สวี่มั่วไม่มีเวลาจะไปต่อล้อต่อเถียงกับระบบอีกเขาเงยหน้าขึ้นแล้วเริ่มสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างจริงจัง
ที่นี่คือห้องรับแขก บรรยากาศอบอุ่นสะอาดสะอ้านพอจะดูออกว่าเ้าของบ้านเป็คนรักความสะอาดมากแค่ไหนและด้วยประสาทรับกลิ่นของสุนัขที่ไวอย่างเหลือเชื่อ เขาก็ได้กลิ่นหอมบางอย่างรางๆเหมือนว่าเ้าของบ้านจะเป็ผู้หญิง
ห้องนอน... ห้องนอน...
สวี่มั่วกวาดตามองรอบหนึ่งก็เห็นห้องนอนของเ้าของบ้านในทันที
เขาเดินเข้าไปแล้วพบว่ามันคือห้องนอนของผู้หญิงอย่างไม่ต้องสงสัยผ้าปูเตียง ผ้าห่มล้วนเป็สีชมพูและมีลาย Hello Kitty
ข้างเตียงมีโต๊ะเครื่องแป้ง ถัดไปเป็ตู้เสื้อผ้าบนผนังยังมีโปสเตอร์การ์ตูนแนวสาวน้อยติดไว้หลายแผ่นดูแล้วเ้าของห้องน่าจะอายุไม่มากนัก
สวี่มั่วครุ่นคิดอย่างตั้งใจเขาพบว่าตัวเองไม่ได้รับความทรงจำจากเ้าของร่างเดิม จึงไม่รู้ว่าเ้าของบ้านหรือก็คือ 'เ้าของของเขา' เป็คนแบบไหนกันแน่
"เอาละ...เริ่มงานกันเถอะ..."
สวี่มั่วมองไปยังเตียงที่ถูกเก็บไว้อย่างเรียบร้อยเขาลังเลเล็กน้อยก่อนจะฮึบใจเดินไปที่ขอบเตียง เงยหน้าขึ้นแล้วงับมุมผ้าห่มไว้จากนั้นก็ดึงมันลงมาทั้งผืน ก่อนจะะโขึ้นเตียงแล้วลงมือฉีกกระชากสุดแรง
แขวก
เสียงผ้าขาดดังขึ้นทันทีผ้าปูเตียงถูกฉีกออกเป็รูใหญ่เบ้อเริ่มโดยสวี่มั่ว
เมื่อเริ่มแล้วก็ไม่คิดจะหยุดอีก เขางับบ้าง ข่วนบ้างฉีกผ้าห่มจนเละไม่มีชิ้นดี ขนอ่อนลอยฟุ้งไปทั่ว
เป็ผ้านวมขนเป็ดสินะ
ว่าแต่ ทำลายข้าวของแบบนี้มัน...สะใจดีแฮะ
เดี๋ยวๆๆ! ทำไมตูถึงมีความคิดแบบนี้ฟะเนี่ย!อย่าบอกนะว่าติดนิสัยฮัสกี้เข้าให้แล้ว!
สวี่มั่วสะบัดเศษผ้ากับขนที่ติดตัวออก แล้วสะบัดหัวไล่ความคิดเพี้ยนๆทิ้ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองไปยังตู้เสื้อผ้า
ผ้าห่มจัดการเรียบร้อยแล้ว ต่อไปก็ชุดชั้นใน...
สวี่มั่วเดินไปที่หน้าตู้ ใช้อุ้งมือตะปบเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกแล้วก็พบกับเสื้อผ้าผู้หญิงมากมายแขวนเรียงอยู่ สีสันสดใสน่ารักที่สำคัญคือดูจากขนาดแล้ว เ้าของเสื้อผ้าน่าจะหุ่นดีเอาเื่
เขาหันไปมองลิ้นชักล่างของตู้ แล้วใช้ขาหน้าขูดๆอยู่ไม่กี่ครั้งก็เปิดลิ้นชักได้สำเร็จ
สิ่งที่อยู่ในนั้นก็คือ...
ชุดชั้นในเต็มลิ้นชัก!
ลิ้นชักนี้เหมือนจะจัดไว้สำหรับเก็บชุดชั้นในโดยเฉพาะแถมยังมีการแบ่งช่องไว้อย่างเป็ระเบียบ ชุดชั้นในแต่ละเซตจัดวางไว้เรียบร้อยทั้งบราทั้งกางเกงใน
มีทั้งสีดำ สีขาว สีชมพู แบบลูกไม้ ผ้าฝ้าย เรียบๆและแม้แต่...จีสตริง!
สวี่มั่วมองจนตาลายในใจก็อดไม่ได้ที่จะสาปส่งระบบที่มอบหมายภารกิจวิปริตนี้ให้เขาแล้วสุดท้ายก็...งับชุดชั้นในชุดหนึ่งขึ้นมา
แขวก... แขวก... แขวก...
ไม่กี่นาทีต่อมาลิ้นชักตู้เสื้อผ้าตรงหน้าสวี่มั่วก็กลายเป็กล่องเปล่าส่วนบนพื้นเบื้องล่างของเขานั้นเต็มไปด้วยเศษชุดชั้นในที่ถูกฉีกกระจุยกระจายเกลื่อนกลาด...
"แฮ่กๆๆ... แม่มเอ๊ย เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!ไม่คิดเลยว่าการทำลายข้าวของจะเหนื่อยขนาดนี้!"
สวี่มั่วยืดลิ้นหอบหายใจอยู่หลายครั้งจากนั้นก็มองผลงานตัวเองแวบหนึ่ง พลางรู้สึกภูมิใจอย่างไม่สมควรนักแล้วก็เอ่ยถามระบบในใจว่า เฮ้ ระบบ! แบบนี้ใช้ได้รึยัง แล้วรางวัลล่ะ
[ภารกิจยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ไม่สามารถรับรางวัลได้]
"หา?!" คำตอบของระบบทำเอาสวี่มั่วอึ้งเขามองดูเศษผ้าที่เกลื่อนพื้น แล้วถามอย่างไม่เชื่อสายตา 'ยังไม่เสร็จสมบูรณ์?หรือว่าทำลายขนาดนี้แล้วยังไม่พออีก?'
[จากการตรวจสอบพบว่ายังมีชุดชั้นในที่ยังสมบูรณ์อยู่ในบ้าน ไม่สามารถส่งภารกิจได้]
"ยังมีอีกเหรอ" สวี่มั่วมองลิ้นชักเปล่าๆแล้วหันไปเปิดลิ้นชักข้างๆ ดู แต่ก็พบแค่ผ้าขนหนูสำรอง ไม่มีชุดชั้นใน
เขาลงมือตรวจหาทั่วทั้งห้อง แม้แต่ลิ้นชักหัวเตียงก็ไม่เว้นแต่ก็ไม่พบอะไรเพิ่มเติม
[คำแนะนำอย่างเป็มิตร: เวลาที่เหลือสำหรับภารกิจคือ 1นาที กรุณาดำเนินการให้เสร็จโดยเร็วหากล้มเหลวจะไม่สามารถรับภารกิจใหม่ได้เป็เวลา 24 ชั่วโมง]
เวรละ!
สวี่มั่วหน้าซีด รีบคิดอย่างรวดเร็ว แล้วก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ โง่จริง!ตอนนี้ตูเป็หมานี่หว่า! จะมัวมองหาด้วยตาอยู่ทำไม!
เขาตั้งสติ แล้วสูดหายใจเข้าลึก ทันใดนั้นก็มีสารพัดกลิ่นพุ่งเข้าจมูกถ้าไม่ใช่เพราะประสาทรับกลิ่นเป็แบบสุนัขล่ะก็คงรับไม่ไหวแน่
ในบรรดากลิ่นเ่าั้เขาจับกลิ่นที่คล้ายกับชุดชั้นในที่เพิ่งฉีกไปเมื่อครู่ได้จึงรีบตามกลิ่นนั้นออกจากห้องนอน เลี้ยวเข้าไปในห้องน้ำแล้วก็พบเป้าหมายอยู่ในตะกร้าผ้าหลังประตู
เป็ชุดชั้นในลูกไม้สีดำที่วางรวมอยู่กับเสื้อผ้าอีกสองสามชิ้นดูแล้วน่าจะเป็ของที่เ้าของเพิ่งเปลี่ยนเมื่อคืน
เวลาจวนเจียนเต็มที สวี่มั่วไม่มีเวลาคิดอะไรอีกแล้วเขากระโจนเข้าใส่ตะกร้าผ้า งับเสื้อผ้าออกมาทั้งกองแล้วใช้ปากแหวกผ้าชิ้นอื่นออกก่อนจะงับกางเกงในตัวจิ๋วขึ้นมาเหยียบไว้ด้วยอุ้งเท้าหนึ่งข้าง แล้วกระชากเต็มแรง!
ผ้าชิ้นเล็กขาดกระจุยทันที
จากนั้นเขาก็จัดการกับบราลูกไม้สีดำ ใช้ปากกัดใช้อุ้งมือเกี่ยวสายพาดบ่า ทั้งฉีกทั้งกระชาก ในที่สุดก็ฉีกมันจนขาดได้สำเร็จ
[ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จ ได้รับรางวัล 1,000 แต้ม]
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น
สวี่มั่วถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
กริ๊ก...
ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงกุญแจไขประตูโดยไม่ตั้งใจ
เขาเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณแล้วก็เห็นว่าตรงประตูทางเข้าที่อยู่ขวามือของห้องรับแขกนั้นถูกเปิดออกสาวน้อยวัยรุ่นคนหนึ่งเดินเข้ามา และทันทีที่เธอเงยหน้าขึ้นทั้งสองก็สบตากันพอดี...
350
