอะไรแต่เราก็ใช้มันไม่เป็กันอยู่ดี เอาตรงๆ ก็คือตอนนี้เราก็เหมือนคนธรรมดาเพราะงั้น ถ้าคิดตามหลักของเกมนั้นเราก็จะต้อง อัปเลเวลยังไงละะ!!!!”
“แล้วเราจะอัปเลเวลกันยังไง” พ่อกับแม่พูดขึ้นโดยพร้อมเพรียง
“เออก็ต้อง…” ไวท์พูดไม่ทันจบคุณพรี่สุดเบียวของเราก็แทรกขึ้นมาว่า
“ฆ่ามอนสเตอร์ยังไงละ!!!!”
“แล้วจะฆ่ายังไงเล่า” ไวท์พูดกับพี่พร้อมทำหน้าเหนื่อยหน่าย
“เราก็อยู่ในบาเรียแล้วก็หาอาวุธแทงออกไปเพราะยังไงมันก็เข้ามาในนี้ไม่ได้อยู่แล้วหนิ ฮ่าาๆๆๆๆๆๆ ”
“เอาละถ้าอยากรอดก็ ตอนนี้ทุกคนไปหาสิ่งที่จะมาทำเป็อาวุธกันเถอะ” พ่อพูดพร้อมมองหน้าครอบครัวของตน
“ที่บ้านเรามีมีดอันใหญ่แค่2อัน แล้วก็มีดปอกผลไม้อีกหนึ่งอันเออ…” แม่พูดพร้อมเอามีดมาวางตรงกลางบ้าน
“ไม่ๆๆ เรายังมีมีด อีกอัน” ไวท์เดินมาพร้อมถือมีดขนาดไม่เกิน3 นิ้วออกมา
“มีดปอกกระเทียมเนี่ยนะ เอาออกมาเพื่อออออ” พี่สาวพูดพร้อมน่าเหว๋อๆ
“ทำไมอ่ะ มันก็มีดไหม ใช้ได้เหมือนกันนั้นแหละ”
~~~~~หลังจากนั้น20 นาทีผ่านไป~~~~~
.
.
.
.
.
.
.
.
“เอาละทุกคนเตรียมพร้อมนะ หนึ่ง สอง แทง!!”
“เห้ย!! นั้นมันหลอดเืของมันหนิค่าชีวิตของมันลด แล้ว!!!” พี่สาวพูดเสียงดัง
“แหม่ ค่าชีวิตมันมี20 แต่เราแทงลงแค่-1เนี่ยนะ” ไวท์พูดต่ออย่างเซ็งๆ
“เอาละ อย่างน้อยเราต้องลองนะ”
“เอาละทุกคนพร้อมอีกที” แล้วพี่สาวก็พูดพร้อมแทงไปด้วย
~~~~3วันต่อมา~~~~
.
.
“ทั้งที่เราพยายามกันขนาดนี้แท้ๆ แต่เลเวลกลับเพิ่มขึ้นมานิดเดียวเอง โครตเหนื่อย!!” พี่สาวพูดด้วยสีหน้าสังกะตาย
“ไวท์คิดว่านะ เราไปหาวิธีปั่นสกิลดีกว่าไหม ถ้าทำแบบนี้กว่าจะเพิ่มเลเวลได้ก็ใช้เวลาตั้งนานแถมเหนื่อยสุดๆ”
“เห็นด้วย” พ่อกับแม่พูดขึ้นมา
“แล้วเราจะอัปสกิลยังไงละ” ไวท์พูด
“เอาละงั้นเรามา ลองคิดกันดีกว่าว่าเราทำอะไรได้บ้างเพื่อที่จะเพิ่มสกิลหรือทำให้สกิลเราแข็งแกร่งขึ้น”
~~~~~10 นาทีผ่านไป~~~~~
.
.
“งั้นป๋าก็ไปขุดดินแล้วก็ปลูกถั่วเขียวนะคะ ส่วนมี้ก็ หนูไปเจออันนี้ที่หลังบ้านมา มันน่าจะเป็เห็ดพิษหรือเห็ดประหลาดอะไรสักอย่าง หนูอยากให้ม่ามี้ชำระล้างมันค่ะ เพราะหนูคิดว่ามันน่าจะมีพิษ”
“มี้คิดว่ามี้เห็นว่ามันเป็เห็ดพิษนะ”
“งั้นมี้ก็ชำระล้างมันได้สินะ หนูคิดว่ามี้น่าจะต้องเอามือมาวางบนเห็ดแล้วบอกว่าชำระล้างน่าจะได้นะคะอืมๆ ”
“ส่วนเจ้เนี่ยจะลองไปสร้างกำแพง อยู่กับน้ำแล้วก็จะลองเพ่งสมาธิให้ชารต์แบตโทรศัพท์ได้ละกัน”
“เอ้า! แล้วน้องอ่ะ”
“อ้อไวท์นะหรอ เดินตามมานี้ๆ ”
ฉันโดนพี่สาวลากไปบริเวณบาเรีย หรือก็คือเซฟโซนของเรา
“อ่ะมานั่งทำความเข้าใจกับบาเรียนี้ซะเดี้ยวก็คงได้อะไรบ้างแหละ” พี่สาวพูดกับกับน้องสาวพร้อมยิ้มเบาๆ
“โอเคร แบ่งหน้าที่กันเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันแล้วก็ลองไปอัพสกิลกันเลยแล้วกัน” คุณพ่อพูดแล้วก็เดินไปขุดดิน
~~~~1 สัปดาห์ต่อมา~~~~
.
.
.
.
.
.
หลังบ้าน
“โชคดีจริงๆ เลยที่หลังบ้านพอมีดินนิดหน่อยให้ทำสวนได้ งั้นก็หลังจากปลูกมาได้หนึ่งอาทิตย์ ถั่วงอกก็ใหญ่กว่าที่คิดเอาไว้ถึงตอนแรกจะงงๆ ว่าทำไมถั่วงอกถึงต้นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ที่ปลูกแต่สถานะการณ์แบบนี้ถั่วงอกใหญ่ขึ้นมาก็คงจะปกติแหละนะ”
“เอาละตอนนี้การใช้สกิลเพาะปลูกก็เพื่อขึ้นจนเกือบเต็มแล้ว งั้นก็พยายามอีกหน่อยละกัน”
ทางในครัวนั้น
“ชำระล้าง!”
“เอาละตอนนี้ ก็ชำระล้างเห็ดได้ทีเดียวสิบดอกแล้ว”
“เห็ดพวกนี้เนี่ย น่าอร่อยจริงๆ เอาละต่อไปก็ แยกส่วน!”
เห็ดที่ชำระล้างแล้วถูกหั่นเป็ท่อนๆ ในอากาศอย่างสวยงาม
ตัดภาพมาที่กลางบ้าน
“เอาละ เตรียมพร้อมแล้ว เท้าจุ่มน้ำ เอาเลโก้มาสร้างเป็กำแพงล้อมรอบ โทรศัพท์วางไว้ด้านหน้า จากนั้นก็เอามือถูกันอย่างนี้ย่าาา!!!”
“เอาละแบตจงเพิ่มขึ้น!!! ฮ่าๆๆ”
ในขณะที่ทุกคนกำลังพัฒนาสกิลไวท์ก็ยังนั่งมองบาเรีย มาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ
“ไม่เห็นจะเข้าใจเลย ไม่เข้าใจเลยสักนิด ทำไมถึงเป็สีเขียวละ สีชมพูไม่ได้หรอ สุดแสนจะไม่เข้าใจเห่อออ…ดูเหมือน คนอื่นก็อัปสกิลกันไปได้เยอะแล้วด้วย เอาละมาลองกันอีกสักตั้ง บาเรียฉันจะเข้าใจแกให้ด้ายยย!!!”
???????????? ภาพแถมๆ มาดูสเตตัสกันซะหน่อย????????????
NEXT>>>
20K
