ร่างสาวเล็กที่สลบจากฤทธิ์ยาถูกมัดมือมัดเท้าไว้ที่โกดังร้างแห่งหนึ่ง
ซ่าาา~
ปังๆๆ!
“ตื่นได้แล้ว อีลิล”
เสียงชายคนนึงที่สาดน้ำแล้วเคาะไม้กระบองลงที่พื้นช่วยปลุกสาวร่างเล็กที่สลบอยู่ เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นเห็นชายชุดดำ 8 คน หน้าตาเหมือนพวกติดยา จ้องมองเธอด้วยความหื่นกระหายโกดังที่มีแต่กล่องลัง ถังแตกๆ เต็มไปหมด ล้อมด้วยสังกะสีขึ้นสนิม หญ้าสูงท่วมหัว มีเพียงไฟดวงเล็กๆ ที่อยู่กลางห้องเท่านั้นที่ให้แสงสว่างได้
อึก!!
“พะ พวกคุณเป็ใคร”
เธอพยายามถามกลับทั้งที่ใจเธอตกไปอยู่ตาตุ่มเรียบร้อยแล้ว
“ฮ่าๆ ถามอย่างกับเป็นางเอกละครมึงไปทำอะไรเจ๊ไว้ล่ะ”
“เจ๊?!! เจ๊อะไร ฉันไม่รู้จักและไม่เคยทำร้ายใครเลยนะ”
พวกมันหันมองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมาดั่งลั่นจนแสบหูไปหมด
“...แหมๆๆ ไม่เจอกันแค่สองอาทิตย์ก็ลืมกันซะแล้วหรอ คุณอดีต..เลขา”
หญิงสาวผมทอง ที่ใส่เดรสสั้นยืนกอดอกสูบบุหรี่อยู่มุมมืดเธอค่อยๆก้าวเท้าออกมา จนเห็นชัดว่าคือใคร
ชะนีแก่!!!!
“อัญญ่า!”
หญิงสาวร่างเล็กมองเธอด้วยความหวาดกลัว
“ทำไม กลัวหรอ?? ทีแย่งผัวคนอื่นไปทำไมไม่กลัวล่ะ”
อัญญ่าตรงปรี่มาตรงหน้าฉันจ้องมองตาเขม็งเหมือนจะกินเืกินเนื้อ ดวงตาแดงกล่ำเต็มไปด้วยความโกธรเธอจิ้มบุหรี่ที่ติดไฟนั้น ลงบนเนินอกของฉันและบดขยี้จนเกิดกลิ่นเนื้อไหม้ขึ้นมา
“โอ้ย! กรี๊ดดดดดดด”
ฉันร้องทุรนทุรายด้วยความเ็ปน้ำตาไหลพลาก ร่างแดดิ้นกับพื้น เสียงหัวเราะจากสาวผมทองแผดสะท้อนกับโกดัง เหมือนเสียงปีศาจจากนรก
“ชะ ช่วยด้วยยยยย ฮือออ ใครก็ได้!!!”
ฉันะโร้องเพื่อหาความหวังอันลิบหลี่ ต่อให้มองดูบรรยากาศรอบๆ ก็รู้อยู่แล้วว่าไม่ใครมาอยู่แถวนี้แน่
“แหกปากไปเถอะอีเด็กเวรไม่มีใครมาช่วยแกหรอก อ่อ ส่วนดัสติน เขาประชุมงานที่ต่างจังหวัดอยู่ ไม่ว่างมาช่วยแกหรอกฮ่าๆๆๆๆ”
สิ้นคำ อัญญ่าสั่งลูกน้องให้จับตัวลิลลุกขึ้นยืน และเข้าไปตบซ้าย ตบขวาซ้ำๆ จนสาวหน้าแดงบวมตามรอยนิ้วมือ ที่แทบหาที่ว่างสีขาวของเนื้อนวลไม่ได้เลย
เพี้ยะ!! เพี้ยะ!! เพี้ยะ!! เพี้ยะ!! เพี้ยะ!!
กลิ่นเืในปากคละคลุ้งแทน น้ำลายไหลเยิ้มออกมาเปอะเปื้อนบนตัว อัญญ่าสั่งให้ลูกน้องทิ้งตัวลิลลง เธอใช้เท้าเหยียบหน้าลิล แล้วหัวเราะสะใจออกมา
“เป็ไงล่ะนี่แหละผลตอบแทนจากความโอหัง ปากดี ไม่รู้ที่ต่ำที่สูงของแก”
“ฮือออ อึก ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันจะไม่ยุ่งกับพวกคุณแล้วฮืออ”
หญิงสาวร้องขออย่างสิ้นหวังอัญญ่าจิกผมสาวขึ้นมาจนเธอหน้าเหยเกด้วยความเจ็บ
“จะปล่อยได้ไงล่ะ มีผู้ชายอีกตั้ง 8คนรอเป็ผัวแก แกต้องส่งไอ้ 8 คนนี้ ขึ้น์ก่อนสิ หึ”
ฮึก! ไม่นะ เธอกำลังจะโดนรุมโทรม ชายทุกคนเริ่มล้อมวงเธอและถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทีละชิ้น มองเธอด้วยสายตาที่น่าขยะแขยง หญิงสาวน้ำตาไหลอาบแก้มเพราะเธอไม่มีความหวังแล้ว
ปัง!!
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
เสียงแห่งความหวังเกิดขึ้นชายหนุ่มหน้าเข้ม จ้องตาเขม็ง เส้นเืขึ้นปูดที่ขมับและกราม บ่งบอกว่าเขาโมโหอย่างหนัก
พลางชี้ปืนกระบอกดำเล็กมาที่อัญญ่าจนหญิงสาวอ้าปากพะงาบ ถอยหลังหนีด้วยความใกลัว
“ฮะ ฮันนี่”
“ฮันนี่พ่อมึงสิ! กูไม่ได้คบกับมึงด้วยซ้ำ แค่นอนด้วยกันสนุกๆ ทำไมมึงถึงต้องทำขนาดนี้วะ ทำไมต้องตามรังควานชีวิตกูด้วย...”
ชายหนุ่มกล่าวหยาบกับสาวตรงหน้าอย่างเหลืออด เขาไม่เคยตกลงคบกับเธอ เพียงนอนด้วยกันเพื่อความสนุกเท่านั้น แต่ดูเหมือนฝ่ายหญิงจะหลวมตัวหวงแหน อยากเขา ถึงขั้นลงมือทำร้ายคนที่ขวางทาง
“ฮึก นี่คุณ… ไม่เคยรักอัญญ่าเลยจริงๆหรอ”
หล่อนถามชายตรงหน้าด้วยสายตาสิ้นหวังเพราะเธอรักเขาอยู่เต็มหัวใจ
“เออ! ไม่เคยรัก และไม่คิดจะรักด้วย!! แล้วปล่อยตัวเมียกูได้แล้ว ก่อนที่กูจะเจาะหัวขี้เรื่อยของพวกมึงเป็รู….พวกมึงถอยออกมาไม่งั้นกูยิงไส้แตกรายตัวแน่! ”
ชายหนุ่มด่าหญิงสาวเสร็จก็หันปืนไปชี้ฝูงหมาจรที่รอขย้ำเหยื่อ พอเห็นสภาพสาวร่างเล็ก ยิ่งทำให้เขาโกธรจนมือที่ถือปืนอยู่สั่น
“กูบอกให้ถอยออกมา!!!”
ชายหนุ่มสั่งเมื่อเห็นพวกคนชั่วยังยืนใกล้ร่างสาว
“ไม่ต้องถอย แกมีกัน 8 คนจะกลัวอะไรใครล้มมันได้ ฉันให้เงินเพิ่ม 5 เท่า”
หญิงสาวผมทองสั่ง
ในเมื่อความรักนี้มันผิดหวังชายที่เธอยอมทำทุกอย่างให้ ไม่เห็นหัว เธอก็ไม่จำเป็ต้องสนใจเขาอีกต่อไป
‘ในเมื่อฉันไม่ได้... พวกแกก็ตายคู่กันไปเลย’
ชายฉกรรจ์ทั้ง 8เริ่มเปลี่ยนเป้าหมายมาที่ชายหนุ่ม
‘ะุ ไม่พอแน่..’
ชายหนุ่มคิดในใจ ก่อนจะตั้งท่าสู้กลับ
ปัง!!
“อ้ากกกกกก “
เขายิงขาโจรคนแรกลงไปดิ้นที่พื้น คนที่เหลือวิ่งกรูรุมเข้ามาอย่างไม่กลัวปืน
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ตุ้บ!
เสียงปืนดังต่อเนื่องหลายนัดโดนบ้างไม่โดนบ้าง จนในที่สุดโจรที่เหลือ 3 คนก็เข้าประชิดตัวได้ การตะลุมบอลจึงเกิดขึ้น ดัสตินถูกเตะข้อมือจนปืนหลุดกระเด็นไปไกล
ตุบ! ตับ! พลั้ก! แอ้ก!
เสียงหมัดชนหมัด ดังระงมโกดัง
หญิงสาวร่างเล็กใช้จังหวะนั้นคลำหาของแหลมมาแกะเชือกที่มัดเธอ พอมันหลุดออก เธอก็รีบแกะเชือกที่ขาต่อและวิ่งไปเอาอาวุธ
อัญญ่าที่หันมาเห็นก็ปรี่วิ่งเข้าไปกระชากหัวของลิลไว้ ลิลสู้กลับโดยการเอาของแหลมที่ใช้แกะเชือกทิ่มไปที่ขาหล่อน
ฉึก!!
“กรี้ดดดดดด อีลิล”
หญิงสาวผมทองลงไปแดดิ้นบนพื้นด้วยความเจ็บ เธอคว้าขาสาวร่างบางไว้จนหน้าคะมำ
“ปล่อย!!! อีชั่ว!”
“กูจะไม่ยอมให้มึงมีชีวิตออกไปหรอก!”