ชินอ๋องเฉิงอี้เลื่อนตัวหมากไปทางขวาตรงจุดที่จำลองเอาไว้ว่าเป็หน้าผาที่มีช่องแคบที่แคบมากเสียจนทหารเพียงสามนายเดินเรียงแถวหน้ากระดานยังเกือบจะไม่รอดไม่ต้องพูดถึงอาวุธที่ต้องลำเลียงผ่านไปตามเส้นทางนี้เขาจำต้องคิดหาทางอื่นในการเดินทัพ แต่ทว่าเมื่อมองดูฝั่งแม่น้ำ เขาก็ต้องทอดถอนใจ
ชนกลุ่มน้อยอันเป็ปัญหายืดเยื้อฟื้นคืนจากการปราบปรามเมื่อสามปีก่อนได้อย่างรวดเร็วเป็ที่น่าสงสัยว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากชนกลุ่มอื่นเพื่อรวมตัวกันแข็งข้อแล้วเรียกร้องหาผลประโยชน์ทีหลังหรือไม่อย่างนั้นก็แคว้นข้างเคียงที่จ้องแต่จะแทงข้างหลัง หากไม่ปราบปรามให้สิ้นซากเสียั้แ่ตอนนี้อาจกลายเป็เสี้ยนหนามสำคัญที่สั่นคลอนความมั่นคงของแคว้นได้
“การขนส่งอาวุธผ่านทางน้ำย่อมทำได้ยากกว่าทางช่องแคบ”กุนซือเอ่ยเตือน
“แต่หากทำได้ก็จะเร็วกว่ามากเพราะเป็ทางที่ตัดตรงโดยไม่ต้องอ้อมูเา”เขาคิดถึงเครื่องมือหลายชนิดที่น่าจะเอามาใช้ในกรณีนี้ได้“แม่น้ำสายนี้ไม่ได้เชี่ยวกราก ทั้งยังลึกไม่มากนักมีส่วนปลายน้ำที่เป็ลำธารซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดตั้งค่ายจุดแรก อีกประการหนึ่ง การเดินทัพใกล้แหล่งน้ำจะทำให้เราหาเสบียงได้ง่ายขึ้นโดยเฉพาะน้ำดื่ม ซึ่งเป็สิ่งสำคัญ”
“ข้าเองก็มองเห็นความจริงข้อนั้นเช่นกันแต่หากเกิดข้อผิดพลาด เครื่องมือบางชนิดเมื่อเปียกแล้วจะใช้การไม่ได้การเดินทวนกระแสน้ำทำให้ทหารเหนื่อยง่าย ตัวเปียก ๆอาจทำให้พวกเขาเกิดโรคจากความเปียกชื้นนะท่านแม่ทัพใหญ่”
เซียวซีขัดด้วยความนุ่มนวลเขารู้ว่าเฉิงอี้ยอมรับฟังความคิดเห็นผู้อื่นเสมอ แต่การจะเปลี่ยนใจใครใช้ไม้แข็งคงไม่ดีนัก และหลายครั้งหลายคราเมื่อไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจท่านอ๋องได้ ก็มีแต่องค์ชายอย่างตนเท่านั้นที่จะทำให้เขายอมรับฟัง
“พวกท่านมีความเห็นว่าอย่างไร”
“ข้าน้อยเห็นด้วยกับท่านแม่ทัพใหญ่นะขอรับแต่ก่อนจะตัดสินใจอย่างแน่ชัดเราต้องไปดูก่อนว่าพอจะมีเครื่องทุ่นแรงอะไรที่จะนำมาใช้ได้บ้าง”
เซียวซีพยักหน้าเห็นด้วย“หากเครื่องทุ่นแรงเ่าั้ใช้กับทางน้ำได้ดีกว่า เราก็จะดำเนินการตามวิธีของท่านแต่ถ้าไม่ เราก็จะใช้วิธีอื่น”
“เช่นนั้นแบ่งคนไปดูเื่นี้ด้วย”เฉิงอี้พอใจในคำตอบของทุกคน เขาประชุมในหัวข้อถัดไปว่าด้วยกลยุทธ์การตั้งทัพหลังจากเดินทางไปถึงจุดหมายแล้ว“ชนกลุ่มน้อยไม่ได้มีปราการที่แข็งแกร่งนักกองกำลังก็ไม่ได้มากเสียจนกล้าที่จะเข้าโจมตีเราโดยตรง เป็ไปได้ว่าพวกมันจะวางแผนการโจมตีโดยใช้กับดักล่อหรืออาศัยภูมิประเทศที่ได้เปรียบกว่า”
“เช่นนั้นเห็นจะมีอยู่สองที่ที่น่าจะเป็ไปได้คือป่าด้านนี้ซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์มาก” ลี่หยาง รองแม่ทัพพ่วงด้วยตำแหน่งสหายคนสนิทของท่านอ๋องจิ้มลงไปบนจุดที่ใช้แทนป่าไม้รกครึ้มทางทิศประจิมแล้วเลื่อนนิ้วไปยังจุดถัดไป “และอีกที่หนึ่งคือในหุบเขาอันแห้งแล้งราวกับกำแพงล้อมกรอบทั้งสี่ด้าน”
“หากเป็หุบเขาพวกมันอาจจะขึ้นไปรอ้าแล้วระดมอาวุธสาดเข้าใส่เรา”
“ชนเผ่าใกล้ทะเลทรายชอบน้ำหรือหุบเขามากกว่ากัน” เฉิงอี้เอ่ยยิ้ม ๆด้วยรู้ว่าศึกครั้งนี้ไม่ได้ยากเข็ญนัก เขาจะไม่ประมาทแต่ก็ไม่วิตกจนเสียงานเช่นกัน
“พวกมันจะชอบน้ำแต่ถนัดในการเดินทัพในที่แห้งแล้ง”
“แล้วพวกมันประเมินเราไว้อย่างไรโง่เขลาถึงขนาดจะเดินเข้าไปในกับดัก หรือพวกมันฉลาดทันแผนรีบแบ่งกำลังออกเป็สองกองเพราะรู้ว่าเราจะคาดการณ์การเดินทัพของมันว่ามีสองทางแน่ หรือข้อสามมันอยากจะตลบหลังเราด้วยการทำสิ่งที่ไม่ถนัด เพื่อจะให้เราแปลกใจและตั้งรับไม่ทัน”
“ข้าคิดว่าควรตัดเื่แบ่งกำลังเป็สองกองออกไปเพราะกำลังพลของพวกมันไม่ได้มีมากขนาดนั้น” เซียวซีหยิบหุ่นที่ใช้แทนข้าศึกออกจากแผนที่มาถือเอาไว้ในมือ
หลายคนในที่นั้นทำเสียงเห็นด้วย
“ถ้าเช่นนั้นข้าจะไปทางหุบเขา”เฉิงอี้สรุป เป็ข้อสรุปที่สร้างความตื่นตระหนกให้แก่ทุกคนเป็อย่างมากสายตาทุกคู่จ้องมองมาอย่างกังขา จะมีก็แต่เซียวซีและลี่หยางที่พยายามจะตามให้ทัน
“ขอถามท่านแม่ทัพใหญ่ได้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใดจึงเลือกทางนี้ขอรัับ”
“โดยธรรมชาติของมนุษย์มักจะเย่อหยิ่งประเมินตัวเองไว้สูงและคิดว่าผู้อื่นด้อยกว่าจึงมีความเป็ไปได้ว่าข้าศึกคิดว่าเราจะเดินทื่อ ๆ เข้าไปทางนั้นแต่หากมันรู้จักกองทัพหลวงมันจะคิดว่าไม่มีทางเสียหรอกที่พวกแม่ทัพจะไร้เล่ห์เหลี่ยมปล่อยให้ทหารเดินเข้าหากับดัก มันจึงไปดักอีกทาง เมื่อเป็เช่นนั้นแล้วพวกเราก็จะเดินข้ามหุบเขาอย่างง่ายดาย”
“แต่ท่านกล่าวว่าหากมันรู้จักกองทัพหลวงรู้แสนยานุภาพของกองทัพเรา มันก็น่าจะไม่เสี่ยงสู้รบในภูมิประเทศไม่คุ้นเคยและขอสู้ในพื้นที่ที่ตนเองถนัดแทนหรอกหรือ”
“ก็นั่นอย่างไรเล่ามันจะไปในที่ที่มันคุ้นเคย เราจึงจะตลบหลังมัน โดยการเคลื่อนพลผ่านทางแนวป่าซึ่งเป็ทางเลือกที่สาม และข้าจะส่งตัวหลอกมุ่งหน้าไปทางหุบเขาเพื่อสร้างร่องรอยของการเดินทัพให้พวกมันตายใจ จากนั้นจะแบ่งการเคลื่อนพลออกเป็หลาย ๆ หน่วย หากสายสืบของพวกมันดีพอมันจะเห็นว่าเราแบ่งกำลังพลออก มันจึงจำต้องแยกกำลังพลของตัวเองออกมาเช่นกันเมื่อถึงตอนนั้น เราจะเข้าโจมตีกองทัพของพวกมันได้อย่างง่ายดาย”
927
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
