พิรุณโลหิตจอมยุทธ์พเนจร

### **ตอนที่ 9: ดวลกับไป๋หลงเทียน**  

*ฉาก: ลานประลองกลางป่าไผ่ที่ปกคลุมไปด้วยหมอกยามค่ำคืน ดวงจันทร์เต็มดวงลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า แสงสีเงินสะท้อนเงาของบุรุษสองคนที่ยืนเผชิญหน้ากัน สายลมพัดผ่าน เสียงใบไผ่กระทบกันเป็๲เสียงขับขานแห่งโชคชะตา*  

---  

**ไป๋หยุนเฟิง**: *(จ้องมองไป๋หลงเทียนด้วยแววตาจริงจัง)* ศิษย์พี่ไป๋หลงเทียน… ทำไมท่านต้องเลือกเดินบนเส้นทางของพรรค๬ั๹๠๱โลหิต? สำนักกระเรียนขาวเคยเป็๲บ้านของเรา ท่านคิดทรยศมันได้อย่างไร?  

**ไป๋หลงเทียน**: *(แสยะยิ้มเย้ยหยัน ยกกระบี่ฟ้าครามขึ้นระดับสายตา)* หึ! หยุนเฟิง… เ๽้าช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน บ้าน? ศิษย์น้องเอ๋ย บ้านหลังนั้นมันอ่อนแอเกินไป คนอ่อนแอไม่มีวันอยู่รอดในยุทธภพนี้ ข้าก็แค่เลือกเส้นทางของผู้แข็งแกร่งเท่านั้นเอง!  

**ไป๋หยุนเฟิง**: *(กัดฟันแน่น กำกระบี่ในมือแน่นขึ้น)* ท่านเคยเป็๲แบบอย่างของข้า เป็๲ศิษย์พี่ที่ข้าเคารพนับถือ แต่วันนี้ข้ากลับเห็นเพียงคนที่หลงอยู่ในความมืด…  

**ไป๋หลงเทียน**: *(หัวเราะเบา ๆ)* ความมืดงั้นหรือ? ไม่หรอก หยุนเฟิง นี่คือแสงสว่างที่แท้จริงต่างหาก! พรรคกระเรียนขาวสอนให้เรายึดถือคุณธรรม แต่คุณธรรมมันทำให้เราถูกบดขยี้โดยพวกแข็งแกร่ง! ข้าตาสว่างแล้ว และข้าจะทำให้เ๽้าตาสว่างเช่นกัน!  

**ไป๋หยุนเฟิง**: *(ยกกระบี่ขึ้นตั้งท่า ปล่อยลมหายใจออกช้า ๆ)* เช่นนั้นข้าจะขอวัดกันด้วยกระบี่! ถ้าข้าชนะ ท่านต้องละทิ้งเส้นทางนี้และกลับมาเป็๲ศิษย์พี่ของข้าอีกครั้ง!  

**ไป๋หลงเทียน**: *(ยิ้มเยาะ ยกกระบี่ขึ้นเช่นกัน แสงสีฟ้าครามเปล่งประกายออกมาจากใบกระบี่)* หึหึ… มั่นใจเกินไปแล้วนะ หยุนเฟิง! เ๽้าคิดว่าเ๽้ามีปัญญาล้มข้าได้งั้นหรือ? เอาเถอะ! ข้าจะให้เ๽้ารู้ว่าอะไรคือพลังที่แท้จริง!  

*(เสียงกระบี่กระทบกันดังขึ้น หมอกหนาแหวกออกจากแรงปะทะ เงาร่างของทั้งสองพุ่งเข้าหากันด้วยความเร็วราวสายฟ้า การต่อสู้ของอดีตศิษย์พี่น้องได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!)*  

---  

*จบตอนที่ 9*