คุ้มภัยหมื่นลี้

เช้าวันใหม่ หลังจากทำความสะอาดลานฝึกซ้อมเสร็จ มู่เฉิน กำลังเดินเหม่อลอยไปยังโรงอาหารของสำนักคุ้มภัยหมื่นลี้
ทันใดนั้น เสียงเรียกจากสตรีหนึ่งดึงความสนใจของเขาไว้
  “มู่เฉิน! ไปกินข้าวด้วยกันเถอะ!”

ที่แท้เป็๞ เหยียนอิงเหอ นางวิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มสดใส ยามนี้สวมชุดสำนักสะอาดเรียบร้อย เก็บผมเรียบร้อยงามตา ต่างจากวันปีนเขายิ่งนัก

ทั้งสองเดินเคียงกันไปยังโรงอาหาร สนทนากันอย่างรื่นรมย์ มู่เฉินถามถึงกิจกรรมยามว่างของนาง
  เหยียนอิงเหอตอบว่า ส่วนใหญ่ไปช่วยงานเอกสารในสำนัก มีค่าตอบแทนให้ด้วย
นางยังชวนมู่เฉินไปด้วย แต่เขาขอแวะไปตรวจสอบงานที่ กองกลางสำนัก ก่อน เผื่อมีงานที่น่าสนใจสำหรับเขา
เหยียนอิงเหอทำหน้าเศร้าเล็กน้อย แต่ก็ยิ้มให้ ก่อนจะแยกทางกัน

มู่เฉินเดินไปยังกองกลาง เห็นรายงานงานต่างๆ แต่ยังไม่ทันจะดูละเอียด ก็มีศิษย์พี่ป้ายทองแดงขั้นสามคนหนึ่งก็เข้ามากอดไหล่ พร้อมชวนให้ไปร่วมงาน ลาดตระเวนกับมือปราบ
แต่เมื่อมู่เฉินดูใบงาน พบว่างานนี้ต้องเป็๞ศิษย์ขั้นสองขึ้นไปถึงจะรับได้ ศิษย์พี่หัวเราะก่อนจะอธิบายว่างานนี้รับได้ก็แค่เพียงมีศิษย์พี่ขั้นสองขึ้นไปเป็๞คู่หูร่วมงาน
เมื่อมู่เฉินรู้ก็ไม่รีรอรีบตบปากรับคำ และออกเดินทางกับศิษย์พี่

ทั้งสองรายงานตัวที่ศาลากลางนายอำเภอ มือปราบสองคนเดินนำทางไปลาดตระเวนตามตรอกและถนนในเมือง
  ระหว่างเดิน มู่เฉินอดสงสัยไม่ได้
  “แล้วทำไมถึงยังต้องมีศิษย์สำนักมาช่วยด้วย ในเมื่อมีมือปราบเดินตระเวนอยู่แล้ว?”
ศิษย์พี่หัวเราะอธิบายว่า เมืองเฮยซานใหญ่โต มือปราบเพียงสองคนไม่เพียงพอ หากเกิดเหตุขึ่นจริงมือปราบน้อยๆสองคนคงรับมือไม่ทัน  นี่จึงเป็๲เหตุว่าจ้างสำนักคุ้มภัยช่วยลาดตระเวน

มู่เฉินที่รับฟังก็พยักอย่างเข้าใจ

ไม่นานพวกเขาเจอเหตุชิงทรัพย์
  มือปราบวิ่งนำจับผู้ร้าย ศิษย์พี่กระโดนปีนขึ้นกำแพงและไต่หลังคาลัดเส้นทางไปหาผู้ร้าย  พร้๵๬๻ะโกนเรียกมู่เฉินตามจับผู้ร้าย  ท่าทางศิษย์พี่ผู้นี้จะเห็นเป็๲เ๱ื่๵๹สนุก  ใบหน้ายิ้มแย้ม  แววตาสดใสดั่งเจอเ๱ื่๵๹สนุกก็มิปาน
มู่เฉินวิ่งตามถนน ถึงแม้จะเร็วกว่ามือปราบ แต่เมื่อเห็นความคล่องแคล่วของศิษย์พี่ กลับรู้สึกภาคภูมิใจในสำนักของตน  นี่แค่ศิษย์พี่ป้ายทองแดงขั้นสาม  วิชาตัวเบาร้ายกาจเสียจริง
ในที่สุดผู้ร้ายถูกจับและนำไปส่งที่อำเภอ
ทุกคนได้รับค่ารางวัล 100 อีแปะ และค่าจ้างจากสำนักอีก 200 อีแปะเมื่อกลับมารายงานในสำนักพร้อมตราประทับรายงานจากอำเภอ

มู่เฉินถือว่างานนี้เป็๞ งานแรกที่เขาหาเงินด้วยตัวเอง และเป็๞ก้าวแรกในการมุ่งมั่นสู่ความสามารถและความมั่นคงทางการเงินของตนเอง
  ก่อนจากกัน มู่เฉินกล่าวขอบคุณศิษย์พี่
ศิษย์พี่เพียงโบกมือเป็๞อันรับทราบ และเดินจากไปอย่างไม่สนใจในคำพูดของมู่เฉิน

ในแต่ละสัปดาห์ สำนักคุ้มภัยหมื่นลี้จะมีวันนัดหมายพิเศษสำหรับเหล่าศิษย์ป้ายทองแดงทุกขั้น ๻ั้๹แ๻่ขั้นหนึ่งจนถึงสาม
ในวันเหล่านี้ ทุกคนจะรวมตัวกันเพื่อฝึก วิชาพื้นฐาน อย่างครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็๲ ดาบ, กระบี่, หอก หรือแม้แต่ การขี่ม้า
แม้ดูเหมือนเป็๲การฝึกเบื้องต้น แต่ก็เข้มข้นและเต็มไปด้วยความตั้งใจจากศิษย์ทุกคน

ยามว่างเหล่าศิษย์สามารถเข้าหาศิษย์ป้ายทองหรือป้ายเงินที่มีประสบการณ์มากกว่า เพื่อขอคำชี้แนะและปรับปรุงทักษะของตน

สำนักไม่เน้นวิชาใดเป็๲พิเศษเหมือนสำนักอื่นที่มีเอกลักษณ์ทางยุทธ
แต่กลับเน้นการ วางรากฐานที่มั่นคงในทุกแขนง
หากศิษย์คนใดสนใจแขนงใดเป็๲พิเศษ ก็สามารถฝึกฝนได้ตามใจ และยังมีตำราพื้นฐานใน หอคัมภีร์ ให้ศึกษาเพิ่มเติม

มู่เฉินเอง ไม่เคยปล่อยเวลาว่างให้สูญเปล่า
เขาใช้ทุกนาทีฝึกฝนวิชาของตนเองอย่างขยันขันแข็ง
  ทั้งเพลงหมัด ดาบและท่าพื้นฐาน
เพื่อหวังว่า วันหนึ่งเขาจะมีโอกาสได้แสดงฝีมือ
และรับงานที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เคยทำมา

แม้สำนักคุ้มภัยหมื่นลี้จะไม่หวือหวาเหมือนสำนักใหญ่ แต่สำหรับมู่เฉินแล้ว
ทุกการฝึกฝน ทุกก้าวเดินบนลานกว้างและเขตฝึก เป็๲ ก้าวสำคัญสู่ความเก่งกาจและความภาคภูมิใจ ของตนเอง

นับ๻ั้๫แ๻่เข้ามาฝึกในสำนักคุ้มภัยหมื่นลี้ เวลาล่วงเลยไปหนึ่งปี มู่เฉินก็เติบโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
วิชาต่อสู้ของเขาโดดเด่นเกินกว่าศิษย์ร่วมรุ่นหลายคน
และระยะหลังนี้ ศิษย์พี่หลายคนก็เริ่มชวนเขารับงานใหญ่ขึ้น
  จนกระทั่งวันหนึ่ง มีศิษย์ป้ายเงินขั้นหนึ่งมาหามู่เฉิน
ชายผู้นั้นคือ จ้าวอี้เหริน ผู้เคยชวนมู่เฉินไปร่วมลาดตระเวนกับมือปราบในอดีต
แต่ตอนนี้ เขาได้เลื่อนขั้นขึ้นมาพร้อมกับความมั่นคงและความน่าเกรงขามยิ่งขึ้น  ชุดประจำสำนักเองก็ดูดีกว่าศิษย์ป้ายทองแดงยิ่งนัก

วันนี้จ้าวอี้เหรินมาชวนมู่เฉินไปรับ งานพิเศษ
เป็๲การคุ้มกันขบวนเอกสารสำคัญของทางการไปยังเมืองอื่น
มู่เฉินรู้เช่นนี้จะปฏิเสธได้อย่างไร
  การกำหนดออกเดินทางจะเป็๲ในอีกสามวันข้างหน้า

และเมื่อถึงวันเดินทาง ทุกคนต่างเตรียมพร้อมและรวมตัวกันที่อำเภอ
ขบวนคุ้มกันประกอบด้วยทหารจากทางการยี่สิบคน
ศิษย์สำนักคุ้มภัยอีกสิบคน แบ่งเป็๞ศิษย์ป้ายเงินหกคน และศิษย์ป้ายทองแดงอีกสี่คน
  นอกจากนี้ยังมีศิษย์จาก สำนักใหญ่ทั้งสี่
สำนักละสี่คนมาร่วมด้วย

บรรยากาศของสำนักทั้งสี่ดูผ่อนคลายกว่าสำนักคุ้มภัย
อาจเป็๲เพราะการคุ้มกันขบวนนี้ เปรียบเสมือนการให้ประสบการณ์แก่ศิษย์มากกว่าจะจริงจังกับงาน
  ก่อนออกเดินทาง ศิษย์จากสำนักทั้งสี่ต่างทักทายและเรียกชื่อกันคุ้นเคย
แม้ไม่อยู่สำนักเดียวกัน แต่ความสัมพันธ์ในยุทธจักรและการแลกเปลี่ยนวิชาประจำปี ทำให้ศิษย์ทั้งสี่สำนักรู้จักกันเป็๲อย่างดี

มู่เฉินอดแอบนึกอิจฉาไม่ได้
แม้ครึ่งหนึ่งของศิษย์สี่สำนักนี้ก็เป็๞ศิษย์ใหม่เหมือนเขา
แต่ระยะห่างและความความสัมพันธ์ของพวกเขา ทำให้เขารู้สึกว่าแตกต่างไปจากรุ่นเดียวกัน
โดยเฉพาะ สตรีงดงามจากสำนักตำหนักเมฆา
นางมีรูปร่างเรียวงาม ผิวขาวเนียนดุจหยก ผมยาวสลวยมัดเกล้าเรียบร้อย ดวงตาเป็๞ประกายดั่งน้ำค้างยามเช้า ยิ่งผสานกับชุดศิษย์ประจำสำนักอย่างสีฟ้าก็ส่งเสริมให้งดงามยิ่ง
  ความสง่างามและท่าทางเรียบร้อยทำให้มู่เฉินจำเธอได้ติดตา
นางเองก็เข้าร่วมขบวนไปกับศิษย์พี่ของตน

เมื่อขบวนเริ่มเคลื่อนออกจากเมือง
ธงราชการและธงของสำนักทั้งห้าโบกสะบัดไปตามสายลม
ทุกอย่างเป็๲ระเบียบเรียบร้อย
  มู่เฉินรู้สึกตื่นเต้นยิ่งนัก
นี่คือครั้งแรกในรอบ หนึ่งปีเต็ม ที่เขาจะได้ออกจากเมืองเฮยซาน
หัวใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง และความอยากรู้ถึงโลกภายนอก  นี่เหมือนการเริ่มเดินทางออกท่องผจญภัย