คุณชัยเดินนำพายมาตามทางเดินแคบๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่องและไอน้ำร้อนๆ จนมาถึงห้องขนาดเล็กที่ประตูเหล็กหนาถูกทาสีเทาเข้ม มีป้ายเขียนด้วยตัวหนังสือสีแดงว่า 'ห้องเครื่องหมายเลข 0: เขตห้ามเข้า'
คุณชัยเปิดประตูเข้าไป ก่อนจะผายมือให้พายก้าวเข้าไปในห้องที่เต็มไปด้วยเอกสารกองโตบนโต๊ะเหล็กเก่าๆ และมีเก้าอี้หมุนสีดำเพียงตัวเดียว ข้างๆ มีตู้เหล็กเก็บเครื่องมือ และที่มุมห้องมีโซฟาผ้าใบเก่าๆ สำหรับพักผ่อน ตี๋ยืนรออยู่ในห้องอยู่ก่อนแล้ว ใบหน้าของเขามีเหงื่อซึม และแววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความคาดหวังจนแทบจะอดทนไม่ไหว
“เชิญครับน้องพาย... เข้ามาคุยกันเื่ 'รายละเอียดบัญชีลับ' กันดีกว่า” คุณชัยพูดเสียงแหบพร่า ก่อนจะปิดประตูเหล็กอย่างรวดเร็วและลงกลอนอย่างแ่า เสียงกลอนเหล็กที่ดัง "แกร๊ก!" ราวกับเป็การประกาศว่าตอนนี้โลกภายนอกถูกตัดขาดไปโดยสมบูรณ์
พายยืนอยู่กลางห้อง เธอยิ้มอย่างมีเสน่ห์ ก่อนจะหมุนตัวช้าๆ ให้กางเกงสแล็คเข้ารูปและเสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอดูโดดเด่นท่ามกลางบรรยากาศหม่นๆ ของห้อง
“พายก็อยากจะลงรายละเอียดให้ครบทุกรายการเลยค่ะคุณชัย... ว่าแต่... มันต้องใช้คนตรวจสอบถึงสองคนเลยเหรอคะ?” น้ำเสียงของเธอท้าทาย
“จำเป็ครับ... เพราะทรัพย์สินของโรงงานมันมีค่าและสำคัญมาก... มันต้องใช้ทั้งแรงบิดและแรงดันที่แม่นยำที่สุด” คุณชัยตอบ มือหนาๆ ของเขาเลื่อนไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกช้าๆ เผยให้เห็นหน้าอกที่เต็มไปด้วยขนหน้าอกและกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง
ตี๋กลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขามองไปที่พายด้วยความกระหาย ก่อนจะพูดเสียงสั่นๆ ว่า “ให้ผมช่วยหาเอกสารที่ต้องใช้ก่อนไหมครับ... หัวหน้า”
พายหัวเราะแ่เบา “ไม่ต้องแล้วค่ะตี๋... เอกสารที่ต้องใช้ตอนนี้... มันอยู่ตรงนี้หมดแล้ว” เธอพูดพร้อมกับยื่นมือไปปลดเนคไทของคุณชัยออก แล้วดึงให้เขาเข้ามาประชิดตัวทันที
ปากของคุณชัยเข้าประกบกับปากของพายอย่างเร่งรีบ ความหอมหวานของเธอทำให้เขาคลั่ง เขาไม่รอช้าที่จะรวบเอวคอดของเธอเข้ามาบดเบียดกับร่างกายที่ร้อนระอุของเขา ในขณะที่พายเองก็ตอบสนองเขาทุกัั มือของเธอเลื่อนไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองอย่างรวดเร็ว
“ตรงนี้มันร้อนไปหมดเลยค่ะคุณชัย... ช่วย 'ซ่อมบำรุง' อุณหภูมิของพายหน่อยได้ไหมคะ?” พายกระซิบข้างหูเขา พลางกัดติ่งหูเบาๆ
คุณชัยดึงเสื้อเชิ้ตของพายออกอย่างแรง เผยให้เห็นเสื้อซับในสีอ่อนที่แนบสนิทกับหน้าอกกลมสวยของเธอ เขาดันพายไปที่โต๊ะทำงานเหล็กเย็นเฉียบ มือของเขาเริ่มสำรวจไปทั่วร่างกายของเธออย่างบ้าคลั่ง
ตี๋ที่ยืนดูอยู่ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาก้าวเข้ามาจากด้านหลัง เขาััได้ถึงกลิ่นหอมและร่างกายที่กำลังสั่นสะท้านด้วยความปรารถนาของพาย ตี๋ไม่ได้พูดอะไร แต่ใช้ความแข็งแกร่งของเขาดันพายให้แนบชิดกับโต๊ะมากขึ้น ทำให้ร่างกายของพายอยู่ในตำแหน่งที่ควบคุมโดยชายหนุ่มทั้งสอง
คุณชัยใช้ฟันดึงเสื้อซับในของพายลงมา ทำให้หน้าอกของเธอเป็อิสระ เขาก้มลงดูดดุนอย่างรุนแรงและกระหาย ในขณะที่ตี๋ที่อยู่ด้านหลังก็ใช้มือสำรวจไปที่สะโพกผายที่อยู่ในกางเกงสแล็คของเธอ กางเกงสแล็คเข้ารูป ที่เคยเป็เครื่องแบบอันทรงเกียรติถูกดึงลงอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเนื้อผิวที่ขาวเนียนและเป้าหมายที่รอคอยการตรวจสอบ
“อืมมม... เร็วเข้าสิคะ... อย่าปล่อยให้มันติดขัดเหมือนเครื่องจักร HCM-009 นะคะ” พายร้องออกมาเสียงหวาน เมื่อรับรู้ถึงััที่มาจากชายหนุ่มทั้งสองพร้อมกัน
คุณชัยละจากหน้าอกของเธอ เขาดันสะโพกของพายให้เข้าหาตัวตี๋ที่อยู่ด้านหลัง
“ตี๋... ใช้แรงดันที่เรามีให้เป็ประโยชน์สิ! เราต้องช่วยกันทำให้น้องพาย 'ทำงาน' อย่างเต็มที่!”
ตี๋พยักหน้าด้วยใบหน้าแดงก่ำแต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาใช้ร่างกายที่แข็งแกร่งและกล้ามเนื้อที่แน่นของเขากดทับพายไว้กับโต๊ะทำงาน มือของเขาโอบรัดเอวของเธอไว้แน่น ก่อนที่เขาจะมอบความรู้สึกที่หนักหน่วงและรุนแรงที่สุดให้แก่เธอจากด้านหลังในทันที พายร้องครางออกมาด้วยความใระคนกับความสุขที่คาดไม่ถึง
ในขณะที่พายกำลังเผชิญหน้ากับความเร่าร้อนจากตี๋ คุณชัยก็ไม่ปล่อยให้ความสุขของเธอหยุดนิ่ง เขาใช้มือสำรวจไปทั่วร่างกายของเธออย่างช่ำชอง และใช้ปากของเขาตอบสนองความ้าของเธอจากด้านหน้า พายรู้สึกเหมือนร่างกายของเธอถูกหลอมรวมด้วยพลังงานที่ร้อนแรงและกระหายจากชายหนุ่มทั้งสอง เธอเต็มใจที่จะเป็เครื่องจักรที่ตอบสนองความ้าของพวกเขาอย่างเต็มที่ที่สุด
นานเท่าไหร่ไม่รู้... ห้องเครื่องหมายเลขศูนย์ก็เต็มไปด้วยเสียงครวญครางและกลิ่นอายแห่งความ้าที่บรรลุถึงจุดสูงสุด ร่างกายของพายถูกปลดปล่อยจนหมดสิ้น เธอรู้สึกเหนื่อยล้าแต่เปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจใหม่
เมื่อทุกอย่างสงบลง ทั้งสามคนยืนหอบด้วยความสุข ตี๋มองพายด้วยแววตาที่บูชา ในขณะที่คุณชัยยิ้มอย่างพึงพอใจ คุณชัยจัดเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ให้เรียบร้อย ก่อนจะแตะที่บ่าของพายเบาๆ
“เอกสารเรียบร้อยแล้วนะครับน้องพาย... ตอนนี้ 'ทรัพย์สิน' ของโรงงานทั้งหมด... อยู่ในกำมือของคุณแล้ว”
พายจัดชุดกลับให้ดูเรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอมองชายหนุ่มทั้งสองด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยชัยชนะ
“ดีมากค่ะคุณชัย... หวังว่าคุณกับตี๋จะยังคงรักษาความลับและทำงานให้พายอย่างเต็มใจแบบนี้ไปอีกนานๆ นะคะ”
เธอเดินออกจากห้องเครื่องหมายเลขศูนย์ไปอย่างสง่างาม ทิ้งให้ชายหนุ่มสองคนยืนมองตามหลังเธอด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความเหนื่อยล้า ความสุข และการตระหนักว่าตอนนี้พวกเขาได้กลายเป็ "สมบัติชิ้นแรก" ในบัญชีลับของหญิงสาวแสนสวยคนนี้แล้ว